NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort !

Een jaarlijks terugkerend ritueel, of toch niet?

Ieder jaar hetzelfde, wij wonen in een toeristisch gebied aan zee in het noorden van Frankrijk. De helft van ons dorp, in 2015 nog genomineerd als “Vilage préferé”, bestaat uit tweede huizen waarvan het overgrote deel eigendom is van mensen uit Parijs en omstreken.  Zij wonen gemiddeld zo’n 200 kilometer bij ons vandaan en komen regelmatig een lang weekend alleen of met vrienden om te genieten van een andere omgeving. Er zijn hier zoveel tweede huizen dat wij van de verhuur en het onderhoud hiervan ons dagelijks brood hebben gemaakt. Onderhoud en klussen gaan voor ons nu, zij het in mindere mate, gewoon door.  Hiervoor is aanwezigheid immers niet noodzakelijk en de sleutelbossen van de huizen die wij beheren hangen dan inmiddels ook aan een dragende muur.

’s Winters is het anders, dan waait het hier vaak hard, regent het veel en is het in de warme stad vast aangenamer toeven. Het is hier dan uitgestorven, middenstand en horeca zijn dicht, auto’s rijden er niet en als je al iemand op straat ziet is het een bekende.  Een van mijn wandelroutines met de hond is een rondje van een kleine drie kwartier die half over de kliffen langs de zee en half door het veld gaat. In de winter en ’s zomers met slecht weer loop ik daar alleen en na al die jaren zie ik het nog steeds als een voorrecht om hier te mogen lopen, het verveelt nooit.

Mag ik hier wel lopen dan, ja zelfs nu, vanuit mijn huis heb ik de beroemde één kilometer website er op los gelaten en tijdens mijn wandeling ben ik letterlijk maar voor een afstand van vijftien meter verder dan een kilometer van huis. Vandaar dat ik hier nu vaker loop dan ooit.

In het voorjaar, als de boeren het land weer beginnen te bewerken en je weer zonder jas kunt wandelen komt het toerisme hier ook weer op gang.  Eerst in de weekeinden en later ook door de weeks, met of zonder hond, met of zonder wandelstokken, rugzak, het maakt niet uit, alles kan.

Het is voor ons altijd een dubbel gevoel want, weg met de rust. Maar een beetje leven in de brouwerij is ook wel leuk, voor ons is dit wisselende leven met de seizoenen een ideale mix.

Maar dit jaar is alles anders!!!  Door de Corona crisis is reizen, ook naar je tweede woning, verboden. Zou je denken, hier niet, hier is het net als andere jaren!! Met een paar verschillen.

Het is hier in het voorjaar nog nooit zo druk geweest. Op mijn wandelingen kom ik ze bij bosjes tegen, de “Parijzenaren” waarvan hij dit jaar steevast in een te korte jaren 70 tennisbroek loopt en zij er een paar meter achter met de telefoon op de luidspreker tegen het  achtergebleven gepeupel loopt te orakelen hoe mooi en vooral stil? het hier is…..

Maar de kleding is niet het enige verschil, nee, de tiener kinderen, voorzien van als je geluk hebt hoofdtelefoon maar vaker met een bluetooh speaker komen dit jaar ook mee!

En als klap op de vuurpijl!! Ze blijven niet zoals normaal in het voorjaar alleen het weekend, maar zoals het er nu lijkt voor altijd!! Natuurlijk zijn wij niet de enigen die dit zien en een van mijn kennissen, die op het punt stond een bekeuring te krijgen voor het iets te lang nodeloos naar het strand en de zee kijken, vroeg of aan de politieman of ze daar niet ook wat aan zouden moeten doen. Zij kreeg als antwoord dat zij dat niet kunnen omdat ze altijd ’s nachts komen, en dan is hier geen politiebezetting.

En inderdaad bijna iedere ochtend staat er ergens in het dorp wel een nieuwe auto uit Ile de France geparkeerd.

Ik zie het allemaal gebeuren en denk er het mijne van. Hoewel reizen ivm de verspreidingssnelheid van het virus met bijbehorende overbelasting van het aantal ziekenhuisbedden ongewenst is snap ik ook dat het voor de stadsbewoner met een tweede huis hier frustrerend is dat hij daar geen gebruik van kan maken. En dat een aantal van hun dus de tijd heeft en bereid is het risico te nemen hierheen te komen kan ik,  behoudens bovenstaande ongemakken, ergens wel begrijpen. Logisch gezien is het zoveel mogelijk spreiden van mensen ook een theorie die het virus zou kunnen afremmen……

De reden om uiteindelijk dan toch hier een luchtig bedoeld stukje over te schrijven is dan ook een ervaring van de overtreffende trap van een paar dagen geleden.

In een gebouw waar wij enkele appartementen beheren en bezig waren renovatiewerkzaamheden uit te voeren hoorden we ineens stemmen. Het zal toch niet dat xxx en xxx zijn gekomen? Nee dat was inderdaad niet het geval, inbrekers waren het ook niet! Nee het waren huurders. Uit Parijs! Trots vertelden ze dat zij wel mochten reizen, zij was tandarts en had dus een ontheffing. Onderweg drie keer gecontroleerd en geantwoord dat ze voor werk onderweg waren.  Ik moet eerlijk toegeven, met zoveel brutaliteit heb ik wel een beetje moeite!

Blijf gezond en geduldig, dan komt alles weer goed….hoop ik :)

Weergaven: 1038

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20200430, Korte Verhalen

Reactie van Jeannette op 30 April 2020 op 16.01

Tja, het is voor niemand makkelijk....

Reactie van Gerarddj op 30 April 2020 op 19.32

Zondagochtend bij de Carrefour in het dorp; van de 9 auto's, 6 stuks uit andere regio's en 1 uit Belgie. En wij waren op de fiets, even eruit en een kleine boodschap (in de supermarkt).

Reactie van marielle op 30 April 2020 op 20.30
Nou ja ik vind het verhaal wel mooi geschreven, maar je kunt als Parijzenaar toch beter in de provincie zitten dan inParijs of regio . Bovendien zitten er dan minder mensen op elkaar dan dat aantal miljoen dat hier woont...Wat zou u gedaan hebben...? Ik woon in regio Parijs en nu heb ik geluk, dat het een redelijke mooie omgeving is en ik lekker kan wandelen met mijn hond, maar anders word je toch gek en had ik dan dan een huis iets verderop, dan zou ik ook zijn gegaan ipv in mijn appartementje te zitten.
Psychisch gezien zijn er op het ogenblik heel wat mensen, die het hier moeilijk hebben, omdat ze in een klein appartement wonen met kleine kinderen etc. en toch via internet moeten werken. Tja...niet makkelijk voor de Parijzenaars
Reactie van Rlequino op 1 Mei 2020 op 6.37

Zoals in Frankrijk gebruikelijk vindt elke Fransman dat hij de uitzondering op de regel is. Dat verklaart waarom de crisis hier zo huishoudt. De leus Liberté , égalité en fraternité, mag wat mij betreft gewijzigd worden: Emotion, dramatique et anarchique.

Reactie van wilma op 4 Mei 2020 op 9.21

@ Rlequino : een andere leus is "votre liberté s'arrête là où commence celle des autres" .... 

we hebben nog een paar dagen confinement om daarover na te denken ;)

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.

Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

WELKOM BIJ ONS FORUM

  * = inloggen nodig

GESELECTEERD

--

© 2020   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0