Tja het gevolg van alles in de clandestiene hoek duwen, en vervolgens gedogen zonder aan een echte oplossing te werken....

Dank Wil en Godfried voor jullie reactie! En inderdaad Godfried, ik ben het met je eens.... dit verhaaltje schreef ik ook werkelijk uit verwondering dat dit fenomeen zo'n vaart genomen heeft, tenminste in mijn ogen, ik kom daar natuurlijk niet dagelijks. Maar gedogen? ...phoe, misschien reden wij er net op een uitzonderlijk drukke dag, het leek haast een plaag. Zo'n groot gebied, hoe kunnen politici hier de ogen nog voor sluiten? Maar dat is dan weer Frankrijk hè, zo zijn er zoveel dingen hier. Het levert wel weer 'leuke' verhaaltjes op, dat wel....  ;-)

Lek verhaal, het zet je wel aan het denken!

Warme groet Ada

Ja dat is het "mooie" Simon: in Nederland is het ook. Niet specifiek witte busjes, maar wel de dames en ook nogal wat "mannen-parkeerplaatsen". Vaak zeiden wij: je zal daar toch maar als onschuldig toerist verzeild raken... Het oudste beroep in de wereld en nagenoeg altijd gepaard gaande met uitbuiting. Triest. Lena.

Het is me onderweg nog nooit opgevallen, dus een spannend en opmerkelijk verhaal, Liesbeth. Leuk en vlot geschreven.

Dank iedereen voor de reacties. Leuk dat mijn blog gelezen wordt en dus reacties oplevert!
En het is denk ik wel zoals Godfried zegt... als je eenmaal weet van hun bestaan, dan vallen ze  je ook op...

En Wil, op welke zender was die reportage?
Groeten, Liesbeth