toch voorzichtig zijn met goedbedoelde concrete ideetjes zonder deze man en zijn ouders en de context in te kunnen schatten... zelfs wat ik hierover neerzet...

indien zijn computer zijn enige doel in zijn leven is op het moment , kan dit wegnemen hem in een uitzichtloze (voor hem dan) plaatsen en kan het zijn dat hij de zin in zijn leven helemaal verliest met alle gevolgen van dien. In zijn wereld van computer vindt hij mogelijk nog enige verbinding met de wereld, welke dan ook...  en zonder verbinding ontstaat angst, agressie ...  

lijkt me aangewezen om je te informeren naar een professionele hulpverlener met kennis ter zake en die kan je vinden via organisaties waarbij  goed opgeleide therapeuten bij zijn aangesloten. 

Ik heb het niet over wegnemen... ik heb het over anders hanteren van de computer, en dat is een verschil van dag en nacht....

Ik ben het over het algemeen met Walter eens in dit verhaal, maar ook zoals een ander zegt, we kennen de context niet. Als zijn computergedrag een verslavingsvorm is, kan men contact opnemen met verslavingszorg instanties, zoals kentron of een andere in de regio.

Duidelijk zit er een psychisch probleem onder.

Ooit heb ik ook voor de keuze gestaan, mijn zoon op straat of het hele gezin zwaar de dupe.... een heeeeele moeilijke keuze, maar dat heeft bij ons uiteindelijk goed uitgepakt, al heeft dat bijna 8 jaar geduurd. ( met veel vallen en beetjes opstaan.)

Het boekje:" de moeder van David S" heeft mij in die tijd erg gesteund in het maken van de keuze voor mijn verslaafde zoon ( NU gaat het helemaal goed met hem en we zijn ZO trots op hem!!!)

SOMS is loslaten de enige optie........ maar zo moeilijk!

oh ja nog even als toevoeging: Mijn zoon is als 17j arige, 3 maanden aan het werk gezet in een Franse auberge ( echt hard werken) via een jeugd hulpverlenigs organisatie in Den Bosch. Na 3 maanden helemaal clean en fijn weer thuis.... binnen een week was hij weer volledig onder invloed van drugs. Mijn conclusie is dus: Flink aan het werk en uit de omgeving halen is dus niet altijd de oplossing als onderliggende problematiek niet wordt aangepakt. Heel veel sterkte!

Aan het werk zetten is slechts een onderdeel van wat zou kunnen helpen..... helaas faalt de zorg vaak in de NAZORG......... In dordrecht zit een goede organisatie in het begeleiden van dit soort, sorrie dat ik het zeg, probleem gevallen...... De Hoop.... Probeer hun ook eens te contacten........

Beste Carla,

Allereerst lief dat je om hem en hun bekommert!

Als old school internetter (sinds 1986 via studie, werk, hobby) help ik vaak jongeren met het vinden van hun passie/ droom/ werk. Vaak werkt anders kijken heel bevrijdend en kan je van je zwakte je sterkte maken, lees bv eens dit artikel waarin een nieuwe wereld van werken beschreven staat: 
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2664/Nieuws/article/detail/3491346/2013/08/13/Gamers-winnen-meer-dan-miljoen-euro-op-toernooi.dhtml
Het helpt enorm om de negatieve spiraal te doorbreken, ook in het denken.
Ik ben benieuwd wat hij precies speelt en welke buiten activiteiten (het leven is én-én) hij (ooit) leuk vond. Weer gaan doen wat hij als klein kereltje heerlijk vond om te doen:)
Als hij er voor open staat wil ik hem/ hun helpen bij het vinden van een oplossing die soms dichterbij is dan je denkt.

groeT


tomas

Hallo Carla,

Zou je mij willen mailen op : dorienboer@hotmail.com

Wanneer hij zelf de keuze maakt om te komen is hij misschien wel welkom bij mensen die ik ken.
 Zij leven zelfvoorzienend (grotendeels) en er is dus altijd werk in en om het huis.

Normaliter vangen zij jongere kinderen op maar er zit nu ook een jongen van rond de 20 als ik me niet vergis.

Ik zal hen benaderen en vragen of, wanneer hij zelf het initiatief neemt om contact op te nemen en bereid is te komen, zij hem voor een bepaalde tijd zouden willen ondersteunen in het dagelijks leven oppakken.

Groetjes Dorien

Eerst gewoon je eigen huisarts in vertrouwen nemen misschien?

Heel moeilijk zoiets, sterkte.

Jeetje wat een verhaal en jeetje wat een reacties.

Jaren geleden hadden ze hem bij kop en kont moeten pakken en aan het werk zetten.

De nieuwe generatie!!!

Je dacht toch niet dat wij de kans kregen om ons zo te gedragen???

Weer een voorbeeld waarom de maatschappij naar de .............. gaat.

Geen gemakkelijke situatie, dat kan je wel zeggen. Autisme ligt vaak hieraan ten grondslag en dat autisme is heel vaak het gevolg van vaccinaties in de kindertijd. Die vaccins doen wel degelijk wat met het zenuwstelsel van het kind, daar komt men nu steeds vaker achter door onderzoeken, vooral in Amerika, omdat het daar het ergst is.

Ik lees dat er veel gezocht is naar oplossingen in de sfeer van het gedrag omdraaien. Natuurlijk prima, maar als iemand zich niet gemotiveerd voelt, komt daar gewoon weinig tot niets van terecht, en komen dezelfde gedragingen gewoon weer volop terug. 

Dus moeten we zoeken naar de werkelijke oorzaak. Ik heb er al één genoemd: de vaccinaties. Maar er is nog een oorzaak die i.h.a. veel te weinig wordt erkend, en dat is voeding. Zolang zulke overgevoelige kinderen en mensen het huidige voedingspatroon blijven door volgen, zal geen verbetering bewerkstelligd kunnen worden. Een heel specifiek dieet kan werkelijke ommekeer teweegbrengen, daar heb ik al zó veel goeds van gezien. Ogenschijnlijk onoplosbare/ongeneeslijke klachten kunnen wel degelijk wijzigen/verbeteren, en daar is bereidwilligheid voor nodig. Zodra men aan een nieuwe aanpak gaat beginnen, komen vanzelf de voordelen naar voren, vaak al binnen een week wat dit dieet betreft.

Het klinkt gek dat je voor een gedragsstoornis/autisme een dieet kunt volgen, maar in de natuurgeneeskunde is dit helemaal niet onbekend.

Mocht je wat meer willen weten, kan je me bereiken op plantinga.frea@gmail.com . Veel succes!

Als iemand zelf niet wil is het ook niet mogelijk hem lekker op een boerderij in Frankrijk te plaatsen. Men kan hem niet op een vliegtuig zetten en dan gedwongen ergens in de buitenlucht zetten terwijl hij volledig moet afzien van zijn computer. Als hij meewerkt en er een diagnose is gesteld (v.d. of hij autistisch is) dan kunnen welwillende buitenstaanders hun hulp geven om hem er weer bovenop te helpen. Als hij zelf niets wil kan een ander niet helpen, behalve dan zijn oudesr door hem het huis uit te zetten. Ook ik ken in mijn omgeving iemand die dat, met heel veel moeite en bloedend hart, heeft gedaan met goed resultaat.Het betrof hier een drugsverslaafde. Ik wens je zus en zwager veel sterkte.

In NL begint het proces van 'genezing' altijd bij de huisarts. Die moet als eerste vaststellen dat er therapie noodzakelijk is. Een verwijzing is het handvat voor het instapproces in de geestelijke gezondheidszorg.

Wil me voorzichtig achter Frea scharen. Ook ik zelf had een zogenoemd ongeneeslijke chronische ziekte, gedrags- & psychosociale problematiek inclusief. Met een dieet ben ik volledig af van alle symptomen. Ik dieet al 15 jaar niet meer! Ook de verborgen suikers, vaccinatie's (onomkeerbaar helaas) kunnen op latere leeftijd ernstige problematiek en ziekten veroorzaken. Dit is geen alternatief gebazel, maar een hard feit.

Het gevolgde dieet had niets met alternatieve geneeswijzen te maken, maar is gebaseerd op de bloedgroep en diens sterke en zwakke punten voor het in stand houden van het immuunsysteem.

Dus de man wat anders te eten bieden en de ouders zich laten ondersteunen door maatschappelijk werk (eventueel met specialisatie verslavingsproblematiek) zouden al een goede start kunnen zijn.

Dank Frea & Martine voor dit (voor mij) nieuwe inzicht, heel interessant!

Alle interessante en aanvullende voedingsadviezen en info rond bijwerkingen van vaccinatie e.d.  delen is leerrijk voor medemensen.  Het is zeker een toegevoegde waarde.

Of die man waarvan sprake is in de vraagstelling autist zou kunnen zijn is een interpretatie.  Mss heeft hij wel borderline of een andere problematiek… Ik bedoel dat het belangrijk is om dat helder te krijgen via mensen die opgeleid zijn om die diagnose te kunnen stellen.   

Een diagnose is een richtingaanwijzer en vandaaruit kan er een manier gezocht worden om hem zelf te leren ‘sturen’ in zijn leven indien hij over voldoende ego-sterkte beschikt.

Wat een rare oproep. Op mij komt dat bekommeren maar eenzijdig over hoor!

Maar goed, ik zal beleeft, positief en constructief blijven zoals hierboven in rood wordt verzocht. De suggesties van degene die de oproep plaatst Carla Buhl:

" ....  achter de tractor zetten ..."  Nou Carla, dat deden de Sovjets als ze een ziektebeeld niet begrepen; verbannen naar een vreemd land en landarbeid laten doen. In het geval van de Sovjets was dat vaak Siberie. Hoe succesvol die " therapie"  was wil ik maar even in het midden laten maar in veel gevallen ging dat toch wel ten koste van (de kwaliteit van) het leven van de patiënt. (in mijn ogen het slachtoffer).

"Aan een huisdier heb je meer plezier" zegt CB op enig moment in deze forumdiscussie.  Als je de signalen stelselmatig en consequent duidt als zijnde een beheersbare gedragsproblematiek en als een vorm van luiheid - als dat de mening van de omgeving is - dan is er misschien een kans (?) dat de dynamiek en gelijkwaardigheid in het gezin enigszins verstoord is?? Een jongeman van 30 is geen huisdier die op commando kwispelt.

Zou sprake kunnen zijn van een ons-tegen-hem situatie die ertoe leidt dat hij zijn kamer niet meer uit durft? Bang om weer te mislukken? Is misschien sprake van polarisatie tussen hem en zijn omgeving / ouders?

Wat is er met deze knul aan de hand? Is hij misschien echt ziek  of hulpbehoevend? Wordt hem hulp geboden? Wat is de reden dat hij achter een computer zit weggekropen?Is hij in staat om zijn hulpvraag te formuleren? Is zijn ervaring in Schotland dusdanig beangstigend en ingrijpend geweest dat hij angstig is geworden? Is sprake van een ernstige vorm van minderwaardigheid? Zo ja.. hoe is die ontstaan en door wie - in welke interacties -  is hem dat aangepraat? Heeft het gezin om hulp gevraagd? 

Er wordt in deze discussie meerdere malen opgeroepen om aan te geven wat het ziektebeeld is, of er een ziektebeeld is. Daar wordt geen antwoord op gegeven. Ik sluit me aan bij Ingrid, Merkies (Tomas) en Robert die aandringen op een diagnose zodat bekend is wat er met hem aan de hand is. In de discussie wordt gesuggereerd dat sprake zou kunnen zijn van een psychische stoornis? Misschien van een depressie? Denk ook aan een vorm van autisme?

Misschien is een van die drie wel aan de hand, misschien wel alle drie? Een absoluut essentiële stap is om de vinger achter het probleem te krijgen.  Een verstoorde maar vooral verlammende driehoeksrelatie tussen de huisbewoners kan tot een helse impasse leiden.  Hoe meer je duwt en trekt hoe meer de andere zich gedraagt als een zware zak met zand, geen beweging in te krijgen. Hoe meer je roept en gilt (figuratief bedoeld), hoe stiller de andere kant wordt.

Dat deze knul weg moet uit zijn huidige woon/leefomgeving lijkt mij duidelijk. "Sortez lui de la zone de guerre!" Biedt hem een veilige omgeving om weer zelfverzekerd te worden. Samen sterk worden met lotgenoten. Een ICT-achtige omgeving lijkt me beter dan een tractor in een ver land.

Tenslotte, richt je in alle gevallen op wat de kwaliteiten en capaciteiten zijn, niet op de zwakten en onvermogens.

Ik lees dit allemaal met verbazing. Het gaat hier over een vraag om hulp!

"leeft in computerwereld en is de werkelijkheid kwijt. Had ooit 13 banen in een dozijn, maar zit inmiddels zo in zichzelf opgesloten dat hij geestelijk niet meer in staat is te werken, hoewel hijzelf denkt alleen fysiek verzwakt te zijn. Zet geen stap meer buiten de deur. "

Wij allen denken hier te weten wat de oplossing is en spuien dit direct. Maar als je goed leest denk hij ZELF dat hij lichamelijk niet sterk genoeg is. Dus de vraag om op een boerderij iets te kunnen betekenen , is alleen beantwoord door Martine! Alle andere reacties speculeren op wat er wel of niet aan de hand zou kunnen zijn met deze volwassen man.

@ Carla, @Frea en @ Martine samenwerken zou heel goed kunnen gaan en ik hoop, Carla dat je evengoed iets hebt aan al deze info die je hier krijgt en dit kunt delen met je familie. Heel veel succes met het vinden van de JUISTE oplossing voor deze man.

Warme groet Ada

@anneke19 "Het boekje:" de moeder van David S", dit boekje bedoelde ik ook op pagina 2 van deze discussie!

Een geweldig boek, en het heeft mij indertijd diep geraakt!

Warme groet Ada

Ja van al die speculaties hier over wat het ziektebeeld kan zijn, heb ook ik mij verbaasd........

Ik hoop dat de familie van Carla een goede oplossing voor iedereen gaat vinden....

Nog even een extra tip: Als je de oorzaken (nog) niet weet, dan is er niets mis mee om dat speciale dieet alsnog te volgen! Het is al onnoemelijk vaak gebleken dat dit een verbetering geeft, in wat voor situatie dan ook. Of dat nu lichamelijk of psychisch is! Gewoon heel simpel: als je niets probeert/uittest, zal je ook niet bij je doel kunnen komen. Ik heb jarenlang autistische mensen en mensen met borderline  - of wat voor naam er ook maar aan gegeven wordt - gevolgd. Het dieet deed in de allermeeste gevallen wonderen. Het is maar of je bereid bent om je eigen overtuigingen en twijfels opzij te willen zetten en ergens aan te beginnen. Dan is uit-huis-plaatsen, en vaak andere psychotherapie - ook in de meeste gevallen niet nodig, is ruimschoots uit onderzoeken gebleken.

Inmiddels heb ik veel ervaring zelf ook opgedaan met diëten, maar er is er één die de allergrootste en meeste effecten en verbeteringen geeft. Nota bene door een Franse arts uitgevonden en op poten gezet. @Martine heeft echt gelijk, een gezonde voeding met levend voedsel is het enige wat ons systeem nodig heeft en dat zorgt ook voor een uitgebalanceerd gevoelsleven. Al die klachten als ADHD, ADD, autisme, borderline. of hoe ze ook geëtiketteerd zijn, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het dieet heeft een slaagkans van meer dan 95%. Daar kan geen enkel medicament tegenop! Dus niet geschoten is altijd mis......

Mss kan het deze mensen helpen door hen precies te verduidelijken  door welke (wetenschappelijke of alternatieve) onderzoeken ,  men de oplossing  heeft gevonden en hoe precies  mits  voeding/dieet     mensen die last hebben van autisme/borderline/depressie ed  hun problemen kunnen opgelost worden.

Hou toch op met het verstrekken van dit soort informatie als we HELEMAAL NIETS zeker is over het ziektebeeld......... Ik ga ophouden met deze discussie...... Als Carla privé contact wil, dan kan ze mij als E vriend toevoegen en dan verder via die weg corresponderen...... Succes verder allemaal !.

Beste mensen,

Bedankt voor al jullie commentaar, er zitten zeker nuttige tips tussen en een aantal van u wil ik graag benaderen. Ik denk dat we de discussie hiermede voorlopig maar moeten beeindigen. Ik hoop voor mijn familie dat ze met uw informatie een stukje verder kunnen komen. Bedankt nogmaals.

Je kan eens kijken op de site van EAP, european association for psychotherapy,   waar je onder item 'nederland' kan kijken naar iemand in de buurt.  Alle mensen vermeld hebben een erkend diploma psychologie en een vierjarige  erkende opleiding psychotherapie en ervaring opgebouwd .  De ziekteverzekering komt wellicht tegemoet in de kosten.  Succes en sterkte.

@Martine: wat is dit nou voor een reactie? Je zal toch eerst een professionele DIAGNOSE moeten (laten) stellen voor je iets gaat ondernemen? Je kan toch niet zomaar iemand de (Franse) boer opsturen om daar maar even tot jezelf te komen, door wat fysieke arbeid te verrichten en de gedachten op nul? (afgezien van het feit of de persoon in kwestie dat (fysiek) kan of wil.....een of ander dieet volgen lijkt mij nauwelijks de oplossing! Daar lijkt de beschrijving over de persoon in kwestie te ingewikkeld voor....

Sorry Oscar, maar waarom MOET er verondersteld worden dat er een ziekte te diagnostiseren valt? Dat is gelijk iemand in een hokje duwen, dat er iets zo mis is dat enkel de prof het aan kan pakken?? Een koe in de kont kijken... noem ik dat. 

Misschien is deze meneer helemaal niet ziek, of ongesteld, of autistisch. Ik ben zo ongeveer zijn generatie, in dezelfde maatschappij (met dito verwachtingen) opgegroeid. Ook ik heb me een 'professionele DIAGNOSE' op laten plakken, als een stigma, een sticker, een brandmerk op mijn voorhoofd. Een diagnose die overal te boek staat, die mijn misschien nog enigszins veilige achterban als klakkeloze waarheid aannam en sorry Oscar, MAAR HET HEEFT ME GEEN GOED GEDAAN.!

Ik zal altijd een stempel blijven houden.

NU, na jaren er zelf voor gaan, zonder de poespas die kleeft aan diezelfde oh zo professionele diagnoses (ik twijfel aan deze zo professionele wereld die stigmatiseert, buitensluit, mensen met zoveel capaciteiten tot slachtoffer maakt en afhankelijk van het systeem waar iedere belastingbetaler voor op mag draaien terwijl dit niet ALTIJD nodig is) blijkt die diagnose niet te kloppen, is die professionele wetenschap erachter dat ik door hun en eigen onwetendheid op de vergaarhoop ben gestort en volledig ongeschikt was verklaard (voor niks) om deel te nemen aan het gewone leven, in NL.

NU blijk ik van grote waarde door gewoon een volwaardig eigen leven te leven, in staat om volwassen keuzes te maken, een bedrijf te leiden met succes, creatief te zijn, initiatieven te kunnen nemen, sterk en vitaal, gezond, normaal.

Maar door mij zo onderuit te halen door er die DIAGNOSE op los te laten waar eenieder wel van heeft heeft gehoord in de media, maar samen met deskundigen totaal niet wisten waar ze het over hadden, ben ik als mens onmondig verklaard, arbeidsongeschikt en ziek bovendien.

Lang leve de DSM-V. Of zal ik het werkverschaffing noemen met een business-tintje??

Nee Oscar, sorry dat ik zo door mijn lintje ga op deze schitterende dag.

Gedrag en ziekten kunnen zeer goed in hoge mate beinvloed worden door voedsel!! Daar hoef je geen wetenschapper voor te zijn en qua eten zijn we allemaal professionele mensen, zonder eten ga je dood, van alcohol wordt je dronken, met cola kun je roest oplossen en een appel is gezond! Deze man heeft wel een verandering nodig, in alle veiligheid. Met (maatschappelijke) hulp kunnen zijn ouders hem dit bieden. Vanuit die veiligheid zou hij misschien zich durven te laten zien en uiting geven aan wat er in ZIJN basis scheef gegroeid is, dit zonder oordelen, externe deskundigen en onveilige factoren. Fysiek is een tijdelijke staat van zijn, sterke mensen verzwakken naarmate ze ouder worden, uiterst zwakke gesteldheden kunnen uitgroeien tot sterke mensen, mentaal en fysiek. Ik durf er mezelf een voorbeeld van te noemen. 

Je MOET ergens beginnen, zijn ouders, hij zelf en bijvoorbeeld diegene die hun situatie zo aangrijpt.

Petje af! Moedig!

Sorry voor de tirade/preek, maar het binnen de hokjes denken is destructiever dan men durft te denken. Ik zal altijd blijven strijden om dat starre omver te krijgen, het werkt niet, het klopt niet.

Martine

@Oscar, ik begrijp je reactie. Punt is alleen dat je schrijft vanuit wat je ervan weet en dat is dus niets. Ik schrijf vanuit mijn ervaringen en mijn jarenlange uitwisselingen met artsen en specialisten, met al die mensen, die veel verder (durven te) kijken dan hun neus lang is. De wetenschap staat nog voor vele raadsels, althans, de reguliere wetenschap. Andersdenkende knappe koppen hebben al vele oplossingen verkregen door gewoon iets te ondernemen, vaak in de vorm van tryal and error. De reguliere wetenschappers willen vaak  er tegenaan schoppen omdat hun hoofden dat allemaal niet kunnen volgen. Dat is ontzettend jammer, want daarmee houden ze de weg dicht voor mensen die op de meest gezonde manier hun doel willen bereiken. Die zoekers komen dus véél verder bij de niet-regulier werkende artsen. 

Een ander punt is dat veel mensen altijd eerst een diagnose willen hebben. Waar is dat nou goed voor? Ze denken dat een diagnose hen de juiste aanpak kan aanreiken. Jammer genoeg is dat niet waar. Hoe vaak blijkt het niet dat een bepaalde aanpak, specifiek voor een bepaalde klacht, de verkeerde kant op gaat? Hoe vaak blijkt niet dat bepaalde therapieën/medicijnen een tegengestelde weg op gaan, met alle gevolgen van dien? Datgene wat we via de media te horen/lezen krijgen over dergelijke zaken, is maar een tipje van de ijsberg.

Ik ben dus niet zo iemand die eerst een diagnose gaat vragen, ik handel meteen zodra ik iets mankeer. Een diagnose is een woord, daar heb je geen bal aan. Het gaat om wat je voelt, op welke tijd, hoe lang, op welke plaatsen iets actief is, enz. Een diagnosewoord is en blijft altijd met beperkingen zitten, want ieder mens reageert anders. Dus diagnoses zeggen mij geen bal (evenals een aantal andere artsen/specialisten die dezelfde ervaring hebben) en dus richt ik me op wat ik aangereikt krijg aan beschrijvingen van een persoon. Daar ga ik van uit. 

In de reguliere wereld gaat men uit van bepaalde ideeën, bijvoorbeeld: reuma is ongeneeslijk. Nou mooi niet, hoor! Ik heb nu tot 2 x toe in mijn leven reuma overwonnen en ben chemovrij en medicijnvrij, en dat terwijl ik invaliderende klachten had.

Ze zeggen ook dat MS ongeneeslijk is, en kanker. Ook mooi niet. Met de juiste aanpak - en dat is beslist géén reguliere aanpak - zijn ontzettend veel mensen te genezen! Je moet maar durven uit je gedachtengoed te stappen en je blik in een heel andere richting focussen, dan bereik je nog eens wat.

Natuurlijk geneest niet iedereen. Ziekten kunnen zodanig in het lichaam huisgehouden hebben en zoveel weefsels en organen onherstelbaar beschadigd hebben, dat het lichaam die niet meer kan herstellen. Maar zelfs mensen die opgegeven waren, nog maar 3 maanden te leven hadden, of wat dan ook, kunnen nog wel degelijk genezen. Soms met nog wat restanten die onomkeerbaar zijn, omdat ze aan de er late kant waren met een nieuwe aanpak, maar oké, ze gaan in ieder geval niet meer de richting van de dood op.

Ik wilde dit expres nogmaals benadrukken, omdat we ons lam leggen met gedachten als: je moet eerst dit, of eerst dat. Gedachten en overtuigingen vasthouden zijn de grootste belemmeringen die de mens kent. Alleen het loslaten van die remmende bedenksels geeft ruimte. Zo heeft Einstein beroemd kunnen worden met zijn theorie, en Tesla ook met zijn schitterende uitvindingen. Alleen als het hoofd zich nergens mee bemoeit, komen de juiste invallen vanzelf, en daar pluk ik nu de vruchten van.....

DSM-IV is het classificatiesysteem dat door de meeste hulpverleningsinstellingen gebruikt wordt om vast te stellen of sprake is van een psychiatrische stoornis.

Als je de DSM-V door zou bladeren krijg je het gevoel dat er niemand meer normaal is... 

'normaal' is wat de 'norm' voorschrijft  en een mens hoeft zeker niet aan de 'norm' te voldoen. :-)   Het is een en/en verhaal.  Samenwerking tussen reguliere en alternatieve methoden zijn zeker constructief. 

Oké, het is dus het DSM-IV classificatiesysteem. Dank voor de info, Nicole.

Martine, wat jij zegt is zó waar! Normaliteit is inderdaad de waanzin van de massa. Alles wordt onder één kam geschoren en daar moet iedereen aan voldoen. Doe je dat niet, en val je daarbuiten, dan moet er aan gesleuteld worden, vindt men, want afwijkingen zijn nou niet bepaald fenomenen waar men zich gerust bij voelt. Raar hè? Mensen mogen bijna niet meer zichzelf zijn, op hun eigen unieke manier. Als ze iets doen of zeggen wat buiten die overal gehanteerde norm valt, dan is er direct onrust. Hoe jammer toch dat elk wezen in het leven zich niet mag uitdrukken zoals ze zijn. Maar ja, daar worden veel mensen rijk van, gezien b.v. de beroepen die daaruit zijn ontstaan en waar goed in verdiend wordt. Nou, op mij heeft dat geen enkele aantrekkingskracht, want de kans is veel te groot gestigmatiseerd te worden. Dat heb jij al heel duidelijk naar voren gebracht, Martine. Ben trouwens ontzettend blij dat je je er bovenuit hebt weten te werken, petje af!!!

Maar goed, om terug te komen op dit draadje: voor mij is het gedrag van deze knaap normaal, want met hem zijn er vele duizenden anderen die ook zoiets ervaren. Het past allemaal als fenomeen in het leven. Oorzaken opzoeken en behandelen (in dit geval is de kans dus heel groot dat die in de verkeerde voeding ligt) zal verreweg de beste resultaten opleveren, in tegenstelling tot het behandelen van symptomen. Daar lopen we al dagelijks tegenaan, en ze zullen blijven terugkomen, in welke vorm dan ook, net zolang tot je de werkelijke oorzaken te pakken hebt en behandelt. De mens is nu eenmaal een complex wezen, dat kan denken en voelen. Die twee gaan hand in hand en dat kan je niet afdoen met alleen maar fysiek behandelen, of alleen maar psychisch behandelen. Dus een combinatie van dieet en afleiding zoeken voor andere zaken dan alleen de computer kan wonderen verrichten. Lijkt mij het proberen waard...

even ter aanvulling; in mijn slechtste tijd ben ik zelf gaan zoeken naar een klooster, voor de stilte, de structuur, de rust. die waren allemaal te duur, ook die hier in Frankrijk en België.

ook voldoen de gewone boerderijen waar men extra handen nodig heeft niet aan de hoge eisen die zorg-boerderijen vragen, die plekken waar je een patiënt bent ipv mens.

eerst moet je dus door die mallemolen inclusief etiket en gestickerd dossier, jammer.

had me toen verteld dat ik na 15 jaar zelf een klein boerderijtje zou starten in de Franse jungle. Had me gezegd dat ik iedere ochtend om 6 uur op zou staan, fysiek zwaar werk zoiu leveren, een siësta zou houden en tussen de middag boerenpot zou koken en eten. Ik had je vierkant uitgelachen en me nog eens omgedraaid in bed midden op de dag.

Tussen de onderontwikkelde ouderwetse mensen die allemaal wat 'mankeren' volgens de DSM-IV of V, tot aan inteelt aan toe! IEDEREEN heeft hier zijn plaats en is een waardevol onderdeel van een kleine gemeenschap, zelfs deze goedlachse Hollandse die met haar ezel naar het dorp loopt en al klimmend bomen verzorgd.

maar goed, ik wilde wel zelf wat veranderen, heb vele omwegen bewandeld die ik allemaal nodig had om hier te komen... en zucht, ik kom er nooit helemaal. 

het zelfregulerend systeem van een mens tracht idd zelf de balans te herstellen.  Omgevingsfactoren en voeding en overtuigingsniveau hebben zeker een grote invloed.  Toch is er in het mensdom nog veel te leren, door zorgverleners vanuit alle strekkingen om zo maar te zeggen.   Zowel in de reguliere als in de alternatieve sector is het de kunst om het kaf van het koren te scheiden...

Verder is het m.i. niet zo dat enkel met voeding, omgeving, inzicht en actie enz. alles opgelost kan geraken.  Ik ben heel openminded hoor maar ik zie nu heel concreet hoe mijn stiefzoon die in behandeling is bij een alternatieve arts en bij een reguliere professor  de enige kans nog heeft te overleven door een stamceltransplantatie wegens een defect gen... mijn stiefdochtertje die overleed ondanks alternatieve artsen en reguliere artsen een aantal jaren geleden toen er geen stamceltransplantatie mogelijk was. Ik bedoel, dat info delen belangrijk is zolang we maar niet denken dat we de wijsheid in pacht hebben.

Het belangrijkste is dat er kansen worden gegeven aan mensen in een moeilijke situatie en vertrouwen te hebben dat er ook zorgverleners zijn die heel goed werk leveren in deze materies.

En voor je een alternatief circuit ingaat, misschien even checken bij de Vereniging tegen Kwakzalverij. Succes en groet, Lena.

 misschien even aankloppen bij Bram Bakker|?

Voedseladviezen, en vooral waar het voedsel op natuurlijke wijze betreft, kunnen nooit verkeerd gaan. Onder het motto niet geschoten is altijd mis kan dat geprobeerd worden. Natuurlijk nooit andere enge alternatieve dingen doen.

Er is geen vereniging als de Vereniging tegen Kwakzalverij die zo 'narrow-minded' is als maar kan! Hun hautaine gedrag als: "ik weet het beter dan jullie allemaal", is niet anders dan intens zielig te noemen. Diverse discussie op verschillende media (t.v. en radio) hebben aan alle kanten aangetoond hoe bizar klein hun visie over de mens is, en helemaal op het vlak van ziekte. Dat soort chauvinisme is dikwijls dodelijk gebleken, maar daar willen ze niet over praten. Iedere arts wordt de hand boven het hoofd gehouden, zelfs artsen die schandelijke fouten hebben begaan, voornamelijk omdat hij arts is, en geen zogenaamde kwakzalver. Zelf heb ik ook een paar keer te maken gehad met deze lui, echt, volkomen stekeblind voor pure logica en gezond verstand. Dus wat dat betreft adviseer ik liever: ga af op wat je hart ingeeft.

Heeft hij geen ADHD? 13 Banen in een dozijn? Snel verveeld, problemen met motivatie, depressieve klachten... Veel succes, geef nooit op!

ik weet niet of Carla dit allemaal nog volgt maar na een boekbespreking met René Kahn 

psychiater, zou ik zeggen bel hem eens op heeft een eigen kliniek.

en lees o.a. zijn boek in de spreekkamer v.d. psychiater en zijn boek onze hersenen.

De one-size-fits-all benadering van Frea verbaasd me.Gewoon het Frea-dieet toepassen lijkt de enige oplossing voor haar. Ik citeer: " Een ander punt is dat veel mensen altijd eerst een diagnose willen hebben. Waar is dat nou goed voor?" 

Het doet mij denken aan kwakzalverij. Ik citeer weer: " Al die klachten als ADHD, ADD, autisme, borderline. of hoe ze ook geëtiketteerd zijn, verdwijnen als sneeuw voor de zon. Het dieet heeft een slaagkans van meer dan 95%. Daar kan geen enkel medicament tegenop!"

Als er in de discussie een voorzichtige suggestie wordt gedaan door Oscar om toch eens een goede diagnose te stellen krijgt hij de volgende reactie, ik citeer " @Oscar, ik begrijp je reactie. Punt is alleen dat je schrijft vanuit wat je ervan weet en dat is dus niets."

Tenslotte zou ik erg voorzichtig worden van de claim dat, en ik citeer weer: " Ze zeggen ook dat MS ongeneeslijk is, en kanker. Ook mooi niet. Met de juiste aanpak - en dat is beslist géén reguliere aanpak - zijn ontzettend veel mensen te genezen!"

Frea, heb je er een belang bij om dit hier te adverteren? Heb je dan niet geleerd van het verleden?

ik kan me in grote lijnen wel vinden in "alternatieve geneeswijzen" zoals Frea deze propageert, maar niet zonder reguliere geneeswijzen daarbij, dus alleen ondersteunend. En indien je kanker of MS hebt, je proberen te laten genezen met aangepaste voeding lijkt me levensgevaarlijk! en hoeveel kankerpatienten zijn genezen met geen reguliere aanpak, zoals Frea schrijft?

@SuzyWong. Ja, ik ook. Ik kan me ook vinden in " alternatieve geneeswijzen". Genezen met hoofd, hart en ziel. Genezen (gezond maken) met alles wat we van het verleden, van andere culturen en van de natuur hebben geleerd. Genezen met het totaalbeeld van de patiënt als richtinggevend kader. 

Deze alternatieve geneeswijze hebben veelal een veel diepere en langduriger oorsprong dan de moderne  en erkende medische technologie die gericht is op oplossen NU (beter maken) niet op voorkomen MORGEN (gezond maken). Ik ben een groot voorstander van het ' fuseren'  van technologieën en technieken.

Maar het dogmatisch en bijna fanatiek stelling nemen tegen de reguliere geneeskunde, zoals Frea dat doet, doet denken aan kwakzalverij. Met dit gedrag, deze tunnelvisie, is geen enkele patiënt gediend. Het risico is namelijk dat mensen niet de juiste behandelmethode aangereikt krijgen, of deze nu alternatief is of niet.  Het risico is dat mensen gaan geloven dat een enkel kwakje van een bepaald soort zalf de definitieve  oplossing biedt (figuratief gesproken). En dat nu is precies wat Frea pretendeert. 

Het TEGEN zijn is kenmerkend in de wereld van genezers en geneeskundigen. Wij TEGEN hen, onze visie TEGEN hun visie, ons belang TEGEN hun belang. Onze behandelmethoden TEGEN hun behandelmethode. Dit tegen zijn is by-the-way niet alleen een gedrag van (sommige) alternatieve genezers maar ook van (sommige) professionals uit de reguliere geneeskunde.

Eigenbelang speelt de hoofdrol in deze klucht. Het belang om mensen vooral naar jou kamp te lokken en weg te houden uit het kamp van de tegenpartij. Het draait dus gewoon om de centen. 

@Anton, ik verbaas me in zeer hoge mate hoe jij pretendeert mij te kennen! Niets is minder waar! Wat ik heb geschreven, is uit velerlei onderzoek en met samenwerking van artsen en specialisten verkregen aan kennis, maar vooral ook de zeer vele ervaringen. Heb je dat over het hoofd gezien? Natuurlijk is een samengaan met de reguliere geneeskunde een pré, voor zover je die artsen met je mee kunt laten denken en voelen. Dat heb ik nimmer ontkend! Hoe kan jij van een afstand ook maar denken dat je mij kent, en dat je schijnt te weten wat ik wel of niet pretendeer? En of ik wel of niet fanatisch ergens mee omga? Jouw invullingen naar mij toe klinken dan ook behoorlijk aanmatigend. 

Dat wat jij beschrijft zoals jij kwakzalvers ziet, is ook nog maar de vraag of dat in het algemeen zo geldt. Je kunt pas dingen stellen als je er ervaring mee hebt opgedaan, liefst veel, en ik lees uit jouw reacties dat die er niet zijn, net zo min als bij Oscar, waar ik eerder op reageerde. Daarmee heb ik hem niet willen afkraken, integendeel, ik heb een feit willen neerleggen. Feiten zijn andere dingen dan negatieve kritiek. Als je immers niets van een onderwerp weet dan alleen maar wat oppervlakkige zaken, dan is een daaruit gevormde mening nu eenmaal niet voldoende gefundeerd. Zo zie  ik jouw meningen dus ook.

@Suzi, als je je verdiept in de genezingen van kankerpatiënten, dan zal je ontdekken dat dat aantal zeer groot is. Er zijn twee klinieken op de wereld die alleen vanuit natuurlijke therapieën werken (helaas zijn er niet meer, maar die komen er nog wel), en ze hebben heel veen genezingen kunnen bewerkstelligen. Mensen die opgegeven waren door de reguliere behandelaars.

Het is zó makkelijk om te oordelen als je zelf niets hebt ervaren. Mensen die speciale diëten volgen - en in dit onderwerp dat speciale dieet waar ik het over had -, weten wat er met hun lichaam en geest gebeurt. Alleen zij kunnen daarover vertellen. En ik? Ik idem dito. Wat ik door wil geven aan anderen, heb ik zelf ondervonden en ervaren. En het geld zal me een zorg zijn. Ik werk niet voor de centen, ik werk vanuit mijn hart. Dat is mijn meest rijke voeding in het leven. Ik heb heel veel geleerd en leer nog steeds. Dat zal ongetwijfeld doorgaan, tot mijn dood aan toe...

Helemaal eens met de reaktie van Anton..

Carla probeert hulp te zoeken via een oproep, waarin zij de hoop legt op beter, door de neef uit z'n dagelijkse omgeving en isolement  te halen. Om dan maar met dieëten of diagnoses van eventuele ziektes aan te komen, gaat mij toch echt te ver...

Een ieder heeft zijn eigen perceptie van het gegeven probleem. Het is echter onmogelijk om "diagnoses" te stellen en dan zeker niet door niet deskundigen.

Een man van dertig heeft een aantal jaren levenservaring. Het is niet pertinent en vooral onvoorzichtig om stellingen te doen zonder de jeugd, de samenstelling van het gezin waar hij is opgegroeit, de opvoeding, scholing, de sociale contacten te kennen en in beschouwing te nemen.

De ervaring heeft geleerd dat je niemand iets aan kan raden volgens je eigen inzicht. Hoe moeilijk het ook is voor de zuster en zwager van Carla, ze zullen er uiteindelijk zelf de schouders onder moeten zetten.

Groet

Bernadette

Typerend hoe je, als je het ergens niet mee eens bent, dat is omdat je "je er niet genoeg in verdiept hebt". Sorry Frea, dat wil er bij mij niet in. Groet, Lena.

Frea, hoe kun je een feit neerleggen als je nauwelijks informatie hebt over Oscar en Anton. Jij weet niet wat hun ervaringen met alternatieve geneeswijze zijn, evenals wij allemaal niet kunnen weten vanachter onze computers wat er met deze jongen aan de hand kan zijn. Je spreekt jezelf tegen. Immers, volgens jouzelf, kun je pas een gefundeerde mening over iets hebben als je daarover ook kennis hebt. Ik schaar me achter Anton en Bernadette.

Carla, je hebt al aangegeven dat je voorlopig genoeg nieuwe ideeën hebt. Ik hoop oprecht dat jullie een oplossing vinden voor je neef!

Groetjes Anneloes

Het voelt voor mij niet makkelijk om me verder te verduidelijken in wat ik heb willen overbrengen. Dat ik nogal eens misverstaan word, is me duidelijk geworden, op enkelen na, die begrijpen waar ik het over heb, en waarom ik bepaalde dingen heb geschreven. Blijkbaar leest Anneloes waarin ik mezelf zou hebben tegengesproken. Is prima, ik laat het hier voorlopig bij. In ieder geval heb ik mijn bijdrage kunnen leveren en dat is genoeg. Dat anderen anders denken en daarbij een hele discussie met mij willen aangaan, is eveneens prima, maar dan niet in deze topic, daar lijkt hij mij niet voor bedoeld.

Carla, veel succes, en iedereen nog een prettige dag verder!