NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Wanneer op een warme zomeravond de laatste klanken van het klokgelui van zeven uur zijn weggestorven en er een oorverdovende stilte over het dorp valt, besluiten wij een wandelingetje te maken.

Ons dorp ligt aan het Canal de l'Est en het is altijd weer leuk om 's avonds even langs het haventje te lopen waar, vooral zomers, jachtjes van verschillende nationaliteiten aanleggen om de nacht door te brengen. Afhankelijk van het seizoen op de heen of terugweg van de Middellandse zee. Vanavond is het vrij rustig in de haven. De meeste scheepjes zijn op hun vakantiebestemming en de Fransen zitten aan tafel. Als we zo langs de haven kuieren, gebeurt er iets bijzonders.

Heel langzaam komen twee schepen naast elkaar onder de brug door drijven. Ze zijn aan elkaar vastgebonden en de een hangt wat schuin tegen de ander. Behoedzaam wordt er aangelegd en na korte tijd komt er een brandweerauto aangereden. Slangen worden uitgerold en in het schuins liggende schip gehangen, dat kennelijk lek is geraakt. Even later arriveert er nog een auto waar twee mannen uitstappen, waarvan er één in alle rust een duikpak begint aan te trekken. Dit alles gebeurt zonder dat de lome zomeravondstilte wordt verstoord. Alsof je naar een film zit te kijken, waarvan het geluid is weggevallen.

Inmiddels hebben zich wat belangstellenden op de brug verzameld, maar ook hier wordt slechts op gedempte toon van gedachten gewisseld. En ook als de belangstelling is opgelopen tot wel zo’n honderd man, blijft er een sfeer hangen alsof men een kerk bezichtigt, terwijl er een dienst aan de gang is. Onwillekeurig maak ik voor mezelf de vergelijking hoe de situatie zou zijn als zich in Amsterdam iets dergelijks zou voordoen. De op en aanmerkingen zouden niet van de lucht zijn; de bekende stuurlui aan de wal zouden allemaal wel een steentje willen bijdragen om de operatie te laten slagen. Hier heeft men nog respect voor iemand die zijn vak uitoefent; zeker als het een ambtenaar betreft, en al helemaal als hij ook nog een uniform draagt.

Wanneer het donker begint te worden en er alleen nog maar een lichtschijnsel in het water te zien is van de duiker, die onder het schip aan het werk is, arriveert er nog een auto van de brandweer met aanhanger. De auto komt uit een grotere stad zo’n 60 kilometer verder op, en het betreft hier kennelijk een eenheid die verantwoordelijk is voor verlichting in noodgevallen. Kabels worden uitgerold en lampen worden opgesteld. Als alles in de juiste positie is geplaatst wordt een aggregaat aangesloten en gestart. Althans dat is de bedoeling... Met geen mogelijkheid blijkt men het apparaat aan de praat te krijgen. Met steeds grotere verbetenheid beproeft de driekoppige bemanning om beurten zijn krachten, maar het wil maar niet lukken.

Na nog enige tijd met bougies en sleutels in de weer te zijn geweest, gaat er bij een van de mannen een lichtje branden. Met een brede grijns op zijn gezicht en een jerrycan in zijn handen komt hij uit de auto. Het aggregaat wordt met brandstof gevuld en start in één keer.Als de lampen de haven in het volle licht zetten, blijkt dat de werkzaamheden aan het schip inmiddels zijn afgerond. De duiker en het grootste deel van het publiek zijn vertrokken.

De paar belangstellenden die nog over gebleven zijn produceren een schuchter applausje. De lampen en het aggregaat worden weer ingepakt en iedereen vertrekt tevreden naar huis..........

Weergaven: 738

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20150704, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Susan op 4 Juli 2015 op 15.59

Frans weer een heerlijk verhaal ik heb weer genoten.

Reactie van leroux op 4 Juli 2015 op 16.00

een paar jaar geleden voer de reddingsboot uit in Auderville - (de boot kan 2 kanten op naar gelang de waterstand) - ik schaamde me wel heel erg - een "landgenoot" riep heel hard - jammer dat het niet mis ging - de reddingsboot gaat op een rails de zee in of de haven gelang het getij - dat is nu het verschil tussen fransen en nederlanders

Reactie van Peter en Marion van Osselen op 5 Juli 2015 op 1.10

Frans, ook ik geniet iedere keer van je bijzondere verhalen. Ik vind het knap hoe je van ogenschijnlijk alledaagse gebeurtenissen een aangrijpend of humoristisch beschrijving maakt. Daar heb je een goed observatie vermogen en mensenkennis voor nodig. Het leukst vond ik het verhaal over de auto die getrokken werd, daar heb ik toen zo om moeten lachen. Misschien kan je die nog eens plaatsen in deze komkommertijd, voor iedereen die het toen gemist heeft.  Groeten van Marion

Reactie van Susan op 5 Juli 2015 op 5.58

ja graag niet gelezen .

Reactie van Susan op 5 Juli 2015 op 6.36

Theodora ha duidelijk goed uitgeslapen bedankt ik onthoud dat niet allemaal veul aan het heufd.

Reactie van irma hofstede op 6 Juli 2015 op 15.12

Wat een heerlijk verhaal van je, Frans! Je ziet het voor je gebeuren.

Groetjes,

Irma

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0