www.nederlanders.fr

Voor en door alle Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort!

“Eten is een staatsaangelegenheid”, zei Emmanuel Macron plechtig toen hij jongstleden 27 september op het Élysée 180 sterrenchefs ontving. Nooit eerder kwam een vergelijkbaar illuster culinair gezelschap samen op het presidentieel paleis. Macron organiseerde de bijeenkomst als eerbetoon aan de ‘ambassadeurs van de Franse gastronomie’ en liet niet na te benadrukken dat hij de Franse keuken graag inzet als diplomatiek wapen.

Het diner ter ere van de 180 topkoks was eenvoudig: oesters in een citroen-, anijs en peterseliecrème; Noorse kreeft met gealcoholiseerde ananas; een soep van artisjokken met zwarte truffel, opgediend in een krokante deegkorst, als hommage aan de grootmeester Paul Bocuse, wiens 91-jarige zoon, Jérôme, ook van de partij was.

Franse presidenten hebben wat met eten. Brigitte Macron zei naar aanleiding van het gastronomische samenzijn dat zij en haar man veel chefs persoonlijk kennen, wat hen veel plezier schenkt als er iets te vieren valt. In tegenstelling tot enkele roemruchte voorgangers, is Macron nog niet betrapt op veelvraterij. De socialistische president François Mitterand (1981-1995) spant wat dat betreft nog altijd de kroon. Hij was verzot op oesters en foie gras, werkte maar wat graag een pondje ortolanen naar binnen en at graag in zijn eentje een kloeke pot kaviaar leeg, wat hij rechtvaardigde met de opmerking: “Het was linkse kaviaar”.

Sober en spartaans

De absolute tegenpool van Mitterand – in alle opzichten, dus ook in culinair perspectief – is generaal Charles de Gaulle, de eerste president van de vijfde republiek (1959-1969). Hij stond bekend als uitermate sober en spartaans. Een privémaaltijd duurde wat De Gaulle betreft niet langer dan veertig minuten, een staatsdiner hooguit een uur. Het verhaal gaat dat De Gaulle buitengewoon geïrriteerd raakte toen Hassan II van Marokko, koning van 1961 tot 1999, niet op tijd op het aperitief verscheen, dat voorafging aan een staatsdiner dat te zijner ere was aangericht. De generaal liet de koning een briefje bezorgen met de ondubbelzinnige boodschap dat de hele ploeg zonder hem aan tafel zou gaan als hij niet binnen tien minuten verscheen.

 Aan de eetgewoonten van de door velen geliefde generaal is tot eind dit jaar een charmante tentoonstelling gewijd in het Mémorial Charles de Gaulle in Colomby-les-Deux-Églises, waar de staatsman geboren is en begraven ligt. De expositie, À table avec le général de Gaulle, bevat onder meer een decennium aan presidentiële menu’s. Een zeer opvallend exemplaar is het menu ter ere van Son Excellence Monsieur le Président des États Unis d’Amérique et de Madame John F. Kennedy uit 1961. Er moest in een uur tijd heel wat worden weggewerkt: een romige soep; een met tong gevuld bladerdeegtaartje; een schotel met gevogelte en salade en een parfait Viviane, een mousse, zeg maar, op basis van vers fruit, verse room, eieren en een scheutje alcohol.

246 kazen

De Gaulle hield van eenvoud, van de burgerlijke keuken. Gevraagd naar zijn voorkeur voor eten, schijnt hij dikwijls gezegd te hebben: “Als het maar simpel en eerlijk is en ik op mijn bord kan zien wát ik eet.” Liflafjes en fratsen waren aan de karakteristieke generaal niet besteed, aan verspilling had hij een broertje dood. Dat hij al zijn privé-etentjes in rekening bracht van het Élysée was een privilege dat de sobere staatsman, die ooit zei dat het buitengewoon moeilijk is om een land te regeren dat 246 kazen heeft, nooit is nagedragen.

Voor meer verhalen bent u welkom op www.tekstenuitfrankrijk.nl

 

Weergaven: 861

Tags: 20171206, Kunst en Cultuur, Overheid

Reactie van Rob van der Meulen op 6 December 2017 op 14.05

Onlangs Franse kennissen (hopelijk) nog blij gemaakt met dit artikeltje: Dans les plats du général de Gaulle. Toen ik begin dit jaar voor het eerst van m'n leven een bezoek bracht aan Paleis Soestdijk waar nu een aantal eerder niet voor publiek toegankelijke privé vertrekken zijn opengesteld verbaasde ik me over de vrij sobere inrichting. En niet voor de eerste keer dacht ik: Nederland is in wezen een republiek en Frankrijk een koninkrijk/keizerrijk. Met alles wat daarbij hoort aan vertoon, ook in culinair opzicht.

Reactie van Ton Hilderink op 6 December 2017 op 15.20

Met alles wat daarbij hoort, inderdaad, Rob, inclusief de privileges. Dank voor je reactie.

Reactie van Bertels op 6 December 2017 op 16.21

De zoon van Paul Bocuse is geboren in 1969 dus is geen 91 jaar . Zijn vader Paul Bocuse is wel 91 jaar . 

Reactie van Rob van der Meulen op 6 December 2017 op 16.35

Nog even de Mémoires accessoires van Philippe de Gaulle (zoon van) doorgebladerd. Want de hele familie was toen al behoorlijk gevoelig voor de klok. Geen minuut te laat aan tafel, want anders kon je vertrekken. Zomaar een passage om aan te geven dat zelfs Hassan II daar geen uitzondering op kon maken.

Een zomervakantie au Château de Septfontaines dans les Ardennes, de aanloop van alle kinderen, neefjes en nichtjes naar het déjeuner:

" Nous avons ensuite une demi-heure pour jouer à proximité. Un quart d'heure avant le déjeuner, la cloche du château sonne pour que nous allions nous donner un coup de peigne et nous laver les mains. Avec cinq minutes d'avance, nous devons être tous présents à notre table, distincte de celle des adultes. Ils sont en général une douzaine à table. A la nôtre, située au bout de la pièce près de l'entrée de l'office, nous ne devons ni parler ni rien réclamer, même si nous avons été oubliés. Les fautifs sont privés de dessert sinon aussitôt renvoyés dans leur chambre."

Voor wie nog tijd over heeft is de biografie over de Gaulle van Jean Lacouture een aanrader. Drie dikke pillen, heb ze indertijd in één adem uitgelezen. Er is zelfs een Nederlandse vertaling van verschenen, kwam ze tegen op het Waterlooplein, aarzelde, want ik had de version originale immers al, boekenkasten meer dan vol, en na wat aarzelen maar laten liggen. Nooit meer ergens gezien. Minder tijd? Lees wat de heer Wesseling over le Général heeft geschreven.

Reactie van Ton Hilderink op 6 December 2017 op 17.12

U heeft helemaal gelijk, Bertels. Er had natuurlijk moeten staan: 'als hommage aan de 91-jarige Paul Bocuse, wiens zoon... Dank voor uw oplettendheid. Mooie anekdote, Rob, en dank voor de tips.

Reactie van Rob van der Meulen op 6 December 2017 op 20.40

Voor de reislustigen onder ons nog dit. Wie denkt in Colombey-les-Deux-Églises ook het geboortehuis van Charles de Gaulle aan te treffen zal er toch nog een dagje aan vast moeten knopen om naar Lille te gaan, de rue Princesse nummer 9.

Reactie van Jan Linnemann op 6 December 2017 op 21.28

Mooi verhaal Ton. Hij, de Gaulle, heeft gelijk als hij zegt wat wil zien wat hij eet. 

Reactie van Lena op 7 December 2017 op 0.42



Dat laatste zei mijn moeder ook altijd, waar bij ze opstond en de TL-verlichting weer aandeed. Op 1e Kerstdag. “Zo eten ze in Frankrijk ook”. En ik wou als kind zó graag die kaarsjes aan.... :-)

Reactie van Ton Hilderink op 7 December 2017 op 9.37

Er wordt nog al te vaak bij TL-licht gegeten in Frankrijk - ook bij onze plaatselijke bistro. Voordeel: je ziet wat er op je bord ligt, maar knus is het niet. Op het Élyée gaat het er vast anders aan toe, Lena. En wat de kaarsjes betreft, dat kun je straks volop inhalen. Beste Jan, dank voor je reactie en hartelijke groet!

Reactie van Frans op 7 December 2017 op 9.42

Een paar jaar geleden was op tv een reportage te zien als eerbetoon aan "le Général", 3/4 van de tijd werd gewijd aan de streekgerechten rond Colombey waarvan 10 minuten aan de champignons van de streek. In hooguit een kwartier werd le Général zelf belicht.  Merkwaardig dat hijzelf blijkbaar zo spartaans tegen die dingen aankeek, ja, zo wordt de geschiedenis herschreven, steeds weer.......

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

--

-

© 2017   Gemaakt door: Anton Noë.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden