Nederlanders.fr

Forum voor Nederlanders in Frankrijk

Wim de Bie was een van de eerste enthousiaste bloggers in de lage landen, experimenteren met een nieuw medium, "Bieslog". In totaal 55 niet eerder gepubliceerde artikelen verschenen in boekvorm. Omzien in verwondering, bijvoorbeeld naar het straalkacheltje van zijn moeder: " Met dit apparaat begeef ik me op het gladde ijs van glibberigste sentimentalteit. Het is namelijk het straalkacheltje van mijn moeder. Uit de jaren dertig stamt het en het aanzetten was altijd een levensgevaarlijke onderneming. Eén van de twee elementen werkte nog, werd witheet en zou zeker nog een keer ontploffen, waarna het huis in vlammen op zou gaan. Te verwachten was ook dat het antieke knopje onder stroom zou komen te staan; ik durf het niet meer over te halen....." 

Op internet verkopen dan overlegde heer Bie met zichzelf, maar op internet was geen enkele straalkachelverzamelaar te vinden.

" En dat is nou iets om sentimenteel van te worden: mijn moeders straalkacheltje is het enige en eenzaamste kacheltje in cyberspace". 

Vermoedelijk hebben ook bezoekers van dit forum het een en ander toe te voegen aan die 55 apparaten die Wim de Bie ten tonele voert. De taalvaardigheid van Koot en Bie gaan we hier niet snel overtreffen denk ik. Toch maar de spits afbijten met een foto en korte toelichting.

De knijpkat.

De familieoverlevering wil dat onderstaande knijpkat in de Tweede Wereldoorlog door de tweelingbroer van mijn vader werd gebruikt, actief in het verzet in Friesland. Een met handkracht bediende zaklantaarn, knijpen en met een zacht licht huilend geluid wordt er een soort fietsdynamo in het inwendige in beweging gezet. Alleen licht wanneer je door blijft gaan. Opladen van een ingebouwde lithium-ion batterij lukte pas een halve eeuw later. Het geluid kon je ook verraden wanneer er een nachtelijke patrouille van de Wehrmacht in de buurt was, voorzichtig aan dus, alleen gebruiken wanneer het echt nodig is. Ligt hier in een la, weggooien, nee dat niet. Permanente expositie van dat soort spullen? Dan zou het hier een soort museum worden. En dat stuit weer op andere bezwaren.

Weergaven: 525

_____________________________

☑️ Beste plaatser van dit bericht,

fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn. 

_____________________________

Rubrieken,

Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.

20261118, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer 12 uur geleden

Leuk onderwerp. Niet zo lang geleden werd in "onze" Kringloop Frankrijk op Facebook dit "pre-historische instrument" geplaatst. 

Je komt die nog regelmatig tegen op Brocantes. Typisch zo'n product dat nu alleen nog een decoratieve waarde heeft lijkt me. 



Een apparaat dat ik heb gekend, uit de oude doos (letterlijk en figuurlijk):

Ik groeide op in Eindhoven, de stad van Philips. Onze buren, de familie F., hadden vier zonen. Allemaal technische wonderkinderen, Natlab’ers in de maak. Vader F. werkte daar al. 

Bij hen geen blokkendozen of Dinky Toys, maar Meccano, schelledraad en dozen vol transistoren en andere voor mij onbegrijpelijke onderdelen. Meneer F. bracht weleens afgedankte spullen mee van zijn werk. Daar zaten ook mysterieuze kristallen tussen.

Ik was ergens tussen de acht en elf jaar oud. Met die buurjongens bouwden we een verbinding tussen onze slaapkamers. Ik herinner me wc-rollen met een soort luidsprekertje erin, een batterij en draadjes, "schelledraad"? die buitenlangs door de ramen liepen. Zo konden we ’s avonds vanuit bed met elkaar praten.

Of het een huistelefoon was, een radio of een combinatie, weet ik werkelijk niet meer. Wat die kristallen precies deden evenmin. Maar ik herinner me het geruis uit dat speakertje. En de stemmen. Het geluid ging twee kanten op.

Er kwam een stem uit een wc-rol. Die van een buurjongen die in een ander huis in bed lag.

Dat was voor mij gewoon tovenarij. Ik begreep er niets van en trouwens, nu 60+ jaar later, begrijp ik het nog steeds niet. 




Reactie van Rob van der Meulen 11 uur geleden

Anton, zo te zien een naaimachine die te voorschijn komt wanneer je een deel van dat bovenblad omhoog klapt, je moet immers efficient met je ruimte omgaan en tegelijkertijd zo'n duur instrument tegen stof en ander ongerief beschermen. Ongerief ook door menselijk handelen, hoe goed bedoeld soms. De naaimachine van mijn moeder begon wat minder soepel te lopen. Iemand met de nodige kennis van elektra en werktuigbouw, mijn vader, haalde z'n blikken olie spuitbusje te voorschijn - op de iets buigbare bodem iets drukken, klikkend geluid - en begon alles wat er maar smeerbaar uitzag royaal van smeerolie te voorzien. Veel te dikke smeerolie, leuk voor de wiellagers van mijn stepje, voor fietsen en tuingereedschap, maar niet voor weliswaar zeer solide, maar toch fijnbesnaarde  naaimachines. Er was een week later geen beweging meer in te krijgen. Klein onderhoud in de echtelijke relatie, groot onderhoud voor de naaimachine. Zoveel mogelijk demonteren, alles wat op een lager leek met petroleum schoonmaken en afronding met speciale, zeer dunne naaimachine olie, spaarzaam toegediend. 

Terugblikkend: waarom heb ik nooit de tijd genomen om wat meer foto's te maken. Iedere keer wanneer ik naar de déchetterie ging en me verbaasde over alles wat je daar soms tegen kan komen, maar dat is zonde, valt volgens mij nog best te repareren, dat gooi je toch niet weg, tot: wat zou dat in hemelsnaam zijn, waar heeft dat ooit goed voor gehad?

Over naaimachines dus: geïnteresseerden kunnen even een kijkje gaan nemen in Glasgow waar ze er nog een heleboel hebben staan. Dichter bij huis: een Nederlandse kunstenaar, uiterst bedreven in lastechnieken, heeft ook nog het een en ander in de aanbieding, iets van vorm veranderd trouwens. Enige voorkennis van deze oude naaimachine techniek is wel vereist: hoe langer je kijkt hoe meer onderdelen je begint te herkennen.

Reactie van Rob van der Meulen 9 uur geleden

Anton, Department Lost & Found: die lamp uit jouw jongenskamer - geen AI-reconstructie - is na vele omzwervingen terecht, die staat hier vlak voor me....

Reactie van Jan van Gent 7 uur geleden

Als je wil zwelgen in nostalgie is een tip als je in NL bent het Museum van de twintigste eeuw in Hoorn.

Reactie van Peter Jan 7 uur geleden

Geen foto, maar ik heb ooit gesproken met de buurjongen pakweg 30 meter verder wonend.  Uit het Taptoe vakantieboek: 2 conservenblikjes, vliegertouw.  Gaatje in het conservenblik met spijker slaan. Touwtje erdoor en grote knoop maken. Het moeilijkste was om vervolgens blikje twee bij de buurjongen aan de overkant (in Eindhoven @ Anton) van de straat en op de eerste verdieping te krijgen. Daarna kon je praten en luisteren.

En zo'n Philips (!) Knijpkat heb ik jaren in mijn bureaula gehad.

Reactie van Rob van der Meulen 7 uur geleden

De knijpkat, voor hen die precies willen weten hoe alles werkt, de technische informatie van Philips.

De blikjestelefoon, voor de jongere forumbezoekers die zich nog afvragen wat ze nu later moeten worden, misschien iets in de techniek? Een eerste stap?

Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer 5 uur geleden

In dit bericht kunnen we niet onvermeld laten de interessante documentaire van Ferry van der Vliet:
https://www.nederlanders.fr/profiles/blogs/erfgoed-ontdekken. Nog maar onlangs geplaatst in het forum.

Daar onder meer deze stoomwagen van Cugnot. 

Niet dat het een "Apparaat is dat ik gekend heb" (titel) maar het past mooi in dit draadje. 

Ik ben benieuwd of er nog echte Franse apparaten zijn die u gekend heeft! Iets met kurken? 

Reactie van Rob van der Meulen 5 uur geleden

Er ging iets mis op m'n mobieltje, of liever gezegd met het per ongeluk aantikken van iets roods...verdwenen dat schoolreisje naar Hoorn. In de herhaling een bezoekje aan het Museum van de Twintigste Eeuw in Hoorn met een exclusieve preview voor de bezoekers van dit forum die te ver weg wonen. Met toch iets meer dan een nostalgische blik over de schouder naar oude techniek, goh, wat leuk. Maar tegelijk een vraagteken bij de complexiteit van de technische en ict omgeving waar we volledig van afhanklelijk zijn geworden. Wie heeft er nog het overzicht? Wie is waarvoor verantwoordelijk? Waar is de centrale helpdesk wanneer het stevig mis zou gaan? Lastige vragen, misschien maar luisteren naar klassieke muziek via de draadomroep met uitstekend geluid uit die PTT luidsprekerboxjes. Geen dure radio nodig, geen onderhoud, geen gedoe met buizen die moeten worden vervangen.

Reactie van Rob van der Meulen 4 uur geleden

Geen kurken, wel een paar keer een buizenradio gerepareerd voor Franse kennissen, merken als Radiola en Point-Bleu, een iets vriendelijker woord voor Blaupunkt.

Reactie van Rob van der Meulen 4 uur geleden

Een kort gedicht van Lévi Weemoedt.

Capitaine Mobylette


Van zwart haar moet ’k zo huilen.
Van blond krijg ik ’t benauwd…:
ach! vind je ’t erg als jij vannacht
je bromfietshelm ophoudt?

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

Ga naar...

© 2026   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden