Ieder jaar op de derde donderdag in november daalt de fameuze Beaujolais Nouveau gracieus op de wereldmarkt neder. Geen dag eerder of later. Afgesproken werk. Een krasse belofte die Frankrijk, hét wijnland bij uitstek, ooit over zichzelf heeft afgeroepen.…

Jazéker, het startschot werd gelost, de kogel door de kerk en de teerling geworpen. Lief en ik, wij lichtten de ankers, hesen de zeilen en smeten de trossen los. We staken van wal en vertrokken.

Met ruim 86 kuub verhuisraad in het vooronder en de voltallige meute harig huiskamervee in de stuurhut, stevenden wij vastberaden af op een vooralsnog ongekende hemel en horizon. Ergens, elders en anders.

Westwaarts, richting nieuwe plek, stek, nest en omgeving. Om daar in te dalen en…

“Ik wil terug naar Nederland.” zei Vincent plompverloren. Wij stonden op dat moment zwijgend de overblijfselen van een nagenoeg geheel overwoekerd antiek bestelautootje te bewonderen op het verwilderd erf van een volledig tot ruïne vervallen corps de ferme.

“Hoe kom je daar nou bij?” vroeg ik verbijsterd en ook wat geschrokken. Vincent en ik praatten veel tijdens onze vele wandelingen over de glooiende velden en kriskras door de ongerepte bossen van de Franse…

©Ludique (16) – Hoezo, Frankrijk?

Ik zat bij café De Sigaar op het smalle reepje terras aan de oude gracht. Op de valreep, zeg maar, want als je niet uitkijkt flikker je zo met stoel en al de troebele gracht in. Het zou ook niet de eerste keer zijn. Qua klandizie is dit café de onbenoemde stiefzoon van sociëteit De Sleutel waarvan Koos, de uitbater, moe van het tappen en wars van onbekende gasten die hem niet aanstonden, de zooi uiteindelijk van de hand had gedaan. Sedertdien…