NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Een persoonlijk adieu aan Frankrijks laatste grote president, Jacques Chirac

Op maandagavond 27 december 1999 zaten mijn vrouw en ik genoeglijk aan tafel in ons eerste huisje in de Creuse. Plots hoorden we buiten een ons onbekend, vrees aanjagend en aanzwellend geloei. We openden de deur. Voorzichtig, op een kier. We werden terstond naar binnen geblazen. Iets later ging het licht uit. Een geluk bij een ongeluk: we beschikten over een royale voorraad kaarsen. We kwamen de nacht zonder kleerscheuren door. Ons huisje bleek stormbestendig. De volgende dag, na ons een eerste indruk te hebben gevormd van de ravage in de omgeving, maakten we kennis met de zojuist overleden oud-president Jacques Chirac.

Ja, je leest het goed. We maakten persoonlijk kennis met deze grote president. Op dinsdagavond 28 december zaten wij wederom in onze knusse woonkeuken. De houtoven snorde. De storm had ons weliswaar van de buitenwereld afgesneden, honderden elektriciteitsmasten waren als lucifershoutje geknapt, kabels krioelden over de wegen, maar wij waren niet voor één gat te vangen. Wij waren in het rijke bezit van een transistorradio met verse batterijen. Zo kwam het dat wij er met zacht kaarslicht bij waren toen Jacques Chirac ons departement moed insprak. Hij opende met de historische woorden: La Creuse est blessée.

'Het leek wel oorlog, al had ik die nooit meegemaakt'

En zij wás gewond, de Creuse. De tempête, die Martin werd gedoopt, sloeg in als een bom. Er werden windsnelheden van ruim 150 km/u gemeten. Bossen gingen plat, daken vlogen van huizen en schuren, schoorstenen legden het loodje, er vielen gewonden en een enkele dode, duizenden huishoudens kwamen zonder stroom te zitten. Daartoe behoorde ook het onze. Meer dan tien dagen moesten we het stellen zonder licht. Het leek wel oorlog, al had ik die nooit meegemaakt.

Telkens als het me zwaar te moede werd, die donkerte en dat flakkerende kaarslicht, dacht ik aan de gedragen woorden van onze president, uitgesproken met die karakteristieke, aristocratische, donkerbruine, sonore stem. La Creuse est blessée. Gevolgd door oprechte woorden van troost en solidariteit en de belofte dat de republiek er alles aan ging doen om de schade te herstellen. Het komt weer goed, zei de president, alors… En het kwam goed. Al is de schade aan de bossen van de Creuse tot op de dag van vandaag zichtbaar.

'Boze tongen beweren wel vaker wat'

Onze paden bleven elkaar kruisen. Dankzij Jacques Chirac werd de Limousin met een voortreffelijke, tolvrije, snelweg aangesloten op Parijs. Dat kwam ons goed uit, want zo waren we sneller bij ons geliefde huisje dat toen nog een secondaire was. Boze tongen beweren dat de president zo voortvarend te werk was gegaan om zich vanuit het Élysée snel en comfortabel per dienstauto naar zijn familiekasteel in de Corrèze te kunnen verplaatsen. En vice versa. Onzin natuurlijk. Maar welke Franse president krijgt de wind niet van voren van zijn ondankbare citoyens?

Toen wij  enkele jaren geleden besloten om naast ons inmiddels vaste verblijf in de Creuse een pied à terre te nemen in Brive-la-Gaillarde, het heerlijkste stadje van Frankrijk, begrepen we pas goed hoe groot en geliefd onze president was. Brive droeg hem op handen. Geen kwaad woord! Er zijn wel vijf boetieks waar je shirts kunt kopen met de beeltenis van de oud-president. En het is altijd druk in die winkeltjes. In het Musée du Président Jacques Chirac, waar al zijn staatscadeaus liggen uitgestald, ontdekten we dat de president ook zichzelf een toffe kerel vond. In een ruime zaal blikte hij ons vanaf alle wanden in legio posities levensgroot met zijn charismatische kop tegemoet.

'Kop op, mon grand!'

De contacten waren innig. Ik zal ze missen. Volgens veel Fransen was Chirac de laatste grote president. Sarkozy, Hollande en Macron zijn scharminkels, vergeleken bij de boomlange (1.90 m) levensgenieter en charmeur die met het grootste gemak van de wereld meedraaide met elke politieke wind of storm. Zijn persoonlijke tempête, een proces vanwege vermeende malversaties als burgemeester van Parijs, liep in 2011 met een sisser af. Chirac werd veroordeeld tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf, maar hoefde nooit te brommen.

In die donkere periode, waarin het woord corruptie als een schaduw over zijn grandeur hing, heb ik hem menigmaal een hart onder de riem gestoken. Kop op, mon grand! In de Creuse en Corrèze houden we van je. Neem nog een ortolaantje en laat ‘m je smaken! Als ze het in hun hoofd halen om je op water en brood te zetten, trekken we gele hesjes aan en bestormen we de Bastille. Het hoefde er nooit van te komen, gelukkig.

En nu is hij dood. Met dankbaarheid denk ik terug aan onze Grote President, aan Mr. 5 minutes, douche comprise. Jaren geleden waarschuwde hij al voor de klimaatramp die zich voltrekt. Met de woorden: ‘Ons huis staat in brand, en wij kijken de andere kant uit.’ Hij werd 86. Een mooie leeftijd. Maandag is een dag van nationale rouw. Mijn zwarte pak hangt klaar voor de staatsbegrafenis. De officiële uitnodiging kan elk moment bezorgd worden.

Meer lezen? Welkom op Teksten uit Frankrijk

Weergaven: 1393

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20190927, Contact Gezocht, Kunst en Cultuur

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer op 28 September 2019 op 7.56

Dankjewel Ton dat je op deze meeslepende manier aandacht hebt willen geven aan deze markante en sterke man.

Reactie van El Burro Català op 28 September 2019 op 8.56

Mooi Ton. De man verdient het. Want niet alleen in de Corrèze was hij geliefd. Heel Frankrijk hield van hem.

Zelf ben ik Jacques Chirac gaan waaarderen om zijn stellingname tijdens de Irak- oorlog. Als enige westerse leider weigerde hij zich te laten spannen voor het karretje van de VS.

Reactie van marielle op 28 September 2019 op 10.50
Ik heb Chirac een keer gezien op de Salon d'agriculteurs in Parijs. Wij waren met de kinderen en ineens stond hij naast ons. Grote indruk makende man. Ik was het niet altijd met zijn politiek eens, maar toch had hij zijn charmes en hij was ook degene, die niet wilde dat Franse woorden in het Engels vertaald werden. een echt Francophone
Bedankt voor dit stukje Ton.
Reactie van Ton Hilderink op 28 September 2019 op 10.56

Jij bedankt, Marielle, voor je aardige reactie. Ook ik was/ben het lang niet altijd eens met Chiracs politieke keuzes. De politicus of partij waarmee ik het wel op alle vlakken eens ben, moet nog uitgevonden worden. Echter, Chirac was een meester in het laveren en inderdaad, zoals je zegt, een indrukwekkende persoonlijkheid. Geweldig dat jij hem bij toeval in het echt hebt gezien. Zo leuk kan het leven zijn. Ook Anton, El Burro en Jan, dank voor jullie reacties. Je hebt helemaal gelijk, Jan, maar op iedere machthebber zitten smetjes.

Reactie van Jeannette op 28 September 2019 op 11.04

Ik heb ook geen sentimentele gevoelens. 

Vergeet niet dat Chirac alleen maar aan zijn 2e termijn geholpen is doordat de meeste Fransen in de eerst ronde uit laksheid niet stemden en toen de keuze alleen maar tussen Chirac of Le Pen was.....en hij ook nog eens veroordeeld is....

Reactie van Ton Hilderink op 28 September 2019 op 11.12

Érg blij dat het Le Pen niet geworden is... en sentimentele gevoelens hoeft niet, hoor. Dank voor je reactie.

Reactie van marielle op 28 September 2019 op 11.19
Och ja Ton ik zal ze wel aantrekken, die politieke mannen;-) Zo liep ik hier in het bos van de gemeente waar ik woon, vaak met de hond te wandelen. Het was jachttijd een paar jaar geleden en mijn hond liep altijd los. Ik hoorde ze wel schieten en zag ze ook wel in de verte, maar mijn hond was lief en luisterde goed, dus voor mij niks aan de hand. Tot ik wat dichterbij kwam en een van de jagers vond dat ik de hond aan de lijn moest doen. Ik was het daar niet mee eens en er volgende een flinke heftige discussie met die jager ( er zitten namelijk alleen maar een paar haasje en af toe een zwijn hier en ik vraag me af wat de jagers hier doen). De jager en ik liepen beiden weg met een boos gezicht en oneens met elkaar. Kwam ik er een paar weken later achter dat de jager Monsieur Larcher was, de president van de Franse senaat....
Zijn vrouw was namelijk tandarts geweest in het dorp en hij heeft daar nog zo zijn contacten.
Hij zal nu misschien hier ook wel weer rondlopen, want ik hoor het schieten, maar mijn hondje is sinds een paar maanden dood en nu hoef ik hem dus niet meer aan de lijn te doen......
De anecdote heeft niks met Chirac te maken alhoewel hij zal wel op de begrafenis zijn.....
Reactie van Ton Hilderink op 28 September 2019 op 11.58

Prachtig verhaal, Marielle.

Ik zit op het moment naar Taalstaat te luisteren en daar kwam een citaat van Chirac langs dat ik, gezien de actualiteit, niet aan ons mooie forum wil onthouden. Hij zei het volgende:

'Je kunt geen volk vertrouwen, waarvan de keuken zó slecht is...'

Hij doelde op de Engelsen, uiteraard, en er brak prompt een relletje uit.

Reactie van Susan op 28 September 2019 op 12.30
Reactie van Ton Hilderink op 28 September 2019 op 12.56

Mooie getuigenis, Susan, dank voor de link.

In de Limousin hadden we gelukkig nog wel radio-ontvangst. Maar bellen kon niet en in de wijde omgeving waren binnen enkele dagen geen kaarsen of petroleumlampen meer te vinden. Ook was er geen brandstof meer te krijgen. Het is onvoorstelbaar wat er allemaal stil valt zonder elektriciteit. Omdat dit de eerste keer was dat we langer in Frankrijk zouden blijven, had mijn vrouw bij de Blokker een ongelooflijke hoeveelheid dozen met kaarsen ingeslagen; voor de sfeer. Overdreven, vond ik nog, bij het pakken van de auto. Maar wat kwamen ze te pas! Wat waren onze dorpsgenoten er gelukkig mee. Een betere introductie als nieuweling in een Frans dorp kan men zich niet wensen. We wonen nog steeds in de buurt van ons oude dorp en we hebben het er nog vaak over met onze ex-buren. De schade die deze storm aanrichtte (een dag eerder raasde er een soortgelijke storm over Parijs) was gigantisch. Ik heb grote mannen (nee, niet Chirac) zien janken bij de aanblik van compleet verwoeste bossen. Het aantal slachtoffers bleef goddank beperkt. Groet, Ton

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0