Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Compromis, "win-win" en verliezen.

Met een schuin oog volg ik de ontwikkelingen in het Franse politieke bestuur. Daarbij valt op dat het maar niet lukt om gezamenlijk een bestuurlijk antwoord te formuleren op de grote financiële problemen waarmee het land te kampen heeft: uit de hand lopende begrotingstekorten en een veel te hoge staatsschuld. De overheid hanteert al geruime tijd een te ruim begrotingsbeleid.

Waarom lukt het niet om daarop een breed gedragen antwoord te formuleren? Heeft dat te maken met de Franse cultuur?

Ik vroeg het mijn vrienden, die zich allen terdege bewust zijn van de penibele financiële situatie. Zo kwamen compromis, "win-win" en verliezen ter sprake. Al snel bleek dat een compromis werd gezien als verliezen — niet veel, maar toch — en dat "win-win" niets anders was dan het verdoezelen van dat verlies.

Toen ik op enig moment in mijn onschuld als oplossing opperde dat wellicht wie het kan meer zou moeten bijdragen, en dat er ook bezuinigd zou moeten worden op sociale verworvenheden (bijvoorbeeld door de pensioenleeftijd te verhogen), bleek dat een te Nederlandse optie. Het ene wel, maar het andere absoluut niet.

Graag lees ik jullie waarnemingen en gedachten over de verschillen in compromisbereidheid tussen onze beide landen.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20260929, Kunst en Cultuur, Overheid

< Vorige bijdrage

Reactie van Fabienne 20 uur geleden: Nee,helemaal niet .Het Europese volk wordt belazerd.

Het financiele systeem wordt onhoudbaar en niemand weet nog een oplossing.

Jako zijn uitleg is typisch bankierspraat maar antwoorden op de vraag van Rob geeft hij niet.

Natuurlijk niet,al die Euros zijn virtueel en je zou zo de schulden Frankrijk kunnen kwijtschelden.

Morgen zou de zon weer opkomen.

Reactie van Janny O. 20 uur geleden: Oh, kij hebt geen pensioen uit Nederland Fabienne? Wij wel en dat willen we ook graag nog ontvangen.

Reactie van Cees Spijkers 19 uur geleden: De geringe compromisbereidheid en protesten, waaronder werkonderbrekingen, zijn kenmerkend voor de Franse cultuur. Maar vergeet ook het debat niet: het overtuigen van een ander met welsprekendheid en grondige voorbereiding wordt Fransen met de paplepel ingegoten. Het past in de traditie en scherpt het verstand.

Uiteindelijk is er een winnaar – en dus ook een gefrustreerde verliezer. Welke uitkomst dan ook, langdurige, moeilijke onderhandelingen zijn het resultaat. Waarna de opponenten zich voorbereiden op het volgende debat.

Tot slot: wanneer je als in Frankrijk wonende Nederlander wilt laten zien dat je de Franse cultuur serieus neemt, doe je dus je best om goed voorbereid en met feiten onderbouwd in discussie met anderen te gaan.

Reactie van Peter Jan 18 uur geleden: De bankierspraat van Jako komt vast dicht bij de realiteit. Alles willen betalen en onvoldoende inkomsten werkt niet, ook niet voor een staat op de lange termijn. En ik moet steeds meer glimlachen om opmerkingen als schuldpapier verscheuren et voilà, weg zijn de schulden. Er moet worden gewerkt, bedrijven moeten mensen salarissen betalen, waardoor ze kunnen consumeren in welke vorm dan ook. Met belastinginkomsten kun je sociale vangnetten maken, de zorg betalen als die niet door zorgpremies voldoende wordt gedekt en zo voort. Lenen voor infrastructuur zoals wegen, bruggen, scholen is geen enkel probleem. Lenen om pensioenen te betalen (1/3 wordt nu zo betaald) kan natuurlijk niet.

Reactie van Alfred los 15 uur geleden: Jako

Obligaties herstructureren heeft niets met faillissement van doen Griekenland deed het en moesten private houders van de Griekse overheidsschuld de helft van hun vordering afschrijven.

Schulden herschikken, rentes verlagen, aflossingen doorschuiven en de leningen pas rond 2060 terugbetalen zoiets liggen mijn inziens straks de kaarten. De gepensioneerden gaan dat straks ophoesten, er is al iets van 110 miljard spoorloos. Maar dat is weer een ander verhaal

Reactie van Cees Spijkers 11 uur geleden: Beste Jako, Lex, Peter-Jan en Alfred,

Er is m.i. een groot verschil tussen de financiële situatie van Griekenland destijds en die van Frankrijk nu. Een scenario naar Italiaans voorbeeld ligt daarom meer voor de hand, zeker als de schuld oploopt tot 130–140% van het bbp, de economische groei structureel onder de 1,5% blijft en de rentespread met Duitsland rond de 1–2% blijft.

Ook de politieke en institutionele context werkt een dergelijk scenario in de hand. De weerstand tegen hervormingen, het grote mobilisatievermogen van sociale bewegingen en de backstop van de ECB verminderen de financiële druk om snel in te grijpen. Juist doordat een acute schuldencrisis kan worden voorkomen, ontstaat minder urgentie om politiek pijnlijke hervormingen door te voeren.

Een dergelijk Italiaans traject zou weliswaar financiële stabiliteit bieden, maar blijft structureel onbevredigend. Het voorkomt een acute vertrouwenscrisis rond de Franse staatsfinanciën en daarmee ook een bredere crisis voor de euro, maar het lost de onderliggende problemen niet op. Het politieke systeem blijft dan onvoldoende in staat om de hervormingen door te voeren die nodig zijn om de groei, de overheidsfinanciën en de houdbaarheid van de verzorgingsstaat op lange termijn te verbeteren.

De gevolgen daarvan zijn structureel negatief. Als de groei langdurig laag blijft en de publieke schuld verder oploopt, bouwen jongere generaties minder vermogen op en komt de intergenerationele rechtvaardigheid steeds verder onder druk te staan. Jongeren dragen dan in toenemende mate de lasten van een vergrijzende samenleving, terwijl hun eigen vooruitzichten op inkomen, vermogen en pensioen minder zeker worden. Tegelijkertijd kan een langdurige economische stagnatie de begrotingsruimte voor defensie en buitenlands beleid beperken en daarmee de geopolitieke positie van Frankrijk verzwakken.

De vraag is daarom niet óf Frankrijk kan hervormen, maar of het politieke systeem bereid is dat te doen voordat de demografische druk, die in de periode 2030–2035 verder zal toenemen, de ruimte voor geleidelijke aanpassingen steeds kleiner maakt.

Reactie van Cees Spijkers 11 uur geleden: En Joost natuurlijk.

Reactie van Lex de la Terre 3 uur geleden: Revolutie, Cees, revolutie.

En de F jongeren blijken nogal veel op te hebben met de La France Insoumise (niet met Jean-Luc Mélenchon overigens, maar met de ideologie).

Dus er gloort hoop !