Forum voor Nederlanders in Frankrijk
Tijdens een drijfjacht in Isère is een jachthond gedood door een wolf: LINK
Ik vind dat amusant en charmant: de jager gejaagd en.... 'gestrekt'.
Ne touchez pas à mes sangliers !
Weergaven: 1039
_____________________________
☑️ Beste plaatser van dit bericht,
fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.
_____________________________
Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.
Tsja, als een huisdier waar mensen al lange tijd een band mee hebben op een akelige manier aan zijn einde komt, dan heb ik best begrip voor de gevoelens die dat oproept bij de eigenaren, dat vooropgesteld. Maar kom op zeg, je gaat jagen, d.w.z. je gaat andere dieren de dood injagen en dan gebeurt het "omgekeerde" en dan gaan we huilen?
Maar er zitten ook heel andere kanten aan het verhaal, in de natuur worden wereldwijd, elke dag weer, 365 dagen per jaar, miljoenen dieren gedood door roofdieren. Soms snel, soms na een lange doodstrijd, maar het gaat "aan de lopende band" door in de natuur. Wij staan daar totaal niet bij stil, geen mens die je daar over hoort. Het is immers de "Natuur" en dan is het goed, door een hogere macht zo ingesteld, geloven velen. Maar, oh wat een pijn als, ons eigen huisdier aan het zelfde mechanisme ten prooi valt. Maar vanavond staat er weer biefstuk op het menu, waarvoor op industriële schaal over de hele wereld, ook "aan de lopende band gedood moet worden". Maar dat hebben we compleet "gedissocieerd" (losgemaakt) van het eten van vlees. Dat zien we puur als een grondstof voor een lekker hapje en niet meer als de "restanten" van een dieren lijk uitsluitend gedood voor die "lekkere hap". Kortom, hypocrisie en wegkijken alom! Soms smaakt "de dood" ons prima, en soms roepen we, in goed Frans "Zum kotzen".
In de westerse "zogenaamd beschaafde" wereld wordt de dood, die onlosmakelijk en onvermijdelijk aan het leven verbonden is, zoveel mogelijk naar de achtergrond geduwd, en tegelijk wordt alles in het werk gesteld om het leven zoveel mogelijk in stand te houden en te verlengen. We vinden de dood daardoor vaak extra ongemakkelijk of zelfs schokkend, en we weten er nauwelijks mee om te gaan. We vermijden het gesprek met mensen wiens naaste is overleden, want : "Wat moet je daar nou op zeggen, wat voor houding moet je in vredesnaam aannemen?", we voelen ons er heel er ongemakkelijk bij. Onze eigen dood willen we vooral zo lang mogelijk uitstellen, bijvoorbeeld met medicijnen die honderdduizenden euro's per kuur kosten, terwijl we voor hetzelfde bedrag, voor velen het verschil tussen leven en dood kunnen bewerkstelligen in armere gebieden op de wereld. De dood laat zich nu eenmaal niet wegstoppen. De dood hoort bij het leven, en maakt het leven des te kostbaarder, het maakt dat we bewust het leven "vieren" en waarderen. In Mexico wordt zelfs de dood gevierd! Tijdens "Día de los Muertos" (de Dag van de Doden), op 1 en 2 november, vieren families het leven en de herinnering aan overleden dierbaren met kleur, muziek en humor in plaats van rouw. De traditie combineert oude inheemse gebruiken met katholieke elementen en staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst.
Bartoine: Het is inderdaad simpelweg "jagen en gejaagd worden". Dan is schijnheiligheid verder totaal ongepast, daar wordt ik dan (een heel klein beetje) "onpasselijk" van!
Hear... Hear...
Tja, schapen horen ook niet achter een hekje waar ze dus geen kant op kunnen. We zijn er aangewend dat onze omgeving een soort van dierentuin is waar we ook nog naar believen uit kunnen consumeren. Verder is het inderdaad een beetje cynisch (en daardoor amusant) dat een jager, een houder van jachthonden die bepaald geen leuk leven hebben, zich er nu over beklaagt niet 'veilig' meer te kunnen jagen...Voor het wild geldt; of je nu door de kat of door de hond gebeten wordt...
Misschien moeten we het jagen maar aan de wolf overlaten want de jagers houden de wildstand niet onder controle zoals zij pretenderen te doen met de uitvoering van hun hobby...
Zijn we in ieder geval van al dat geblaf, getoeter en andere overlast af.
En wie houdt de ongebreidelde voortwoekering van het menselijke ras, of moet ik zeggen "het menselijke virus" in toom? Wachten we op de totale uitputting van de Aarde, waardoor het mensdom zichzelf om zeep helpt? (Tenzij we "ontsnappen" naar een andere planeet) Of moeten we het mensdom ook rigoureus (maar humaan) gaan beheren, zoals de wolf?
Ja dat geknal en die toeters hoeft van mij ook niet, zou zelf bambi of een zwijntje geen pijn kunnen doen.
Eet trouwens wel gewoon vlees. En onze chiwawa's liggen binnen en s'nachts bij mijn vrouw op bed. En toen de kleinste gebeten werd door een grote hond heb ik dat beest een rotschop verkocht.
Normaal mens denk ik te zijn, die dat leed niet hoeft te zien en al helemaal niet grappig vind
Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.
Welkom bij
Nederlanders.fr
© 2026 Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.
Verzorgd door
Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Nederlanders.fr