www.nederlanders.fr

Voor en door alle Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort!

"Sneller dan het hart van een sterfelijke verandert de stad, het oude Parijs is verdwenen"; Aldus treurde Baudelaire in de 19e eeuw - en zo horen we nostalgische mensen tot op de dag van vandaag klagen. Echter, in de loop der eeuwen stapelden de gebouwen zich in Parijs op als een gigantische puzzel. Elke wijk, elk bouwwerk draagt de sporen van voorbije tijden en levert een bijdrage aan de toekomst. De Franse hoofdstad is absoluut geen museumstad meer. De nieuwe architectuur van de stad getuigt van respect voor het verleden én van bruisende creativiteit. Prachtige voorbeelden zijn de plannen omtrent de revival en de verbouwing van het in 2005 gesloten warenhuis La Samaritaine, een project van het Japanse bureau Sanaa. De herinrichting van het Forum des Halles, de nieuwe Philharmonie de Paris van Jean Nouvel en de Fondation Louis Vuitton, een schepping van Frank Gehry, aan de rand van het Bois de Boulogne. Jawel, Parijs laat mensen nog altijd dromen!

Tussen nu en 2018 moeten verschillende torens verrijzen. La Tour Triangle ontworpen door het Zwitserse architectenduo Herzog & de Meuron komt in het hart van het Parc des Expositions (15e arrondissement) te staan. De Tour Duo van de hand van Jean Nouvel bekent onder de projectnaam BA/3 (13e arrondissement).  En dan is er nog het 160 meter hoge Cité Judiciaire (17e arrondissement), dat onderdak biedt aan een groot aantal rechtbanken. Het verleden heeft voor goede fundamenten gezorgd en Parijs blijft groeien maar nu ook in de hoogte.

Het 160 meter hoge Cité Judiciaire, 17e arrondissement gaat zorgen voor 'Haussmannsiaanse verschuivingen

Het nieuwe Paleis van Justitie

Juist dit gebouw, ontworpen door de Italiaanse architect Renzo Piano (die van het Centre George Pompidou), gaat zorgen voor 'Haussmannsiaanse' verschuivingen in het hart van Parijs. Afgelopen juni 2017 is in de wijk Clichy-Battignoles het nieuwe 'Tribunal de Grande Instance de Paris', het TGI in gebruik genomen. Het hooggerechtshof van Parijs. Wederom een iconisch gebouw; de een vindt het spuuglelijk de ander een architectonisch hoogstandje. Het uiterst transparante 'glazen' gebouw, 160 meter hoog, bestaat uit een speelse vorm van vier in terrasvorm gestapelde glazen blokken, ieder ter hoogte van een traditioneel Parijs gebouw, met in totaal 38 verdiepingen, waar 9000 mensen werkzaam zullen zijn. "Door gebruik van nieuwe technieken kunnen we licht glas gebruiken, waardoor het gebouw 'transparant' wordt. Door deze hoogbouw winnen we ruimte voor groen, voor parken en pleinen"; aldus de architect. Het gebouw beschikt over daktuinen met een totale oppervlakte van 10.000 m², volgeplant met eiken, dennen en struiken en is daarmee de grootste groene oase in de buurt en zorgt voor recuperatie van het regenwater. Daarbij is het de meest energiezuinige kantoortoren van Parijs met een verbruik van 75 KwhEP per vierkante meter per jaar maar ook het meest veilige. Beveiligd tegen terroristische aanslagen en beglazing met kogelvrij glas.

De gebruikers; rechters, advocaten, politieagenten en gendarmes, ambtenaren van het gevangeniswezen, administratie en andere diensten. Twintig verschillende rechtbanken waaronder het Hoog Gerechtshof, de politierechtbank, de jeugdrechtbank en andere rechtbanken krijgen de beschikking over 90 rechtszalen. De 'Cité Législative' gevestigd aan de avenue de la Porte de Clichy 15 heeft een oppervlakte van 104.000 m².

 

Het nieuwe Parijs

Wat we ons niet realiseren is dat dit een van de grootste volksverhuizingen en leegstand in Parijs te weeg brengt. Al deze diensten zijn nu gevestigd in verouderde en te kleine gebouwen op het Île de la Cité. Want niet alleen het oude 'Palais de la Justice' komt leeg te staan, maar ook het beroemde hoofdbureau van politie aan de quai des Orfèvres 36, de 'werkplek' van commissaire Maigret en het Huis van de Orde van Adcvocaten, het MODA.

Zij verhuizen naar een nieuw stukje Parijs dat al sinds 2002 in ontwikkeling is en waar u hoogstwaarschijnlijk nog niets van heeft gehoord: Het Parc Clichy Batignolles Martin-Luther-King, vernoemd naar de Amerikaanse dominee en activist voor burgerrechten. In Parijs is dit mega project beter bekend als het Clichy-Batignolles project. Het totale project omvat een gebied van 54 hectare (de grootste bouwplaats in Parijs) met een grote centrale groene ruimte van 10 hectare. De eerste tranches zijn reeds afgerond, omgeven door 3400 woningen voor 6500 inwoners, 140.000 m² kantoren waarvan 104.000 m² voor het nieuw Paleis van Justitie en 36.000 m² ten behoeve van cultuur en recreatie. 12.700 arbeiders werken aan dit project.

Het nieuwe Parc Clichy Batignolles Martin-Luther-King, vernoemd naar de Amerikaanse dominee en activist voor burgerrechten

Het project wordt ontwikkeld op een gedeelte van een enorm spooremplacement van de SNCF dat in directe verbinding staat met het station Saint Lazare. Dit deel vormde vroeger een onderdeel van de 'Petite Ceinture'. Zo rond 1850 werd besloten om een spoorbaan aan te leggen langs de toenmalige stadsgrenzen van Parijs. De 'Chemin de fer de Petite-Ceinture', voorloper van de metro, maar dan grotendeels bovengronds. Meer dan 160 jaar later bestaat het grootste deel van het traject nog steeds. Vroeger stond hier het station Batignolles, geopend op 2 mei 1854, als onderdeel van de Auteuil-lijn. Het vormde een directe verbinding met Versailles. Niet lang daarna werd het weer afgebroken om plaats te maken voor een houten gebouw, om later weer herbouwd te worden op de hoek van de boulevard Pereire met een brug naar de rue Cardinet. Het  station opende op 15 mei 1922 en kreeg de naam Pont Cardinet. In 1996 wordt de Auteuil-lijn opgeheven en vervangen door een busdienst. Een deel van de gebouwen op het emplacement; La Forge, werd gerehabiliteerd en opgenomen in het 10 hectare grootte park.

Het nieuwe park kent verschillende ingangen:

Rue Cardinet 151 en 147, zuid

Rue Bernard Buffet 9, noordoosten

Rue Gilbert Cesbron 36 , noorden - nog ongeopend

Boulevard Berthier, noordwesten

 

De eerste ideeën van de hand van landschapsarchitect Jacqueline Osty, omtrent dit duurzame park, zagen het daglicht zo rond 2002. In 2004 is men begonnen met de bouw. Doelstelling: Een park dat energie neutraal is en nauwelijks uitstoot heeft van CO2. De publieke gebouwen, 'La Forge' bijvoorbeeld, zijn voorzien van een zonne-energiecentrale die het water verwarmt van de sanitaire voorzieningen en het complete park van licht voorziet. De eerste fase van het park, 4,3 hectare groot, werd geopend in 2007. Op 18 april 2014 werd het park uitgebreid met nog eens 2,2 hectare. De totale kosten worden geraamd op 22 miljoen euro. Eind 2017 moet het gehele park klaar zijn en is dan met zijn 10 hectare het achtste grootste park in Parijs.

Het beste stap je uit bij het metrostation Porte de Clichy (lijn 13) aan de drukke boulevard Berthier. Voor een mooie wandeling neem je de ingang aan de rue Bernard Buffet, een zijstraat van de Avenue Clichy (de 2e zijstraat rechts nadat u onder de spoorbrug door bent gegaan). Let op, na de spoorbrug meteen de 1e zijstraat. Eenmaal in de rue Bernard Buffet valt je onmiddellijk de bijzondere architectuur op van de omliggende gebouwen. Een stedelijke ontwikkeling bedoeld als atletendorp voor de Olympische Spelen van 2012, die uiteindelijk niet naar Frankrijk gingen, maar naar Groot Brittannië.

Tussen de grassen een indruk- wekkende glazen plaquette als herinnering aan de 11.000 Joodse kinderen, gedeporteerd uit Frankrijk tussen 1942 en 1944

Je komt meteen in een prachtig en modern aangelegd park, met 624 bomen, 5600 struiken, planten en 47.000 bloembollen. Verdeeld in drie thema's: Water, sport en recreatie. In de lente en zomer bloeien hier de magnolia's, kersen- en appelbloesem. Kornoelje en Judasbomen zorgen voor een heerlijke geur. De eikenbomen geven de herfst kleur als een soort van 'Indian Summer'. Ook water speelt een belangrijke rol in het park. Grote waterpartijen waarvan een bassin groter dan 2900 m² voor de opvang van regenwater dat weer gebruikt wordt voor irrigatie van het gehele park. Er is genoeg ruimte voor recreatie; een grote kinderspeelplaats, skatebanen en een basketbalveld. Beschutte laantjes, overal banken en houten ligstoelen voor de zonaanbidders. Tussen de grassen een indrukwekkende glazen plaquette als herinnering aan de 11.000 Joodse kinderen, gedeporteerd uit Frankrijk tussen 1942 en 1944. Weggevoerd naar Auschwitz en nooit meer teruggekeerd. Velen van hen kwamen uit het 17e en 16e arrondissement. Stilstaan bij deze plek is nog beklemmender door het geluid op de achtergrond van alle spelende kinderen.

Aan het einde van de waterpartij, majestueuze trappen die leiden naar een groot terras, van waaruit je weer een prachtig uitzicht heeft over het gehele park, de overblijfselen van de Petite Ceinture en het nieuwe Tribunal de Grande Instance de Paris, TGI. Loop vooral door naar de uitgang van het park aan de noodwestzijde aan de boulevard Berthier. Rechts zie je kleine volkstuintjes, een van de speerpunten van de huidige burgemeester van Parijs; Anne Hidalgo, om de vergroening van de stad te bevorderen. Een mooi contrast tussen de hypermoderne hoogbouw. Overal in het beton ingegoten spoorrailsen die herinneren aan de vroegere functie van het park. Vlakbij de uitgang naar de boulevard Berthier een indrukwekkend kunstwerk van de Engelse kunstenares Diane Maclean; 'Open Book'. Dit kunstwerk is een geschenk van Hare Majesteit Koningin Elizabeth II, Koningin van Groot Brittannië aan de stad Parijs als teken van vriendschap. Gemaakt van roestvrij staal met daarin rood spiegelend glas. Aan de zijkant een plaquette met de woorden "Un livre ouvert que nous ecrivons ensemble" - Een open boek door ons gezamenlijk geschreven. Het monument werd, weliswaar op een andere plek; de place Lepine op het Île de la Cité, onthuld door Hare Majesteit zelf op 7 juni 2014 in het bijzijn van President Hollande. Pas in 2016 heeft het een vaste plek gekregen in het parc Martin-Luther-King. Wanneer de gehele fase is afgerond, verwachting eind 2017, dan krijgt dit project ook nog een aansluiting op metrolijn 14 met een nieuw metrostation Cardinet.

De vraag is nu bij dit masterplan, draait Baron Haussmann zich om in zijn graf, of wordt er opnieuw geschiedenis geschreven?

Een masterplan voor Lutetia

Inmiddels hebben de Franse architect Dominique Perrault, die wij weer kennen van onder andere de Bibliothèque de France in de Parijse wijk Tolbiac en Phillippe Bélaval, de voorzitter van het Centre des Monuments Nationaux (CMN) een masterplan gepresenteerd om Parijs weer een nieuw hart te geven. 14 miljoen bezoekers brengen jaarlijks een bezoek aan de Île de la Cité met als hoogtepunten de kathedraal met zijn vuurspuwers, de Notre Dame, de prachtige glas in lood ramen van de Sainte Chapelle en niet te vergeten de Conciërgerie en de archeologische crypte. De opdracht door de toenmalige President Hollande was om met een concreet plan te komen voor een volledige herontwikkeling van het door Baron Haussmann ontworpen eiland, tevens erkend als werelderfgoed door de Unesco. En u begrijpt, er is nu al een storm van protest ontstaan over het 56 pagina's tellende document met 35 voorstellen. Woorden als megalomane plannen, Hidalgonistische opvattingen, verwijzend naar grootheidswaanzin van de burgemeester van Parijs Anne Hidalgo en het vernietigen van cultureel erfgoed. Toegegeven het is slikken maar als je ziet hoe een stad als Parijs al jaren omgaat met haar cultureel erfgoed dan gaat dit zeker goedkomen. Tegenstanders heb en hou je altijd maar om met Hidalgo te sperken; "We leven niet in een museum".

 De nieuwe invulling van het wandelgebied bij de quai de Montebello - Photo: Mairie de Paris

De nieuwe plannen moeten in twee fases worden gerealiseerd. De eerste fase in voorbereiding op het hosten van de Olympische spelen 2024 in Parijs en de Wereld Expo van 2025. De tweede fase moet gerealiseerd worden tussen 2025 en 2040.

Het Île de la Cité is slechts 22 hectare groot en het is uitgesloten dat hier nieuwe gebouwen kunnen worden toegevoegd. Dit houdt in dat de bestaande gebouwen; het Paleis van Justitie en het hoofdbureau van Politie, die nu leeg komen te staan, een nieuwe publieke functie gaan krijgen. Ook over het voortbestaan van het ziekenhuis Hôtel de Dieu moet worden nagedacht. Op het eiland wonen slechts een paar duizend inwoners. Slechts 650 van de 1800 huizen zijn koopwoningen en 300 hiervan worden gespot op de website van Airbnb. Het eiland is nu slechts een doolhof van administratieve burchten en monolithische blokken. "Het leven hier op dit eiland is kunstmatig en de plaats Lutetia moet heruitgevonden worden", aldus Philippe Bélaval.

Het meest spectaculaire onderdeel van het plan is om het voorplein van de Notre Dame te voorzien van een vloer van metaal en glas - Photo: Mairie de Paris

Het eiland moet door de tijd volledig autoluw gemaakt worden, aansluitend aan het verkeersvrij maken van de rechteroever van de Seine. De publieke ruimtes krijgen een eenduidige uitstraling door standaardisatie van de vloeren, straatmeubilair, bewegwijzering en verlichting. Gevestigde instellingen worden met elkaar verbonden door ondergrondse galerijen. Zeventien binnenplaatsen binnen de belangrijkste monumenten worden voorzien van glazen overkappingen zoals wij die kennen van het Musée du Louvre. Zeven in het Paleis van Justitie, twee in het hoofdbureau van Politie, vier in het Hôtel de Dieu en de overigen in het gebied van de Notre Dame. De huidige bloemen- en vogeltjes markt krijgt een grote centrale kas van meerdere verdiepingen geïnspireerd op het 'Crystal Palace', ooit gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1851 in London. 

Place de la Lutèce met op de voorgrond het Paleis van Justitie met de Sainte Chapelle en daarboven het Hoofdbureau van Politie met de nieuwe overkapping - Photo: Mairie de Paris

Aan de quai de Montebello komt een aanlegsteiger voor rondvaarten en de Seine aan de kant van de Notre Dame wordt voorzien van nieuwe drijvende platforms die geschikt zijn voor een zwembad, café's, restaurants, concertzalen en andere activiteiten. Twee nieuwe loopbruggen zorgen voor een verbinding tussen het eiland en de rechteroever, ter hoogte van de quai de la Mégisserie, en de linkeroever tussen de quai des Orfèvres 36 en Saint Michel. Het is duidelijk dat er na 2040 geen autoverkeer meer zal plaatsvinden, met uitzondering van openbaar vervoer en politievoertuigen. Het meest spectaculaire onderdeel van het plan is om het voorplein van de Notre Dame te voorzien van een vloer van metaal en glas, 135 meter lang en 100 meter breed,  waardoor de archeologische crypte in natuurlijk daglicht zal baden en duidelijk zichtbaar wordt van bovenaf.

De vraag is nu, draait Baron Haussmann zich om in zijn graf, of wordt er opnieuw geschiedenis geschreven?

Weergaven: 408

Tags: 20170810, Kunst en Cultuur, Parijs

Reactie van Susan op 10 Augustus 2017 op 16.32
geweldig gaat het worden lijkt mij , ja je moet blijven bouwen en in nieuwe vormen denken, de stad moet met zijn tijd meegaan en ik dacht dat het toch aardig gaat lukken. sorry mr Haussmann, Hildalgo heeft gelijk.
Reactie van Ferry van der Vliet op 10 Augustus 2017 op 18.01

Ik ben het helemaal eens met je Susan. Parijs moet zich blijvend vernieuwen en vergroenen. Ik ben helemaal Hidalgo fan.

Reactie van Jardin op 12 Augustus 2017 op 12.31
Beste Ferry,
Weer een heel goed en zeer informatief artikel. Dank.
Ook ik denk dat dit heel goede plannen zijn en dat de baron zich niet in zijn graf zal omdraaien. Juist hij zag in dat een stad als Parijs soms grote ingrepen moet doen om voorop te kunnen blijven lopen. Je kunt bovendien zien aan de plannen dat er met respect wordt omgesprongen met het verleden. Dat wil echter niet zeggen dat je niet nieuwe dingen zou mogen toevoegen. Ik vindt dat plein voor de Notre Dâme geniaal! Dominique Perrault is een architect met internationaal groot aanzien. En niet voor niets. Zijn gebouwen zijn zeer doordacht en tijdloos. Geen modegrillen te vinden bij hem.
Reactie van Theodora Besse op 13 Augustus 2017 op 18.45

Het verschil tussen de tijd van Haussmann en die van Hidalgo is dat Anne vernieuwing wil vanwege de vernieuwing. Dat speelde totaal geen rol in de tijd van Haussmann. Napoleon III wilde simpelweg een einde maken aan de wirwar van straatjes en steegjes van het oude Parijs, zodat bij eventuele opstanden het oproerige gespuis zich niet meer gemakkelijk achter barricades zou kunnen verschuilen voor het keizerlijke leger. Citaat uit de Wiki:

"Napoleon III gaf Haussmann de opdracht om plannen te maken voor de grootscheepse verbouwing van Parijs. Aanleiding voor de ingreep was het Juni-oproer van 1848; doel was onder andere een dergelijke opstand voortaan makkelijker neer te kunnen slaan. Door het aanleggen van brede boulevards op de plaats van voorheen smalle, kronkelige straatjes werd het onmogelijk voor rebellen tegen het napoleontische regime om barricades op te werpen. Bovendien kon op deze brede straten goed gebruikgemaakt worden van zwaar geschut en werden snelle troepenverplaatsingen in de stad mogelijk gemaakt."

De oproeren hebben plaatsgemaakt voor terrorisme. Daar helpt stadsvernieuwing niet tegen en de plannen van Anne Hidalgo hebben daar dan ook niets mee te maken. Wel met verandering, vernieuwing en met het aantrekkelijk houden van Parijs. En uiteraard met persoonlijke eerzucht.

Aantrekkelijkheid is een kwestie van smaak. Van wat ik op de foto's zie vind ik de Notre Dame er bepaald niet aantrekkelijker op worden, hoewel ik een liefhebber ben van modern. Ook de combinatie van oud en nieuw kan me vaak bekoren. Maar hier verdwijnt de fraaie ingang van de Notre Dame achter een soort dubbelfocus bril waar mensen op en onder lopen.

Maar uiteindelijk is het allerbelangrijkste dat het er goed toeven is en dat men er graag komt. Of dat wordt bereikt zal de toekomst leren.

Reactie van Ferry van der Vliet op 13 Augustus 2017 op 20.46

Dank jullie wel voor alle bijdragen.

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

_

-

-

© 2017   Gemaakt door: Anton Noë.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden