www.nederlanders.fr

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Het tolkaartje, dat een klein stukje uit z’n gleufje steekt, lacht me recht in mijn gezicht uit. Ik heb mijn auto net iets te ver van het kaartspuugapparaat stilgezet. Met één voet op de rem om ongewenst rollen te voorkomen, reik ik zo ver als ik kan uit mijn raampje, maar de veiligheidsgordel gaat in de paniekstand en houdt mij stevig binnenboord. Het scheelt niks, het kaartje bevindt zich reeds tussen de bovenste millimeters van wijs- en middelvinger, maar het ontbeert mijn kootjes aan kracht om er grip op te krijgen. Pesterig blijft meneer tolticket muurvast in zijn sleuf zitten.

‘Code rouge’ is van kracht in de regio, vanwege extreme hitte. De thermometer geeft 47 graden aan. ZEVENENVEERTIG. Terwijl ik duw en trek en me enorm opwind gutst het zweet vanaf mijn oververhitte kruinchakra langs neus, slapen en nek via schouders, oksels, decolleté en bilnaad zo de autostoel in. Zoon kijkt me vermoeid aan en terwijl hij zijn ogen ten hemel slaat, klikt hij mijn gordel los. Nu er iets meer speelruimte is kan mijn duim de machteloze kootjes te hulp schieten en geeft het tolkaartje zich eindelijk gewonnen.

‘Stomme trut,’ zullen ze in de file achter me gedacht hebben. Altijd makkelijk om commentaar te leveren, een complimentje is veel lastiger. Dat ik überhaupt hier netjes stil sta en niet dwars door de slagboom ben heengereden zou je ook een knap staaltje alertheid kunnen noemen, maar daar hoor je niks over. 

Zoon wilde er een paar dagen uit. Weg uit dat huis, weg uit dat dorp, weg van die spanning. De weken tussen examen en uitslag zijn de meest stressvolle, zegt men. Tenzij je een genie bent natuurlijk, of een rasverprutser, dan weet je de uitslag al, maar anders moet je er even uit. Mijn oudste zoon zit ook in de wacht. Hij lost dat op zoals hij al jaren gewend is, door op en neer te wippen van Montpellier naar huis en weer terug en weer heen. Zo kennen we hem.

De slagboom verheft zich en mijn volgepakt cabriootje mag eindelijk verder. Nog een tiental kilometers op de tolweg en dan gaan we het bergmassief in. Lekker weg van al die vrachtwagens die elkaar pertinent moeten inhalen met twee kilometer per uur en van de murwgereden caravantrekkers die zich fatalistisch, zonder waarschuwing met hun hele combinatie voor je auto gooien als het ze rechts te langzaam gaat. De opgefokte bumperkleef-ego’s met grote waarschuwingslichten laat ik ook graag achter. 

Zodra we de ‘Vercors’ inrijden rollen we het dakje open en laten alle ramen zakken. Er valt een loodzware hitte op ons neer, maar ook gefluit van vogels, krekels, kabbelend water en de geur van wilde natuur. We rijden door kloven met overhangende rots en door open velden, bont van tierig gebloei, over bruggetjes en onder tunnels dwars door de berg. Als hier de stress niet van verdwijnt, dan weet ik het ook niet meer. Alleen het feit dat de Alpenweggetjes zo smal zijn dat het onmogelijk is een tegenligger te passeren zonder dat een van beide zich in het ravijn stort ... 

Dat zou misschien iets kunnen afdoen aan de totale ontspanning.

Weergaven: 1140

Tags: (Klik voor berichten in dezelfde rubriek) 20190704, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Bob V op 4 Juli 2019 op 20.07

leuk stukje en bij ons in de tuin de Noord Morvan was het het 42,5 in de schaduw. heeeeeeet met die schrale noord oost wind.overdag binnen in ons huis met 23 gr en avonds buiten. 

Reactie van Harry Golo op 5 Juli 2019 op 2.52

Leuk. Met plezier gelezen.

Reactie van Theodora Besse op 5 Juli 2019 op 10.54
Iedere keer weer leuk om te lezen! Ik stap bij zo'n ellendeding altijd uit, hitte of niet, want m'n armen zijn altijd te kort. Voorkomt stress (maar ook leuke verhaaltjes...).
Reactie van Suzanne op 5 Juli 2019 op 16.38

Ja, altijd een stresspuntje die tolpoortjes, ga je er te dicht langs dan risico op schade, te ver weg te korte armen.  En dan dat commentaar van die meerijder..... Wellicht toch maar zo n kastje.

Reactie van Ingrid op 5 Juli 2019 op 19.50
Leuk verhaal Dorine!
Wij hebben al jaren een badge voor de tolwegen.
Kan ik je van harte aanbevelen.
Reactie van edith janzen op 5 Juli 2019 op 21.55

Ja, ik ken dat, ook mijn armen wilden de laatste jaren niet groeien. Dat zal wel door het zonlicht komen...

Reactie van Dorine van der Marel op 6 Juli 2019 op 16.35

Wij hebben zo’n tolbadge! Maar echtgenoot ging voor zijn werk naar de Côte d’Azur met de badge en ik met zoon ontstressen in de Alpen zonder badge. Volgende keer krijgt degene met de kortste arm het apparaatje mee! Bedankt voor alle reacties.

Reactie van marielle op 6 Juli 2019 op 18.32

Hieronder is plaatst voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

UW BIJDRAGE IS NODIG

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden