Bijen in Frankrijk

Reactie van hans van baardewijk op 2 Februari 2013 op 9.29

Heb mijn hele adresboek ingeschakeld. Alleen maar positieve reacties.

Op naar de 3.000.000

Reactie van Sculptures op 24 Februari 2013 op 10.39

www.vanorbeek.com , metal art, sculpture d'insecte, recyclage" title="Deev Vanorbeek, artdeev abeille de miel pour Apimondia2009 à Montpellier - fil de fer + 200 cm metal art sculpture www.vanorbeek.com , metal art, sculpture d'insecte, recyclage" id="tiny-lightbox-image" name="tiny-lightbox-image"/>

Honingbij op Apimondia2009 te Montpellier.

Insectensculpturen in ijzerdraad

David Vanorbeek, Aude

Reactie van Tom Verhoeven op 25 Februari 2013 op 4.12

Moderne wetenschap baseert zich vooral op observaties en experimenten om tot een zo objectief mogelijke kennis van de werkelijkheid te komen. Belangrijk daarbij is dat de observaties en experimenten zodanig systematisch worden vastgelegd dat ze door anderen te herhalen zijn.
Makkelijk voorbeeld; water kookt bij een temperatuur van 100 graden Celsius. Dit is een wetenschappelijke observatie die voortkomt uit een experiment (zet een ketel water op, wacht tot het begint te borrelen en neem de temperatuur op), dat door iedereen herhaald kan worden en telkens tot dezelfde resultaten zal leiden.
Klein probleempje; als ik een ketel water opzet kookt het bij een temperatuur van 96 graden Celsius! Betekent dit nu dat alle wetenschappers het niet met elkaar eens kunnen worden over de kooktemperatuur van water?
Laat er geen misverstand over zijn; er is onder wetenschappers al geruime tijd consensus over het feit dat neonicitinoides funest zijn voor bijen. Uit voortgaand onderzoek wordt steeds duidelijker waarom en op welke wijzen neonicotinoides gevolgen hebben voor de bijen. Maar uit sommige experimenten komen ook resultaten die eerder gedane experimenten lijken tegen te spreken (vergelijk het met mijn experiment met het koken van water). Dat hoort bij de beoefening van wetenschap. Het betekent geenszins dat wetenschappers het niet met elkaar eens kunnen worden. Men is het juist wel eens met elkaar; de resultaten van de experimenten spreken elkaar tegen.
Omdat de resultaten elkaar tegenspreken (de resultaten, niet de wetenschappers) kan men niets anders doen dan meer onderzoek doen en nieuwe theorieën opperen.
Dit wordt anders als het bedrijfsleven zich gaat bemoeien met wetenschap. Dat het bedrijfsleven wetenschappelijke onderzoeken nodig heeft om tot een goed product te komen zal iedereen duidelijk zijn. Maar het wordt dubieus als er wetenschappelijk onderzoek gedaan wordt onder contract van bijvoorbeeld de farmaceutische industrie die vervolgens alle rechten op de resultaten heeft, inclusief de beslissing om de resultaten te publiceren of definitief te archiveren. Op dat moment kunnen we niet meer spreken over objectieve wetenschap.
Overigens is de farmaceutische industrie die de contractuele rechten op een onderzoek heeft geen uitzondering. De ontwerper van een nieuwe auto is meestal ook in dienst van een autofabrikant, rechten van filmscripts gaan vaak naar de grote filmstudio’s, muziekrechten naar de producent, etc. In die zin is er geen sprake van bedrog (“de boel belazeren”) door de onderzoeker in dienst van de farmaceutische bedrijven, hij doet gewoon zijn werk. Het wordt anders als hij beweert dat hij beschikt over wetenschappelijke resultaten, maar deze niet kan staven met schriftelijk vastgelegde heruitvoerbare experimenten en observaties.
Bij het vastleggen van wetenschappelijk onderzoek is het daarenboven van belang dat men met geldige argumentatie komt. Hier gaan wetenschappers nog wel eens in de fout. Men wil bijvoorbeeld te gauw tot een conclusie komen en maakt zonder het te beseffen een redenatiefout. Een enkele keer kom je een tekst over een onderzoek tegen waarin men kan vermoeden dat de redenatiefout bewust gemaakt is. In dat geval spreken we over een drogreden.
Een voorbeeld van zo’n redenatiefout is terug te vinden in de door Bram Janssen aangehaalde visie van Wageningen.
De overwintering van de bijen wordt naar voren gebracht en er wordt beweerd dat de effecten op de bijen van neonicotinoides in de lente en zomer geen gevolgen hadden voor de winterbijen. Dit is een voorbarige conclusie want daar wordt op dit moment nog veel onderzoek naar gedaan. Maar als het waar zou zijn leidt het tot niets dan een tautologie. De bijenvolken die ingewinterd worden hebben een goede lente en zomer achter de rug, lijken gezond en toch verdwijnen ze voor het eind van de winter. Dit duidt op een probleem met de winterbijen en niet op de bijen van de lente en zomer.
Een van de taken van wetenschappers is dan ook om redenatiefouten te signaleren. Ook dit betekent niet dat wetenschappers het nooit met elkaar eens kunnen worden.
Overigens ben ik het eens met de stelling dat landbouwgif niet het enige probleem is dat veel sterfte onder de honingbijen veroorzaakt. Uitheemse parasieten en ziektes spelen een belangrijke rol. Maar het wordt ook tijd dat we eens kritisch gaan kijken naar de methode van imkeren die we ons eigen hebben gemaakt.
Vriendelijke groet,
Tom

Reactie van Bram Jansen op 25 Februari 2013 op 9.50

Tom,

Het kritisch kijken naar de methode van Imkeren is niet echt nodig. De huidige manier van Imkeren lijkt mij prima. Ik zou niet terug willen naar de tijd dat korven voor de winter massaal afgezwaveld werden.

Ik ben het met je eens als je zegt dat Imkers ook eens hand in eigen boezem moeten steken. Vorig jaar, vlak na het "uitwinteren" kwamen wij even bij de Franse vereniging om wat zaken aan te schaffen. Nou heb ik toch al niet zo'n hoge pet op van wat Fransen wel of niet weten,  en dat bleek ook daar maar weer juist te zijn.  Een "leraar Imkeren" van die Franse club, daar ter plekke met een oude lege bijen kast als show model (Ik zou de kast niet eens in de nabijheid van mijn bijen durven hebben) hij was na de winter, jawel... 19 volken kwijt, allemaal dood. Toen ik die kast zag begreep ik ook waarom.

En dan beweren dat dit allemaal komt door Bayer, en consorten,  kom nou toch.

In het blad l'Abeille de France zitten formulieren waarmee je sterfte kunt melden. De angst voor de spartaanse Franse overheid onder de Fransen is zeer groot. Boeren zullen het werkelijk uit hun hoofd laten troep die inmiddels verboden is nog uit te strooien. En er is in France reeds veel verboden. Het is, naar mijn idee, helemaal niet nodig boeren nog meer te verbieden om het ze vooral toch maar zo moeilijk mogelijk te maken. Mits ze zich aan de regels houden natuurlijk.

Ik schreef over de wetenschap, ( het belazaren) bedoelde dat er in wetenschap massaal plagiaat gepleegd wordt. Dus links om of rechts om, je kunt er niet van op aan. Dat water kookt bij 100 graden Celsius daar hebben we de wetenschap niet voor nodig. 

Wat ik al eerder schreef, Verantwoordelijkheid en mentaliteit.

Het Imkeren is een zeer complexe materie waarvan niet iedereen doordrongen is, dat is jammer. Op dat gebied zou nog veel verbeterd kunnen worden. En dat de Imker eens moeten leren verantwoord te Imkeren anno 2013 moge duidelijk zijn.  Het  "anders" of zo u wilt "groene" imkeren is een keuze maar volstrekt overbodig voor het doel de populaties te vergroten of te verbeteren. Bovendien zijn in de "anders" en "groenere" imker methodes,  parasieten en ziekte's lastiger te bestrijden als in de huidige "moderne" manier van Imkeren. Maar nogmaals het zijn keuzes.

Reactie van Tom Verhoeven op 25 Februari 2013 op 17.22

Bram,

Kritisch kijken naar hetgeen je aan het doen bent hoort bij elke vak. En dus ook bij het ambacht van de imker.

Toch duidde ik met “de huidige methode van imkeren” niet zozeer op een verschil van periodes.  Ook ik zou niet terug willen naar een periode waarin je als imker je bijenvolk moet vernietigen om aan de honing te kunnen komen.  Het gebruik van bijenkasten is in ieder denkbaar opzicht een hele verbetering opzichte van de bijenkorf of de nog oudere methodes van huisvesting voor de bijen.

Het gaat om een meer fundamentele vraag. Moet je als imker je bijenvolken beschikbaar stellen voor de bestuiving van voedselgewassen?  Wanneer een imker de hoeveelheid bijenvolken begint af te stemmen op bijvoorbeeld het aantal fruitbomen in zijn regio, dan zal hij daarna noodzakelijkerwijs andere voedselbronnen moeten zoeken voor al die volken. En dan komt hij al gauw terecht bij massaal aangeplante/gezaaide bloeiende gewassen (monocultuur) met alle problemen van dien. De imker werkt hierdoor onwillekeurig of bewust  mee aan het in stand houden van deze methode van landbouw. Door het verlies van zijn volken is hij een slachtoffer van deze methode, maar tegelijkertijd ondersteunt hij dezelfde landbouwmethode. Dat maakt hem ook deel van het probleem.    

In Japan heb ik ervaren dat de imkers aldaar hier niet aan mee doen. Zij stemmen het aantal volken af op de hoeveelheid voedsel die de bijen gedurende het seizoen in de bossen en velden kunnen vinden. De fruittelers die ik daar ken bestuiven hun fruitbomen bloem voor bloem met een veertje. Imkers daar hebben ook minder moeite met het zwermen van hun volken – ze laten er  veel van hun ziektes en parasieten door achter.  De oorsprong van deze houding van de imkers ligt in hun manier van denken,  in hun meer Taoistische kijk op de natuur.  

Wat ik zelf betreur is dat mensen over het algemeen weinig kennis van de natuur hebben, zelfs een afkeer hebben tegen de natuur,  en niet na denken over wat de plaats van de mens is in die natuur.  Tegelijkertijd zie ik om me heen weinig begrip over wat wetenschap is en wat het eigenlijke doel van wetenschap is.

We hebben wetenschap nodig om de stelling dat water kookt bij 100 graden Celsius te begrijpen. Net zoals we wetenschap nodig hebben om te achterhalen waarom het water bij mij niet kookt bij 100 graden C. maar bij 96 graden C.

Plagiaat is geen reden om wetenschap of zelfs wetenschappers in twijfel te trekken. Het over nemen van informatie is op zich nooit een probleem in de wetenschap. De ophef van de laatste jaren over een aantal wetenschappers die onderzoeken hebben gepubliceerd die niet oorspronkelijk van henzelf was is bezwaarlijker.  Maar er is reeds meermalen gewezen op de prestatiedwang van de overheid. De wetenschapper wordt gedwongen op als maar kortere termijnen met schriftelijke resultaten te komen en met een quotum van een minimum aantal publicaties per jaar terwijl zijn onderzoek vaak een langere termijn vergt. De prestatiedwang van het bedrijfsmanagement past niet bij wetenschap.

Imkers met verwaarloosde bijenkasten ben ik in Nederland ook tegen gekomen. Wel eens naar de bijenkasten in de VS gekeken?  En ongetwijfeld maken imkers fouten.

Maar we zullen toch een keer onder ogen moeten zien dat onze huidige landbouwmethodes met steeds meer problemen te kampen hebben en dat de oorzaak van die problemen in de methode zelf ligt.

Vriendelijke groet,

Tom    

Reactie van Tom Verhoeven op 25 Februari 2013 op 22.10

Jos, ongelooflijk goede foto's van bijen !  Dank voor de link!

Tom

Reactie van hans van baardewijk op 26 Februari 2013 op 9.44

Hallo Bram, kun je mij vertellen wat er precies aan die oude bijenkast van die franse leraar Imker schortte. Ik ben nl.zelf een bijenkast aan't knutselen en wil het goed doen. grt. Hans

Reactie van Tom Verhoeven op 27 Februari 2013 op 3.09

Heb me door de tekst van "de vrije mare" (zie hieronder voor de link) heen geworsteld - maar mijn hemel, wat wordt hier veel onzin te berde gebracht ! Het zijn dit soort teksten van mensen die zich niet in de materie verdiepen die alleen maar meer verwarring en meer misverstanden in de wereld brengen.

Vroeger kwam ik regelmatig in een boekwinkel die zijn collectie per onderwerp in boeken kasten etaleerde; Nederlandse literatuur, Engelse literatuur, filosofie, geschiedenis, e.d. Een kast had als opschrift "Onzin". Een tekst als die uit de vrije mare hoort thuis in de kast "complete nonsens".

Tom

Reactie van Tom Verhoeven op 27 Februari 2013 op 3.15

De uitspraak "Als de bij uitsterft, sterft ook de mens binnen vier jaar" wordt toegekend aan Albert Einstein. De uitspraak is echter niet terug te vinden in zijn boeken of artikelen. Het is ook maar de vraag waarom hij als fysicus (geen bioloog of imker) zo'n uitspraak zou hebben gedaan.

Reactie van Tom Verhoeven op 27 Februari 2013 op 16.23

Hai Joep,

  Er bestaat gerede twijfel of de uitspraak “als de bij uitsterft, sterft ook de mens binnen vier jaar uit” gedaan is door Albert Einstein.  Het is in geen van zijn geschriften terug te vinden.  Het zou natuurlijk kunnen zijn dat het gaat om iets dat hij opmerkte tijdens een gesprek of misschien tijdens een interview met een journalist.  Het is echter nergens vastgelegd.

Jos opperde reeds dat de uitspraak eigenlijk van Rudolf Steiner is. Mijn reactie is dan ook een antwoord op Jos’ opmerking. Hij kon wel eens gelijk hebben.

Los van de vraag door wie de uitspraak feitelijk gedaan is, is het belangrijk om te onderzoeken of de stelling juist is. Wereldwijd beginnen we ons meer en meer bewust te worden van het belang van de bij voor onze voedselvoorziening. Het verlies van de bijen zou werkelijk een ramp betekenen voor de mensheid – of de mens het dan nog vier jaar of een paar jaar langer volhoudt is dan eigenlijk niet relevant. De mens kan niet zonder bij !  In die zin beschouw ik de stelling als correct, ongeacht door wie ze naar voren gebracht is.

Tom

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

• ‹ Vorige
• 1
• 2
• 3
• Volgende ›
• Pagina