www.nederlanders.fr

Het netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Alle berichten zijn gemarkeerd als 'Korte Verhalen' (166)

©Ludique le Vert (61) – Op het Verkeerde Pad

“Marie est mort.” verzuchtte Alain terwijl hij zich een fors glas bier inschonk en oververmoeid op een wrak stoeltje tegenover me aan zijn keukentafel ineen zeeg. Alsof hij het mens zojuist eigenhandig ter aarde had besteld. In zijn eentje.

“Marie?” echode ik niet wetend wie nu in vredesnaam Marie weer was. Ik had geen flauw idee.

“Mort!” benadrukte hij nors vanonder zijn dikke, van bierschuim doordrenkte, hangsnor.

Ik voelde wel dat het een gedane zaak was.

“C'est la…

Doorgaan

Toegevoegd door Ludique op 15 December 2018 om 23.00 — 4 commentaren

Zelfbedieningsbistrot

  

Philippe, de laatste kroegbaas van Saint Paul-à-Champ, was vlak voor zijn 88ste verjaardag dan toch eindelijk maar eens overleden. Hij hoefde niet meer van zijn drankomzet te leven, maar hij had nog wel steeds schik in zijn werk. Want er kwamen mensen over de vloer, hij hoorde allerlei nieuwtjes en vooral ook de allerlaatste roddels en hij kon zonder…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 15 December 2018 om 11.00 — 5 commentaren

De treinen rijden op tijd

Parijs, Gare du Nord, vrijdag 7 december rond de middag. Ik ga tot zaterdagavond op stap met jongste dochter, o.a. de Kerstmarkt in Lille bezoeken. Zij komt uit NL met de auto, ik reis per trein.

Het station is uitbundig versierd, in een waterval van licht staan een paar hertjes mooi te zijn. Als ik bij La Place een croissantje koop voel ik iemand naast me zacht aan mijn mouw plukken. Ik zie een uitgestrekte vuile hand met een paar muntjes. Met zijn andere hand wijst een jonge man met…

Doorgaan

Toegevoegd door Dienke Cazemier op 9 December 2018 om 16.00 — 2 commentaren

Was dat haar enige, haar laatste tientje?

Omdat het interieur maar weer eens moet worden gemoderniseerd, heeft Crédit Agricole voor haar gebouw een keet gezet, met in een zijgevel de geldautomaat, waarvan het scherm – slim-slim! – vol door de zon wordt beschenen.

Een bejaarde vrouw, ondanks de kou met blote en vreemd bevlekte benen in afgeslofte pantoffels, te dunne rok, een versleten en waarschijnlijk ooit zelf gebreid wollen vest plus een verwarde en wat dunne haardos, probeert de overbelichte…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 8 December 2018 om 20.00 — 34 commentaren

Wie-o-wie???

Soms moet je hier weleens een beetje toneel spelen. Ik zag hem in de supermarkt aan het andere einde van een rayon. Ken ik hem? Zijn gezicht kwam me vagelijk bekend voor. Maar kennen? Nou, néé.

“Bonjour, Diecke! Gaat alles nog goed, in Le Marchais?” Hij kent mij dus wel. Noemt zelfs de naam van de negorij waar ik woon. Ik graaf diep, héél diep, in mijn geheugen. Maar ik vind er geen houvast. “Die kippen van jou, hè, die zijn nou bij ons, al een heel poosje.” Och gut… Maar ik heb al…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 1 December 2018 om 17.00 — 9 commentaren

November

We hebben de postbode te weinig fooi gegeven. Ze kwam naar ons toerijden over de Eigen Weg (de Impasse eindigt bij de brievenbus onderaan de helling) met een pakketje voor D. van zijn favoriete webwinkel en een kalender voor 2019. We wisten niet zo gauw wat de bedoeling was en hadden ook nauwelijks contant geld in huis, dus we gaven alles wat we hadden. Daarna voor de zekerheid even B(r)oer gebeld, 5 euro was niet genoeg, we hadden een tientje moeten geven. Nu morgen maar even snel naar de…

Doorgaan

Toegevoegd door Dienke Cazemier op 1 December 2018 om 10.00 — 9 commentaren

De werkster

Wij hebben een hele lieve, sympathieke werkster. Een alleenstaande vrouw zonder kinderen met een verleden dat niet helemaal gelopen is zoals ze gewenst had, maar evengoed altijd zeer goedlachs. Ze werkt zo ongeveer bij iedereen in het dorp en weet dus ook nagenoeg alle gebeurtenissen, roddels en sterfgevallen. 

Ze houdt alleen niet zo van poetsen.

Ze vouwt liever de droge…

Doorgaan

Toegevoegd door Dorine van der Marel op 28 November 2018 om 12.00 — 35 commentaren

Doelmatige ontharing

François wordt nogal eens gepest met een overmaat aan haar op zijn armen. Dan beginnen ze over apenarmen of ze vragen hem waarom hij met dat warme weer nog steeds zijn trui aan heeft.

Op een dag is hij òf dat gepest òf die hoeveelheid haar, en waarschijnlijk allebei, goed zat. Van een harskuur of van epileren heeft hij nog nooit gehoord en dan nòg - dat zou toch allemaal maar gedoe zijn. François heeft een veel doelmatiger methode. Hij giet onaangekondigd, terwijl zijn drinkmakkers…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 24 November 2018 om 12.00 — 9 commentaren

Auto met Aanspraakgarantie

Van nature al een vrolijk mens die iedere dag toch al geniet van het leven krijgt het een extra dimensie door met een Ami 6 uit 1965 rond te rijden. Tegemoetkomend verkeer knippert, duimen gaan omhoog. Wandelaars op de kleine binnenweggetjes draaien zich verrast om, je ziet een brede glimlach verschijnen, ook die duimen weer en dan nagezwaaid worden. Dorpjes en stadjes binnenrijden is het alsof je in de Gouden Koets zit en geleerd minzaam terug te zwaaien.

Altijd- overal waar…

Doorgaan

Toegevoegd door Koos Dulfer op 23 November 2018 om 9.00 — 4 commentaren

Uit de kast met winterkost

Enige tijd geleden haalden we bij een Nederlandse dame in de Pyreneeën een indrukwekkend aantal dozen met boeken op. Ze wilde er niets voor hebben. Om ons niet bezwaard te voelen, lieten we een fles wijn en een vers gebakken appeltaart achter. Eenmaal thuis vielen we aan. In een der dozen vond ik De Mandarijnen van Simone de Beauvoir, in een Nederlandstalige versie van woordkunstenaar en Brel-vertaler Ernst van Altena. Het kreeg een mooie plek in de boekenkast. Sindsdien, beken ik…

Doorgaan

Toegevoegd door Ton Hilderink op 19 November 2018 om 17.00 — 9 commentaren

Blog 8: L'histoire des barbares

In ons dorpje staan ongeveer achtentwintig huizen. Vroeger werd er geteld in feux (vuren). Hoe dan ook, laten we zeggen dat er al met al zo'n veertig inwoners zijn. Veertig is beslist te weinig voor een kerk, niet genoeg voor een bureau de tabac en nét niet voldoende voor een cafeetje. Een grensgeval natuurlijk, maar het werkt in ons nadeel dat een deel van de dorpelingen zijn wijntje 's winters in Nederland drinkt. Maar we hebben wel één grote troef, crêperie ‘Le Puits de Sidonie’. Deze is…

Doorgaan

Toegevoegd door Heleen op 18 November 2018 om 13.00 — 4 commentaren

Occupez-vous bien de votre matériel! - Zorg goed voor je materiaal!

NEDERLANDS ONDERAAN:

Les femmes, elles, ont osé en parler. Et toutes rconnaissent à présent le symbole du ruban rose, qui a brisé le tabou entourant le cancer du sein. Bien sûr, avant de vaincre cette vilaine maladie, il y a encore beaucoup à faire, mais rompre le silence fut un pas décisif. Et les hommes ? N’ont-ils pas, eux aussi, un mal secret qui les guette ? Que oui : le cancer testiculaire, pour le nommer par…

Doorgaan

Toegevoegd door sylvainlelarge@gmail.com op 17 November 2018 om 7.00 — 2 commentaren

Mijn paradijs raakt leeg

 

 

-Dick, hoe oud is dat Franse huis van jou?

-Heel oud.

-Já, dat weet ik. Ik vroeg: hóé oud?

-Een deel is in 1634 gebouwd, het jaar waarin Rembrandt met Saskia trouwde. Volgens kenners is het andere deel nog wat ouder.

-En hoe is de staat? Ik bedoel de staat van onderhoud?

-Redelijk. De muren zijn dertig tot vijftig centimeter dik, dus die kunnen wel tegen een windvlaag.

-En het dak. Lekt…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 16 November 2018 om 19.30 — 28 commentaren

Herfst, bijvoorbeeld

Herfst, bijvoorbeeld

Mijn eigen meteoroloog heeft diverse apps op z’n telefoon waarmee hij het weer goed in de gaten kan houden. Graag ziet hij het grote geheel, dus de oceaandepressies en de orkanen en al wat niet meer loert op ons dagelijks welbevinden. Zodoende is het weer ook een dagelijks terugkerend onderwerp. ’s Ochtends bij het ontwaken kunnen we door de dunne gordijnen al zien wat voor weer het op dat moment is. Het huis staat met de voorzijde op het oosten, dus daar zie je…

Doorgaan

Toegevoegd door Dienke Cazemier op 15 November 2018 om 11.00 — 8 commentaren

De rat

Het houtkacheltje brandt behaaglijk, de lampen zijn sfeervol gedimd en op de televisie legt Lubach helder en humoristisch uit waarom het heel erg stom zou zijn om voor een permanente zomertijd te kiezen. Onderuitgezakt hang ik met echtgenoot en twee zoons op de bank te kijken als er plotseling een flinke dreun tegen de deur klinkt.…

Doorgaan

Toegevoegd door Dorine van der Marel op 11 November 2018 om 21.00 — 8 commentaren

Het geheugen van Arrènes

Ik beeld me een jongeman uit de Creuse in, vers van de boerderij. Hij is zo trots als een aap dat hij zijn vaderland mag dienen, maar ook doodsbang voor wat komen gaat. Hij vecht voor zijn leven tijdens de verschrikkelijke slag bij de Marne. De vijand trekt zich terug, het pleit lijkt gewonnen. Hij staart om zich heen, over de uitgestrekte, kale vlakte. Hij denkt aan de heuvels van de Creuse, aan thuis, en even verschijnt er een glimlach rond zijn lippen.

De kerst komt eraan. Wat hij…

Doorgaan

Toegevoegd door Ton Hilderink op 10 November 2018 om 16.00 — 24 commentaren

Kastanjes - tam en wonderbaarlijk

 

Kastanjes – tam en wonderbaarlijk

-Dat was niet slim van je, Dick, om zomaar een of andere bewering te papegaaien.

-Ja, Pappa. Je hebt helemaal gelijk.

-Altijd goed tsjekken. Dat weet je toch.

-Ja Pappa. Daar zal ik voortaan goed om denken.

Het was in mijn vorige stukkie inderdaad niet slim om tamme kastanjes voor ‘cholestorol-bommen’ uit te schelden. Veel dank aan de reageerders die me er op wezen dat die bewering goed fout was. En even veel…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 10 November 2018 om 9.30 — 10 commentaren

Un violoncelle nommé 'Poilu' - een cello 'Poilu' genoemd

NEDERLANDS ONDERAAN
Voilà un violoncelle avec une drôle d’allure! Au lieu des habituelles formes arrondies de ses semblables, cet instrument-là est bien anguleux. Pourquoi une silhouette pareille ? L’histoire de ce violoncelle commence au début de la Première Guerre mondiale. Maurice Maréchal, un…
Doorgaan

Toegevoegd door sylvainlelarge@gmail.com op 3 November 2018 om 7.00 — Geen reacties

Een lichtpunt voor de dode zielen

Noem het een ritueel. Rond Allerzielen onderneem ik de klim naar Saint-Goussaud, vijf kilometer van huis, op een kleine zevenhonderd meter hoogte. Over de slingerende bosweg, via het slaperige dorp Champegaud, doe ik er een goed uur over om mijn eindhalte te bereiken: de Lanterne des morts.

Waarom weet ik niet, maar de meeste bewaard gebleven dodenlantaarns bevinden zich in de Limousin. Die van Saint-Goussaud behoort tot de mooiste exemplaren. Rond de toren lag in vroeger…

Doorgaan

Toegevoegd door Ton Hilderink op 1 November 2018 om 19.00 — 26 commentaren

Fransen? Dat zijn rare snwieters....©

Fransen? Dat zijn rare snwieters!.... ©

-Dick, jij bent toch francofiel?

-Ik? Francofiel?

-Ja toch?

-Als je bedoelt dat ik fan ben, of ben geweest, van Franco, die veel te laat gestorven Spaanse dictator, heb je het mooi mis.

-Daar doel ik niet op. Ik bedoel: hou je van de Fransen?

-Tja….. Ik vind Frankrijk een schitterend land en ik ben er graag, maar francofiel? Ik ken de Fransen inmiddels te goed om echt francofiel te…

Doorgaan

Toegevoegd door Dick Dijs op 27 Oktober 2018 om 9.30 — 36 commentaren

Maandarchieven

2018

2017

2016

2015

2014

2013

2012

2011

2010

0201

Advertenties

-

-

Advertenties

© 2018   Gemaakt door: Anton Noë.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden