NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Oh!... France, Mon amour… (30) Dat was toen en dit is nu!

Vroeger was alles beter, of was alles anders?

De tijd dat er allerlei figuren, betrouwbaar of niet langs de deur kwam is voorbij. We leven nu in het heden, maar soms denk ik met weemoed aan de tijd dat ik iedere woensdagmiddag en zaterdag de melkboer Feenstra ging helpen om aan te bellen en lege pannetjes aan de deur op ging halen. Na enige tijd mocht ik ze ook vullen met melk, een ¼ ltr of een ½ ltr of een liter. Ik liep me rot met gele en chocolade vla, meestal halve liters en flessen gesteriliseerde melk. Flessen met een aluminium dop die beslist niet ingedeukt mochten worden.

Mijnheer Feenstra had een zoon die epilepsie had en geestelijk zwak was, maar zo sterk als een beer. Ook had hij een dochter die stewardess was en die bij de KLM werkte. Die zag ik heel weinig.

Aan het einde van de week moest alles uit de handkar en dan mocht Rudy (zijn zoon) helpen.

Dit ging niet altijd goed, want wanneer Rudy een aanval kreeg dan ging dat met veel geweld gepaard. Soms, niet altijd kreeg ik een stuiver of een ½ liter chocoladevla of vanillevla met een ingedeukte dop, die kon hij niet meer verkopen. Maar,…….. ik moest wel de lege fles  mee terug brengen, vanwege het statiegeld. En zaterdags kreeg Meneer Feenstra (zo noemde ik hem) bij ons een borreltje aan de keukentafel.

Als ik nadenk wie er allemaal langs de deur kwamen dan zijn dat er nogal wat.

Buiten de melkboer was er de groenteboer en de bakker, de schillenboer met paard en wagen, de lorrenboer met een hond onder de kar. De peterolieboer, en eens in de twee maanden kwam er man met garen en band. (galanterie/fournituren) En natuurlijk de kolenboer en een keer per jaar de schoorsteenveger. Ook kwam ieder maand een man van de verzekering, de premie ophalen. Ik zou echt niet meer weten waar die premie voor was!

 Op het platteland ging het anders, daar kwam de kruidenier “vragen” op woensdag. Het boodschappenboekje wat deels was ingevuld werd met de nodige adviezen van de kruidenier aangevuld zodat het de moeite waard was om de boodschappen zaterdags af te leveren en indien er geld was af te rekenen.

 De tijd van de handelsreizigers die langs deuren gingen, vooral op het platteland is voorbij, alhoewel? Sinds wij in Frankrijk wonen krijgen wij diverse figuren, betrouwbaar of niet aan de deur die op een of andere manier geld willen verdienen.

Buiten de bakker 3 x per week en de slager 1 x per week zijn er “bedrijven” die de dakpannen willen ontgroenen, de schoorsteen willen vegen, ongedierte bestrijden, bomen omzagen, tuinonderhoud en iemand die wilde onze gordijnen wassen. Ja onze gordijnen wassen! Wij waren zo verbaasd, dat wij zijn vraag herhaalde en pardoes in de lach schoten.  “Excusez moi, maar mijn vrouw is zeer proper”, zei ik maar!

Dat was toen, maar nu in het heden, waarbij alles via internet besteld kan worden en waar gekozen kan worden tussen diverse leveranciers zie je grote prijsverschillen. Bijvoorbeeld een nieuwe originele accu voor mijn Lap-top €  30.00 goedkoper dan bij de importeur. Dat scheelt 30 %, daar wil je toch wel even voor shoppen denk ik zo!

Wij zijn kritischer geworden en houden nagenoeg geen rekening meer met aankopen doen bij de lokale middenstand waar ongetwijfeld meer betaald moet worden. Soms in de campagne houd men lokale middenstand wel in ere! Maar ook hier moet de kleine kruidenier het af laten weten tegenover de supermarchè!

De verkopen via internet zijn omhoog gevlogen naar 10 miljard in 2012, ondanks de crisis.

Het contact met de middenstander is volledig kwijt. Geen nieuwtjes meer uit de buurt, het sociale karakter van de ouderwetse manier van boodschappen doen is verleden tijd, jammer maar waar! Zo rijden wij regelmatig door een dorpje, Maligny genaamd waar nog èèn winkel is. Nu dachten wij dat zal wel een boulangerie zijn, nee nee, het is een schoenenwinkel!

Deze teloorgang van die hardwerkende entrepeneurs is een trieste ontwikkeling, maar ja!!! Dat was toen en dit is nu! En,………… Hoe zou het met Meneer Feenstra zijn?

 

Wilt u niets missen van deze verhaaltjes, dan kunt U mij volgen via mijn weblog. http://ohfrancemonamour.wordpress.com/

U krijgt dan iedere week mijn verhaal automatisch per mail toegestuurd.

Weergaven: 1268

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20130907, Midden- en Kleinbedrijf

Reactie van Jos van den Hout op 7 September 2013 op 7.27

Weer heel mooi en heel herkenbaar. Ik miste nog een beroep. De pannenlapper !  

Bedankt 

Jos

Reactie van Alfonsus Schrijvers op 7 September 2013 op 8.23
ook in Amsterdam. Ik heb de zelfde beelden uit mijn jeugd. daarbij ook nog de straatzanger. toch ben ik blij dat we nu nu leven.
Reactie van peter schoenmaker op 7 September 2013 op 8.30
Ik heb een verhaal ingestuurd, hans, maar zie het niet staan?
Reactie van caroline bos op 7 September 2013 op 8.49
Leuk verhaal en wij in Amsterdam hadden nog een kar met zure bommen en Amsterdamse uien. Vergeet de ijscoman niet en die verzekering man kwam om het "dooienfonds" op te halen.
Reactie van Daan op 7 September 2013 op 9.56

en de scharensliep? Dat was in Den Haag zo'n beetje de laatste die langs de deuren kwam, samen met de lorreboer!

Reactie van Tanni Koens op 7 September 2013 op 10.03

prachtig en heel herkenbaar, worden wij oud?? Een van de redenen waarom ik zo weinig mogelijk bij de supermarche's koop is om de kleine middenstand te helpen overleven. Want als die allemaal verdwenen zijn.......wat een verlies, aan levendigheid, contact.......etc

Reactie van Daan op 7 September 2013 op 10.21

En Pierre, Peter, hoort dan toch ook tot die kleine middenstand hè Tanni;-) Maar je hebt helemaal gelijk, wij kopen ook steeds meer op de lokale marktjes, kleine middenstand pur sang, en daar zijn de prijzen toch goed concurrerend met de supers!

Reactie van Susan op 7 September 2013 op 17.04

pracht  verhaal weer ja houdt de plaatselijke middenstand in ere ik betaal dan wel wat meer  maar je hebt ook goede service en meteen contact met de mensen, ze kennen je en dat is ook belangrijk.

ja veel wordt er besteld via internet nou ik doe daar nog niet aan mee.

Reactie van Joke Keja op 8 September 2013 op 23.10

Hier in ons gehucht in de Bourgogne waar wij wonen komt naast de bakker ( 6x in de week) met regelmaat een erg opdringerige man langs die mij diepvriesproducten wil aansmeren en een verkoper met een grote auto met kleding - van ouderwetse jasschorten via bloemetjesjurken tot werkbroeken voor mannen - er zit zelfs een paskamertje in!!! Jammer voor hem, maar hij verkoopt niets naar mijn (iets modernere) smaak............

Zelf hebben we een winkeltje met  cadeaux en décoration artikelen in een dorp, waar we af en toe een winkel zien sluiten, maar gelukkig ook af en toe een dappere winkelier een nieuwe winkel zien beginnen.

Het is een wankel evenwicht, maar in ons dorp houdt de middenstand nog stand.  Hoe lang nog?????????

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0