Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Ongehuwd ouderschap in Frankrijk is populair

Vandaag in de Midi-Libre : <La France est le pays de l'Union européenne (UE) ayant le plus de bébés nés hors mariage, devant la Slovénie et la Bulgarie, la moyenne étant à 42,6%.La France est le pays de l'Union européenne (UE) ayant le plus de bébés nés hors mariage, devant la Slovénie et la Bulgarie, la moyenne étant à 42,6%.>

Meerdere kinderen van onze Franse vrienden trouwen pas wanneer een 2^e of 3^e kind op komst is, of ook niet als de relatie slecht geworden is. Ik heb de indruk dat het vaak de dames zijn die dat kind willen. Het lijkt mij een ongemakkelijke situtatie en vaak erg belastend voor die ongehuwde moeders.

Voorzover ik weet ligt dat percentage in Nederland tegenwoordig ook boven de 40%, maar desalniettemin vraag ik mij af wat die generatie bezielt. Waarom een kind op de wereld zetten als je niet vast van plan bent om het samen op te voeden.?

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20180904, Kinderen, Overheid

Reactie van Jeannette op 4 September 2018 op 20.05: Inderdaad Henri, veel van de Franse ouders die ik ken trouwen pas lang nadat de kinderen zijn geboren.

Dat wil overigens niet zeggen dat zij hun zaakjes niet op orde hebben ten aanzien van het ouderschap en de zorg voor de kinderen (en de gezamenlijke woning en bezittingen). Of het meestal de moeders zijn die kinderen op de wereld wensen te zetten waag ik te betwijfelen, in mijn omgeving zie ik dat niet maar dat kan natuurlijk verschillen.

Wat hen bezield?

Tja Henri, de wereld veranderd en dus ook het ouderschap. Of dat van mijn ouders en ook jouw ouderschap zo veel beter was betwijfel ik zeer. Het huwelijk zoals dit juridisch door de wet is vastgelegd is ook niet veel meer dan een (standaard) contract.

Veel stellen kiezen er vandaag de dag voor om de voorwaarden van het contract zelf vast te stellen en dus niet via een vooraf vastgesteld wettelijk contract, zijnde het huwelijk, te definiëren.

Een huwelijk is eigenlijk niet meer is dan een standeaard contract tussen twee partijen; veel smaken zijn er niet.

Afgezien daarvan ben ik het met je eens dat vaak de moeders met de brokken blijven zitten als de relatie stuk loopt en de vader niet zijn (met name financiële) verantwoordelijkheid neemt.

Ik ben benieuwd wat anderen hierover te zeggen hebben.

Reactie van Lucie Schagen op 4 September 2018 op 20.46: Ongehuwd moederschap is volgens mij iets anders dan ongehuwd ouderschap.

Reactie van Robert op 4 September 2018 op 21.22: Quel chienlit...

Reactie van marielle op 4 September 2018 op 22.38: Er zijn inderdaad veel ouders niet getrouwd. Aan de crèche (regio Parijs) waar ik werk is, denk ik, zeker de helft niet getrouwd. Maar er zijn ook veel ouders die ge'PACS'd zijn. Die zijn dus ook niet getrouwd, maar hebben wel het één en ander geregeld. Sinds een paar jaar zien we ook meer ouders, die wel een relatie hebben , maar niet samen wonen, in NL heet dat een LAT relatie. Dat is iets nieuws voor Frankrijk, en vele mensen (althans die aan bij de crèche werken) moeten daar aan wennen. Verder hebben we ook veel alleenstaande moeders, en ouders die snel na de geboorte van het kind uit elkaar gaan (voordat het kind 3 jaar is) Dat zien we sinds zo ongeveer een jaar of 5 à 10. Soms denkt het paar de relatie te kunnen redden door een baby te verwekken, maar dat lukt dus niet. Dan is het kind meestal aan één van de ouders aangewezen, omdat hij nog zo klein is. maar soms is er ook een 'garde alterné', alhoewel dat niet top is voor kinderen onder de 4 jaar .

Reactie van Robert op 4 September 2018 op 22.55: Voor mij een nieuwe afkorting, Marielle; wat betekent ge'PACS'd?

Dank voor jouw uitleg.

Robert

Reactie van Sequoia op 4 September 2018 op 23.13: Een PACS is een pacte civil de solidarité, een overeenkomst tussen twee volwassenen van verschillend geslacht of hetzelfde geslacht dat hun leven samen organisereert.

Reactie van Robert op 4 September 2018 op 23.26: Dank, Sequoia

Reactie van Ingrid de Eerste op 5 September 2018 op 7.49: Klopt helemaal Marielle, zie ik ook dagelijks in mijn werk. Wel zijn het vaak de ouders uit de lagere sociaal economische klassen die niet getrouwd zijn.

Soms hoor je ook wel dat ze geen zin hebben om 10.000 à 15.000 euro uit te geven aan een bruiloft (of nog meer zelfs, vaak driedaagse bruiloften). Ze sparen liever door voor het huis.

Het is in en in triest dat ouders al uit elkaar gaan als de kinderen nog Klein zijn. Er zit een hoop immatuur gedrag bij vooral van vaders kant. Daar zou begeleiding voor moeten zijn.

Reactie van Jeannette op 5 September 2018 op 9.43: Het is een gegeven dat veel stellen niet meer hun hele leven bij elkaar blijven en ook zelfs de kinderen niet samen opvoeden. Het heeft geen zin hier een emotionele kwalificatie aan te geven, het traditionele gezin waarbij ouders bij elkaar bleven om de kinderen en elkaar ondertussen de tent uit vochten (en vreemdgingen bij het leven) was ook niet zo fijn.

Ook vaders als onvolwassen kwalificieren is niet echt opbouwend.

Het is een realiteit van een veranderende wereld en een nieuwe generatie ouders.

Misschien is het huidige huwelijk wel verouderd en moet dat op de schop?

De positie van de moeder is inderdaad nog altijd het zwakst, zij werkt vaak parttime en bouwt daardoor minder pensioenrechten op. Vaak is zij ook nog jaren zonder werk doordat men in Frankrijk tot 3 jaar voor het kind kan zorgen zonder je vaste baan kwijt te raken, doe je dat 3 keer in je leven dan ben je er totaal 10 jaar uit!

Dat heeft ook gevolgen voor een carrière zo die er al is op het platteland.

De emancipatie van vrouwen is nog altijd niet voltooid dus, misschien is daar winst te behalen?

Reactie van marielle op 5 September 2018 op 10.58: Jeannette voor info, de moeders in regio Parijs werken veel full-time en daarom zijn er ook veel kinderen in de crèche à temps plein. Er zijn steeds minder moeders, die hun kind een dag thuis houden. Degene , die het wel doen kunnen het zich financieel permiteren. Daarbij zien we ook moeders die part-time werken , maar waar van de kinderen toch op die vrije dag naar de creche komen.

Ik ben het wel met Ingrid eens dat het moeilijk is voor die kleine kinderen waarvan de ouders al heel vroeg uit elkaar gaan. Het gaat niet zo zeer omdat het misschien beter is wanneer ze niet uit elkaar gaan, maar deze ouders zijn vaak een beetje 'perdu' en het kindje zeker. We hebben een psychologe aan de crèche, die,steeds meer werk heeft. Wat jaren geleden, kwam ze 1x per week een halve dag , onder tussen zijn het 2, 5 dagen geworden. Ze werkt zowel voor de ouders, kinderen als personeel. Ik vind dat het steeds zwaarder wordt het werken in de creche (ik ben adjunt directrice van een multi-accueil van bijna 100 plaatsen); je zou eens moeten weten wat voor een problemen er al niet zijn....En dat heeft niks met emoties van mijn kant te maken! Want daar is wel aan gewerkt.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.