Ijzer roept mij.
Een eerste keer dat ijzer mij roept, word ik er als een magneet tot aangetrokken. Het is onmogelijk hier aan te weerstaan. Ik kan ergens rustig aan het wandelen zijn of aan het rijden met de wagen, wanneer ik plots met een onwisbare zekerheid voel, dat er in de buurt achtergelaten en afgedankt ijzer op me wacht. Het wil door mij gevonden worden. En ik vind het altijd.
Terwijl ik dan ik de schoonheid van het gevonden metaal aanschouw, spreekt het me nogmaals toe, het vertelt me hoe ik het moet bewerken en vormgeven tot een kunstwerk waarvan iedereen kan genieten.
Het grootste plezier aan mijn werk bestaat erin om wat op een eertse zicht een waardeloos stuk ijzer lijkt, te verwerken tot het kunstwerk dat het feitelijk is. Dit is mijn manier om respect te tonen voor het ijzer.
De rode draad doorheen mijn werk is recyclage. Als ik mocht, dan vervormde ik al het afvalmetaal dat ik op een oudijzerkerkhof vond zodanig, dat het geheel een museum van moderne kunst werd. Alleen al bij deze gedachte begint mij hart sneller te kloppen.
Mijn werk is de laatste tien jaar erg geëvolueerd in verschillende richtingen, maar was oorspronkelijk geinspireerd op insecten. Op eenzelfde manier als waarop ik geniet van de intrigerede, ingewikkelde details van metaal, geraak ik bewogen door die fijne schepseltes, die delikaat maar toch zo krachtig overkomen.
Als ik insecten tot leven breng via mijn sculpturen, dan doe ik dat met alle respect die ze verdienen. Menig toeschouwer is de schoonheid in insecten gaan bewonderen nadat ze mijn sculpturen hadden gezien. Ze vertelden me niet langer zo maar spontaan insecten dood te trappenop hun weg. Dit is het mooiste compliment dat ik voor mijn werk kon krijgen.
Veel van mijn hedendaags werk krijgt een abstracte vorm die veelal geinspireerd blijft op de natuurlijke wereld.
Kijk naar een van mijn draadabstracten en je zal er een mierenachterwerk in herkennen, kijk naar een ander en het zal je doen denken aan een zwerm bijen.
Hoe dan ook, hoewel ik me vandaag de dag meer naar het abstracte richt, blijf ik enthousiast insectensculpturen maken wanneer er iemand daar om vraagt. Ik beschouw het als een voorrecht dit te mogen doen, in naam van het insect en in naam van het metaal.
Wat ik met zekerheid weet is dat ijzer, staal, alle metaalvormen goed aanvoelen in mijn handen. Mensen vragen mij waar ik mijn ideeën haal? Mijn antwoord is eenvoudig, ik heb geen ideeën nodig, ik heb ijzer nodig. Wanneer ik het ijzer zie, laat ik het tot me spreken, ik laat het me dirigeren, dan komt het idee vanzelf.
http://www.artdeev.com 
