Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Het probleem Frankrijk

Frankrijk, de tweede economie van de eurozone, zit financieel in zwaar weer. De staatsschuld loopt snel op en wordt daarmee niet alleen een probleem voor Frankrijk, maar steeds meer ook voor Europa.
Waarom lukt het de Franse politiek niet om te hervormen? En dreigt daardoor een nieuwe eurocrisis?

[N] Nieuwsuur behandelt dit gevoelige onderwerp in deze video met huiseconoom Mathijs Bouman en Europa-verslaggever Saskia Dekkers.

Een kritische reportage over het land waar wij met overtuiging voor gekozen hebben. Herken je het beeld dat Nieuwsuur schetst, of zie je het vanuit je dorp of stad anders?

Hier een linkje naar de reportage

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20261115, Ledenservice

< Vorige bijdrage

Reactie van Alle Laversma 3 uur geleden: @Edward Kriek: Je kunt om de enorme staatsschuld te beteugelen natuurlijk eenzijdig gaan bezuinigen (al vele malen afgewezen door de Fransen) maar je kunt ook proberen de verhouding tussen de staatsschuld en het bbp bruto binnenlandse product gunstiger te maken, m.a.w. het bbp moet (flink) omhoog.

Hoe dan? De Fransen werken al zo hard, merken sommigen op. Het antwoord: de productiviteit moet omhoog, m.a.w. er moet slimmer, i.p.v. harder gewerkt worden. Maar de Fransen willen niet veranderen, roepen een aantal. "De wal keert het schip!" roept er iemand. Ja, mee eens, op een zeker moment stopt de leenbereidheid van de rest van de wereld, wegens het risico dat het geld nooit meer terug komt (Frans faillissement). Frankrijk (het schip) zal zich dan zonder schroom wenden tot de EU (de wal, althans misschien; dan zou de EU nog enig nut hebben). En laten we dan met zijn allen hopen dat de EU deze kans aangrijpt en zegt, oké, wij gaan Frankrijk helpen maar alleen als voor elke euro aangetoond wordt dat Frankrijk hervormt en innoveert, zodat de productiviteit op langere termijn en voor langere tijd stijgt.

Maar op de kortere termijn niet bezuinigen betekent een veel te trage terugkeer naar aanvaardbare niveaus van staatsschuld; de rente op de staatsschuld is nu al een enorme en bijna ondraaglijke kostenpost. Tegelijkertijd moet er dus ook hard bezuinigd worden maar wel met het vooruitzicht van een op termijn "grotere koek om te verdelen" (het gestegen bbp), wat het iets dragelijker en beter uitlegbaar maakt.
En keihard doorzetten, ondanks eventueel gezichtsverlies voor de Fransen!

Reactie van Edward Kriek 3 uur geleden: @Alle:

Je raakt natuurlijk een belangrijk punt: economische groei en productiviteitsverbetering zijn onmisbaar voor een duurzame verbetering van de Franse schuldquote.

Daarover bestaat weinig verschil van mening.

Maar ik denk dat je een aantal zaken te gemakkelijk aan elkaar koppelt.

- Productiviteitsgroei ontstaat niet vanzelf door harder te hervormen of door de overheid kleiner te maken;

Daarvoor zijn investeringen nodig in onderwijs, onderzoek, technologie, infrastructuur en een goed functionerende gezondheidszorg. Juist publieke voorzieningen kunnen belangrijke voorwaarden scheppen voor toekomstige economische groei.

Daar zit volgens mij de kern van het debat. Wanneer je tegelijkertijd fors bezuinigt op voorzieningen en publieke investeringen, loop je het risico dat je de toekomstige productiviteitsgroei juist afremt.

- Daarnaast is de vraag wie de lasten van die hervormingen draagt.

De weerstand in Frankrijk is niet uitsluitend een kwestie van onwil om te veranderen. Het gaat ook om de verdeling van de kosten en baten van hervormingen.

En dan kom ik bij je voorstel voor Europese financiële steun onder strikte voorwaarden. Dat is een verdedigbare gedachte, maar wie bepaalt die voorwaarden? En op basis van welke criteria?

Mijn bezwaar is niet tegen financiële discipline of productiviteitsverbetering.

Het gaat mij meer om de vraag of financiële stabiliteit een middel blijft om maatschappelijke doelen te realiseren, of dat die doelen uiteindelijk ondergeschikt worden aan financiële en marktgerichte instituties.

Een gezonde economie heeft immers niet alleen een houdbare staatsschuld nodig, maar ook goed onderwijs, goede gezondheidszorg, sociale stabiliteit en voldoende publieke investeringen.

Nogmaals: dit laat zich niet eenvoudig samenvatten in Excel.

De vraag is dus niet alleen hoe we de economische koek groter maken, maar ook wie bepaalt hoe die koek wordt geproduceerd en verdeeld.

Reactie van eric van keulen 2 uur geleden: Een van de oplossingen om de staatsschuld te verminderen is de overstap om de pensioenen te betalen van een premiestelsel naar een kapitaaldekkingsstelsel. Zoals o.a. in NL. De onderwijsbegroting in Fr, niet de geringste onder de begrotingsposten, bestaat voor 30% uit pensioenbetalingen. De pensioenuitgaven staan dan niet mee op de balans van de État. Dat kost even tijd om dat te realiseren.

Reactie van eric van keulen 2 uur geleden: Ter aanvulling, deze problematiek of hoe daar een oplossing voor te vinden, zie je bijna niet terug in het politieke debat. Waarmee de gedachte dat Fr niet te veranderen is weer boven komt. Toch maar de tucht van de ECB op enig moment? Ik zie geen enkele partij of politici voorstellen doen die in de richting van een oplossing komen.

Reactie van Edward Kriek 2 uur geleden: Of Le Pen of Mélenchon nu gaat winnen: ik zie de blokkades, gele hesjes, brandende gebouwen , krijsende demonstranten en verwonde hulpverleners al voor me. Ik hoop dus nog steeds op een ' redelijk alternatief ' .
Beter voor Frankrijk en beter voor Europa.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.