4 juli 2026, de werkweek van onze ambassadeur

Veel leesplezier!

Eindsprint

Het was een wonderlijke gewaarwording. Wij waren de afgelopen twee weken in Afrika, vlakbij de evenaar, om oude vrienden te bezoek (een verhaal op zich). Het was daar tussen de 25 en de 30 graden, goed vol te houden. Maar ik kreeg op mijn telefoon aan de lopende band medelevende berichten vanwege de hittegolf. Van mensen die ervan uitgingen dat ik in Parijs was, 4500 km noordelijker, wel te verstaan. Ik keerde maandag dan ook met een licht schuldgevoel terug naar de ambassade. Het bleek dat de collega's de uitzonderlijke warmte redelijk doorstaan hadden. Het grootste probleem ondervonden mensen met kinderen met appartementen waar de temperatuur ook 's nachts niet naar beneden te krijgen was. Het werk daarentegen had 'gewoon' doorgang gevonden, de ambassade aan de Rue Eblé is goed geventileerd.

Inmiddels is in delen van Frankrijk de volgende warme periode alweer begonnen. Vooralsnog lijkt die alleen in het zuidwesten en zuiden ook echt te gaan kwalificeren als hittegolf. In de noordelijker delen van Frankrijk gaat het kwik richting de dertig graden, maar de verwachting is dat het in de nachten zal afkoelen tot ongeveer 20 graden, dus dat zou wat aangenamer moeten zijn dan de afgelopen periode. Goed nieuws voor de Parijzenaren is dat vanaf 4 juli de drie zwemplekken in de Seine weer open zullen gaan. Gaat u op vakantie in Frankrijk, dan raden we u aan goed de Franse overheidsinformatie te volgen, bijvoorbeeld ook omdat de kans op bosbranden toeneemt naarmate de zomer vordert. We hopen dat het niet veel nodig zal zijn, maar we hebben deze week weer een crisisperiode ing gehouden en ons consulaire team staat klaar om de Nederlanders die naar of door Frankrijk gaan reizen bij te staan in noodgevallen.

Zomerplezier en sport

Bij het zomerplezier horen ook de grote sportevenementen. Ik was dinsdagmorgen vroeg opgestaan om online de wedstrijd Nederland-Marokko terug te kijken. Maar helaas begon de uitzending die ik aanklikte met de uitslag. Toen ben ik om de teleurstelling te verdrijven maar een rondje gaan rennen. Zo kwam het dat ik half acht 's ochtends over het plateau bij Trocadéro rende, met dat geweldige zicht op de Eiffeltoren. Langs het pad naar beneden op een bankje zat een wat oudere Frans-Marokkaanse man, in voetbalshirt met een vlag om zijn schouders, helemaal alleen naar die grote toren te staren, drie uur na de wedstrijd nog helemaal betoverd. Ik had toevallig een oranje shirt aan, en toen ik mijn duim opstak om hem te feliciteren, schoot hij omhoog om me te omhelzen. Zijn blijdschap was groter dan mijn verdriet.

Politieke eindsprint en EU-voorzitterschap

Wat het politieke werk van de ambassade betreft, zitten we in een soort eindsprint. Voordat vanaf 14 juli een groot deel van Parijs stap voor stap 'dicht' gaat, is er nog allerlei activiteit.

We sloten het Cypriotische voorzitterschap af met ontmoetingen met achtereenvolgens Minister van Buitenlandse Zaken Jean-Noël Barrot en Minister van Europese Zaken Benjamin Haddad. Zij praatten de ambassadeurs bij over de uitkomsten van de G7-bijeenkomst in Evian, het bezoek van president Trump aan Versailles en de recente Europese Raad, en blikten vooruit naar de belangrijke NAVO-top die op 6 en 7 juli in Ankara gaat plaatsvinden.

Een bijeenkomst bij mijn Deense collega later in de week met de derde bewindspersoon van de Quai d'Orsay, staatssecretaris Éléonore Caroit (Francophonie, internationale partnerschappen en Fransen in het buitenland) maakte het beeld compleet. Zij lichtte nog eens toe hoe president Macron probeert de banden aan te halen met partners in andere delen van de wereld, mede om te grote afhankelijkheid van de VS en China te voorkomen. Een sprekend voorbeeld van die aanpak was de 'Africa Forward Summit' die Frankrijk in juni samen met Kenia organiseerde, gericht op meer gelijkwaardige partnerschappen. Een hele verschuiving ten opzichte van het traditionele 'Françafrique'-beleid, ingegeven door de veranderde verhoudingen in de wereld.

Met het aantreden van het Ierse EU-voorzitterschap komt ook een einde aan de haast wekelijkse bezoeken aan het statige Hotel Crillon aan de Place de la Concorde, dat mijn Cypriotische collega tot een soort dependance van zijn ambassade had omgetoverd.

Het komende half jaar zullen we veel in het Vijfde Arrondissement zijn, samen met het Zesde al eeuwen de universiteitsbuurt. Daar heeft Ierland een mooie historische locatie, die tegenwoordig dienst doet als Iers cultureel centrum. Al sinds de Zestiende Eeuw is er een belangrijke Ierse academische gemeenschap in Parijs, wat verband hield met de bewogen geschiedenis van het katholicisme in Ierland. De priesters, seminaristen en andere studenten woonden in en om wat tegenwoordig de 'Rue des Irlandais' is. Een groot deel van de twintigste eeuw woonden uitgeweken Poolse studenten bij de Ieren in. Rond 2000 werd het gebouw grondig gerenoveerd om er het Ierse Culturele Centrum te huisvesten.

Nu was het niet alleen de locatie voor openingsreceptie van het Ierse voorzitterschap, maar tevens de plek waar de Europadirectie van de Quai d'Orsay zijn jaarlijkse seminar hield. Ik mocht daar samen met mijn Litouwse, Deense en Ierse collega's debateren over hoe we in de verschillende landen het Europabeleid hebben georganiseerd. Er is altijd wel belangstelling voor de Nederlandse aanpak, omdat we in de ogen van anderen in Brussel een stevige stem in de discussie hebben, hoewel we niet tot de allergrootste landen behoren. Voor de Ieren is het voorzitterschap overigens een bijzondere uitdaging. Het land doet het economisch al jaren heel goed en is een gerespecteerde speler in Brussel. Tegelijkertijd is het neutrale land op het gebied van buitenlands beleid en defensie steeds meer een buitenbeentje, nu ook Zweden en Finland tot de NAVO zijn toegetreden, en de veiligheidsdimensie in heel veel discussies terugkomt.

Bilaterale betrekkingen en regeringsconsultaties

Om in Brussel effectief te zijn, investeert Nederland ook in de bilaterale betrekkingen, zeker met een land als Frankrijk. Misschien kunt u zich nog herinneren dat ik dit voorjaar vertelde dat premier Jetten in zijn eerste week al meteen naar Parijs reisde om kennis te maken met President Macron. Een van de belangrijkste uitkomsten was de afspraak dat er ook snel weer regeringsconsultaties georganiseerd zouden worden, een ontmoeting tussen een bredere groep van ministers van beide landen. Deze week trapten we de voorbereidingen daarvoor af met onze collega's van de Franse ambassade in Nederland en de beide ministeries van Buitenlandse Zaken. Dat resulteerde in een flinke lijst aan onderwerpen waarop we al volop stappen zetten of nieuwe kansen zien. We zullen daarin wel nog moeten wieden, want de ministers kunnen geen drie dagen met elkaar vergaderen. Maar op zich een goed teken dat even aan de boom schudden al zoveel oplevert.

Dat we flink met elkaar vergroeid zijn, blijkt voor wat betreft het economische deel van de samenwerking ook uit de eerste editie van de Internationaliseringsmonitor Frankrijk van het Centraal Bureau voor de Statistiek. In deze 183 pagina's tellende publicatie, makkelijk online te vinden, wordt uitgebreid ingegaan op de handels- en investeringsrelatie tussen Nederland en Frankrijk. Wat er heel sterk uit spreekt, is hoe belangrijk de Europese markt voor Nederland is.

Afscheid van collega's

Dan was het ook alweer tijd voor de jaarlijkse afscheidsbijeenkomst op de ambassade. Traditioneel vindt in de zomer de switch plaats van uitgezonden collega's waarvan de plaatsing van gemiddeld 4 jaar er weer op zit. Dit jaar zijn het er wel heel veel, maar liefst twaalf (waaronder ikzelf) die in de komende weken naar andere contreien vertrekken : Jochem Wiers, Monique van Daalen, Carlien Schrijvershof, Anouk Sterk, Stefan Koreneef, Mariëtte van Empel, Marije Feersma-Hoekstra, Josie Kolsteren, Jasper Dalhuisen, Gerard van Heerwaarde en Gretha Metekohy. Tel daar nog twee lokale collega's bij op die ons ook deze zomer verlaten : Marine Bordenave en Bärbel Geijsen plus vijf trainees en stagiairs : Anne Rinket, Maren van den Brink, Tristan de Boer, Yahya Issam en Chynna Bong A Jan.

Ondanks het feit dat we geen uitgebreide toespraken konden houden voor elk van deze 19 personen (geen mens zou daar de aandacht bij houden) waren er een paar mooie speeches en leuke liedjes. Hoewel ik hier niet iedereen persoonlijk zal benoemen, sta ik toch even stil bij de waarde van een hecht en betrokken team. Juist de samenwerking, de onderlinge steun en de gedeelde inzet maken een team sterk en zorgen voor goede resultaten en mooie herinneringen. Daar ben ik iedereen oprecht dankbaar voor.

Genoeg dus om op terug te blikken tijdens de tamelijk langdurige treinreis die ik deze zaterdag maak. Ik moest vrijdag in Den Haag zijn, maar doordat het spoor onder Rotterdam schade heeft opgelopen bij het noodweer van vorige week, was het moeilijk om 's avonds nog terug te komen. En ook vanmorgen bleek de spoorweg van Den Haag naar Parijs via Amsterdam en Den Bosch. Het was gelukkig wel de moeite waard, ik mocht deelnemen aan een buitengewoon interessant gesprek over de fundamenten van onze Europese samenleving. Ik kom daar later misschien nog wel eens op terug.

Dan ga ik nu het weekend in. Pas goed op uzelf volgende week, genoeg (water) drinken !

Jan Versteeg