Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Hond opgehaald bij de SPA met de fantastische naam Apollo!

Le "SPA" ( asiel) Vorige week een hond opgehaald bij de SPA met de fantastische naam! APOLLO ( kunnen alleen Fransen verzinnen)

Apollo is een kruizing van een Griffon en ??? een bonk van een hond met veel haar.

Bij Aurillac is wel een goede SPA , dus ik met hond naar huis, Apollo is al 13 jaar maar dar was mijn keuze .

Hij ligt altijd in de weg is niet opgevoed , loopt me overal achter na en is erg lief en zacht aardig .

Ik heb nog een kleine Schipper en dat gaat ook goed , Apollo luister dus niet nooit geleerd en af en toe pipi in de kamer.

Snapt niets van naar buiten kan hem nog niet aan een lijn mee nemen, hj trekt me om ver , enorm sterk.

Dus! waar begin je aan , maar als asiel hond kan hij er niks aan doen en het gaat al stukken beter .

Eerst maar even gewoon zijn gang laten gaan , hij is zo lief en ben blij hem nog een fijne ouwe dag in een huis te kunnen geven.*En niet in een hok.

Is er nog iemand met de zelfde soort ervaring?

Danielle

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20210721, Dieren

Reactie van Jim op 21 Juli 2021 op 22.01: Wat ben jij een lieverd

Reactie van Ingrid de Eerste op 22 Juli 2021 op 7.47: Geweldig. Die oude honden kunnen toch al zo slecht tegen het asiel. Een griffon? Dan kan het een oude jachthond zijn voor de battue op sangliers.

Reactie van Danielle Waslander op 22 Juli 2021 op 8.12: Goede morgen Ingrid , bedankt voor je antwoord.

Een Griffon kan inderdaad een Jachthond zijn , maar er zijn vele verschillende soorten Griffons.

En voor Apollo de Jacht aan gaat? kan duren., hij ligt nu languit op de keukenvloer en ik moet moeizaam over hem heen stappen .

Trouwens ik ben niet zo,n Jacht figuur om een Jacht hond te nemen .

Reactie van Maria op 22 Juli 2021 op 8.16: Dank je wel . Voor jou is een hond een deel van je leven. Voor de hond bent U zijn hele leven. ❤️ Wij hebben in Oktober 2020 Beethoven jawel! Geadopteerd 15 jaar oud. Een klein hondje naast onze Drentsche Patrijs nu 12 jaar en een andere gevonden zwart witte hond nu 10!jaar Allen tweedehands dus. Soms lastig ze iets te leren maar ach. Beethoven heet nu Bram. Bram is soms ook niet zindelijk dat hoort bij hem ,even opruimen en klaar! We genieten een duim spek (ik als veganist) van de kleine man. Ik hoop dat U dat ook gaat doen. Veel plezier met uw grote vriend .

Reactie van Danielle Waslander op 22 Juli 2021 op 8.18: Hallo Jim

Lekker stukje Meloen daar voor je en wat Apollo betreft! U had om die hond ook niet gekunt .

Die heeft zon soort kop met treurige blik! dan moet je wel ( gelukkig)

Overleden Reactie van Theodora Besse op 22 Juli 2021 op 9.24: Geweldig! Ik heb altijd m'n honden uit het asiel gehaald. Zowel in Nederland als in Frankrijk. Dat is goed werk. Je moet er in het begin een beetje geduld mee hebben. Het vervelende is dat ze in een asiel bijna alleen maar grote honden hebben van mensen die een zogenaamd échte hond wilden, maar hem dan toch niet kunnen houden, omdat het beest teveel aandacht vraagt of heel veel beweging nodig heeft, waar ze geen tijd voor hebben.

Maar een klein hondje is ook een échte hond. Mijn Pico bijvoorbeeld zat in het begin achter alle katten aan, maar langzamerhand heb ik hem geleerd dat ik dat niet wil. Hij laat nu zelfs mijn zwerfkatten in de tuin, die ik dagelijks te eten geef, met rust.

Ook Pico liet soms in huis wel eens een druppeltje "pipi" vallen. Dat komt doordat ze dat in een asiel de hele dag kunnen doen, waar en wanneer ze maar willen. Maar dat had hij snel afgeleerd. Hij weet nu niet meer beter dan dat hij hier thuishoort en ik kan met hem lezen en schrijven. Iedere dag ga ik twee keer met hem wandelen: "Wie laat wie nu uit?"

Goed ook, dat je een oudere hond hebt gekozen. De meeste mensen willen een jonge hond. De oude honden blijven achter en worden afgemaakt.

Pico is mijn allerlaatste hond, want ik ben oud en ik wil mijn huisdieren ten grave dragen in plaats van andersom. Maar als Pico eenmaal is overleden, hij wordt in september 12, wie laat mij dan uit?

Reactie van marielle op 22 Juli 2021 op 10.35: Danielle, wat fijn dat je een beter leven aan Apollo geeft.
Ik heb anderhalf jaar geleden een hond geadopoteerd; niet van de SPA, maar van een association. Ik had mijn hond in moeten laten slapen (er staat een verhaal over Udo op mijn leden pagina ) en na een jaar ben ik verschillende keren naar de SPA geweest om naar een hond te zoeken. Er zat er geen bij , die ik kon adopteren. Het waren vooral grote honden en ik wilde een middelmaat. Via internet kwam ik bij een association terecht (une medaille à ton collier), die een hond hadden , die bij mij paste ( goed met kinderen overweg, met andere honden, niet te groot). Nou daar kwam die me dan bezoeken met zijn gastgezin op een zondagochtend. Hij is gebleven, de lieve hond uit Serbië, want daar kwam hij vandaan. En wat luistert hij goed, altijd trouw, houdt van autorijden, blijft mooi bij mij in de buurt met wandelingen. En altijd super blij als hij zijn eten opgediend krijgt. Het is zo lieverd. Arès komt dus uit Serbië en stond op de wachtlijst voor euthanesie, toen de association hem heeft geadopteerd. Hij zou in principe al worden geadopteerd door een andere familie, maar door omstandigheden ging het niet door en kwam hij zo lang in een gastgezin, vlak bij mij in de buurt. En nu is hij dus bij mij. Het is waarschijnlijk een kruising tussen een bulldog en een andere hond . Zijn tanden staan ook zo een beetje als bij een bulldog. Hierbij een plaatje van hem.

Overleden Reactie van Theodora Besse op 22 Juli 2021 op 11.11: Wat een leukerd, Marielle! Zo te zien is hij niet veel groter dan Pico, maar Pico heeft veel minder haar. Hij is kortharig en zwart met witte sokjes en een witte borst. Toen ik hem voor het eerst zag, moest ik verschrikkelijk lachen. Want ik was wel kleine hondjes gewend, maar niet zo kortharig, waardoor hij nog kleiner lijkt. "Ja, ú wou een klein hondje", zei de dame van de SPA enigszins beledigd. Dit is de eerste foto die ik in september 2010 van Pico maakte:

Inmiddels heeft hij een grijze snoet gekregen.

Danielle, ik zou ook wel een foto van Apollo willen zien.

Reactie van Danielle Waslander op 22 Juli 2021 op 11.28: Dan moet ik even oefenen, zal het proberen , vind die honden verhalen erg leuk en herkenbaar.

Ik heb nog een Schipperke (klein soort Belgische Terveuren) zwart met grote mond .

Apollo moet niet te dicht bij zijn botje komen , dan kan Apollo snel vertrekken met staart tussen de poten.

Maar verder zijn ze dikke mik.

Reactie van marielle op 22 Juli 2021 op 12.15: Theodora, Pico heeft een leuke kwieke blik in zijn ogen.

En ja hondenverhalen, Danielle, vaak zo leuk. Natuurlijk hoor je ook veel trieste verhalen en dat doet me altijd pijn in mijn hart. Ik heb Arès een paar maanden voordat de Covid uitbrak geadopteerd. Gelukkig dat hij er was, want door onze wandelingen kwam ik toch nog in contact met andere mensen ook hondenwandelaars. Dat was tenminste een optimistisch moment van de dag.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.