Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

La Mairie: het verzamelputje van de Franse bureaucratie

La Mairie van A tot Z – nieuw dossier op Infofrankrijk, én: vertel ons uw eigen verhaal

Bijna iedere Nederlander of Belg in Frankrijk krijgt er vroeg of laat mee te maken: la Mairie. Voor een bouwvergunning, een huwelijk, kinderbijslag of een begrafenis – de route loopt vrijwel altijd via het gemeentehuis. Op Infofrankrijk staat nu een volledig geactualiseerd dossier dat u door alle procedures loodst, met de regels en bedragen voor 2026.

→ Lees het volledige dossier «La Mairie» op Infofrankrijk

Wat is er nieuw?

Gloednieuw geboorteverlof. Sinds 1 juli 2026 krijgt elke ouder 1 à 2 maanden extra betaald verlof (congé supplémentaire de naissance), bovenop het bestaande moeder- en vaderschapsverlof.
Kinderbijslag. De leeftijdstoeslag op de allocations familiales gaat voortaan pas in bij 18 jaar – dat was 14.
Overlijden. Bevoegde verpleegkundigen mogen nu de overlijdensverklaring opmaken, niet langer alleen de arts (bij een niet-gewelddadig overlijden thuis of in een verpleeghuis).
Begraven of cremeren mag nu binnen 14 dagen na het overlijden – ruimer dan de oude termijn van 6 dagen.
Geboortepremie 2026: € 1.084,43.

Deel uw ervaringen met de mairie

Een artikel legt de regels uit, maar de echte verhalen zitten bij u. De mairie is nergens hetzelfde: in het ene dorp een warm onthaal met koffie, in het andere een gesloten deur. Wij horen ze graag – de goede, de vermakelijke en de frustrerende.

Vertel ons hieronder:

Hoe verliep uw allereerste bezoek aan de mairie?
Klein dorp of grote stad – merkte u het verschil?
Een burgemeester die met u meedacht, of juist dwarslag?
Uw beste tip voor wie zich net in Frankrijk heeft gevestigd?

Reageer hieronder in dit topic – we zijn benieuwd naar uw ervaringen.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20260701, Overheid

Reactie van Jacques van HOUT op 1 Juli 2026 op 11.04: Onze "Mairie" van 'l'Haÿ-les-Roses is heel toegankelijk en zorgzaam voor gepensioneerden. Daar wordt een niet onbelangrijk "budget" aan besteed. Onafhankelijk daarvan, sinds 46 jaar in Frankrijk (Parijs en omgeving) heb ik nooit te klagen gehad over ontvangst. Maar wellicht hangt veel af van de sociale kant van de gemeentepolitiek, die niet overal dezelfde is, hoewel ze op dat gebied toch wat basisbevoegdheden hebben, minder dan in Nederland.

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer op 1 Juli 2026 op 16.00: In mijn oude dorpje (62), 324 zielen, veel inzet vrijwilligers, een jonge en vriendelijke dame die secretaris is en een oudere norsige 'Monsieur" die "Le Maire" is.

Daar zijn twee oerstammen - clans - te ontdekken, heeft niets met politieke voorkeur te maken, alles met families en dan bedoel ik dat het samenhangt aan vele generaties aan familievetes. Als je een beetje dieper graaft heeft het ook met wel of niet agrarisch te maken. Het heeft me wel een paar jaar gekost om die analyse scherp te krijgen.

Wat goed is is de Secretaris. Die docher van een melkveeboer werk in de grote stad (10 km verderop) en lijkt boven de rivaliserende clans te staan.

Reactie van Frans Collignon op 1 Juli 2026 op 17.34: Ons dorp telt nog geen 300 zielen en het gemeentehuis is dan ook maar beperkt open. De burgermeester ontmoette we in de eerste dagen dat we er waren en een petanque-toernooi bezochten. We integreerden ons gek. De burgermeester liep er ook rond en wij stelden ons aan het voor. Nog voor de goede man kon reageren, riep een vrouw: "Oh, dan zijn jullie die mensen die veel te veel voor het oude huis van de weduwe Bourgeois hebben betaald". Er volgde een beetje schaapsachtig gelach over en weer. Maar even later trok de burgervader aan mijn mouw en zei dat ik moet begrijpen dat de meeste mensen hier nog het prijspeil van 50 jaar geleden hanteerden. "Ze rekenen ook nog in francs".

De secretaris, de werkelijke regelaar van het dorp, was dat toen ook in twee andere en eveneens kleine buurgemeenten. Haar vroeg ik of we iets moesten melden voor een klein schuurtje (3m x 3m) dat ik in de tuin wilde zetten. "Hebben jullie ruzie met de buren? Dan gewoon doen". Ik geloof dat het niet het juiste advies was, maar het schuurtje staat er al bijna 25 jaar. Een laatste ervaring waaruit blijkt dat de alwetendheid niet altijd bij de Marie aanwezig is, gebeurde toen we ons dak van broze en kapotte leien gingen vervangen. Leiwerk was te duur, dus wilden we gewone rode dakpannen als alle huizen in een wijde straal rond ons hadden. Geen probleem, vond met op de Marie. Gelukkig hadden we een aannemer die beter wist, zich ermee bemoeide en het vergunningencircuit indook met als resultaat dat wij wel dakpannen mochten gebruiken, maar dan in de kleur van de leitjes, dus zwart. De secretaris was overigens niet beledigd, toen we haar dit vertelden. "Tant pis".

Reactie van Jacques van HOUT op 1 Juli 2026 op 17.36: Wel worden de relaties tusses de burgemeesters/wethouders en de inwoners steeds grimmiger : vernielingen, bedreigingen, soms grof geweld. Steeds meer volksvertegenwoordigers geven er de brui aan. Dicht bij de bevolking staan is niet altijd in hun voordeel : als er iets misgaat krijgen ze de eerste klappen, zelfs wanneer het hun verantwoordelijkheid niet is. En het is ook geen vetpot, vooral in kleine gemeenten niet. De "élus" van grote(re) gemeenten kunnen wel carrière maken binnen hun politieke partij en het tot de Assemblée Nationale of de Senaat brengen, of zelfs tot minister of president. Zo was de huidige "ministre du logement, Jeanbrun burgemeester van mijn stadje, l'Haÿ-les-Roses. Van heel bescheiden afkomst heeft hij zich lokaal en vervolgens via zijn (rechtste) partij opgewerkt. Als hij zich hier weer eens laatzien is (hij woont er ook) wordt hij door de plaatselijke gepensioneerden toegejuicht, hoewel hij tot nu toe niet veel doet om mensen met een laag inkomen aan een (huur)woning te helpen.Maakt niet uit : hij is een kind van de stad, geboren en getogen.

Reactie van Louise (68 Haut Rhin) op 1 Juli 2026 op 19.09: Verzamel"punt" klinkt toch wel iets vriendelijker dan "put". Ik heb nooit negatieve ervaringen gehad in alle gemeenten waar ik heb gewoond, in alle hoeken van Frankrijk, van Parijs, Auvergne, de Tarn et Garonne, Isère en nu hier in de Elzas in de afgelopen alweer 45 jaren.

Reactie van Jeannette op 2 Juli 2026 op 9.18: Nee ik heb ook geen negatieve ervaringen met de gemeente, behalve dat ze altijd dicht zijn als ik er eens iets wil vragen, maar ook geen positieve eigenlijk.
Ik heb mij nooit voorgesteld bij de gemeente en toch kent men mij.
Verder heb ik niks met de gemeente, maar wat wil je, 300 inwoners, dat is ook niet echt veel werk he?
Meng je niet in het wespennest dat een gemeente soms kan zijn is mijn beste advies en zoek vooral zelf de regels op via Internet, met alle AI kan dit niet moeilijk (meer) zijn!

Reactie van Ad van Herk op 2 Juli 2026 op 14.35: Bonjour, wij wonen in een dorp van circa 140 inwoners in de Aude. Onze ervaringen en relatie met monsieur le maire en zijn secretaresse zijn meer dan uitstekend. Toen wij hier kwamen wonen vroeg ik per e-mail waar ik een nieuw bord met de naam van ons huis aan het begin van de oprijlaan kon bestellen. Ik kreeg geen antwoord, maar paar weken later stond er een nieuw bord; een rekening werd nooit verstuurd. Inmiddels is het niet meer u maar jij en spreken we elkaar aan met de voornaam. Perikelen met de aansluiting van la fibre mogen ook op veel aandacht en ondersteuning rekenen. Bij de verkiezingen van een paar maanden geleden was er natuurlijk maar één lijst, maar m le maire heeft van ons weer onze stem gekregen.

Reactie van Peter Jan op 2 Juli 2026 op 14.50: Conform het advies in La Maison, editie eind vorige eeuw, hebben wij ons keurig gemeld bij de Mairie op de eerste dag van opening na de overdracht van ons huis. De burgemeester was nauwelijks verstaanbaar vanwege zijn zeer zware occidaans accent, maar stelde het zeer op prijs dat de nieuwe châtelains, het grootste huis van het dorp, zich kwamen voorstellen. Een paar weken werden wij door hem aan de rest van het dorp voorgesteld bij diner tijdens de dorpsfeesten. Iedereen blij dat het "Chateau", tot vijftig jaar daarvoor, de grootste werkgever van het dorp was.

Toen de onderneming van monsieur le maire ook nog eens n het werk ging bij ons, was het ijs volledig gebroken. Ik werd een paar jaar later gevraagd voor de gemeenteraad (met een andere burgemeester) en evenveel stemmen kreeg als de nieuwe burgemeester, leek de inburgering geslaagd.

Ik ben intussen verhuisd en ben sinds maart opnieuw "elu". De oudste van de Raad van Zeven", en run samen met de burgemeester de dagelijkse zaken. Anderen zijn veel jonger, werken en hebben veel meer verplichtingen. Leuk om te doen, maar ook veel gedoe waarbij je moet denken aan een gewijzigd PLU, waar sommigen niet blij mee zijn.

Zie hier IK en de burgemeester 🤣