Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Iemand moet er toch hier over beginnen?

Afgelopen weekeinde voltrok zich in Frankrijk iets dat ons niet onberoerd mag laten. Wat aan de horizon verschijnt, raakt immers niet alleen de Fransen, maar ook de Nederlanders die er leven en werken. Daarom, als inzet voor een bredere discussie:

Frankrijk kampt met een begrotingstekort van 5 tot ruim 6 procent en een staatsschuld van 119 procent van het bbp. Als Parijs zelf geen eerste stappen zet en de Troïka – de andere Europese lidstaten – moet ingrijpen, zouden de huidige ongeregeldheden slechts het voorproefje kunnen zijn.

Stel u eens voor wat er gebeurt als er rigoureus wordt bezuinigd op verworven rechten van de sociale zekerheid, en de pensioenleeftijd wordt gelijkgetrokken met die van de landen die Frankrijk overeind moeten houden. Waarom zouden andere Europeanen immers moeten betalen voor Franse vroegpensioenen en een royaal sociaal stelsel?

Frankrijk hanteert een omslagstelsel: er is niet gespaard voor de vergrijzing, de migratie of de uittocht van productie. De rekening is doorgeschoven.

Het zijn, kortom, onzekere tijden.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20261020, Overheid

< Vorige bijdrage

Reactie van Cees Spijkers 22 uur geleden: In de reacties lees ik een gedeelde verwachting: de regering – in welke samenstelling dan ook – zal ingrijpende maatregelen nemen om de tering naar de nering te zetten. Hetzij op eigen initiatief, hetzij als voorwaarde voor Europese hulp (de Troika).

Op korte termijn zal het er voor velen zeer zeker niet beter op worden. Er liggen dus nog hevige reacties op straat in het verschiet.

Reactie van Jan Beeker 22 uur geleden: Een paar dingen die mij opvallen:

- In onze omgeving hebben de Fransen een enorm wantrouwen richting de overheid (lokaal, maar ook landelijk), terwijl ze van diezelfde gewantrouwde overheid wel snelle oplossingen verwachten van al hun problemen. Werd daar in Frans gezelschap altijd een beetje lacherig van, maar houd dat tegenwoordig goed voor me.

- De angst van veel Fransen om iets "kwijt te raken", nadeel te hebben, of slechter af te zijn dan hun buren. Een angst die hen vervolgens verlamt om stappen te zetten richting een mogelijke oplossing.

- Het ingebakken idee dat Frankrijk en de Fransen beslist anders zijn dan andere EU-landen en -burgers, zodat oplossingen die werken in andere EU-landen toch zeker niet ingezet kunnen worden in Frankrijk.

- Kloof stad/platteland: Een Brexit-achtige situatie, waar jongere, betere opgeleide en beter verdienende inwoners van de grotere steden wel in zijn voor (drastische) veranderingen, en welke burgers dan komen te staan tegenover oudere, lager opgeleide en minder verdienende inwoners van het platteland.

- Niet bereid zijn om meer dan 35 uur te werken, of om te streven naar een hogere arbeidsefficiëntie (au), maar tegelijkertijd met oneindig veel energie en vindingrijkheid zoeken naar wegen om legaal of minder legaal voordeeltjes te behalen (die bij voorbaat gaan ten koste van de heffing van IR en sociale lasten).

Reactie van Ingrid de Eerste 17 uur geleden: Ik wil in het kort alleen maar zeggen dat er maar weinig 35 uur werken. Velen in de privésector maken overuren, met een betaling zo zo. Onze werkster werkt voor een 'boite' op de luchtbasis. Kantoren schoonmaken. Mocht een collega ziek worden dan doet ze het dubbele werk. Ze heeft een contract van 30 uur en meer zal het nooit worden. Iedere maand kijkt zij haar loonstrookje na maar ze heeft niet het idee meer verdiend te hebben. Ook durft ze dat ook niet echt te vragen omdat zij bang is uren kwijt te raken hoewel zij een CDI heeft. Of in vrije tijd waar ze niet op zitten te wachten in de maand november. De zogenaamde cadres, de leidinggevenden maar gesalarieerd, hebben geen vast aantal uren. In de ziekenhuizen gaan de secretaressen, schoonmakers, en zogenaamde leidinggevenden allemaal op tijd naar huis. De verzorgenden hebben officieel 35 urige werkweek maar werken altijd meer en sparen dat op een speciale epargne die je kan opnemen als je vertrekt of met pensioen gaat.

Nu de publieke sector hors-hopital. De onderwijsgevenden geven 19 uur per week 'voor de klas'. Dat is een voltijdsdienstverband. Natuurlijk heb je dan nog je niet-klas werk. Voor alle regeldingen, organisatie van reisjes etc, daar is een speciaal persoon voor. En dan nog 16 weken vakantie.

De publieke diensten als CAF, CPAM, prefectuur etc. Deze ambtenaren moeten nog steeds klokken en reken maar dat iedere minuut geteld wordt. Dit is mijn ervaring met 20 jaar Frankrijk. Het is toch wel lang geworden. Heus, over het algemeen werkt men hard.

Reactie van Fabienne 15 uur geleden: Ik denk als de troika het hier gaat willen oplossen als in Griekenland dat het byebye Europa wordt.

Reactie van Janny O. 14 uur geleden: Fabienne, ik heb het al eerder op deze site geschreven. Dan is het ook bye bye subsidies. En de problemen zitten echt niet in de afdracht aan Europa. De problemen zijn in dit topic al door anderen beschreven.

Reactie van eric van keulen 13 uur geleden: Er wordt In Fr heus wel behoorlijk hard gewerkt. Niet overal, maar dat is in NL niet anders. Ik volg Ingrid de 1ste.

Kapitaaldekkingsstelsel voor de pensioenen, dus niet op de balans van de overheid, zou al veel oplossen net als de verhoging van de pensioenleeftijd, zoals anderen ook schreven. Dat kost niemand geld, je moet alleen wat langer werken. Maar is dat erg, in relatief grotere gezondheid en langere levensduur dan 40/50 jaar geleden?

En in Fr gaat 56% van het geld dat omgaat in de economie via de overheid, dus herverdeling. In Nl is dat 46%. Dus de Fransen die allemaal tegen de overheid te keer gaan, moeten praten waarom die verdeling zo is, en wat dat kost en wat daar de consequenties van zijn. Politieke antwoorden dus. Nog afgezien van het feit dat de Fransen wel een grote overheid willen want dan hoeven ze zelf niet zo verantwoordelijk te zijn voor wat het leven brengt. Dat geldt natuurlijk niet voor alle Fransen.

De aard van het beestje zit voor een deel in de historie, met een gedeeltelijke verwijzing naar de rellen van 17 oktober. Confrontatie is iets wat in de franse samenleving zit in bepaalde omstandigheden. Lang geleden al en nooit weggeweest. Een super gecentraliseerde état helpt daar niet bij. Overleggen om met verschillende partijen tot tot een politieke oplossing te komen voor het algemeen belang is nog steeds een moeilijk verhaal. Er stond een spraakmakend stukje in Le Monde hierover vandaag.

Reactie van Germaine Princen 2 uur geleden: Als ik even mag inbreken en doorgaan op de laatste alinea van Eric van Keulen......

Mijn relatief korte ervaring over de politiek in Frankrijk zie ik vanuit de manier van besturen en oppositie voeren hier in mijn woonplaats Douarnenez. Op landelijk niveau zie ik hetzelfde mechanisme. Je neemt stelling, overschreeuwt en beschuldigd.

Openstaan voor argumenten van anders denkenden, luisteren naar argumenten, openstaan voor ideeën, samenwerken om tot gedeelde oplossingen te komen. Ik zie het niet tot nauwelijks. In elk conflict is wel een onderdeel te vinden waar je elkaar wel op kunt vinden. Van daaruit kan verder gewerkt en gezocht worden naar oplossingen.

Topdown besturen en besluiten poneren helpt niet, bottomup schreeuwen en staken helpt ook niet. Vakbonden zijn extreem sterk hier en met velen. Wie niet luisteren en overleggen wil moet maar voelen, lijkt het adagium. Dat is gewoon zoals het gaat in de praktijk. Ik zie geen enkel verschil in de manier van werken bij rechts midden of links. Hard tegen hard, confrontatie op confrontatie.

Ik ken hier gekozenen die nu in de oppositie zitten. Hun bijdrages in de gemeenteraad worden niet serieus genomen, vragen worden niet echt beantwoord door de wethouders en burgemeester. Het gevoel van "voor spek en bonen" werken is groot. Toch wil de overgrote meerderheid binnen deze beweging wel de samenwerking en niet de weg van de confrontatie bewandelen. (Ja, ook daar zitten de hardliners in die blijven beschuldigen, op de mens spelen in plaats van op de bal).

Ook al ligt het polderen in Nederland onder grote druk, de gewoonte om elkaar in de ogen te kijken door samen aan tafel te gaan zitten is nog altijd leidend in Nederland. Die gewoonte verdwijnt niet zomaar, gelukkig. Een nieuwe manier van samenwerken krijgen, daar heb je meer partijen voor nodig. In je eentje samenwerken om tot oplossingen te komen werkt niet.

Als je samen aan tafel zit, elkaar in de ogen moet kijken, de mens erachter leert kennen, wordt er ook een beroep op je gedaan om met voorstellen te komen die een opening geven voor het echte gesprek. Elkaar iets gunnen. Dat is echt iets anders dan alleen je eigen standpunten te blijven herhalen, te schreeuwen of te beschuldigen.

Reactie van Ingrid de Eerste 1 uur geleden: Germaine, dat is de volksaard. Ik denk dat het in de andere zuidelijke landen niet anders is.

Reactie van Janny O. 1 uur geleden: Dus je mag met z'n allen het land naar de verdoemenis brengen, want het land is nu eenmaal zo. Doet me denken aan dreinende 5 jarigen.

Reactie van Jeannette 38 minuten geleden: Tja, het begint met de "vergadering" men vergadert wel, d.w.z. men komt bij elkaar (de drank staat ok meestal al vast klaar), maar vervolgens wordt er geschreeuwd, door elkaar gepraat en is er totale chaos.
Ik ga steevast met hoofdpijn weg.
Dan komen de notulen waarin ik totaal niet herken wat er allemaal geschreeuwd is, deze herneemt de feitelijk de agenda inclusief de besluiten die eigenlijk al vaststonden en aan het einde nog een obligaat vragenrondje of "wat allemaal ter tafel komt" en dat was het dan. Pfff. tot de volgende keer! Proost!

Maar helaas gaat het overal zo, in hogere lagen inclusief de politiek, luister, njet!

Ingrid: ik zie in je relaas nu juist helemaal niet dat de Fransen hard (lang) werken, ja de onderlaag die werkt tegen de SMIC en die toch al nauwelijks rondkomt.

Niet de ambtenaren, goed geslarieerden, middenkader, hoger kader en noem maar op.

En onderwijzend personeel heeft geen 16 weken vakantie, dat is wel heel positief voorgesteld, net als in Nederland is er nog wel wat te doen en gaat veel onderwijzend personeel elders bijspijkercursussen geven in die tijd om de eindjes aan elkaar te knopen. Start salaris is 1700, eindsalaris 2800 voor een onderwijzer lagere school, tel uit je winst!
Het zal de volksaard wel zijn Ingrid, maar dan wordt het toch een keertje tijd hier iets aan te doen, er zijn genoeg jonge talenten die naar het buitenland vertrekken, hopelijk komen ze ook ooit eens terug om hun co-patriotten te vertellen dat het ook heel anders kan.