Het huis van de buren…

Je buren heb je niet voor het uitkiezen. Maar soms kun je wél kiezen wie je buren worden.

Een bevriend stel woonde jarenlang naast een ouder echtpaar met een charmant, klein en vooral behoorlijk gedateerd huis. Naast de tuin van onze vrienden lag een stuk grond van de oudere buren dat zij al tientallen jaren gebruikten als prachtige moestuin. Vroeger stonden er ook konijnen- en duivenhokken en liepen er kippen rond. Ze waren behoorlijk zelfvoorzienend.

Onze vrienden verzorgden en onderhielden de moestuin, terwijl de oudere buren uiteraard profiteerden van de opbrengst. Regelmatig kregen zij verse groenten of een kippetje uit eigen tuin. Iedereen blij.

Tot ongeveer drie jaar geleden beide echtelieden overleden. Hun kinderen, die aan de andere kant van het land woonden, wilden het huis verkopen. Onze vrienden waren inmiddels zelf ook in de zeventig en zagen eigenlijk een beetje op tegen nóg een huis om op te knappen. Ze richtten een ander stuk van hun eigen grond in als moestuin en hun kinderen drongen erop aan dat ze hun spaargeld vooral niet in dat buurhuis zouden steken.

U raadt het al.

Het huisje werd voor een habbekrats verkocht en er volgde een voortvarende verbouwing. De gevel werd verder opengebroken, waardoor de nieuwe bewoners nu rechtstreeks op het terras en de tuin van onze vrienden kunnen kijken.

Onze vrienden worden er iedere dag aan herinnerd dat ze het huis niet hebben gekocht. En regelmatig zeggen ze:
“Hadden we maar naar jou geluisterd…”

Nog zo’n gemiste kans

Onlangs had ik een klant die mij vroeg om een ontwerp en voorstel te maken voor een aanbouw. De woonkamer moest worden uitgebreid, zodat de huidige ruimte kon worden omgebouwd tot creatief atelier.

Ik kende het huis al langer. Het maakte deel uit van een lang, aaneengesloten gebouw, waarin twee woningen naast elkaar lagen. Het boertje en zijn vrouw die daar ooit naast woonden, waren al meer dan tien jaar geleden overleden. Na een poosje van getouwtrek hadden de erfgenamen uiteindelijk besloten het huis te verkopen.

De woning was inmiddels in lamentabele staat. Alles moest worden gestript en ook de vier schuren erachter, die deels doorliepen achter de tuin van mijn klant, hadden ingestorte daken.

Aan het einde van ons eerste gesprek over de aanbouw kon ik het toch niet laten om nog eens over dat buurhuis te beginnen.

Zou het misschien niet veel eenvoudiger én goedkoper zijn om juist dát huis te kopen? Een deel van de woning bij het eigen huis te betrekken, daar de extra ruimte en het atelier te creëren en de rest voorlopig te laten zoals het was? Later kon er altijd nog stukje bij beetje worden gerenoveerd.

Mijn klant zuchtte.

Ja. Dat zou inderdaad veel goedkoper zijn geweest.

Sterker nog: ze hadden de week ervoor nog geïnformeerd of het huis misschien toch nog te koop was.

Maar helaas. Het was inmiddels verkocht.

Aan de dakdekker met zijn gezin uit het naastgelegen dorp.

Voor dertigduizend euro.

Eerst kijken, dan kopen

Je buren heb je inderdaad niet voor het uitkiezen. Maar als je een huis koopt, zeker een huis dat je nog wilt verbouwen, is het misschien helemaal niet zo gek om óók eens goed naar de omgeving te kijken.

Wat staat er naast? Wie bezit de aangrenzende grond? Zijn er schuren, bijgebouwen of stukken grond die ooit te koop zouden kunnen komen? En zou het misschien interessanter zijn om juist dát erbij te kopen, in plaats van een ingewikkelde aanbouw te realiseren?

Natuurlijk kan niet iedereen zomaar een tweede huis of stuk grond aanschaffen. Maar informeren, mogelijkheden onderzoeken en verschillende scenario's naast elkaar leggen kost meestal niets.

Wij prijzen ons in ieder geval gelukkig dat wij twintig jaar geleden wél de kans hebben gegrepen om de andere helft van ons toenmalige vakantiehuis erbij te kopen en er ons vaste woonhuis van te maken.

En sindsdien leiden we hier, in het zuiden van de Bourgogne, een prachtig leven.

Het is misschien wel een van de belangrijkste lessen die ik in twintig jaar wonen, verbouwen en renoveren in Frankrijk heb geleerd:

Kijk bij een verbouwing niet alleen naar wat je vandaag wilt veranderen. Kijk ook naar wat er morgen mogelijk zou kunnen zijn.

Dat is ook precies waarom ik bij renovatieprojecten graag eerst het hele plaatje bekijk, voordat we meteen aan het tekenen slaan.

Meer weten? Als interieurontwerpster, gevestigd in de omgeving van Cluny, begeleid ik renovatie- en interieurprojecten in de Saône-et-Loire en omgeving, maar ook op afstand elders in Frankrijk. Meer weten over mijn aanpak of mogelijkheden? Stuur me gerust een persoonlijk berichtje (PB).