Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Het probleem Frankrijk

Frankrijk, de tweede economie van de eurozone, zit financieel in zwaar weer. De staatsschuld loopt snel op en wordt daarmee niet alleen een probleem voor Frankrijk, maar steeds meer ook voor Europa.
Waarom lukt het de Franse politiek niet om te hervormen? En dreigt daardoor een nieuwe eurocrisis?

[N] Nieuwsuur behandelt dit gevoelige onderwerp in deze video met huiseconoom Mathijs Bouman en Europa-verslaggever Saskia Dekkers.

Een kritische reportage over het land waar wij met overtuiging voor gekozen hebben. Herken je het beeld dat Nieuwsuur schetst, of zie je het vanuit je dorp of stad anders?

Hier een linkje naar de reportage

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20261115, Ledenservice

< Vorige bijdrage

Reactie van Alle Laversma 10 uur geleden: Die Euro-crisis komt eraan, met Frankrijk diep in de schuld en nog eens verdiept door Italië. De vraag is wat mij betreft niet of maar wanneer? Dit ter zijde: Trouwens een "perfect moment" om het privé geld uit de Nederlandse pensioenpotten (plm. 1800 miljard) de financiële markten op te "smijten" en bloot te stellen aan o.a. een Euro-crisis. Maar daar is niets meer tegen te doen, op advies van N.B. de "Raad voor de Rechtspraak", is individueel de rechtsgang volledig geblokkeerd door politici, die als "willoze slaven" de betreffende wetgeving een feit hebben gemaakt. De rechtstaat en het recht op toegang tot de rechtspraak, om zeep geholpen door de "Raad voor de rechtspraak". Er zijn langzamerhand trouwens reeksen van gevallen op te noemen waaruit blijkt dat de rechtstaat zwaar ondermijnt begint te worden. Ja, zoals verwacht door criminelen maar dus ook door ons ambtenarenleger zelf. Diep triest.

Wij (Nederlandse ingezetenen in Frankrijk) hebben er inderdaad vol overtuiging voor gekozen om in Frankrijk te gaan wonen. Helaas hebben Nederlanders (en andere EU-landen) niet kunnen kiezen voor of tegen toetreding tot de EU. Wederom door politici is ons een enorm belangrijke keuze ontnomen. We zijn door politici de EU in gefrommeld. De "intellectuele elite" (lachwekkend genoeg zo genoemd) in Nederland meende dat het een veel te complexe keuze was voor simpele burgers om te maken. Maar in feite kon, ongenuanceerd gesteld, zelfs elke domme Nederlander, begrijpen dat het land met zo ongeveer het hoogste welvaarts- en welzijnspijl in Europa, alleen maar enorm kon verliezen door toetreding tot "Europa". En dat verlies is wat we nu ook bijna dagelijks als resultaat voorbij zien komen in de media, althans dat is mijn idee, even los van alle mogelijke nuanceringen. Alle grote "crisissen" in Nederland zijn sterk gerelateerd aan de verstikkende Europese wet- en regelgeving.

Ik ga zeker even kijken! (misschien had ik dat beter vooraf kunnen doen)

Reactie van André Bijkerk 10 uur geleden: Anton, dank voor je bijdrage ! Wat ook in NL een probleem is is dat het teveel om geld uitgeven gaat en niet om geld verdienen. In de Ardeche zie ik hele volksstammen kleine bedrijven en bedrijfjes die zich helemaal suf werken en teveel overigens alleraardigste mensen die niet bijdragen aan de economie. Het wordt een ramp denk ik maar wellicht dat er op EU-niveau tot druk kan worden gezet. Melenchon zou een ramp zijn natuurlijk. Hopen dat er nog wat beters dan Le Pen op staat.

Reactie van Alle Laversma 9 uur geleden: Super duidelijke, heldere video die eigenlijk ondersteunt wat ik hierboven ventileerde, de kans dat er een Euro-crisis komt, is levensgroot als de Fransen niet een weg weten te vinden om te bezuinigen en te hervormen, na de talloze pogingen die al gedaan zijn.

De grootste kanshebbers bij de komende Franse verkiezingen, maken het probleem mogelijk alleen nog maar groter met de plannen die er liggen voor na de eventuele verkiezingswinst. Die plannen maken de enorme staatsschuld nog groter i.p.v. kleiner, zo is de verwachting van economen.

In dat licht is het te hopen dat Klaas Knot ECB baas wordt. Misschien kan hij "de Europese wal vormen die het Franse schip keert" en Frankrijk in ruil voor verdere leningen kan dwingen tot bezuinigen en het hervormen van de economie, bedrijfsleven en de overheidsuitgaven. Dan zou de EU toch nog iets goeds kunnen doen. Maar het Franse (Italiaanse) probleem zou net zo goed kunnen leiden tot het uiteen vallen van de EU, of een tweedeling in de EU; één deel bestaande uit rijkere noordelijke landen en een deel met armere zuidelijke landen, die beide op zichzelf staan.

Hieronder nog een stukje AI-toelichting op "Het rijke, zuinige Noorden" en het "Spilzuchtige Zuiden".

De kern van de economische tegenstelling: In het Europese debat staan grofweg twee blokken tegenover elkaar met elk een eigen visie op geld en economie.
• Het rijke, zuinige Noorden. Landen zoals Nederland, Duitsland, Oostenrijk en de Scandinavische staten kenmerken zich door lagere staatsschulden, een hoge concurrentiekracht en strenge begrotingsdiscipline. Tijdens crises pleiten zij voor bezuinigingen en structurele hervormingen.
• Het Zuidelijke blok. Landen als Italië, Spanje, Griekenland en Portugal hebben vaker te maken met hogere staatsschulden, meer jeugdwerkloosheid en een grotere afhankelijkheid van overheidsinvesteringen. Zij pleiten doorgaans voor meer Europese solidariteit, gezamenlijke schulden en ruimte om de economie te stimuleren.

Politieke en culturele breuklijnen: De tegenstelling beperkt zich niet tot cijfers, maar raakt ook aan hoe samenlevingen zijn ingericht en hoe landen naar Europa kijken.
• Wederzijds onbegrip. In noordelijke landen ontstond het beeld van een 'verkwistend' Zuiden dat zijn financiën niet op orde heeft. Omgekeerd ervaren veel Zuid-Europeanen de noordelijke eisen voor strenge bezuinigingen als kil en schadelijk voor hun welvaart.
• Verschillende verzorgingsstaten. Noord-Europa kent uitgebreide, door de overheid georganiseerde sociale vangnetten. In Zuid-Europa rust sociale zekerheid traditioneel meer op familiebanden en informele netwerken.
• Historische en religieuze wortels. Sommige analisten wijzen op een eeuwenoude scheiding tussen het overwegend protestantse Noorden en het katholieke of orthodoxe Zuiden, wat invloed heeft gehad op de werkethiek en het vertrouwen in de overheid.

Reactie van Lex de la Terre 7 uur geleden: Het probleem is niet zozeer "Frankrijk", het probleem is de Fransmens.

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer 6 uur geleden: Beste mensen,

Generaliserende en, in mijn ogen, taalkundig onfatsoenlijke verwijzingen naar "de Fransmens" of "de Fransoos" zijn kwetsend voor een groot deel van de bezoekers en leden van dit forum en in strijd met de huisregels.

Reactie van Augusta 6 uur geleden: De moderne economische geschiedenis rust op de 'gouden driehoek' van de *Trente Glorieuses* (de dertig glorieuze jaren van naoorlogse economische expansie): de consumptiemaatschappij, de belasting over de toegevoegde waarde (btw) en economische groei.

De verbanden tussen de Franse macro-economie, het bedrijfsleven en de sociale bescherming vormen een dynamisch samenspel tussen de staatsfinanciën, het economisch weefsel en de sociale zekerheid.

Het Franse bedrijfsleven draagt sociale premies af die worden betaald door werkgevers en werknemers. Deze zijn nodig om het welvaartsstelsel in stand te houden (geen één Fransman die daarop wil inleveren).
Sinds begin 2026 zijn circa 70.000 bedrijven failliet verklaard.
Wanneer een sector failliet gaat of zijn bedrijfsactiviteiten inkrimpt, verlagen de sociale zekerheidsbijdragen en belastingen.
Dus neemt het staatsinkomen af en wordt de belastingdruk van 60% van de bevolking opgevoerd.
Wat weer de koopkracht van de werknemers afneemt.

Een andere bijkomstigheid is het “Degrowth”concept.
Dat pleit voor een geplande vermindering van productie en consumptie om zo de planetaire grenzen te respecteren; dit staat haaks op het dogma van oneindige economische groei en verjaagt vele bedrijven.

De marges van deze laatste staan bovendien onder druk van de internationale concurrentie, beurswaarden en investeerders.
Hele industrietakken zijn dus verhuisd. Veelal buiten Europa. Blijvende bedrijven trekken zo veel mogelijk goedkope arbeidskrachten aan (immigratie) en investeren in machines die geen bijdragen betalen.

Aanvullende verzekeringen op de bestaande premies voor sociale bescherming (pensioenen, gezondheidszorg, werkloosheid, arbeidsongeschiktheid) komen op kosten van de overheidsfinanciën.
Voeg daaraan toe dat het Franse pensioenstelsel in de eerste plaats is gebaseerd op solidariteit tussen generaties: premies die door de werkende bevolking worden afgedragen, worden direct gebruikt om de pensioenen van huidige gepensioneerden te betalen.
Bedrijfsleven en burgers incasseren bovendien substantiële subsidies van de Staat om het hoofd boven water te houden.
Frankrijk moet dus wel lenen om afnemend inkomen en oplopende uitgaven te financieren.

Zie hier enkele oorzaken van de staatsschuld én een boze bevolking die geen heil ziet in hervormingen waarvan hij vreest dat zijn, toch al, karige bestaan niet zal verbeteren.

Reactie van Jako 6 uur geleden: Door AI gegenereerde teksten voegen weinig toe omdat AI niets snapt van de veranderde realiteit, maar juist de geschiedenis als waarheid van het heden ziet. Zo hebben zuidelijke landen als Griekenland, Italie, Spanje en Portugal al flink (gedwongen) hervormd waardoor hun staatsschuld als % van het BBP in een (flink-) dalende lijn zit en hun kredietwaardigheid omhoog gaat. Landen als Finland, Belgie en Oostenrijk zijn helemaal geen 'zuinige landen', maar hebben vergelijkbare problemen als Frankrijk met dezelfde of zelfs een slechtere credit rating. Ter vergelijking: van de EU landen betaalt Frankrijk de hoogste rente om geld te lenen. Maar de Britten betalen zelfs nog meer. Een hogere risico opslag omdat financiele markten het VK zelfs nog minder kredietwaardig vinden dan het minst kredietwaardige land van de EU, Frankrijk. Uiteindelijk kan de ECB Frankrijk dwingen te bezuinigen, net als Italie destijds. Frankrijk kan ook besluiten om uit de EU en/of de euro te stappen, maar dat lost niks op. In tegendeel, de schuld blijft gewoon staan en in harde euros.

Reactie van Lex de la Terre 5 uur geleden: Jemig, Anton, doe ik m'n best me gender-neutraal uit te drukken, kom jij om de hoek met "taalkundig onfatsoenlijke verwijzingen" die ik zou gebruiken.

Kom kom, m'n beste, niet zo benauwd, laat ons niet roomser dan de paus wezen. Lees mijn bericht alsof ik beweer dat de in F heersende culturen van grote invloed zijn op de stagnerende economie. Goede verstaanders hebben aan 'n half woord genoeg, niet ?

Reactie van Edward Kriek 5 uur geleden: Volgens mij raakt de discussie aan een fundamenteler vraagstuk dan alleen de Franse staatsschuld.

Natuurlijk moet een overheid haar financiën op orde houden. Maar daarmee is nog niet gezegd dat bezuinigingen en begrotingsdiscipline automatisch de juiste antwoorden zijn.

De vraag is hoeveel ruimte een democratisch gekozen regering heeft om maatschappelijke doelen te realiseren wanneer financiële markten, Europese begrotingsregels en supranationale instituties steeds nadrukkelijker de financiële randvoorwaarden bepalen.

Daarbij moeten we onderscheid maken tussen uitgaven die weinig toekomstig rendement opleveren en publieke investeringen in bijvoorbeeld gezondheidszorg, onderwijs, infrastructuur en preventie.

Die laatste kunnen juist bijdragen aan de toekomstige economische en maatschappelijke draagkracht van een land, en zijn niet altijd te vatten in spreadsheets.

Het gaat dus niet om de keuze tussen financiële discipline en onbeperkt geld uitgeven.

Het gaat om de vraag hoe we financiële stabiliteit verbinden met democratisch vastgestelde maatschappelijke prioriteiten.

Financiële discipline moet een voorwaarde zijn voor een houdbare samenleving, en niet een doel dat de maatschappelijke functie van de overheid verdringt.

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer 3 uur geleden: Hallo Lex de la Terre,
Misschien was dat een tikkie te "overspannen" geformuleerd. Je m'excuse. Maar juist bij dit onderwerp hoop ik dat we kritisch zijn op algemeenheden. Heel veel leden en bezoekers in dit forum hebben structurele relaties met partners die door jou op een m.i. onprettige manier en generaliserend "Fransmensen" worden genoemd. Ik pleit ervoor dat we dat niet doen en dat we inhoudelijke meningen en analyses met elkaar delen.