Ja Maria dat viel mij ook meteen op. Je kan echt niet alles doorberekenen naar je klanten.

Ik snap de zin van 't verhaal niet, als Bram die offerte voor de helft van de prijs heeft zoveel te beter voor hem, die nare consequenties zijn misschien voor de aannemer maar Bram heeft 'n prijs afgesproken voor 't karwei en klaar en als deaannemer meer tijd nodig heeft dan hij gedacht had is zijn probleem niet dat van Bram. Het lijkt meer 'n verdediging van 'n hogere prijs tegenover iemand , misschien tegenover jezelf?? want er is tot nu toe nog geen enkel bewijs dat die andere aannemer niet goed werkt.

Reactie van een andere Bram. Goed verhaal van een serieuze aannemer. De afgelopen jaren wordt Frankrijk overspoeld door ( ook Nederlandse ) klusbedrijven, voor een deel malafide beunhazen, die bij problemen als sneeuw voor de zon spoorloos verdwijnen en ellende achterlaten. En die ellende mag de 'te dure"aannemer die de klus oorspronkelijk offreerde, dan weer opknappen. Geen wonder dat deze dan daar geen zin meer in heeft. In mijn praktijk maak ik nogal eens mee dat de cliënt dan nul op het request krijgt bij de lokale aannemers omdat zijn naam al negatief is gevestigd. Dan rest alleen hulp in te roepen van groter afstand en dat kost natuurlijk ook meer geld. Voor alle grote klussen geldt : doe beroep op een goede aannemer, voor kleine minder risicovolle kan je bij een klusbedrijf terecht dat al een goede naam heeft opgebouwd met referenties.

mvg Mr  Bram  van Zanten ( niet uit de Creuse, maar uit de Morvan)

Ik ben ook ( net zoals annemarie) het spoor bijster waarom dit verhaal hier geplaatst wordt. Lijkt me eerder een verdediging van een aannemer die regelmatig hoort dat hij te duur is ??

Inderdaad zal een goede aannemer doorgaans duurder zijn dan een klusser, en daar staat dan in z'n algemeenheid ook vele tegenover, met name op het gebied van zekerheden. Als tenminste de aannemer z'n zaakjes op orde heeft.

Maar ... het kan zo maar zijn dat een officiële artisan, netjes voorzien van een verzekering, toch werk onverzekerd en zonder garantie uitvoert. Hoe kan dat? Omdat Frankrijk de hele bouwwereld in hokjes heeft ingedeeld, feitelijk zijn de meeste "aannemers" geen allround-aannemers zoals we die in NL kennen, maar (onder)aannemers die alleen bepaalde werkzaamheden mogen uitvoeren en ook alleen hiervoor verzekerd zijn.

Een voorbeeld: een dakdekker mag van zijn verzekering wel dakdekken, hij mag ook panlatten vervangen, maar geen dakbalken. Ook mag hij geen schoorsteen opnieuw opmetselen, hij mag zelfs helemaal niet metselen behoudens het aansmeren van pannen. 

Vraag voor de zekerheid een aannemer naar zijn inschrijving bij de Chambre de Metiers, naar z'n z.g. APE-activiteit (staat op papier van de INSEE ) en naar z'n verzekering. Controleer of hij daadwerkelijk voor alle relevante onderdelen verzekerd is en bij is met betalen van de premies. 
Heeft een aannemer b.v. als APE 4399C ( Travaux de maçonnerie générale et gros oeuvre de bâtiment) dan gaat het niet om een allround bouwbedrijf maar om een ruwbouwaannemer. Daar is absoluut niks mis mee en het kan natuurlijk een prima bedrijf zijn. Maar het is goed je ervan te vergewissen of dat bedrijf dan ook andere werkzaamheden - verzekerd - kan uitvoeren. 

Wilm

Blijkbaar is het item van malifide bouwers iets wat veel mensen bezig houdt. Misschien niet zo verkeerd dus dat er veel over gediscuseerd wordt. Iedereen bedankt tot dusverre. Wel wil ik een aanvulling geven naar aanleiding van enkele reacties op het bericht. Ik heb het verhaal niet geschreven omdat ik vaak te horen zou krijgen dat ik te duur ben. Vanaf het begin (4 jaar geleden) ben ik volop aan het werk, dus blijkbaar is mijn prijs niet verkeerd, maar eerder reeel te noemen. Mijn intentie is om handvatten mee te geven bij de keuze van een aannemer. 1 van die handvatten is dat bij een erg lage prijsopgave wel ergens concessies gedaan moeten zijn. Daarom verdient het dan de aandacht. Zoals de beschreven Bram naar eigen zeggen helaas heeft ervaren, want de werkzaamheden waren op zijn zachts gezegd niet uitgevoerd zoals verwacht. 

De kosten van de genoemde (overigens verplichte) verzekeringen worden natuurlijk niet 1 op 1 aan de klant doorberekent, maar zijn bedrijfskosten, die uiteraard zijn meegerekend in het uurloon van de aannemer.

Een andere reden voor mij om over dit item uit te weiden is dat ikzelf regelmatig tegen het zelfde probleem aanloop. Het klantenaanbod is voor mij van dien aard dat er groei van mijn bedrijf mogelijk zou moeten zijn. Het ontbreek alleen aan voldoende betrouwbare, zelfstandige collega's die daarbij nodig zijn.

Verder is het natuurlijk waar wat Wilm aangeeft. Er zijn verschillende soorten verzekeringen, dus als klant kan je een kopie opeisen om te controleren of het om de juiste verzekeringsvorm gaat. Een aannemer kan meerdere disciplines ondergebracht hebben in de verzekering.

Een extra tipje om te voorkomen dat men niet het slachtoffer wordt van klussers/aannemers die geen goeds in zin hebben, is om betalingen alleen te doen aan de hand van facturen, dan heb je altijd een bewijs dat er betaald is, maar ook dat er werk geleverd is.

Arjan

Uiteraard, omdat het bedrijfskosten zijn. Er is geen enkel bedrijf dat zijn (bedrijfs)kosten niet doorrekent in tarieven, laten ze dat na, dan is hen een kort leven beschoren. Dat is voor ons bedrijf niet anders.

Arjan 

Wat mijn haren overeind gezet heeft, was de zin:  Het loon wat past bij de inspanning is natuurlijk variabel, echter voor een goede aannemer die zijn vak verstaat, ervaring heeft en zijn verantwoording neemt is het logisch dat hij wat meer loon neemt.

Met andere woorden: hoe eerlijker je je werk doet, eigenlijk gewoon naar wat een ieder behoort te doen, hoe meer je vindt dat je verdienen mag. Deze stelling vind ik asociaal. waarom? Daar is nu precies die heibel over ontstaan over de groep mensen, zoals managers, bankdirecteuren, die vinden dat ze krankzinnig hoge extra's mogen incasseren, die ver buiten de proporties gaan. Hebzucht ten top!!!

Waarom kunnen mensen niet meer gewoon zijn? Niet meer gewoon hun werk doen, gewoon zo goed als hen mogelijk is? Waarom moet elk beetje eerlijker, of beter, meteen omgezet worden in geld?

Ik ben blij dat mensen die zich zo opstellen, niet meer gauw aangenomen worden, omdat ze te duur voelen voor de steeds krapper wordende portemonnee van de klanten. Zelf heb ik gelukkig te maken gekregen met mensen in mijn omgeving die fantastisch werk afleveren (zowel buitenlanders als Fransen) en die een uiterst geschikt uurloon vragen voor het werk wat ze doen. Niks geen uit de voegen gerukte ego's die altijd ontevreden zijn en telkens maar méér willen verdienen. Gewone mensen die op een heel eerlijke manier hun werk doen en - vooral - hun klanten serieus nemen door datgene zodanig te doen, dat het beide partijen een blij gevoel geeft als de klus geklaard is, en naar volle tevredenheid. En, mocht er iets loos zijn naderhand, dan wordt het probleem snel verholpen, onder dezelfde principes.

Dus mensen die een dergelijke mentaliteit hanteren, loop ik met een boog omheen. Ze zijn me te duur. Ik vind gelukkig toch wel mensen die nét zo goed werk afleveren en die veel goedkoper zijn, met dezelfde aftersales service. En inderdaad, die verzekering is een wassen neus, krijg je in FR niet voor elkaar als er iets aan de hand is, want je kunt er niet op terugvallen.....

Frea, ik ben het helemaal met je eens! Reclame, toch, dit berichtje van Arjan?

@John,

Gelukkig hebben we keuzes en die maak ik ook naar wat mijn portemonee toe kan laten.  Maar ook in wat u schrijft lees ik dat het dus 'normaal' is dat een zelf respecterend aannemer zo rekent. Daarmee bevestigt u mijn stelling, namelijk: 1) dat het de gang van zaken is geworden, ook in NL, en 2) dat de aannemer zelf respecterend is, m.a.w. dat hij voornamelijk vanuit zichzelf dat respect voelt en veel minder naar de klant. Dit is m.i. niet in evenwicht, het bevat geen wezenlijke gelijkwaardigheid, want de eigen uitgangspunten staan centraal. En dáárom loop ik om zulke mensen heen als ik ergens naar op zoek ben, begrijpt u?

Ik heb 2x een boerderij gerenoveerd met artisans uit de omgeving,dus niet met 1  aannemer. Vooraf heb ik om een kostenraming gevraagd en daarna hebben ze op uurbasis gewerkt.Coordinatie  van de bouw en de logistiek heb ik in eigen hand gehouden en verder ben ik volcontinu bij de bouw aanwezig geweest. slechts een maal ging er iets mis omdat een charpentier niet kwam opdagen.Dankzij het feit dat ik met lokale mensen werkte is daar zeer snel een vervanging voor gevonden.Bij verbouwingen is het altijd moeilijk in te schatten wat je tegen komt,maar problemen hebben we altijd samen kunnen oplossen in de praktijk.Regelmatig koffie,een biertje of fris en tussen de middag gezamenlijk broodjes eten (tevens werkoverleg) verzorgde een goede sfeer en daardoor ook een grotere motivatie.Ik begon in september en met de Kerst woonden we er. We hoorden later vanFranse kennissen dat het ïncroyable"was dat het hele project maar 3 1/2 maand  heeft geduurd. Om voor mezelf een soort begroting te maken verhoogde i9k (voor mezelf) de diverse ramingen met 10 % en rekende voor het geheel nog eens 10% onvoorzien.Die totalen heb ik vergeleken met mijn budget en toen dat klopte ben ik begonnen.We zijn 14% binnen mijn budget gebleven en hebben echt heerlijk samengewerkt.Zo zeer zelfs dat we met dezelfde ploeg onze huidige woning (40 km verderop) hebben gerenoveerd op precies dezelfde wijze,ook binnen 3 maanden en binnen mijn budget. Ik zal mij nimmer meer afhankelijk opstellen van een annemer.Op dez manier bouw je mee aan je eigen huis en leert meteen de in and outs van de electra,verwarming,septictank, etc goed kennen wat later bij storingen erg  handig kan zijn.Bij Franse artisans geldt een garantie van 10 jaar op het geleverde werk.Daar heb ik 1 keer gebruik van gemaakt tot volle tevredenheid.

Ja Hugo ik heb precies hetzelfde gedaan 25 jaar geleden en het is een heel mooi en goed huis geworden in Quercy stijl zoals dat hier heet en gedeeltelijk  " en pierre".

en nu nog als ik ze tegen kom  steken we de hand op en roepen , ca vas -et bonjour!

Kijk zo hoort het. Als klant een goede inschatting gemaakt, samen met de aannemer en in goed overleg de hele bouw doorgewandeld. Daarbij werd "mekaar het licht in de ogen gegund" zo te lezen. Zeer terecht dat alles naar wens is verlopen, want je hebt er zelf ook veel tijd inzitten. Proficiat Hans Hugo. Helaas is het niet iedereen gegund om er zelf bij aanwezig te zijn en dan is het wel zo prettig als je kan vertrouwen op de aannemer.

Arjan

Goed discussiestuk, deze posting. Wat mij bij lezing opviel, is dat die Bram een vrek en een domoor moet zijn: het is nl. altijd aan te bevelen ten minste 3 offertes te vragen. Zo heb je als klant iets te kiezen en valt het des te meer op als er een offerte tussenzit die vele malen onder de prijs van de andere zitten. Voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten is helaas een Nederlandse eigenschap die blijkbaar maar moeilijk af te leren is.

ook altijd even kijken naar het werk wat is uitgevoerd door die aannemer en zijn troupe !

Geen idee of de Bram, waarover gesproken is, een vrek is. Ik weet wel dat een krappe portemonnee je weinig keuzes kan bieden. Dan moet je roeien met de riemen die je hebt en dat kan wel eens verkeerd gaan, ja. Maar ook dat gelukkig niet altijd, als je je gezonde verstand er maar bij hebt, naast kennis van zaken. Helaas is dat laatste punt niet bij een ieder van ons ontwikkeld, dus dan moet je het met je gezond verstand doen, en dingen op de gok kiezen..... Het is dan niet anders....

Ik heb een aannemer  ingeschreven  als APE 4399C ( Travaux de maçonnerie générale et gros oeuvre de bâtiment)

Die dubbele  beglazing zet als ik het goed begrijp valt  dan niet onder bovengenoemde?

Hij heeft wel zijn  verzekering genoemd daar krijg ik een bewijs  van  en een  facture  .

Kozijnen en beglazing vallen onder "second oeuvre".  Beste oplossing: contact opnemen met de betreffende verzekering en navraag doen.

@ frea 

Ik benijd Arjen en Ellen bepaald niet: aannemer zijn in Frankrijk.

Aannemers zijn niet populier. Zo worden bejegend met minachting; maken rommel en herrie en nemen de boel in de maling.

Bij andere dienstverleners, die een bordje op hun gevel hebben getimmerd,  betalen mensen zonder tegenstribbelen 80 tot 100 euro per uur, terwijl de aannemer tot op het bot wordt uitgeknepen.  

Een situatie, zoals Hans hierboven beschrijft;  waarbij een respectvolle en gelijkwaardige relatie bestaat tussen opdrachtgever en aannemer, komt maar zelden voor, terwijl , zo toont hij aan,  het resultaat  op die manier in alle opzichten, optimaal is.

Als Arjan een goede aannemer is die kwalitatief goed werk levert en effectief werkt, dan kan hij een hoger uurtarief in rekening brengen. Hoe beter zijn dienst/ product, hoe groter de vraag, waardoor hij uiteindelijk kan kiezen welke opdracht hij wél of niet wil aannemen.

Als jij er de voorkeur aan geeft vooral met betrokken mensen te werken die voor dezelfde klus drie keer meer tijd nodig hebben voor een lager uurtarief, moet je dat vooral doen. In het Engels noemen ze dat : Penny wise Pound foolish en ondanks het feit dat de Fransen nooit echt hebben kunnen opschieten met de Engelsen, is dat toch een vreemde gewoonte die ze van de Engelsen hebben overgenomen:-)   

For a few dollars  more you could had have Clint Eastwood!!

@Bert

Ik denk dat ik begrijp wat je zegt. Conclusie: als iedereen kwalitatief werk aflevert, worden de klussen onbetaalbaar, omdat iedereen vindt dat-ie een hoger loon daarmee verdient. Dat lees ik telkens terug als er geschreven wordt over kwaliteit afleveren en hogere verdiensten.

Mijn stelling was - en is nog steeds - dat, als iedereen gewoon zijn werk naar behoren doet, met een hoge kwaliteit, daar per definitie niet méér aan verdiend hoeft te worden. Waarom altijd voor een beetje meer serieus werk altijd méér vragen? Volgens mij is dat altijd de bedoeling geweest van werk uitvoeren voor anderen. Deze Amerikaanse manier van denken en handelen gaat ons op een gegeven moment de kop kosten, omdat die mentaliteit ook wordt toegepast in de zorgsector.

Vervolgens stelt u dat ik me tevreden stel met mensen die er 3 x langer over doen. Dat is een invulling die ik tegenspreek. Kan wel eens gebeuren, maar wie zegt dat dat altijd zo is? Kwestue van zorgvuldig uitzoeken, toch?

Overigens is het hartstikke fijn als klant en aannemer goed met elkaar kunnen opschieten, wat een tevreden gevoel kan geven qua tijd en kosten. Die zijn dan vooraf afgesproken en dan weet je dat je portemonnee dat hebben kan.  En daarmee kunt u wel gelijk hebben dat als de dienst/het product beter is dat de vraag dan ook groter is, maar als ik om me heen kijk en zie dat de harde werkers hier, met een veel lager uurloon omdat ze heel veel van hun werk - en klantenkring - houden, eveneens een grote vraag aan werk binnen krijgen, dan blijf ik toch echt voor deze groep kiezen. Hiermee heb ik alleen willen zeggen dat het gewoon niet nodig is altijd veel geld neer te moeten leggen voor klussen die anderen voor veel minder kunnen doen, zonder dat dit ten koste gaat van kwaliteit en tijd. Feit blijft als een paal boven water staan dat er steeds maar weer gezocht wordt naar altijd maar méér willen verdienen, voor bijna hetzelfde werk die anderen ook kunnen doen, maar minder van hun klanten willen profiteren.....

Hiermee sluit ik mijn discussie af en wens iedereen een heel fijn weekend toe!

@frea

De prijs die men kan vragen hangt af van de markt: vraag en aanbod. De hoogte wordt bepaald door de maatschappelijke status. Dus een chirurg verdient nou eenmaal meer dan een klusser of een verpleger ( aannemelijk is, dat die van de laatste, tengevolge van toenemende vraag, in de toekomst hoger zal worden en dus meer zal gaan kosten )

Volgens de boekjes zitten de tarieven van aannemers tussen de 30 en 60 euro per uur, afhankelijk van de grootte van het bedrijf. Voor wat betreft verbouwingen en renovaties tot een bepaald bedrag en complexiteit, liggen de tarieven in NL veelal eerder onder de 30 euro, wanneer ze door Poolse bedrijven worden uitgevoerd.

Die zijn vaak goed georganiseerd en beschikken over vakbekwaam personeel. Zij zijn geregistreerd in Polen en kunnen zonder meer concurreren met de nederlandse aannemers. Die zullen dan hun tarieven naar beneden moeten bijstellen als ze de opdracht willen hebben. Dat is nu ' de Markt "

Ik heb begrepen dat dat in Fr. zo niet werkt.  

Arjan , ik ben ben wel blij met een kijkje achter de coulissen , want wij leken weten natuurlijk niet zoveel van deze materie en je verhaal is daarom best verhelderend. merci.

Tja, de indruk wordt toch inderdaad gewekt dat Arjan en Ellen de forumleden een wervend bedoelde blik achter de schermen van het eigen bedrijf bieden. De kern van het betoog schuilt in de rechtvaardiging van een hogere prijs. De stelling in deze context dat verzekeringskosten bedrijfskosten zijn is vanzelfsprekend juist. Dat bedrijfskosten DUS aan de klant (kunnen) worden doorberekend is volstrekt onjuist.

De onderneming is, ongeacht haar omvang of rechtsvorm, per definitie aansprakelijk voor het geleverde product. In alle gevallen. Met of zonder verzekering. De verzekering is bedoeld om, wanneer de opdrachtgever het bedrijf wegens wanprestatie in gebreke stelt, de veelal forse schadeclaims te kunnen dekken.

Met andere woorden, indien de onderneming de premies van verzekeringen ter dekking van het eigen (!) risico op schadeclaims van klanten doorberekend aan de klant, kan dat op zijn minst 'opmerkelijk' worden genoemd. U betaalt aldus, bij wijze van spreken, de verzekering van uw buurman voor het geval hij u schade toebrengt en niet in staat moet worden geacht deze zonder verzekering te kunnen dekken. Merkwaardig.

De onderneming wordt voorts en a priori geacht kundig en vaardig te zijn. Kortom, een kwaliteitsproduct te leveren. Dat is uiteraard geen rechtvaardiging voor een hogere prijsstelling. Omdat u zichzelf een goed en beter vakman vindt, schroeft u uw tarief op? Vreemd. U wordt immers eenvoudig verondersteld goed werk te leveren. Dat is normaal en wordt ook normaal beloond. Prutswerk is abnormaal en wordt gestraft.

Een welhaast absurd lage offerte is natuurlijk geen invitatie maar eerder een waarschuwing. Het typeert de Nederlander echter immer voor een dubbeltje op de eerste rang te willen zitten. De Nederlander wil zo veel mogelijk voor zo weinig mogelijk geld.

Dat clichde geldt ook voor de Nederlandse ondernemer. Hij wil ouderwtes groot, groter, grootst en zijn succes, belang en gewichtigheid graag breeduit etaleren. Hij komt met een bespottelijke, indrukwekkend grote, glanzend nieuwe en vervaarlijk grommende PC-Hoofttractor, zwaar ons erf oprollen. Dat kost geld. Het baasje is druk, druk, druk. Geen tijd! Bral, bral, bral. Onpersoonlijk. Imposant.

De Franse ondernemer en door de wol geverfde vakman komt in zijn bescheiden, oude bestelwagentje ons erf oprollen. Maakt een praatje. Toont de passie en liefde voor zijn vak. Persoonlijk. Gezellig. Dat kost niks en is niettemin van onschatbare waarde.

Tot slot is Bram bepaald geen vrek en evenmin dom. Geen Nederlander volgens het cliche. Bram moet net als iedereen op zijn centjes passen, is erg aardig, intelligent en goed van vertrouwen. Een fijn, eerlijk en goed mens. Daar wil nog wel eens een enkele keer oneigenlijk gebruik van worden gemaakt.

Ik wens iedereen een heerlijke, olijke Franse zondag.