Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Goede raad voor uw koude Franse slaapkamer.

Dus degenen met een goed verwarmd, geïsoleerd gipsplateninterieur, met vloer- of centrale verwarming kunnen hier afhaken. Dit is enkel bedoeld voor mensen die voor authenticiteit kiezen en daarvoor beloond worden met zicht op veel fraais, maar die ’s winters te lijden hebben onder de historisch ijskoude Franse slaapkamer en dito bed. Wat informatie over hoe dit probleem aan te pakken.Om comfortabel te slapen, zodat je niet chagrijnig door slapeloosheid de volgende dag op deze site weer gaat kankeren over de regelgeving van de EU.

Vooropgesteld, en al eerder gemeld: een ontvochtiger doet gevoelsmatig de temperatuur enkele graden stijgen, tegen lage kosten. Verder is een matras te vergelijken met een huis met dikke muren. Het vergt heel wat energie voordat de erin opgeslagen kou is verdreven. Waar komt die energie vandaan? Uit uw lichaam. Het matras onttrekt warmte.

Nu schuilt tweespalt in het koude bed: aan de ene kant wil het lichaam afkoelen, omdat dat bevorderlijk is voor het inslapen, maar anderzijds zal het lichaam, als je last hebt van koude voeten, juist proberen op te warmen om dat probleem op te lossen zodat je minder snel in slaap valt. Daar komen die vervelende koude voeten nog bovenop, een dubbele whammy dus.

Wat te doen? Afgezien van het energieverslindende elektrisch bijverwarmen met een kacheltje of radiator kun je een elektrische onderdeken of matrasverwrmer gebruiken, maar plaatselijke bijverwarming van de voeten met een kruik is beter. Een elektrische deken bovenop is af te raden, omdat je lichaamstemperatuur als geheel juist moet dalen.

Een aanrader, die er helaas voor zorgt dat je machogehalte als man sterk daalt, is het aantrekken van dikke sokken in bed. Je kunt die in het donker aantrekken zodat je vrouw het niet ziet — en als je geen vrouw hebt bespaar je jezelf die aanblik.

Tot slot: voor alle mensen die gek worden van de regelgeving in Nederland (en dan wonderlijk genoeg naar Frankrijk verhuizen?) kijk de ontluisterende serie op NPO Start met de titel Wakker in Paraguay. U zult er geen spijt van krijgen. Eerste seizoen.

Be

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20260116, Woningbeheer en Huishouding

< Vorige bijdrage

Reactie van Bart Huizinga 7 uur geleden: Mijn moeder overleed toen ik 1 jaar was aan kanker (ik ben nu 75). Zij had de keus tussen behoud van de vrucht of geopereerd worden en verlies van mij. Hoe gek het ook mag klinken, ik heb hier mijn leven aan te danken, maar het verlies van mijn moeder op die jonge leeftijd heeft grote impact gehad op mijn latere leven. Als het over kanker gaat als ziekte, denk ik automatisch aan dit verleden. Als het over "kankerjood of krijg de kanker" gaat zoals nogal eens voorkomt in de Hollandse regio, dan zie ik dat aan een gemis aan kennis, opvoeding en respect. Neem maar als voorbeeld wat uitgekraamd wordt bij voetbalwedstrijden of op straat bij bepaalde groepen. Maar ik stoor mij daar niet aan omdat het net zoiets is als "krijg de pleuris" of "krijg de klere", "klerelijer". Het heeft niets te maken met die vreselijke ziektes. Het is taal en taal kan soms wreed lijken. Als je de oorsprong van deze woorden afspiegelt tegen wat jezelf is overkomen of een dierbare, dan moet je die vreselijke ervaring eerst zelf volledig leren verwerken. Voor die tijd mag je niemand vragen dergelijke woorden niet te gebruiken. Daarna zal het je ook niet meer storen.

Reactie van Peter Mertens 5 uur geleden: @ Bart Huizinga. Een reactie naar mijn hart. De rij woorden die we niet zouden moeten gebruiken omdat ze naar een ziekte verwijzen, is eindeloos. Zoals je zegt: pleuris, krijg de klere (cholera), klerelijer en pokke, tyfus, tering, pestkop, manisch, hysterisch, neurotisch, enzovoort. Je kunt die woorden allemaal uit de taal zeven om correct te zijn, maar je kunt het ook laten, omdat ze binnen bepaalde marges juist de taal verrijken.Je kunt ze gebruiken zonder te willen beledigen.

Ik zal een verhaaltje vertellen. Ik kwam eens in het boekengedeelte van een grote christelijke tweedehandswinkel. Het leek op het eerste gezicht erg aantrekkelijk: al die kasten met keurig gerangschikte leesboeken (want de prentenboeken stonden aan de andere zijde van het gangpad). Wel viel me op dat de muur van kaften een vergeelde gloed had vergeleken bij wat ik gewend was in andere winkel die gedreven werden door goddelozen..

Dapper stortte ik mij op de honderden boeken, op zoek naar mijn geliefde moderne schrijvers. Maar tot mijn verbazing bleek dat geen enkele van die schrijvers te vinden was. Door de christelijke drijvers van deze handel was zorgvuldig datgene uitgeselecteerd waaraan niemand zich zou kunnen stoten. Geen scherpe discussies, geen scheldwoorden, geen seks, geen confrontaties, geen godslastering, geen moderne levensvragen, geen essays die tot bijbelvreemde kennis zouden kunnen leiden. Al die honderden boeken waren terug te brengen tot herderromannetjes, volksvertellingen, sprookjes (niet allemaal natuurlijk), preken, bijbelstudies en – uiteraard – Jan Siebelink, een hele meter plank zelfs

Later viel me op dat bij de audioafdeling eenzelfde kaalslag had plaatsgevonden. Ook hier: preken op cassettebandjes, requiems, oratoria, en natuurlijk de heren Haydl, Schubhoven en Mozartkugel. Maar geen cabaret, pop, rock, jazz en dergelijke. Bij de klassieke componisten was het na Debussy dun gezaaid.

Nu weet ik zeker dat deze goedbedoelende godvrezende eigenaren van de winkel, die verder uitblonk in georganiseerdheid, nooit zouden kunnen vermoeden dat iemand als ik hun keuze als oubollig, passé, burgerlijk en bekrompen zou beschouwen. Maar ik zag hier de verarming van de wereld die optreedt wanneer je alleen datgene toestaat wat binnen je geprefereerde wereldbeeld past. Wanneer je taal bijvoorbeeld terugbrengt tot datgene wat niet pijnlijk mag klinken.

Van dit laatste verdenk ik veel academici, omdat zij opgroeien in de beschermde wereld van de universiteit, die voor hen een universum is geworden waar zij nauwelijks nog uitkomen. Want ze ontmoeten hun vrouw of man op de Univ en ook hun vrienden. Ze verdienen een bovenmodaal salaris en met minderbeddeelden zijn de ontmoetingen schaars. Ze spreken over hoe anderen zich zouden moeten gedragen, omdat zij veronderstellen dat hun wereld dé wereld is: die van beschaafde mensen.