Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Spijt van terugkeer naar Nederland

De laatste tijd zie ik hier veel advertenties van huizen die te koop staan! Ik heb de indruk dat het vaak gaat om mensen, zoals wij, die hier 20, 25 jaar geleden een woning à la campagne gekocht hebben en wellicht opgeknapt. Gaan deze mensen terug naar Nederland of trekken ze verder? Wij hebben ook ons huis verkocht en wonen nu in een stad, dicht bij alle faciliteiten met een stuk minder land.

Wim van Teefelen heeft in al zijn fantastische bijdragen aan dit forum al vaak aangegeven dat veel van de mensen die emigreren naar Frankrijk al binnen een paar jaar terug naar Nederland gaan. Het valt toch tegen om uiteenlopende redenen.

Wat ik me nu afvraag is waarom terug naar Nederland als je hier al zo lang woont? Ik vul dat in met bijvoorbeeld: leeftijd, toch liever oud worden in Nederland waar je de taal zo goed beheerst en je oude vrienden kunt opzoeken, misschien een partner verloren, kinderen, die gammel wordende ouders makkelijker kunnen ondersteunen dan wanneer ze op 1000 km afstand wonen, kleinkinderen, die bij opa en oma kunnen langs komen op de fiets. En zo zullen er natuurlijk nog meer redenen zijn.

Wat ik me tevens afvraag, zij er mensen (ouderen?) die spijt hebben dat ze naar NL teruggegaan zijn. Het vinden van een woning was problematisch, het Nederland van nu lijkt helemaal niet meer op het Nederland dat je verlaten hebt. Die leuke avontuurlijke vrienden zijn inmiddels niet meer te herkennen als zodanig. De kinderen hebben een druk sociaal leven, de kleinkinderen komen eigenlijk zelden langsfietsen.

Wie is het tegengevallen, wie zijn er toch weer teruggekeerd naar Frankrijk of spelen met die gedachten? Is daar iets bekend van?

Ik ben gewoon benieuwd.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20260803, Migratie

Reactie van leo en Angela Struijk Salvetti op 4 Augustus 2026 op 17.51: Jojo, zeer vreemd verhaal.

Frankrijk is ons zesde buitenland en wonen er nu 21 jaar , dus wel wat gewend. Wij ontmoeten hier alleen maar vriendelijke, behulpzame mensen in dept 24 en omstreken. Met mijn hobby restauratie antieke motorfietsen , heel vel vrienden gemaakt bij bedrijven die mij helpen en collega restaurateurs. Helaas veel met dokters en ziekenhuizen te doen gehad en momenteel geen probleem om ook in engels te communiceren. Voor belangrijke besprekingen typ ik altijd een samenvatting in het frans en geef dit aan de arts, met een kwnkslag u kunt beter frans lezen als ik voor lezen en werkt zeer effectief. Bij urgente problemen highlight ik e.e.a in rood en krijg je zeker aktie. Nog maar niet te spreken over de behulpzaamheid van de buren in ons kleine dorpje van 12 bewoners en 300 jaar oud , waar we aankwamen 21 jaar geleden na vertrek uit een stad van 26 milj, authentiek en altijd behulpzaam . Met een mooie kleine stad Perigueux op 35 km afstand met alle voorzieningen en goede restaurants, is het leven hier nog niet zo slecht en hopen hier nog ouder te worden.

Reactie van Janny O. op 4 Augustus 2026 op 18.17: Leo en Angela, jullie lijken het in ieder geval beter getroffen te hebben. Onze mevrouw de burgemeester is verre van vriendelijk. En artsen en verpleegkundigen die Engels spreken... Onze zoon spreekt alleen middelbare school Frans. Was bij ons op vakantie. Na ern flink ongeluk heeft hij een week in een Frans ziekenhuis gelegen. Een specialist sprak redelijk Engels, nog twee verpleegkundigen uit Afrika ook, verder dus helemaal niet. Wat heeft hij zich eenzaam gevoeld. Oh ja, in Nederland bleek hij veel meer botbreuken te hebben dan op de minimalistisch overdrachtpapieren stond.

Reactie van leo en Angela Struijk Salvetti op 4 Augustus 2026 op 19.51: Ja Janny, de burgemeester is belangrijk, hier en lokale boer en al 20 jaar onze burgemeester. Pacht land wat aan onze afrastering grens en moet ik te vriend houden, maar er wel een paar menings verschillen mee gehad over onkruid vrij houden, maar ga dan maar ''with the flow" Ja alleen in een ziekenhuis is per persoon verschillend en zeker voor kinderen. Iklag wat jaren geleden een week in ziekenhuis voor een longonsteking. Mijn kamergenoot was speciaal , stapte elke keer uit zijn bed , zelfs midden in de nacht en kleede zich dan uit. In begin belde ik dan de verpleegsters die bonden hem uiteindelijk stevig vast in bed en overdag in een stoel. Maar ik gaf hem al de bijnaam Houdini, want wist zich elke keer los te wurmen. Na 3 dagen wat het tijd voor wat vermaak en belde ik niet meer de verpleegsters. Ik keek toe hoe Houdine zich loswurmde en was een kunst op zich, zich uitkleede en de benen nam de gang op, links richting verpleegster kamer en wachte het gegil af en hij werd naturlijk al snel weer nog beter vastgebonden, Was zeker geen saai verblijf samen met Houdini die week

Reactie van evelien hiltermann op 5 Augustus 2026 op 13.30: Leuke anecdote Leo en Angela, toch nog wat humor op dit forum !

Wat mij betreft, voor geen goud terug naar Nederland, na bijna 50 jaar.

Reactie van Robert T op 11 Augustus 2026 op 14.49: Mijn partner en ik hebben regelmatig in andere landen vertoefd voor werk ed en overal is wat. Nederland definitief verlaten omdat ons te vol werd na werkzaam te zijn geweest ook als expat in France. Taal is in andere landen dan je NL-taal altijd een dingetje maar we beheersen de Franse taal redelijk goed. Echter het blijft altijd lastig als je je verfijnd wilt uitdrukken voor mij, dus dan maar iets meer beschrijven.

Re migratie is wat mij betreft geen optie en nooit geweest, heb niets meer te zoeken in Nederland behalve soms auto onderhoud. Huizen te duur in Nederland, het verleden is verdwenen/illusie en afstand is geen ding want iedereen is Europeaan en ff 1000km rijden is te doen

Ik wil maar zeggen we werken allebei hier en ik heb prima collegae. En ja de Fransen zijn zeker op platteland niet bepaald de makkelijkste soms/mogelijk minder toegankelijk, echter als je de overeenkomsten zoekt heb je hier een prachtig leven onder de dezelfde condities als je geboorteland. Voorzieningen zijn we bofkonten en ja als je oud wordt heb je waar dan ook zaken op te lossen in het dagelijks leven waar je ook woont.

Omgeving Vichy:

Belevingen zijn persoonlijk maar dan hier plain campagne solitair huis aan de RD. Buren 2,5 km verderop. De huisartsen in onze omgeving voldoende mate aanwezig en vriendelijk en deskundig, hypermoderne tandartspraktijk met vijf behandelkamers aanwezig, specialisten in Lyon, Clermont voor ingewikkelde ingrepen binnen twee uur reistijd dus ff hoppen, Plaatselijk ziekenhuis Vichy niet optimaal maar er is ook een prive Clinique die onze verzekering dekt.

De Impot is vriendelijk als je advies nodig hebt en aan je financiële verplichtingen voldoen gaat redelijk eenvoudig en digitaal zowel privé als voor enterprise.

Ik ervaar de gezondheid zorg voor zover ik dat om me heen zie en paar keer kort mee te maken gehad als prettig en de positie van de arts ten opzichte van client verandert als je contact maakt is onze ervaring. Uiteindelijk zingt en doet ieder mens zoals het gebekt is en dat geldt ook voor de omgeving beleving....

Is het ideaal hier? Nee echter waar wèl? Kortom zijn tevreden met ons leven hier tussen de Fransen dus vive la France et le eu...:)