NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Op het platteland heb je te maken met allerlei kruipend, vliegend, sluipend en zwemmend gespuis. Veel mag blijven, maar soms moet je ook tot harde maatregelen overgaan. In ons geval betreft dat de diersoorten wespen en hoornaars wegens allergie voor de steek van deze verder nuttige ‘dames’ (maar daar hebben we dit jaar helemaal geen last van) en muizen. Tenminste, de muizen die bij ons in huis wonen en ons ’s nachts wakker maken met hun uitbundig lawaaiige, in sneltreinvaart uitgevoerde charges op de zoldervloer. Ze komen ook wel buiten, bijna al onze gasten hebben ze over het hek zien rennen en ze broodkruimels gevoerd in het vogelhuisje. De kleine loedertjes zijn er ook een keer in geslaagd in het voorjaar in de afgesloten privékast te komen en hebben daar ALLES wat er stond aangeknaagd en volgepiest en - gepoept. Een hele dag had ik nodig om alles op te ruimen en toen stonk het nog. Sindsdien gaat alles in plastic containers.


Maar goed, de muizen die op zolder wonen zijn adorable om te zien. Als je boven komt met een mand wasgoed gaan ze er eens goed voor zitten op een balk, hun glanzende kraaloogjes alert op je gericht. Kom je te dichtbij, dan zijn ze in een picoseconde drie meter verder, maar blijven evengoed belangstellend toekijken, hun stereotype lange staart met aan het eind daarvan een pluim om zich heen gevouwen. Een paar jaar geleden troffen we in oktober nesten aan, gebouwd van steenwol en hooi en om het maar eerlijk te zeggen, van mijn favoriete vest dat vergeten een paar maanden over de waslijn gehangen had. Weg ermee, met die nesten. Pas toen gingen we op internet zoeken waar we nu eigenlijk mee te maken hadden en bleken het relmuizen te zijn, behorend bij de slaapmuizenfamilie die van oktober tot april in winterslaap gaat en daarom ook wel zevenslaper genoemd wordt. We hadden die beesten dus op wrede wijze hun slaapkamers ontnomen. Voor we weer vertrokken legden we nieuwe stukken hooi en steenwol klaar, maar ze zijn die winter zeker elders gaan slapen, want in het voorjaar lag alles er nog onaangeroerd bij.


Deze zomer hebben we ze al vaak gehoord. We vragen ons wel af wat ze op zolder te zoeken hebben, want er is niks te eten. Maar we hebben een vreemde stroomstoring en het zou zomaar kunnen dat zo’n relmuis zijn tandjes in een kabel gezet heeft. Je hebt toch ook boommarters die hele automotoren onklaar weten te maken? En onze winterkleding hangt er, onbeschermd aan een rek. Andere kwetsbare kledingstukken en beddengoed ligt allemaal opgeborgen in van die containers waar je tuinstoelkussens in opslaat.


We staan een tijdje te kijken bij de muizen- en rattenvallen in de Bricomarché. Er is een ruim aanbod aan moordlustig materiaal. Ik zie zo’n zevenslaper al half doormidden gekliefd, overal darmpjes, bekje open in een laatste vertwijfelde piep, tongetje eruit, die uitpuilende, bruine oogjes. Ik ben nu eenmaal een beelddenker. Voor die teergevoelige zielen heeft de commercie natuurlijk ook een optie: een kooitje met een klapdeurtje. Stukje camembert aan een touwtje erin, klapdeurtje op scherp, muis denkt ‘Ha, kaas’, loopt naar binnen, neemt een hapje, nog één en KLATS, deurtje dicht. En ja, als je hem dan buiten hebt vrijgelaten is hij alweer eerder thuis dan jij.
Zo hoorden we het vanmorgen ook letterlijk gebeuren, tegen 7 uur pas. Hoofd Operatie Relmuis kwam triomfantelijk met het kooitje naar beneden. Een tijdje hebben we de geschrokken jongeling (het was geen baby, maar ook nog geen volwassen relmuis) bekeken. Van schrik deed hij een heleboel poepjes. Op weg naar de markt hebben we hem op een kilometer van het huis in het struikgewas losgelaten. Nu bleef hij echt niet even gezellig naar ons zitten kijken, hij wist wel beter.


Het is natuurlijk geweldig inconsequent. Onze beide Smouzen gaan bijna dagelijks op jacht en komen met een bek vol muis binnen. We prijzen ze daarvoor. We hebben ook overwogen de dames een nachtje op de zolder te laten doorbrengen. Of een kat bij B(r)oer te lenen. Maar het is bij overwegingen gebleven. Ze mogen zelfs niet eens de trap op.


Op Wikipedia lees ik dit: De relmuis gold bij de Oude Romeinen als een lekkernij. De dieren werden gehouden en vetgemest in potten, gliraria genaamd. Als de dieren vet genoeg waren, werden ze gelakt met honing of gevuld met varkensvlees, gebraden en opgegeten. Tot vandaag worden relmuizen gegeten in Slovenië en Kroatië.


Tja. Dat is ook nog een optie, van de nood een deugd maken. Maar ook niet helemaal mijn ding, in dit geval. Ik ga ‘m straks weer neerzetten, de val, nu met een stukje Comté erin. En dan laat ik de relmuis los bij de andere en dan zoeken ze het maar lekker samen uit, daar in de wildernis, waar ze tenslotte echt thuis horen.

Weergaven: 1877

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20180821, Dieren, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur, Woningbeheer en Huishouding

Reactie van marielle op 21 Augustus 2018 op 22.14
Ik heb van je verhaal genoten. En wat lief hoe je een goede oplossing zonder geweld voor de relmuizen probeert te vinden. Merci bcp.
Reactie van Robert op 22 Augustus 2018 op 0.11

Van harte eens met Marielle!

Reactie van Peter en Marion van Osselen op 22 Augustus 2018 op 0.59
Wat een leuk verhaal en wat heb je een levendige schrijfstijl. Met veel plezier gelezen. Het zal wel een hele klus worden om al die relmuizen één voor één te verhuizen, maar je draagt toch maar je steentje bij aan het in stand houden van deze diertjes.
Reactie van Theodora Besse op 22 Augustus 2018 op 6.45


Ook ik heb met veel plezier het verhaal gelezen. Heel leuk om te lezen! Bij gelegenheid graag meer!

Reactie van Maria op 22 Augustus 2018 op 7.30
heerlijk zulke verhalen en zo herkenbaar. Ik hoop net als Theodora op meer!
Reactie van Sabine Dekker op 22 Augustus 2018 op 8.53
Wat een leuk stukje Dienke! Als je 'Natuurlijk Normandië' net zo hebt geschreven dan is het een heerlijk boek om te lezen en een aanrader voor iedereen.
Reactie van Hans Haamke op 22 Augustus 2018 op 9.04
Een mooi verhaal, ben benieuwd naar vervolgafleveringen.
Overigens heeft hier (waarschijnlijk) een mol de elektriciteitskabel naar het zwembad doorgeknaagd, niet alleen binnen wordt geknaagd op kabels !
Reactie van Susan op 22 Augustus 2018 op 9.27
jaja leuk verhaal, ik zit tussen de eikenbomen dus veel relmuizen ook onder de autokap van de winter de hele bedrading kapot en de ventilator, rekening 350 euro , hmmmm leuke beestjes.
Reactie van Herman op 22 Augustus 2018 op 10.08
Ja, die relmuizen kunnen nog al wat lawaai maken, berg je maar als je last hebt van relnichten op zolder.
Overigens ik denk niet dat een mol de kabel van Hans heeft doorgeknaagd die heeft daar geen gebit voor hij houdt het liever bij malse wormen, waarschijnlijker is veldmuizen, hoewel als die kabel helemaal doorgeknaagd is dan moet de dader er geëlektrocuteerd naast liggen.
Reactie van Hans Haamke op 22 Augustus 2018 op 10.37
@Herman, het kunnen inderdaad ook muizen zijn, die kabel ligt in de grond, de stop is doorgeslagen (en is niet te resetten, hij valt telkens uit), dus ik vrees dat de muis ernaast begraven ligt. Voor het eerst dat ik begrijp dat een muis zijn eigen begrafenis kan regelen...

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

Uw bijdrage aan de instand- houding van het forum

Google

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0