www.nederlanders.fr

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Drie maanden heb ik gewoond bij een Nederlandse dame van 83 die heel graag in haar huis in Frankrijk wilde blijven wonen met haar hondjes... maar ook worstelde met vergevorderde Alzheimer.

Voor mijn komst had ze hulp van 2 Franse lokale dames die hun uiterste best voor haar deden en verpleegkundigen die dagelijks kwamen controleren. Maar omdat steeds meer persoonlijke aandacht nodig was ging dit ten koste van de hygiëne in het huis en de familie had geen idee hoe het haar verging in de uren dat ze helemaal alleen was.

Extra hulp was noodzakelijk, maar waar vind je die hulp en hoe regel je dat vanuit Nederland?

Als kennis van 1 van de dochters hoorde ik over de situatie en besloot te helpen. Ik woonde immers maar 100 km van haar vandaan. De eerste maand ging heel goed. Conversaties waren mogelijk, komische momenten gaven ons de slappe lach, het weer was mooi en de winter nog niet al te vergevorderd. Maar met het korter worden van de dagen groeide de angst voor het donker en voor het alleen zijn. Haar kennis van het Frans verdween met rasse schreden. De verwarring in het hoofd werd erger en schrijnender en leidde tot agressiviteit. De nachten werden onrustig waardoor mijn persoonlijke grenzen ernstig in het geding kwamen. Mijn hondje Tomi was een grote hulp en wist haar angst vaak weg te nemen door bij haar op bed te komen liggen of haar om aandacht te vragen. Desondanks was ik na drie maanden aan het eind van mijn latijn.

Begin dit jaar nam een andere hulp het van mij over, maar de Alzheimer was dermate progressief dat een en ander al snel escaleerde en de gendarmerie gebeld werd. Dit kon zo dus niet verder gaan. De familie nam haar mee naar Nederland en ging op zoek naar een definitieve oplossing. Die lijkt gevonden en als alles goed gaat verhuist ze volgende week naar een fijn tehuis met dieren en een tuin en veel activiteiten gedurende de dag.

Eind goed al goed? Ja, voor haar wel. Maar hoeveel meer van dit soort situaties spelen zich op dit zelfde moment af op het mooie Franse platteland? Ik probeer hier een beeld van te krijgen voor de regio rondom St Yrieix la Perche (87) en hulp te organiseren waar dat nodig is. Binnen het Franse zorgsysteem is veel goede en adequate hulp te krijgen, maar je moet wel weten waar je je dan moet melden en hoe je optimaal gebruik kunt maken van kortingen en belastingteruggaves.

Daarnaast het probleem van het verlies van de Franse talenkennis: een thuishulp die de geboortetaal van de patient spreekt kan noodzakelijk zijn. En iemand die zowel Frans als de geboortetaal spreekt om eventueel de familie te helpen een definitieve oplossing te vinden zonder dat een taalbarrière hen parten speelt.

Alle hulp is welkom! Alle positieve ervaringen die een ander kunnen helpen door die kennis te delen, het bundelen van krachten, het lokaliseren van mensen die hulp nodig hebben, noem het maar op...

Weergaven: 2511

Tags: (Klik voor berichten in dezelfde rubriek) 20170208, Aquitaine, Ouderverzorging

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer op 8 Februari 2017 op 16.03

Als beheerder van deze website hoop ik dat leden en bezoekers actief deel zullen nemen aan deze discussie. Mascha Hoefsloot schets een problematiek die we graag zouden helpen oplossen en we zijn van mening dat een "social network" op het internet ondersteunend kan zijn aan "een sociaal netwerk op de grond". 

Met veel actieve leden en nog meer dagelijkse vaste bezoekers die (nog) geen lid zijn kunnen wij misschien gezamenlijk een bijdrage leveren aan het tot stand brengen van een netwerk van zorgverlening. 

Reactie van Jan Linnemann op 8 Februari 2017 op 16.56

Dag Mascha. Ik woon in NL, maar net als Ton vind ik het een heel heftig verhaal en inderdaad ook de moed die je genomen hebt. Ik moest echt bij het lezen van je verslag af en toe even slikken. Voor mij gaat je oproep voor LDF moeilijk, maar ik kan je wel zeggen dat ik in mijn nabije kennissenkring mensen ken die door Alzheimer / Dementie getroffen zijn. Zoals je ook schrijft: de ziekte kan langzaam of agressief toeslaan. Een man waarvoor ik als privéchauffeur voor gewerkt  heb, kreeg het kort na zijn vervroegde pensionering. Had net zijn Koninklijke onderscheiding uitgereikt gekregen. Ik heb nog regelmatig voor hem gewerkt. Zag hem snel achteruitgaan. Binnen een jaar overleden. De man van een kennis van mij zit al jaren in een zorginstelling. Kent zijn vrouw niet meer, maar is wel lief voor haar. Wat ik hiermee wil aangeven: Het kan iedereen overkomen en het is een vreselijke ziekte. Bij mij in het appartementsgebouw is momenteel gelukkig niemand met deze ziekte. Ik help wel medebewoners die moeilijk ter been zijn. In de Nederlandse regio's Twente en Achterhoek noemen ze dat "goed naboarschap" Ik hoop dat het dialect goed gespeld is. Nogmaals. Ik vind het een vreselijk mooi initiatief. Heel veel succes met je initiatief.

Reactie van Theodora Besse op 8 Februari 2017 op 18.34

Grote bewondering voor wat je hebt gedaan.

Zoals Henk al schreef kun je je wenden tot de Vereniging ANEAS. Deze vereniging is speciaal opgericht voor onder meer dit soort problemen. Zie deze website.

Op deze pagina van de ANEAS website kun je een formulier downloaden waarmee je hulpverlening kunt aanvragen. De Inleiding op dit formulier zegt het volgende:

"Onderstaand ingevuld aanvraagformulier zal door ANEAS met de grootst mogelijke vertrouwelijkheid worden behandeld en de onderstaande informatie zal slechts naar buiten worden gebracht met toestemming van de betrokken persoon zelf.

ANEAS is een vereniging die louter bestaat uit vrijwilligers en heeft geen verplichting tot resultaat.

ANEAS zal naar beste eer en geweten de persoon die om ondersteuning vraagt op de volgende wijzen kunnen helpen : ondersteuning bij administratieve zaken, morele bijstand, financiële hulp, begeleiding bij terugkeer naar Nederland, “luisterend oor”, enz.

ANEAS is vrij om op ieder moment haar hulp te staken en hoeft zich daarvoor niet te verantwoorden.

Voor nadere informatie verwijzen wij u naar: www.aneas.fr"

Sterkte met alles.

Reactie van Dierenthuis Bourgogne op 8 Februari 2017 op 22.02

Wat jij gedaan hebt Masha kost echt énorm veel energie en daar ga je uiteindelijk aan onder door.Gelukkig is er nu een goede oplossing gevonden voor deze dame.Dank voor wat jij hebt gedaan voor haar!

Zelf kom ik in het Centre de Soins de Longue Durée(Maison de Retraite) in Luzy,waar ik een franse dame van nu 86 jr opzoek met haar hondje,die ik ruim drie jaar terug onder mijn vleugels nam,omdat zij er niet meer voor kon zorgen.Ze had daar een buurvrouw,die ook Alzheimer had,maar kon haar niet meer verdragen(de stank etc) en vroeg een 1-persoons kamer.Geen enkele privacy hadden beiden dames.Geen gordijn tussen de bedden,als de dame met Alzheimer verschoond moest worden en een jong meisje,die haar verpleegde was ontzettend respectloos naar deze dame(ach die is niet goed bij haar hoofd,haar woorden);naar haar uiterlijk te beoordelen moet deze dame echt vroeger een dame zijn geweest.Ik heb tegen dat meisje gezegd,dat ik voor alle mensen respect heb,ook voor deze dame en ze vertrok met een kwade kop.De dame met Alzheimer zei tegen mij:"Vous êtes un rayon de soleil" en ze straalde helemaal en was me dankbaar.

Ook wil ik de waarde van een hondje als gezelschap van een dementerende persoon benadrukken.Als ik binnenwandel met dit hondje(hij is nu aan het eind van zijn leven gekomen)dan zie ik mensen opfleuren,als ze hem zien en willen hem aaien of maken een praatje.Een hond oordeelt niet en geeft zijn liefde aan de mens en ziet meer dan wij.Dat doet goed,als grenzen vervagen.Dan nog raakt een hond het hart van een mens.

In de toekomst ga ik met een andere hond of hondje daar dementerende of stervende mensen bezoeken.

Alle goeds,Masha!

groetjes,

Ingrid

Reactie van Maria op 8 Februari 2017 op 22.43

Chapeau Masha wat je hebt gedaan en hoe je het hebt gedaan.

Anton reageert daar heel positief op door de hoop uit te spreken dat er netwerk/vangnet opgezet kan worden. De verwijzing door Henk en Theodora naar Aneas is natuurlijk een hele goede. Aneas is een vereniging die nu 132 jaar bestaat en gericht is op allerlei hulpverlening aan Nederlanders in Frankrijk. Op hun site lees ik dat zij kampen met een tekort aan leden en aan vrijwilligers. Omdat berichten op dit forum snel verdwijnen en dus aan de aandacht ontsnappen is het misschien een suggestie om Aneas hier op de homepage permanente ruimte te bieden om hun leden te werven, hun hulptroepen uit te breiden en hun hulpvragen hier neer te leggen. Wij hoeven dan niet opnieuw het wiel uit te vinden en Aneas zou wat fijnmaziger gebruik kunnen maken van dit netwerk dat inmiddels bijna 16.000 leden telt in FR en NL.

Deze vraag is dus voor Anton en zijn equipe.

Reactie van Jan Pompe op 9 Februari 2017 op 0.26

Wat een mooie initiatieven.

Ik heb niet de intentie om reclame te maken, maar wij kregen van een Parijse professor Immun'age voorgeschreven om het immuunsysteem te verbeteren i.v.m. Elektro Hyper Sensitiviteit.

[verwijderd door Mod.]

Het blijkt ook toegepast te worden voor (tegen) Alzheimer, zelfs in het Vaticaan.

Het is niet goedkoop, dus nemen het niet meer dagelijks in, maar als we een kwaaltje hebben, gaat het na inname vaak snel weer beter.

Reactie van Peter en Marion van Osselen op 9 Februari 2017 op 1.09

Wat een schrijnend verhaal, Mascha. Respect voor jou zoals jij je hebt ingezet om deze oude dame te helpen, je moet wel geestelijk heel sterk zijn en een hoop incasseringsvermogen hebben. Wij wonen niet in 87, maar niet al te ver uit de buurt in de omgeving van Brantôme (24), dus als we ons steentje kunnen bijdragen, dan doen we dat graag. 
Groet, Marion en Peter

Reactie van En Laurenc op 9 Februari 2017 op 10.38

In 2014 is mijn oude vader nog voor het laatst hier in Frankrijk bij mij  geweest, sindsdien is hij ook langzaam achteruit gegaan. In 2016 wilde hij ook graag nog komen, maar toen was het al moeilijk en hebben we geen gehoor kunnen geven aan zijn verzoek. Herfst 2016 heeft hij 3 maanden lang 24 uurs thuiszorg gehad, hij is nu 95 en in november is hij naar een tehuis voor dementerenden gegaan. In dit tehuis zitten 10 - 12 patienten die verzorgd worden door 20 personeelsleden/verpleegkundigen. Herkennen doet hij ons gelukkig nog steeds wel, ook als ik eens een tijdje niet kon komen omdat ik veel hier in Frankrijk verblijf. Volgende week ga ik er weer naartoe, hopende dat hij nog weet wie ik ben. Maar wát is in Nederland alles toch ontzettend goed geregeld, eerst thuiszorg 2x per dag, tafeltje dekje thuiszorg oplopende naar 7 x per dag en uiteindelijk een verpleger/ster in zijn eigen huis 24 uur per dag gedurende 3 maanden en nu in een ontzettend fijn tehuis waar ze hem heel veel aandacht geven en hij een mooie eigen kamer heeft.

Als ik dit aan franse vrienden vertel weten ze niet wat ze horen dat dit zo goed geregeld is in Nederland. Dan komen de verhalen los van ruzies in de familie omdat hier deze zorg door de kinderen moet worden betaald e.d.. Mijn vader betaald ook een eigen bijdrage van 1800,-- per maand, maar heeft daarnaast een PGB van 4200,-- en de eerdere 24 uurs thuiszorg is ook geheel door de verzekering betaald.

Dan komen mijn franse vrienden met verhalen van 1 verpleger op de tig-patienten en dat ze alleen eigenlijk tijd hebben om  medicijnen te verstrekken en het moment dat er iets meer kontakt komt met de patienten is als ze stervende zijn.

Dan rijst bij mij de vraag, is Nederland nu zoveel beter op dit gebied? In welk land wil ik wonen als ik zelf ouder word?

 

Reactie van Theodora Besse op 9 Februari 2017 op 11.49

Citaat uit reactie op pagina 1:

"Terug naar Nederland lijkt mij alleen een optie als er voldoende geld is om een 'oplossing' te vinden in een privékliniek. Je hebt hier voor zover ik weet geen recht op chronische verpleging in Nederland in een gewone zorginstelling.

De wachtlijsten zijn daar al lang en die zitten niet te wachten op 'buitenlanders' die in een Frans zorgsysteem betalen."

Deze onjuiste veronderstelling met betrekking tot de NL zorg zaait onnodige verwarring. Dat is kwalijk.

Ten eerste betalen alle verdragsgerechtigde Nederlanders geen zorgbijdragen in hun woonland, maar aan Nederland. In die "verdragsbijdrage" is ook een bijdrage WLZ (Wet Langdurige Zorg) begrepen. Iedere NL verdragsgerechtigde heeft bij terugkeer in Nederland direct recht op WLZ-zorg.

Maar ook iedere niet-verdragsgerechtigde Nederlander, die in zijn EU-woonland wettelijk basisverzekerd was, heeft na terugkeer direct recht op WLZ-zorg. Hetzelfde geldt voor Nederlanders in de zogenaamde verdragslanden, zoals bijvoorbeeld de EER en Zwitserland. 

Een wachttijd geldt alleen voor Nederlanders terugkerend uit landen buiten de EU/verdragslanden. Ook mensen die eerst buiten de EU/verdragsland woonden en later ernaartoe zijn verhuisd, kunnen eventueel met een wachttijd te maken krijgen. Zie dit artikel.

Dat Nederland in de zorg lange wachttijden kent is een heel andere kwestie. Ook in Nederland wonenden hebben daar mee te kampen.

Reactie van Theodora Besse op 9 Februari 2017 op 12.41

Kennelijk was ik nog bezig met mijn reactie te schrijven toen de plaatser van de verwarrende reactie er zelf al achter was gekomen, dat deze onjuist was. Enfin, zo wordt in verschillende bewoordingen uitgelegd hoe de situatie werkelijk is. Van groot belang voor mensen die in een urgente situatie verkeren. 

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen. Het kan geen kwaad om mensen te bedanken voor hun welgemeende reacties. Onze huisregels ...

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden