NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

 DIERENHEMEL

Kun je het je nog herinneren, voor de eerste keer helemaal alleen in je pas gekochte Franse huis? De makelaar en de vorige eigenaar de deur uit. En dan maar rond struinen, en maar hopen, dat je ergens nog iets van waarde, of misschien wel een goed verborgen schat zult vinden.In mijn geval, was dat een dood vogeltje. Ik vond het tussen het dakbeschot. Het moet er al jaren gelegen hebben, want er was alleen maar een geraamte van over. Ik werd vooral gefascineerddoor het fijne snaveltje en dat tere geraamte. Ik heb het in een sigarenkistje gedaan en af en toe deed ik het dekseltje even open om er naar te kijken.

Wat later vond ik onder een vloer de overblijfselen van een zevenslaper.Deze diertjes, die een beetje lijken op een kruising tussen een muis en een eekhoorn, slapen zeven maanden per jaar.  Ze gaan dan met de hele familie naast elkaar op hun rug, met hun pluim staartje tussen hun pootjes,  op een beschut plekje, meestal onder een vloer, liggen. In deze houding vond ik dit diertje dan ook. Zijn of haar familieleden zullen wel raar opgekeken hebben toen ze, na zeven maanden slapen, bemerkten dat pa of ma niet meer wakker werd.Als slapen je hobby is, en je mag toch wel aannemen dat dit voor deze diertjes het geval is, dan is het natuurlijk voor de betrokkene zelf een prachtige dood.Soms vraag ik me zelfs wel eens af, wat mensen met dezelfde hobby, voor bezwaar kunnen hebben tegen dood gaan, maar dit ter zijde.Omdat deze beide diertjes zo'n vrede en rust uitstraalden, werd ik gesterkt in mijn vermoeden dat er ook voor dieren iets als een hiernamaals moest zijn.

Aangezien ik al een tijdje genoeg had van het fotograferen van mooie landschapjes, besloot ik, dat dit gegeven mijn nieuwe uitdaging zou worden.Als je een passie voor iets begint te ontwikkelen, wil je dat natuurlijk graag met iemand delen. In dit geval bleek dat helaas niet mogelijk. Toen ik mijn huisgenote confronteerde met de naar mijn idee prachtige verzameling, reageerde ze vol afschuw. Toen ze er bovendien nog achter kwam, dat ik de doos met dierlijke overblijfselen al geruime tijd onder ons bed bewaarde, eiste ze onmiddellijke verwijdering.

Ook bezoekers, die ik kennis liet maken met mijn nieuwe hobby, waren over het algemeen maar matig enthousiast.Hoewel ik bij het maken en uitvoeren van plannen over het algemeen grote behoefte heb aan de stimulans van medestanders, werd het me al gauw duidelijk dat ik er in dit geval helemaal alleen voor moest gaan.Ik troostte me met de gedachte, dat het uiteindelijke resultaat iedereen zou verbazen en ik alom grote bewondering zou oogsten.

Het was me al opgevallen, dat de verschillende geraamtes er vaak uitzonderlijk vrolijk bij lagen.Als ik voldoende dode dieren verzameld had, zou het misschien wel een idee zijn om er een soort 'tableau vivant' van te maken. Misschien een beetje rare naam in dit verband, maar in ieder geval zou ik ze dusdanig groeperen, dat de verschillende dieren, die bij leven vaak de grootste vijanden waren geweest, in de door mij te realiseren schikking een vrolijk en harmonieus groepje zou vormen.De titel had ik ook al klaar: “DIERENHEMEL”

Omdat ik nogal wat vrienden en kennissen heb, die in oude huizen rommelen, was de aanvoer geen probleem en, zo als het vaak bij dit soort dingen gaat, een en ander praat zich snel door.Binnen korte tijd werd me van alles aangeboden. Konijnen, katten, kippen, een vos.....

Op een gegeven moment werd het aanbod zo groot, dat het me een beetje begon te benauwen, vooral toen er onlangs een mij onbekende man voor de deur stond, die mij vroeg een geraamte bij hem weg te komen halen. Wat het precies was, wist hij niet. Het was groot, dat wel.Op dat moment, had ik het plotseling helemaal gehad, en kwam er een abrupt eind aan mijn verzamelwoede.In een kuil in de tuin vonden de reeds verzamelde dieren een gezamenlijke rustplaats.Mocht er een hemel voor dieren zijn, dan zouden ze er vast ook wel zonder mijn medewerking komen.

Weergaven: 1311

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20151003, Dieren, Korte Verhalen

Reactie van Patricia (87) op 3 Oktober 2015 op 18.46

Leuk verhaal maar vreemde hobby :-)))

Reactie van Boudewijn Bolderheij op 3 Oktober 2015 op 20.17
Hij was weer fijn om te lezen !
Reactie van marielle op 3 Oktober 2015 op 21.24

Tja en morgen is het Werelddierendag, 4 oktober de dag van Fransiscus. Toepasselijk een hemel voor dieren.

Reactie van Peter en Marion van Osselen op 4 Oktober 2015 op 1.14

Dank je Frans, voor weer een amusant verhaal. Ik geloof dat er zeker een hemel is voor dieren. Ik heb verschillende keren meegemaakt dat een hond dood ging kort na het overlijden van zijn baas, honden die nog gezond waren, maar door 'liefdesverdriet' hun levenslust kwijtraakten en wegkwijnden. Zo ver gaat de trouw van een hond...
Groet, Marion

Reactie van saskia op 4 Oktober 2015 op 9.18

Leuk geschreven verhaal en dat op dierendag, Bedankt Frans.  Moest meteen denken aan de stripboek van Suske en Wiske, het Hondenparadijs was zo vertederend dat ik r in geloofde.

Reactie van Susan op 4 Oktober 2015 op 9.44

Frans zoals altijd een leuk verhaal en heel leuk geschreven, tja die zevenslapers ik hoop dat die winterslaap snel komt.

Reactie van Di Monica op 4 Oktober 2015 op 10.02

Dank je wel, Frans, voor dit leuke verhaal. 

Zwabberen, Theodora, wat een heerlijk ouderwets werkwoord !!

Reactie van Michiel Terwindt op 4 Oktober 2015 op 11.19

Mooi verhaal Frans ! Mocht je een nieuwe verzameling zoeken : ik heb nog een honderdtal dia's van uitwerpselen van allerlei dieren. Als ik die serie aan anderen liet zien was men tot mijn verwondering lang niet zo enthousiast als ik , terwijl het toch mooie plaatjes waren. Ik weet niet of jouw hobby "echt" gebeurd is , maar ik heb ook nog steeds dozen vol dierlijke overblijfselen : schedels , botten , poten , snavels enz. Zelfs een paardenschedel en diverse mammoetonderdelen maken daar deel van uit.

Reactie van marielle op 4 Oktober 2015 op 11.48

Mia, Ik vermoed dat Frans dit verhaal ook om die reden gisteren geplaatst heeft. In Frankrijk viert men vandaag ook Sint Franciscus...Misschien weer een moment om te denken aan de dieren, die ons zoveel geven. En dan niet alleen de huisdieren, nee de dieren, die ons voeden en die daar door lijden!

Reactie van Daan op 4 Oktober 2015 op 14.30

ben nu wel nieuwsgierig geworden wat die onbekende man nou precies in de aanbieding had. Hadtie een hoge hoed op? ;-) Leuk geschreven weer Frans!

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0