NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort !

In de Casino, een grote supermarkt hier in de buurt, waar ik mijn wekelijkse boodschappen doe, passeer ik een jonge vrouw. Ze heeft een klein meisje bij zich, dat in het boodschappenkarretje zit. Het is een schattig  meisje met blonde krullen. Terwijl ik naar haar kijk, zegt ze plotseling Pappie. Dan kijkt ze naar haar moeder en zegt vragend Pappie? Nee hoor, zegt de moeder. Dat is Pappie niet. Pappie is thuis, dat weet je toch wel. Als de moeder mij verontschuldigend aan kijkt, zie ik dat ze erg mooi is, en dat het zo op het eerste gezicht geen ramp moet zijn, om de vader van dit kind te zijn. Ik probeer me niet al te zeer in de mij toegedachte rol te verplaatsen en loop snel door.

Even later, kom ik ze in een ander gedeelte van de winkel weer tegen. Het meisje is helemaal verrukt om me weer te zien, en roept Pappie, Pappie!. De moeder van het kind kijkt verlegen de andere kant op en  ik weet ook niet zo goed meer, waar ik kijken moet. Ik schiet zo snel mogelijk een ander pad in, waar ik eigenlijk niets te zoeken heb, maar even later treffen we elkaar weer bij de kassa. Er gaat net een nieuwe kassa open, en het zou een beetje vreemd zijn, om dan bij een lange rij aan te sluiten. Het kind strekt haar armpjes naar me uit en roept alsmaar Pappie, pappie. Ik probeer haar te negeren, maar ik merk dat de blikken van de andere wachtenden op mij gericht zijn, en ik zie ze denken: Waarom schenkt die man toch niet een beetje aandacht aan dat kind. Ik voel me behoorlijk opgelaten, want de situatie begint zo langzamerhand wel erg gênant te worden, en het is een hele opluchting, als ik eindelijk de winkel kan verlaten.

Terwijl ik naar huis rijd, realiseer ik me ineens, dat "Papi" het Franse woord voor Opa is. Dat maakt het verhaal wat mij betreft een stuk minder leuk. Thuis gekomen blijkt bovendien, dat ik de helft van de boodschappen vergeten ben. Pappie staat weer even met beide benen op de grond!

Weergaven: 1508

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20160213, Kinderen, Korte Verhalen

Reactie van Clementine Cervellon op 14 Februari 2016 op 13.30

Toen ik nog in Nederland woonde ging ik op een dag boodschappen doen bij Albert Heijn. Ik had mijn zoontje van toen ongeveer 3 jaar denk ik bij mij. Er was toen een aktie bij A.H. dat je plaatjes van voetbalspelers bij de boodschappen kreeg en de winkel hing vol met affiches van die spelers. Mijn zoontje ziet een foto van Johan Cruijf en begint te roepen terwijl hij naar die foto wijst : papa ! Nu leek mijn man indertijd wel een beetje op Cruijf. Ik voelde me toch wel een beetje opgelaten want de klanten in de winkel keken mij een beetje vreemd aan.

Reactie van Norbertus van den Bosch op 29 Februari 2016 op 14.55

Zeker in dit geval beter Pappie dan Papa...

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.

Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

WELKOM BIJ ONS FORUM

  * = inloggen nodig

ZOEK IN ONZE ZUSTERSITE

CORONA | COVID-19

© 2020   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0