Het dondert

Het dondert en felle bliksemschichten doen de kamer oplichten. Tegelijkertijd is het mistig en grauw. En dat allemaal  op één beeldscherm. Ik zit naar het donderdagavondcafé te kijken (Café Jeudi). Op dit moment tel ik zo’n 12 gezichten – sommigen met zijn tweeën voor één camera en anderen weer individueel. Uit alle hoeken van Frankrijk en een beetje uit Nederland zitten ze ontspannen te praten. De techniek staat voor niets, althans als Anton die aan het beheren is.

Je gebarentaal gaat er ook op vooruit als iemand zijn microfoon uit heeft staan. Schreeuwen helpt dan niet, maar een hand achter het oor wel – meestal. Allerlei onderwerpen komen al pratende voort aan bod. Van elektrische auto’s laden tot de protesten op straat. Het is, om het maar eens op z’n Frans te zeggen, zeer amicaal. Een zelf geschonken glas wijn zal daar vast bij helpen. Je zou willen dat meer mensen meedoen, al was het maar uit nieuwsgierigheid naar de verhalen van anderen. Aanschuiven dus.