www.nederlanders.fr

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

U dient in te loggen om alle menu-opties te kunnen zien

Fransen? Dat zijn rare snwieters!.... ©

-Dick, jij bent toch francofiel?

-Ik? Francofiel?

-Ja toch?

-Als je bedoelt dat ik fan ben, of ben geweest, van Franco, die veel te laat gestorven Spaanse dictator, heb je het mooi mis.

-Daar doel ik niet op. Ik bedoel: hou je van de Fransen?

-Tja….. Ik vind Frankrijk een schitterend land en ik ben er graag, maar francofiel? Ik ken de Fransen inmiddels te goed om echt francofiel te zijn.

-Hoezo?

-Nou ja…. wat en hoe zal ik het zeggen? Ze zijn heel anders dan wij. Dan Nederlanders. Anders in hun wereldbeschouwing, in hun denkwijze, in hun gewoonten, in hun omgang met vreemdelingen, in hun politiek denken en handelen, in hun dagelijks doen en laten.

-Noem eens wat.

-Nou já….. neem alleen al hun overmatig chauvinisme. Hun desinteresse voor wat in zich het buitenland afspeelt. Hun onvermogen tot relativeren en in het spoor daarvan gebrek aan zelfspot. Hun egoïstisch gedrag in het verkeer. Hun gebrek aan belangstelling voor met wie ze op een zeker moment te maken hebben.

-Geef eens een concreet voorbeeld.

-Ik kom al vele jaren in Frankrijk, alleen, met familie, met vrienden. Als je met elkaar Nederlands spreekt, zal geen Fransman je vragen welke taal je spreekt. Of uit welk land je komt. Dat heb ik echt tientallen keren meegemaakt – aan de balie van hotels, bij VVV’s, met gendarmes, in supermarkten, in restaurants, in bistrots, op markten. Nooit en never wordt je dat gevraagd. Jamais! Het interesseert ze allemaal helemaal niks. Het land en ook zijn inwoners zijn onverbeterlijk in zichzelf gekeerd. Andere mensen en andere landen doen er niet, of nauwelijks toe. Blijf dan maar eens francofiel.

-Nog iets positiefs te melden?

-Ja wel. Fransen zijn bij ontmoetingen vriendelijk, beleefd, charmant, goedlachs. Maar het blijft allemaal wel erg oppervlakkig.

-Altijd?

-Nee, hoor! Maar wel meestal. Als je er in bent geslaagd met Fransen op goede voet te komen, als je meer hebt bereikt dan oppervlakkige omgang met een aantal van hen, dus als je dan toch met hen bevriend bent geraakt en zelfs bij hen thuis (!) mag komen, dan heb je aan hen vrienden voor het leven. Dan zijn ze gul en gastvrij, in alles behulpzaam, tamelijk meelevend met jouw familie en vrienden die ze bij jou hebben ontmoet, ze komen zelfs spontaan bij je buurten – van mij hoor je geen kwaad woord.

-Afgezien van zulke ervaringen, maar gelet op de zaken je eerder noemde: heb je in Frankrijk eigenlijk nog wel plezier?

-Ja natuurlijk! Wat denk jij nou, hé! Ik laat me door die nationale èn individuele onverschilligheid tegenover al ‘die anderen’ niet mijn levensvreugde afnemen! Voorwaarde daarvoor is dat je je niet gaat ergeren. Dan kun je beter wegwezen. Maar: je kunt ook genieten van die negatieve punten. Als je die accepteert, kun je er mee leven, je er steeds weer over verbazen en er ook om glimlachen. Maar het blijven rare snwieters.

-Rare wat?

-Rare snwietèrs – rare snuiters.

-Vertel eens.

-Mijn buurman Henri heef me eens gevraagd voor hem een Nederlandse transistorradio mee te nemen – van Philip, hè. Die is volgens hem beter en goedkoper dan zo’n Frans ding. Hij had één strikte voorwaarde: dat toestel moest wel Frans kunnen spreken.

-Waar je al niet aan moet denken.

-Ik heb mijn vriend Serge weleens gevraagd hoe vaak hij met zijn buurvrouw naar bed was geweest. Hij kon het zelfs niet bij benadering zeggen, “want”, zei hij, “ze heeft er geen teller op.”

-Tjá….

-aWeet jij hoe een gemiddeld Frans gezin er uitziet?

-Man, vrouw en één of twee kinderen.

-Já! Plus een maîtresse…..

-Ook nooit weg.

-Ik kan elke Fransman blij maken met een Nederlandse zakmes dat ik in een legerdump koop. Toch hebben ze daar bijna allemaal kritiek op. In hun ogen is het mes niet compleet.

-Waarom niet?

-Het heeft geen kurketrekker.

-Ik ging eens belasting betalen. Vraagt de chef van het bureau wie ik ben. Ik zeg dat hij me onderhand wel moet kennen, omdat ik er al jaren kom betalen. Hij kijkt van over me zijn bril streng aan en zegt: “Monsieur, wij kennen hier alleen de mensen die niet betalen.”

-Dus net wat je zegt: ‘t zijn rare…. hoe noemde jij ze ook alweer?

-Rare snwietèrs

© Dick Dijs -Amersfoort

 

Weergaven: 2123

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20181027, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Tessa48 op 29 Oktober 2018 op 12.22
Ik ga het cliché uit mijn eerdere bijdrage enigszins verbasteren:
Frankrijk is een schitterend land, het is alleen jammer, dat er (sommige) Nederlanders zijn komen wonen."
Reactie van Leo Prick op 29 Oktober 2018 op 13.07
Leuk, Theodora, en hoe zeggen de Fransen dat "met de Spaanse slag"?
Reactie van Theodora Besse op 29 Oktober 2018 op 16.05


Ik heb geen idee, Leo. Mijn zoon vertelde het me in het Nederlands en ik heb er verder niet naar gevraagd.

Reactie van twins op 29 Oktober 2018 op 16.42
Ooit hoorde ik van een Fransman, toen ik hem onze uitdrukking "'Met de Franse slag'' uitlegde, dat zij het equivalent ''Travail d'Arabe'' hebben. Heb even gegoogled en vond deze site:
http://www.expressio.fr/expressions/un-travail-d-arabe.php
Op deze site zie je eveneens de equivalenten in diverse andere landen.
groet, Jennie
Reactie van aramon heilbron op 29 Oktober 2018 op 17.22
Een van de vele "grappen" uit het mannenbolwerk, de bouw, is; alle hout werkt behalve Afrikaans hout, dat werk nooit. In Frankrijk heb ik gemerkt dat voor Afrikaans hout gezegd wordt bois de Corse, dus daarom leek mij de uitdrukking " met de Spaanse slag¨ ongeloofwaardig, ze zoeken het wat vaker dichter bij huis en dus ook in gebieden welke nog steeds als een soort koloniaal wingewest beschouwd worden. twins , leuke foto van de poezen, dank voor de oplossing die ik nu in mijn Dikke van Dale Fr-N bijgeschreven heb .
https://www.youtube.com/watch?v=m9YKrBU64xg
Reactie van Theodora Besse op 29 Oktober 2018 op 18.01


Dankjewel Jennie, het is dus goed mogelijk dat er "Travail d'Espagnol" is gezegd. Anders dan de uitdrukking Travail d'Arabe, die een racistische oorsprong kende, had de uitdrukking Met de franse slag oorspronkelijk geen negatieve betekenis. Integendeel, het was in de ruiterij een zwierige en elegante manier van het hanteren van de zweep. Later veranderde dat in haastig en slordig werk afleveren. Zie Onzetaal.nl

Reactie van Jan van der Made op 30 Oktober 2018 op 18.02

Aramon Heilbron: wie hier een ongelofelijk dom oor heeft, daarover heb ik geen oordeel. Wel weet ik dat U een ongelofelijke onwetendheid ten toon spreidt. Ik weet niet wat U met « spreuk XI » bedoelt – graag een referentie. De eerste Chinese zin die ik aanhaalde was ook de eerste zin uit de Analecten van Confucius, een zinnetje dat waarschijnlijk meer mensen kennen dan het afgetrapte “In den beginne schiep God den hemel en de aarde  ...” etc uit de Genesis. Het is Analecten 1.1 en vertaalt, ruwweg als “Studeren en het geleerde in de praktijk brengen, is dat geen vreugde?” De tweede tekst is van Laozi, althans wordt aan hem toegeschreven en geciteerd in de Dao De Jing, de Taoistische Bijbel, hoofdstuk 81, en is grof te vertalen als “Zij die weten zijn niet geleerd – zij geleerd zijn weten niet.” Zoals met zoveel van dit soort archaïsche en vaag-filosofische uitingen (denk Yi Jing) is dit voor velerlei uitleg vatbaar. Maar wat wel duidelijk is, is dat het met “het ontastbare” niets te maken heeft.  

Oh enne, mijnheer Dijs, ik heb geen idee wat U me in het Arabisch vertelde, of was het Urdu of wellicht Farsi? Graag een toelichting, want die talen beheers ik helaas nog niet en U heeft me nieuwsgierig gemaakt. Ik ben ook erg benieuwd naar Uw oud Griekse antwoord op mijn eerdere berichtje. Ik zou het op prijs stellen een citaat van dezelfde auteur te ontvangen, maar misschien is dat teveel gevraagd?

 

Maar om op het thema van het draadje terug te komen, ik begrijp ik niet waarom mensen die oud en wijs zijn als degenen die dit forum bevolken, mensen die vaak jaren in den vreemde hebben vertoefd en de zeden en gebruiken van meerdere volkeren lijken te kennen, dat die mensen nog steeds niet lijken te begrijpen dat zij die in andere landen wonen misschien bezwangerd zijn van een laag cultureel-gestuurde normen, zeden en gewoonten, ja de Rotterdammer praat anders dan de Hagenees, de Nederlander is bot en recht door zee en de Fransman arrogant en er walmt een knoflookgeur uit zijn mond en ga zo maar door, maar die mensen lijken niet te begrijpen dat er onder dat oppervlakkige laagje de mensen niet zo gek veel van elkaar verschillen, dat ze allemaal soortgelijke gevoelens en emoties hebben; jaloers worden als iemand meer heeft dan een ander, afschuw tonen bij het zien van lijken of incest, honger krijgen als er niet wordt gegeten, stikken als er niet wordt geademd, en noem maar op en laten we het maar helemaal niet hebben over wat liefdes- en seksperikelen wereldwijd teweeg brengen, en dat we dààronder weer niet veel anders zijn dan de wilde beesten waar we van afstammen, en dat, als het er écht op aankomt, eenieder, moslim, boedhist, christen of moonie, Japanner, Braziliaan of Monegask, het eerst zichzelf zal denken, alle cultureel-religeuze omhulsels en idealen ten spijt. We blijven in de grond beesten, en dat gezeur over verschillen in huidskleur of religie is slechts bladvulling. Dico.

Reactie van Dick Dijs op 31 Oktober 2018 op 10.44
@jan van der made
Gááááp!
Reactie van Jan van der Made op 31 Oktober 2018 op 10.47
Eìndelijk kunnen we op niveau praten!
Reactie van aramon heilbron op 2 November 2018 op 23.13
Heer v.d. Made, u schreef :" Ach, dat wiel is 2500 jaar geleden al uitgevonden." Mijn kennis van het Chinees 0,0 maar wanneer iemand komt opdraven met Lao Tsu of Lao Tse en heeft het over de beroemde spreuk over o.a. het wiel was mijn conclusie v.d. made heeft het over een echt wiel, zeker omdat u ook schreef dat het wiel volgens u reeds 2500 jaar geleden uitgevonden was. Dat klopt, maar het wiel bestaat reeds meer dan 4500 jaar! In Sakkâra ( ligt niet ver van Caïro ) is in het graf van Kaemhesit een afbeelding te zien van een ladder op wielen ( oude rijk V,de dynasty).
Spreuk XI de leegte : ( Tao te king - Nl. / ching - Eng. of Daodejing van Laozi -fonetisch )

We verbinden dertig spaken in een naaf,
de lege ruimte
bepaalt de bruikbaarheid van het rad.
We kneden klei en vormen vaten,
de lege ruimte
bepaalt de bruikbaarheid van het vat.
We hakken deuren, kamers en ramen
in een lege rotswand uit,
De lege ruimte
bepaalt de bruikbaarheid van het huis.
Daarom :
We maken gebruik van het zijn der dingen,
maar het niet-zijn bepaalt de bruikbaarheid.

Bij deze mijn excuus voor mijn foute conclusie

Er bestaat trouwens van B. Brecht de legende over het ontstaan van de Tao te king.
https://de.wikipedia.org/wiki/Legende_von_der_Entstehung_des_Buches...

Ik heb het op de lp 2 staan van het Berliner ensemble gezongen door Therese Giehse.

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

UW BIJDRAGE IS NODIG

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ...