Nederlanders.fr

Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Als je alle voorgaande 5 stappen hebt gevolgd, zie elders op deze site, dan ben je al heel ver gevorderd met je emigratie. Je woont in Frankrijk, je hebt de eerste stap gezet met kennismaking met de buren en het land en de cultuur (als inwoner en dat is anders dan als toerist) en je bent hard op weg om je inkomen te generen, zoals je dat tevoren hebt gepland (zie stap 1). Er moeten nu nog slechts enkele dingen worden afgerond om van een volledige emigratie te kunnen spreken.

In Nederland
Bij uitschrijving uit je Nederlandse gemeente gaat er een berichtje naar de belastingdienst. De belastingdienst zal (het kan even duren, maar het zal echt gebeuren) een brief sturen naar je Franse adres met het verzoek om een M-formulier in te vullen. Dat kan elektronisch, zoals je al gewend was met de aangifte inkomstenbelasting. Er is een verplichting tot het doen van aangifte, wat niet wil zeggen dat je nog wat schuldig bent aan Nederland of wat terug krijgt, dat hangt puur van je individuele situatie af. Dat M-formulier is in feite een eindafrekening met Nederland op alle gebieden van de belasting, behalve als je nog in dienst bent van een Nederlandse werkgever of nog onroerend goed of een bedrijf in Nederland hebt achtergelaten.

In dienst blijven bij je Nederlandse werkgever, terwijl je in Frankrijk woont is natuurlijk mogelijk binnen de Europese regels en komt steeds vaker voor met dank aan al die corona-ervaringen met op afstand werken en de relatief hoge kwaliteit van Franse internetverbindingen. En het geeft een zeker inkomen aan emigranten en dat is veel waard. Toch komen de meeste emigranten hier na enige tijd van terug, immers: Nederland heft relatief hoge loonbelasting en relatief lage sociale lasten en in Frankrijk is het precies omgekeerd. Een emigrant die nog in Nederlandse loondienst is, betaalt dus hoge loonbelasting in Nederland en hoge sociale lasten in Frankrijk. Ik heb dat eens uitgerekend voor een modaal inkomen en dat kan zo maar 10-15% op je bruto salaris schelen! De meeste emigranten stoppen hier dan snel mee en zetten hun arbeidscontract om een een toeleveringsrelatie tussen hun nieuw op te richten Franse bedrijf en hun voormalige werkgever. Dat scheelt bijna altijd echt heel veel geld, maar de arbeidszekerheid en daarmee inkomenszekerheid is natuurlijk minder.

In geval van onroerend goed gaat de Nederlandse overheid vermogensbelasting (= Box 3) heffen en die kan fors uitvallen. Belastingheffing over onroerend goed is in het Frans-Nederlandse belastingverdrag immers toegewezen aan het land waar het onroerend goed zich bevindt, niet aan het land waar de eigenaar woont. Ter compensatie zijn eventuele huurinkomsten belastingvrij, zowel in Nederland als in Frankrijk. Hoewel er natuurlijk niets op tegen is om als inwoner van Frankrijk onroerend goed te bezitten in Nederland, komen veel emigranten er na verloop van tijd achter dat het aanhouden van onroerend goed in Nederland een dure liefhebberij is, als je alle kosten van lokale belastingen en heffingen, nutsvoorzieningen en box 3 bij elkaar optelt. Mijn advies: verkopen die handel, nu de Nederlandse onroerend goed markt zo hot is.

In geval je nog een bedrijf hebt achtergelaten in Nederland moet je een keuze gaan maken. Is dat een vennootschap, waarin je samen met anderen aandelen bezit, dan verandert er niets als je emigreert. Uit te keren dividenden zijn belast in Nederland, maar de belasting kun je later terugvragen en vervolgens moet je het dividend in Frankrijk opgeven bij je inkomstenbelasting en er daar belasting over betalen (in veel gevallen betaal je dan meer). Bij eventuele verkoop van die aandelen betaal je in Frankrijk bovendien winstbelasting. Gaat het om een vennootschap waarvan je Directeur-Groot Aandeelhouder (DGA) bent, dan moet je een bewindvoerder aanstellen, in geval je de BV in Nederland gevestigd wil houden. In veel gevallen is het gunstiger om een Franse vennootschap op te richten, alle bezittingen van de Nederlandse vennootschap te verkopen aan dat Franse bedrijf en vervolgens de Nederlandse vennootschap op te heffen. Inderdaad, dan moet er belasting afgerekend worden, maar dan ben je wel bevrijd van de relatie met de Nederlandse belastingdienst.
In geval van een VoF of een eenmanszaak of zzp-inschrijving: die kan niet blijven bestaan na emigratie: hij moet voor het einde van het belastingjaar van emigratie opgeschoond en opgeheven zijn. Dus als je vandaag zou emigreren, dan heb je nog tot 31-12-2021 de tijd om je eenmanszaak op te heffen en uit te schrijven bij de KvK.

In Frankrijk

Gepensioneerden en werknemers hoeven verder niet zoveel meer te doen in Frankrijk om hun emigratie af te ronden. Behalve hun Frans fors verbeteren en dat gaat niet lukken als je alleen maar Engels of Nederlands spreekt overdag en in het dagelijkse leven niet veel meer doet met je Frans dan quarte pain au chocolat bestellen bij de bakker ‘s ochtends. “We leren het vanzelf wel als we eenmaal in Frankrijk zijn,” is een bekend misverstand. Het is geen overbodige luxe om verder te gaan met Franse lessen, of misschien een Franse conversatieclub. Niet alleen goed voor je Frans, maar ook goed voor het leggen van nieuwe relaties. En als je dan echt je Frans ineens heel hard nodig hebt (midden in de nacht begint je dak te lekken en je belt in paniek een 24h reparatieservice….) dan heb je je Frans ook paraat!

Ondernemers moeten nog wat meer doen: een netwerk opbouwen. Toeristische ondernemers zouden zich kunnen aansluiten bij het Office du Tourisme (nee, daar komen geen reserveringen meer vandaan, zoals vroeger, maar je doet er wel waardevolle kennis en kennissen op). Ook voor vele ander beroepsgroepen bestaan er overkoepelende organisaties, waar je lid van kunt worden.
Je bent als ondernemer pas echt goed op weg met je emigratie als je het jaarfeest van het dorp mee hebt helpen organiseren en hebt overleeft. Elk dorp in Frankrijk heeft zijn eigen jaarlijkse dorpsfeest, bij voorbeeld het begin of einde van wijnoogst, of van de heilige Sint Juttemis of van de Rose Knoflook (die bestaat echt: in het dorp Lautrec in de Tarn: https://www.ailrosedelautrec.com/219-prochaine-fete-ail-rose-lautre...)
Als ondernemer dien je iets te doen voor het jaarfeest: je kunt wat sponsoren, of goederen ter beschikking stellen (of eten of drinken), al sta je maar ’s ochtend om acht uur met de stoelen en tafels te sjouwen. Tegen een uur of elf wordt er begonnen met het aperitief, gevolgd door een uitgebreide traditionele viergangenmaaltijd (In Lautrec elke gang met knoflook) en natuurlijk koffie en een digestief. Gevolgd door dat moeilijke uurtje tussen vijf en zes uur, waarna alles weer van voren af aan begint voor het diner: apéro, copieuze maaltijd, koffie en digestief (tegen die tijd spreekt niemand meer Frans, of juist iedereen, dat kan ik me niet meer zo goed herinneren…). Als je dat de hele dag volhoudt en er nog lol aan beleefd ook, ja dan is je emigratie echt helemaal afgerond.

In mijn volgende en laatste bijdrage in dit stappenplan. Stap 7 die jullie hopelijk niet hoeven te maken: mislukte emigraties en de redenen daarvoor.

Wim

Weergaven: 1784

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20210702, Geldzaken, Migratie, Overheid, Woningen Algemeen

Reactie van Ingrid op 4 Juli 2021 op 10.23

Ja, Peter Jan, die vergadercultuur is iets verschrikkelijks. Ik zit in het bestuur van het syndicat apicole hier in Les Landes. Oeverloze vergaderingen, iedereen praat door elkaar, niemand luistert en ineens is er een beslissing en ik weet niet hoe deze tot stand gebracht is. Ook de algemene ledenvergadering is een ramp. Het gebeuren van het gehele jaar wordt voorgelezen en precies hetzelfde staat in het blaadje wat speciaal uitgebracht wordt voor deze vergadering.

Op mijn werk is het niet anders, iedereen roept en krijst wat en niemand luistert. Mijn collega's weten dat ook want dan verzucht ik weleens dat ik 'dans le Sud' ben.

Maar toch, het help echt om te integreren. Ik zou geen betere optie weten behalve dan een Franse echtgenote/genoot. Of zoals ik, werken in Frankrijk.

Reactie van Wim van Teeffelen op 4 Juli 2021 op 11.37

@Ingrid: inderdaad: gene betere manier om Frans te leren dan een Franse liefde, al zijn de woorden die je dan leert niet allemaal geschikt voor openbaar gebruik.

Wim

Reactie van Wim van Teeffelen op 4 Juli 2021 op 12.10

Ik kom nog even terug op het verkopen van je Nederlandse huis na emigratie. Laat ik nog eens nadrukkelijk schrijven: dat is geen verplichting! Er is helemaal niets op tegen dat een ingezetene van Frankrijk onroerend goed in bezit heeft in Nederland! Alleen is Nederland niet erg sympathiek voor tweedenhuis-bezitters: de Nederlandse belasting (box 3) kent een vrijstelling van € 100.000, voordat er vermogensbelasting wordt geheven, de Franse belasting (IFI) kent een vrijstelling van € 1,3 miljoen. En daar moet je dan de aanzienlijk hogere gemiddelde Nederlandse onroerend zaakbelasting en waterschapsbelasting nog bij optellen!

Ik merk ook op dat verreweg de meeste emigranten niet kampen met dit luxe probleem: de meeste emigranten moeten hun Nederlandse huis (soms huizen) verkopen om een leven in Frankrijk te kunnen opbouwen. Maar veel emigranten die het zich wel kunnen veroorloven, komen na enkele jaren tot de conclusie dat de belastingvrije huuropbrengsten maar ternauwernood of net niet de kosten dekken van onderhoud, belastingen, verzekering, en overbrugging van leegstand en makelaarskosten bij wisseling van huurders. Als je één keer te vaak 's avonds op je Franse terras, genietend van de ondergaande zon, uitkijkend over de vallei met een glaasje bon vin blanc in de hand, bent lastiggevallen door een  telefoontje uit Nederland dat de vaatwasser stuk is in het huurhuis en of je er maar voor wil zorgen dat er morgen een nieuwe wordt aangesloten, dan is de lol van het aanhouden van een huis in Nederland met weinig financieel voordeel er heel snel af. En voor hen die niet mogen (bv van de hypotheeknemer) of willen verhuren, is de lol er meestal al eerder af, namelijk op het moment dat ze de kosten van dit Nederlandse huis afzetten tegen het aantal dagen dat ze er daadwerkelijk gebruik van maken...

Mijn opmerking was gebaseerd op vele gesprekken met emigranten vlak voor, vlak na en soms vele jaren na de emigratie. De hoge kosten van het aanhouden van een huis in Nederland (zelfs een  vakantiehuisje met zijn hoge maandelijkse servicekosten of een klein pied-à-terre) begint velen op den duur tegen te staan. Als je het huis gewoon verkoopt en de opbrengst op een Franse spaarrekening zet (weliswaar geen rente, maar ook geen vermogensbelasting!), dan heb je in elk geval wat geld om weer wat te kopen in Nederland, mocht de emigratie tegenvallen. Natuurlijk, ondertussen kunnen de huizen in Nederland weer duurder zijn geworden, maar er kan ook een omslag in de huizenprijzen komen. Iedereen die begin jaren tachtig en eind jaren nul bewust heeft meegemaakt weet dat huizenprijzen niet altijd stijgen...

En dan nog een wat meer filosofisch argument. Ik ben inmiddels tot het inzicht gekomen dat de kans dat een emigratie slaagt (zie ook mijn laatste bijlage in dit stappenplan, binnenkort in dit form) aanzienlijk groter is als je alle bruggen achter je hebt verbrand in Nederland. Als je niet bij de eerste de beste tegenvaller in Frankrijk de kans hebt om weer terug te vluchtten naar het vertrouwde Nederland, waar je lekkere warme vertrouwde huis in je lekkere warme vertrouwde omgeving op je wacht ('warm' hier in de overdrachtelijke betekenis, dan snappen jullie wel), dan ben je wel gedwongen om je door de tegenslagen heen te slaan! En je weet dat het een natuurwet is: in het eerste of tweede jaar na emigratie slaat het noodlot toe: van diepe heimwee tot een lekkend dak, van ene bouwvergunning die uiteindelijk wordt geweigerd tot een kind dat niet kan aarden. Je emigratie is pas echt helemaal voltooid als je je door dit noodlot hebt heengeslagen!

Wim

Reactie van Janny O. op 4 Juli 2021 op 14.15

Wij hebben nadat ons huis in Nederland verkocht is na emigratie een kleiner huis terug gekocht. In de buurt waar de kinderen inmiddels neergestreken waren. Ook toekomst bestendig. Ondanks dat het wel wat kost, zijn we er heel blij. Zoals Wim schrijft zou je het bijltje in Frankrijk er wel snel bij kunnen gooien, maar er zullen ook mensen die er juist rust uit putten.

Reactie van Robert Maarten op 4 Juli 2021 op 14.16

Helder antwoord Wim, waarvoor dank. En inderdaad een luxe probleem waarvan je je af kunt vragen of het met alle bijkomende sores de moeite waard is.

Reactie van Robert Maarten op 4 Juli 2021 op 15.14

Janny O, je/u slaat de spijker op zijn kop. Het geeft mij rust om alles bij wijze van spreken tot 3 cijfers achter de komma uitgezocht te hebben en in kaart gebracht zodat een afgewogen beslissing genomen wordt. Een beetje het andere uiterste van sommige ‘ik vertrek’-kandidaten die zonder nadenken met de ogen dicht in het diepe springen, zonder ook maar iets doorgerekend te hebben. Dankzij jouw/uw reactie en die van Wim realiseer ik me dat je ook naar de andere kant door kunt schieten.

Waarvoor dank Janny O.

Reactie van leroux op 5 Juli 2021 op 10.35

en na 2 maaltijden zeggen de fransen - het was een mooie dag - de zon schijnt buiten maar ze hebben al die tijd binnen gezeten

Reactie van Brenda op 28 Oktober 2021 op 22.04

Hele nuttige artikelenreeks. Volgens mij klopt deze zin echter niet: "Een emigrant die nog in Nederlandse loondienst is, betaalt dus hoge loonbelasting in Nederland en hoge sociale lasten in Frankrijk. "
Je betaalt loonbelasting in het land waar je meer dan de helft van het jaar verblijft. Als dat Frankrijk is, dan betaal je in Frankrijk loonbelasting. Of heb ik het mis?

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

SNELMENU

SPONSOR | ENTREPRISE

Gebeurtenissen

© 2021   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden