Een paar jaar geleden zaten we op een terras op de Place de la Répiblique, in onze voormalige woonplaats Orange (84).

Op het tafeltje naast ons lagen vier mobile telefoons en daaromheen zaten vier jonge mannen, twintigers, schatten we, druk te discussiëren. Eén van de telefoons rinkelde en de eigenaar nam zichtbaar verstoord op. Hij luisterde even, zei toen: ‘J’peux pas te parler, J’suis posey avec mes bros à la Place Rep en train de chiller’ en gooide de telefoon weer op…

We waren lang in de Verenigde Staten het afgelopen jaar en als je daarheen gaat met twintig plus jaar aan Franse culinaire woordenschat, dan is dat even wennen.

Neem nou een bezoek aan een typisch Amerikaanse restaurant, wat natuurlijk begint met het openslaan van het menu. Waar je groots de entrees toelachen. Vooruit, we zien het ontbrekende accent even over het hoofd, maar dit betreft niet de voorgerechten, zoals je zou verwachten, maar dit zijn de hoofdgerechten. Dus is de vraag…