Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Iemand moet er toch hier over beginnen?

Afgelopen weekeinde voltrok zich in Frankrijk iets dat ons niet onberoerd mag laten. Wat aan de horizon verschijnt, raakt immers niet alleen de Fransen, maar ook de Nederlanders die er leven en werken. Daarom, als inzet voor een bredere discussie:

Frankrijk kampt met een begrotingstekort van 5 tot ruim 6 procent en een staatsschuld van 119 procent van het bbp. Als Parijs zelf geen eerste stappen zet en de Troïka – de andere Europese lidstaten – moet ingrijpen, zouden de huidige ongeregeldheden slechts het voorproefje kunnen zijn.

Stel u eens voor wat er gebeurt als er rigoureus wordt bezuinigd op verworven rechten van de sociale zekerheid, en de pensioenleeftijd wordt gelijkgetrokken met die van de landen die Frankrijk overeind moeten houden. Waarom zouden andere Europeanen immers moeten betalen voor Franse vroegpensioenen en een royaal sociaal stelsel?

Frankrijk hanteert een omslagstelsel: er is niet gespaard voor de vergrijzing, de migratie of de uittocht van productie. De rekening is doorgeschoven.

Het zijn, kortom, onzekere tijden.

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20261020, Overheid

< Vorige bijdrage

Reactie van Cees Spijkers 4 uur geleden: In de reacties lees ik een gedeelde verwachting: de regering – in welke samenstelling dan ook – zal ingrijpende maatregelen nemen om de tering naar de nering te zetten. Hetzij op eigen initiatief, hetzij als voorwaarde voor Europese hulp (de Troika).

Op korte termijn zal het er voor velen zeer zeker niet beter op worden. Er liggen dus nog hevige reacties op straat in het verschiet.

Reactie van Jan Beeker 4 uur geleden: Een paar dingen die mij opvallen:

- In onze omgeving hebben de Fransen een enorm wantrouwen richting de overheid (lokaal, maar ook landelijk), terwijl ze van diezelfde gewantrouwde overheid wel snelle oplossingen verwachten van al hun problemen. Werd daar in Frans gezelschap altijd een beetje lacherig van, maar houd dat tegenwoordig goed voor me.

- De angst van veel Fransen om iets "kwijt te raken", nadeel te hebben, of slechter af te zijn dan hun buren. Een angst die hen vervolgens verlamt om stappen te zetten richting een mogelijke oplossing.

- Het ingebakken idee dat Frankrijk en de Fransen beslist anders zijn dan andere EU-landen en -burgers, zodat oplossingen die werken in andere EU-landen toch zeker niet ingezet kunnen worden in Frankrijk.

- Kloof stad/platteland: Een Brexit-achtige situatie, waar jongere, betere opgeleide en beter verdienende inwoners van de grotere steden wel in zijn voor (drastische) veranderingen, en welke burgers dan komen te staan tegenover oudere, lager opgeleide en minder verdienende inwoners van het platteland.

- Niet bereid zijn om meer dan 35 uur te werken, of om te streven naar een hogere arbeidsefficiëntie (au), maar tegelijkertijd met oneindig veel energie en vindingrijkheid zoeken naar wegen om legaal of minder legaal voordeeltjes te behalen (die bij voorbaat gaan ten koste van de heffing van IR en sociale lasten).

Reactie van Ingrid de Eerste 5 minuten geleden: Ik wil in het kort alleen maar zeggen dat er maar weinig 35 uur werken. Velen in de privésector maken overuren, met een betaling zo zo. Onze werkster werkt voor een 'boite' op de luchtbasis. Kantoren schoonmaken. Mocht een collega ziek worden dan doet ze het dubbele werk. Ze heeft een contract van 30 uur en meer zal het nooit worden. Iedere maand kijkt zij haar loonstrookje na maar ze heeft niet het idee meer verdiend te hebben. Ook durft ze dat ook niet echt te vragen omdat zij bang is uren kwijt te raken hoewel zij een CDI heeft. Of in vrije tijd waar ze niet op zitten te wachten in de maand november. De zogenaamde cadres, de leidinggevenden maar gesalarieerd, hebben geen vast aantal uren. In de ziekenhuizen gaan de secretaressen, schoonmakers, en zogenaamde leidinggevenden allemaal op tijd naar huis. De verzorgenden hebben officieel 35 urige werkweek maar werken altijd meer en sparen dat op een speciale epargne die je kan opnemen als je vertrekt of met pensioen gaat.

Nu de publieke sector hors-hopital. De onderwijsgevenden geven 19 uur per week 'voor de klas'. Dat is een voltijdsdienstverband. Natuurlijk heb je dan nog je niet-klas werk. Voor alle regeldingen, organisatie van reisjes etc, daar is een speciaal persoon voor. En dan nog 16 weken vakantie.

De publieke diensten als CAF, CPAM, prefectuur etc. Deze ambtenaren moeten nog steeds klokken en reken maar dat iedere minuut geteld wordt. Dit is mijn ervaring met 20 jaar Frankrijk. Het is toch wel lang geworden. Heus, over het algemeen werkt men hard.