Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Compromis, "win-win" en verliezen.

Met een schuin oog volg ik de ontwikkelingen in het Franse politieke bestuur. Daarbij valt op dat het maar niet lukt om gezamenlijk een bestuurlijk antwoord te formuleren op de grote financiële problemen waarmee het land te kampen heeft: uit de hand lopende begrotingstekorten en een veel te hoge staatsschuld. De overheid hanteert al geruime tijd een te ruim begrotingsbeleid.

Waarom lukt het niet om daarop een breed gedragen antwoord te formuleren? Heeft dat te maken met de Franse cultuur?

Ik vroeg het mijn vrienden, die zich allen terdege bewust zijn van de penibele financiële situatie. Zo kwamen compromis, "win-win" en verliezen ter sprake. Al snel bleek dat een compromis werd gezien als verliezen — niet veel, maar toch — en dat "win-win" niets anders was dan het verdoezelen van dat verlies.

Toen ik op enig moment in mijn onschuld als oplossing opperde dat wellicht wie het kan meer zou moeten bijdragen, en dat er ook bezuinigd zou moeten worden op sociale verworvenheden (bijvoorbeeld door de pensioenleeftijd te verhogen), bleek dat een te Nederlandse optie. Het ene wel, maar het andere absoluut niet.

Graag lees ik jullie waarnemingen en gedachten over de verschillen in compromisbereidheid tussen onze beide landen.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20260929, Kunst en Cultuur, Overheid

< Vorige bijdrage

Reactie van Janny O. 15 uur geleden: Fabienne, weet je dat de benzine en andere brandstoffen bij de Total veel voordeliger zijn dan bij de anderen?

Zeker nu ze woekerwinsten genereren op kap vd burger. Ik kan wel bedenken wat je bedoelt, maar dat is invullen omdat ik weet wat jouw ideeën zijn. Misschien wat aandelen kopen? Kun je ook wat van die woekerwinsten mee krijgen.

Reactie van Rob 15 uur geleden: Dit gaat dus over geld(tekort). Frankrijk zou bijna failliet zijn.

Aan wie is Frankrijk dan geld schuldig?

Wie heeft het recht van geldcreatie aan privé instituten gegeven?

Wie kan mij uitleggen hoe het geldcreatieproces in zijn werk gaat?

Er wordt hier over geld gepraat maar is er iemand op dit forum die mij bovenstaande kan uitleggen?

Reactie van Jako 14 uur geleden: @Fabienne: dus je denkt dat de 'rijken' zoals de olieboeren wel even het lopende tekort van dit jaar ruim 340 miljard euro kunnen financieren? Je bent duidelijk goed geïntegreerd in Frankrijk en hebt elke realiteitszin verloren.

Frankrijk is geld schuldig aan de partijen die Frankrijk het geld hebben geleend. Dat zijn financiële instellingen, centrale banken en vooral (Nederlandse-) pensioenfondsen.

Frankrijk gaat niet echt failliet, er komt een punt waar o.a. die Nederlandse pensioenfondsen zo veel rente vragen als risico opslag dat de financieringskosten te hoog worden. De rentelasten worden dan hoger dan Frankrijk kan betalen. Dan resteert alleen nog de ECB als 'lender of last resort' die Franse staatsleningen kan opkopen. Niet rechtstreeks, dat is verboden, maar in de financiële markt. De ECB doet dat echter alleen met toestemming van de EU. En dat betekent dat Frankrijk moet hervormen. Die hervormingen zullen veel zwaarder zijn dan de minieme bezuinigingspogingen die elke Franse overheid tot op heden heeft geprobeerd, en heeft gefaald. Frankrijk staat al onder curatele van de EU en moet het tekort terugdringen onder de 3% in 2028.

Het proces van geldcreatie is in dit verhaal irrelevant, maar wel simpel te verklaren. Private banken lenen geld uit tegen onderpand. Het onderpand, meestal een huis, staat op de balans het geld wordt uitgeleend. Dat geld kan de private bank uit het niets creëren zolang de solvabiliteit goed is. Als de hypotheek wordt afgelost verdwijnt dat geld weer. De ECB administreert dit als M1, M3 en M3 geld.

Reactie van Alfred los 13 uur geleden: Als Parijs de Europese hulpstructuren moet aanspreken. Het gaat langzaam die richting op.

Moest Frankrijk obligaties herstructureren dan zitten de Nederlandse pensioenfondsen met hun forse beleggingen zwaar in de min. Het huidige pensioenstelsel zijn de uitkeringen gevoeliger voor beleggingsrendementen. en kan dus zomaar via de beursvloer doorsijpelen naar het pensioenoverzicht.

Das wat mij bezighoudt voor de rest zal het me worst wezen en vindt ik de protest cultuur hier geweldig. Zie er nog van komen dat de Nederlandse burgers er straks voor opdraaien

Reactie van Janny O. 13 uur geleden: Alfred, en wat vind je er dan van dat de scholieren die met zoutzuur naar agenten gooien? Ik hoop toch dat je dat ook te ver vindt gaan?

Reactie van Alfred los 13 uur geleden: Zit een groot verschil tussen protesteren en criminaliteit al vervaagt die grens steeds verder besef ik ook

Reactie van Lex de la Terre 13 uur geleden: "(…) de (curs. LdlT) scholieren die met zoutzuur naar agenten gooien?" is 'n grove generalisatie. 'Mijn' scholieren zaten allemaal keurig in hun klassen.

Reactie van Janny O. 13 uur geleden: Ja Lex, jouw scholieren dus wel, maar ook niet iedereen die protesteert gooit stenen naar de politie. Je hebt misschien ook wel het geluk dat je in een modern schoolgebouw zit, waar de ratten niet over de gang lopen. Of zal dat iets zijn van "bij wijze van".?

Reactie van Cees Spijkers 12 uur geleden: Het is merkwaardig dat de Fransen zich onmachtig tonen om gezamenlijk dit probleem aan te pakken. Politieke voorkeur doet er niet toe: elk toekomstig bestuur zal met dit vraagstuk worden geconfronteerd.

En het probleem groeit. Frankrijk heeft ondertussen een A+-status en zal daardoor hogere rentes zien op nieuwe staatsleningen. Terwijl „hedge funds" hierop speculeren, houden institutionele beleggers zich steeds meer afzijdig.

Mijn vriend C., voormalig bankier, verzuchtte: „Het lijkt erop dat Europees ingrijpen de enige uitweg is. J.C. vulde dat aan met : “Wij zien onszelf als revolutionairen en zijn daarom weinig geneigd tot compromissen."

Het is treffend hoezeer de Franse cultuur een gezamenlijke aanpak belemmert. Toch zullen de „Gaulois" over hun eigen schaduw moeten springen om de door Jako zo treffend beschreven gevolgen te vermijden.

Samenwerking als revolutie?

Reactie van Jeannette 10 uur geleden: De personen die de protestcultuur geweldig vinden zijn vast en zeker niet diegenen die in Frankrijk werken en die vreselijk last hebben van de stakingen en protesten. Als je lekker in je luie stoel zit achter de buis en je hoeft de deur niet uit en je pensioen komt toch wel op je bankrekening is dat natuurlik ook wel vermakelijk.
Ik heb meermaals ondervonden dat het een stuk minder grappig is als je moet werken en je kunt niet tanken of de trein gaat niet terwijl je aan de andere kant van het land zit.
En dat door personen die zelf niet werken en dus alle tijd hebben om te protesteren en blokkades op te werpen!