Frans leren

Reactie van Rob van der Meulen gisteren

Eva, de generatie van voor de invoering van de Mammoetwet heeft denk ik een betere startpositie gehad, niet meteen in pole position, maar ook basiskennis in Nederland je eigen gemaakt vergemakkelijkt de start aanzienlijk. Bij de invoering van die wet in 1968 werd het vaste vakkenpakket afgeschaft. Aan de talenkant bleven over het Nederlands en slechts één vreemde taal. De grootste klappen vielen daarna bij het vak Frans, te moeilijk. Frans gaan studeren? Geen aanrader voor een vliegende start op de arbeidsmarkt. 

MInder basiskennis van het Frans dus, met Engels red ik me wel..... Wat dan helpt: een Frans vriendje of vriendinnetje, een tijdje in Frankrijk gaan werken, een talen cursus, sommigen bij de "nonnen", de hele dag verplicht Frans spreken, hoe gebrekkig ook in het begin. Of ouders die "iets" hebben met la France: chansons of misschien nog wat Hugenotenbloed in de aderen zoals bij mijn moeder het geval was: als jong meisje werd zij geacht 's avonds aan tafel Frans te spreken. Zover kwam het met mij niet, maar wel op de lagere school al naar de facultatieve Franse les. Buiten de gewone schooluren, 's winters nog wel te doen, maar in de zomermaanden wat lastiger: iedereen naar het strand en daar zit je dan door het raam naar die uitnodigende, zonnige buitenwereld te staren. Zo zullen er velen zijn die hier hun persoonlijke verhaal aan vast kunnen knopen. 

Reactie van Alfred los gisteren

Mijn vrouw heeft, al twee jaar, een abbo op duo lingo. Dat helpt je niets, ze spreekt nog steeds geen frans.

Onze dochter werkt en spreekt inmiddels goed Frans. Frans leer je het beste van andere Fransen 

Reactie van Mieke V. gisteren

Ik heb op de middelbare school gezeten vóór de Mammoetwet en ik moet zeggen dat we goed les kregen in de vreemde talen. T.w.: Engels, Duits en Frans, gewoon verplichte nummers. Veel aandacht voor de grammatica. Ik zie wel eens cursusjes die je individueel kunt doen, maar daar ligt de nadruk echt op spreektaal. Maar ik ben misschien ouderwets en ik vind toch echt dat beheersing van de grammatica het allerbelangrijkst is. Losse woordjes kun je makkelijk leren. Later ben ik nog 2 jaar naar de Alliance Française gegaan om de taal nog beter te leren. Daar kreeg je echt alleen maar les in 't Frans. Er kwam geen woord Nederlands aan te pas. Eenmaal in Frankrijk, 14 jr geleden ben ik nog naar wat ze geloof ik in Nederland een volksuniversiteit of Open universiteit noemen gegaan. Ook erg leerzaam. Je zit daar met meerdere nationaliteiten. Dat is echt een aanrader. En nog sta ik af en toe met m'n mond vol tanden. ik zal nooit beweren dat ik de taal goed beheers, maar kan er toch aardig mee uit de voeten. Oh ja en ook nog Hugenotenbloed in mijn aderen.

Reactie van Henri Bik gisteren

Het zijn dus twee vragen A. hoe heb je Frans geleerd en B. heeft je kennis van het Frans een rol gespeeld in de beslsissing om naar Frankrijk te verhuizen.

A. In mijn middelbare schoolperiode 1956-1961 was Frans een verplicht examenvak op de HBS-A en voorzag in een redelijke basiskennis Frans. Dankzij die vaardigheid werd ik in 1971 door mijn werkgever voor 6 maanden in Tunesië gestationeerd, waar Frans de voertaal was en waar ik het redelijk leerde spreken. In 2002 emigreerden wij naar Zuid-Frankrijk en volgden drie jaar lang Franse les aan de 'Université de Temps Libre' in Agde. Zodoende kan ik mij goed redden in het Frans.

B. Destijds was onze keuze tussen Spanje, Frankrijk en Italië. Dat het Frankrijk werd heeft niets met de taal te maken gehad, maar met de mate van georganiseerdheid en de afstand naar Nederland. Achteraf was Italië voor ons de betere keuze geweest omdat mijn vrouw al redelijk Italiaans sprak en moeilijk Frans leerde.

In zijn algemeenheid is het essentieler om redelijk Frans te kunnen spreken als je naar Frankrijk verhuist dan om Spaans of italiaans te kunnen spreken als je naar die landen verhuist. Dit omdat Fransen verwachten dat je goed Frans spreekt en Spanjaarden en Itlaianen daar gemakkelijker in zijn.

Reactie van Rob van der Meulen gisteren

Frans leren: voordat het talenpracticum zijn entree maakte waren er al vooruitstrevende leraren die naast de toch wat verplichte saaie grammatica boeken ook wat anders toevoegden aan hun lessen: Frans zonder moeite, Assimil. Ondersteund met een echte koffergrammofoon om te horen hoe die taal door Fransen zelf werd uitgesproken.

Voor de nu vertrekkenden nog steeds actueel, les 1: Bon voyage!. Hoe het toen bij de Franse douane toeging, die les is inmiddels achterhaald.

Reactie van Jeannette 21 uur geleden

Ik woon hier in midden Frankrijk en om mij heen veel Nederlanders die niet of nauwelijks Frans spreken en dat heeft hen er niet van weerhouden en weerhoudt hen er niet van om in Frankrijk te gaan wonen. Zelfs een stel dat hier nog gaat werken maar geen woord Frans spreekt en het ook niet van plan is te leren...Ze doen alles met vertaalapps... niet altijd succesvol, maar ze gaan ervoor!
Ikzelf heb middelbare school gehad, wel na de mammoetwet maar wel gymnasium en ik heb een aantal jaren in Montréal gewoond al waar het Frans is opgepoetst (wel ietsjes meer dan dat). 
Tegenwoordig doet men in Frankrijk erg zijn best om Engels te spreken overigens, vooral de wat jongere generatie hoewel het soms wel onverstaanbaar is, maar toch de wil is er!

Reactie van ineke blom 20 uur geleden

Toen ik (eerste generatie Mammoetwet) 4 atheneum zat, vroeg mijn Franse leraar aan mij of ik alsjeblieft Frans wilde laten vallen. Het zou hem nooit lukken mij klaar te stomen voor het eindexamen. 26 jaar later kreeg mijn dochter (laatste Mammoetwet) van dezelfde leraar hetzelfde advies. Toen hem ter oren kwam dat ik een huis in Frankrijk had gekocht, vroeg hij zich bezorgd af hoe ik dat zou gaan redden. Ik arriveerde dus in FR, met een minime basiskennis Frans. In de ruim twintig jaar dat ik hier nu woon heb ik het aardig onder de knie gekregen. Je me debrouille bien. Veel met Fransen gewerkt en actief deel genomen aan het sociale leven. Een keer in de week op zaterdag Le Monde gekocht. Heb je de hele week meer dan genoeg aan. Franse tv met ondertiteling voor slechthorende kijken. Zo lees je mee met wat er gezegd wordt. En het eerste jaar dat we er woonden Franse les voor buitenlanders bij de GRETA. Het heeft een beetje invloed gehad op mijn keuze voor Frankrijk. Ik heb ook over Griekenland nagedacht. Maar met alleen één jaartje Oud-Grieks in de brugklas vond ik dat toch wat ingewikkeld. En Frankrijk ligt toch ook net wat dichterbij de kinderen die in NL bleven. (waarvan er nu een in de USA woont, dus wat afstand  betreft had Griekenland achteraf gezien best gekund) 

Reactie van Remco Bruijne 20 uur geleden

Wij wonen deeltijd in FR en ik gebruik al een paar jaar Duolingo en lees het een en ander. Elke dag maar vaak maar een kwartier of een halfuur. Druk met andere dingen. In 2024 kochten we ons huis. Ik heb toen samen met mijn zoon, die mede-eigenaar is, alle notarisdocumenten gaan uitvlooien (een *stapel*) en we spraken rond die tijd met aardig wat mensen. Over de nieuwe waterleiding, de tuin die er niet was (een wild landschap), details van het huis enz.  Toen we in ons gekochte huis gingen bivakkeren hadden we wat DHZ-projectjes binnenshuis, waar we platen voor nodig hadden, schroeven, balken, verf enz. Dus wat ik dan deed was de relevante woorden in mijn hoofd prenten zodat ik bij de Brico mijn verhaal in het Frans kon doen. In maart dit jaar kwam ons tuinbedrijf de tuin aanleggen (en die is nu bijna klaar), en daarvoor deed ik precies hetzelfde: als de terrasenman ('carreleur') kwam, bestudeerde ik vantevoren de relevante woorden :-). Idem voor de elektricien, metselaar enz. Ik leerde dus telkens de relevante woorden. Ik ontdekte ook dat mijn Duolingo me toch aardig wat werkwoorden en ook basic grammatica had opgeleverd en alles ging daardoor echt soepeltjes. En als ik een woord niet wist: vragen, ik ging niet over in engels, ook niet in een restaurant waar een enkeling bij het horen van een accent op engels overging. Mijn frans is nu nog niet geweldig, maar ik kan zonder al teveel moeite mijn weg vinden, een robijnen kopen, advies vragen over forens, overleggen over afwatering enz. En we hebben heel fijn contact met de buren om ons heen. En oh, ja: af en toe eens iets uitzoeken met chatgpt. Leerzaam!

Samenvattend: een hoop tijd in Duolingo en de spreekvaardigheid in de praktijk opdoen.

Reactie van Bartoine 10 uur geleden

Ik had als basis 6 jaar VWO Frans. Toen ik serieus overwoog te emigreren, ben ik al in NL interactieve taalcursussen gaan doen. Vrij snel toen ik in FR woonde ook daar op Franse les gegaan. Ik had het geluk dat ik al snel ontdekte dat ik nog ergens een (ik dacht) verborgen talenknobbel had. En ik heb me al heel snel tussen de Fransen gevoegd. Op sommige plekken was ik de enige Nederlander en ik werd hartelijk ontvangen. Dat is m.i. ook dé manier om Frans als spreektaal te leren, ook omdat je wel moet: Engels is in de meeste gevallen geen optie. O ja, een redelijk korte relatie met een Francaise heeft zeker ook geholpen, maar dat wil ik niet iedereen adviseren ;)). Tot slot: mijn Frans heeft zich zo ontwikkeld, dat ik inmiddels Franse les geef.

Heel recent voorbeeld van hoe handig het is als je wat Frans spreekt, in een paar dagen tijd: assistance (van verzekering) bellen, contact met dépannage, garage, hotel, restaurant. M.n. in de garage meerdere keren overleggen, uitleg vragen en later onderhandelen (toen ik ter plekke besloot een andere te kopen). Met deze en gene een praatje maken. Zo handig en zo leuk ...

Reactie van Victor 10 uur geleden

Hi Eva, 

Tijdens mijn middelbareschooltijd heb ik de eerste 3 jaar Frans gehad – dat was van 1977 - 1980. Vreselijk vak, ik kon er niets mee en bakte er ook weinig van. Dus laten vallen na de 3e klas. Hetzelfde geldt overigens voor Duits.

Tien 10 later ging ik ineens voor een paar maanden in Parijs werken, en toen bleek er nog heel veel Frans in mijn hoofd te zitten. Opgedaan tijdens die nutteloze 3 jaren Franse les op het VWO. Dat hielp toen enorm veel.

En nog eens 35 jaar later zijn we ineens half geëmigreerd naar Frankrijk. En ook nu blijkt er nog heel veel Frans in mijn hoofd te zitten. De vraag is dan: hoe haal je dat op en hoe verbeter je dat?

Slecht advies, maar het werkte wel: ga een paar weken hier in het ziekenhuis liggen. Ik spreek inmiddels vloeiend ziekenhuis-Frans.

Ik denk dat zonder enige vaardigheid in de Franse taal, je niet eens aan emigreren moet denken. Die basis kun je in NL leren. Ook al die apps (Duolingo en zo) helpen iets, maar niet voldoende.

Echt Frans leer je alleen door actief deel te nemen aan de Franse samenleving. Of door een intensieve taalreis te doen als voorbereiding op een emigratie.

En uitspraak: die oefen je door in de auto mee te zingen met Franse chansons. Je kunt overigens op die manier ook aardig Frans leren: teksten opzoeken, vertalen en meezingen. Dus Frans leren van Charles Aznavour en Jacques Brel.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

• ‹ Vorige
• 1
• 2
• Volgende ›
• Pagina