Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!
Na 25 jaar Bourgogne terug naar Nederland
In januari 2001 verruilden mijn vrouw en ik met twee kleine kinderen op stel en sprong ons veel te dure huis in Het Gooi voor een veel te grote boerderij in de Bresse. Het was een beetje een bevlieging. We hadden in de Bourgogne rondgekeken tijdens een zomervakantie bij vrienden, vonden het er prachtig, we bekeken wat makelaarsetalages en dachten: waarom eigenlijk niet?
Nu terugkijkend heb ik geen spijt van die stap. Het was soms een wilde rit, maar we hebben het in ieder geval geprobeerd. Toch zitten we nu - 25 jaar later - weer in Nederland. En ook dat voelt als een prima beslissing.
Natuurlijk, in 25 jaar ben je ergens ingeburgerd. We hadden diverse huizen gekocht en verkocht en zaten in ons derde huis met galerie in het centrum van Tournus. Ik runde diverse websites voor mijn stadje, waaronder mijn Franstalige blog de-tournus.com met subdomeinen voor lokale verenigingen en bedrijven. We hadden een galerie aan huis, pal in het centrum. En ik hielp zelfs mee de huidige burgemeester verkozen te krijgen, met vergaderingen bij ons in de winkel. Op papier was ik een rasechte Tournusien.
Het glazen plafond van de integratie
En toch... onze vrienden en kennissen in Frankrijk waren grotendeels niet-Frans. Andere Nederlanders, Britten, Zwitsers en zelfs Amerikanen en Australiërs. Mensen die net als wij ooit de stoute schoenen hadden aangetrokken. De echte Fransen waren aardig, behulpzaam en volkomen ondoorgrondelijk. Wij kwamen er niet echt tussen.
Dat ligt niet aan de Fransen. Integratie op dat niveau is gewoon een generatiekwestie. Mijn kinderen zijn er wél volledig in opgegaan, want die hadden allemaal vriendjes van school, van dansles en een bandje. Maar mensen van onze leeftijd zaten gewoon niet te wachten op buitenlanders in hun sociale kring. En nu denk ik ook dat wij met onze hobby’s, ons werk en onze ideeën gewoon veel te ánders waren.
Ook bijvoorbeeld als het gaat om de Bourgondische levenskunst. Het urenlange tafelen, de eindeloze bespiegelingen over wat er gegeten is, nog gegeten gaat worden en gegeten had moeten worden. Veel Nederlanders dromen ervan. Ik niet. Mij laat het volkomen koud waar iemand zijn asperges koopt en welke wijnboeren hij allemaal kent. Na een paar uur luisteren naar gelul over eten kun je mij wegdragen.
De rust van de indolentie
Ook zoiets. Fransen zijn geen helden als het gaat om verandering. Ze doen dingen op een bepaalde manier en zo hoort het gedaan te worden want zo doen ze het al jaren. Dat heeft charme als het gaat om het ambachtelijke van de kaasmaker en de vigneron. Maar ik heb altijd die Nederlandse neiging om dingen anders en beter te organiseren, stappen te zetten, processen om te gooien. Dat leidde niet zelden tot grote frustratie en een keer zelfs tot een zeer kostbare rechtszaak die ik in hoger beroep maar ternauwernood won. Dat ‘laisser faire, laisser aller’ maakte mijn niet rustiger maar ongeduldiger. Dat ging knagen.
Kleinkind hakt de knoop door
Onze kinderen zijn al jaren geleden vanuit de Zuid-Bourgogne naar Amsterdam vertrokken om te studeren en te werken. Al waren ze natuurlijk ‘Frans’ opgevoed, ze willen voor geen goud terug. Ze houden van Amsterdam en hun Nederlands wordt steeds beter. Ik heb een hekel aan lange autoritten, en ben dus niet het type dat voor elke verjaardag even terug scheurt. Toen we eens drie maanden een flat huurden in Amsterdam Oost - van vrienden die een wereldreis maakten - realiseerden we ons dat we Nederland misten. We werden blij van het ongecompliceerde, eerlijke, directe van de Nederlanders, van de Amsterdamse humor, van het jolige praatje voor de vaak in de Turkse snackbar. Het ontroerde me zelfs. Nederlanders zijn zo lekker Nederlands!
Een warm bad
Kortom, we zijn terug. Weer vast in Amsterdam (Weesp) wonen voelt precies zoals we hadden gehoopt. De kinderen zijn in de buurt, we komen bij buren over de vloer, de Vomar en de Hema om de hoek bieden precies wat we nodig hebben en we blijken prima te kunnen leven zonder 200 soorten yoghurt.
Het is een warm bad, maar tegelijk ook ingewikkeld. Je moet echt zó veel regelen bij een remigratie. Banken, telefoon, internet, belastingen, pensioen. Mijn Japanse vrouw moest opnieuw door allerlei immigratiehoepeltjes springen. We zijn nu bijna een jaar terug en nog steeds is niet alles op orde.
Het acclimatiseren duurt mede langer, vrees ik, doordat ik niet zo zorgeloos en wendbaar meer ben als toen ik rond mijn veertigste de sprong naar La Chapelle-Thècle waagde. Je deed maar wat en het kwam goed. Nu weer allerlei nieuwe dingen leren (Tikkie!) is minder makkelijk dan ik had gedacht. Maar goed, we hebben geen haast.
En Frankrijk dan?
We zijn écht geëmigreerd en weer Nederlands ingezetenen Wel hebben we het huis in Tournus gehouden om te verhuren als vakantiewoning, met behulp van een conciergerie. We zullen dus zeker regelmatig terug moeten, ehh.... mogen. En ik heb natuurlijk al die tournus-sites nog. Moet ik ze gewoon weggooien, sluiten? Nee, dat kan ik de eigenares van memoire.de-tournus.com niet aandoen. Ik zal eens met de burgemeester chatten. Ik heb nog wat van hem tegoed.
Ga je ook naar Frankrijk verhuizen? Of kom je juist terug? En wat zijn dan je motieven?
Weergaven: 2499
_____________________________
☑️ Beste plaatser van dit bericht,
fijn dat je gebruik maakt van dit forum. Doe alsjeblieft mee met de discussie die volgt op je bericht! Reageer zelf op de reacties die anderen geven. Dat mag ook best een bedankje zijn.
_____________________________
Klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek.
-
Reactie van A.L. Longayroux gisteren
-
-
Reactie van Cornelis (Kees) Vonk gisteren
-
Hallo Krek,
Ik ben eens op zoek gegaan naar informatie over remigratie op infofrankrijk.com en vond daar voornamelijk artikelen over hoeveel % teruggaat etc. Met jouw ervaring, zou het niet nuttig zijn om de administratieve handelingen voor terugkeer eens op een rijtje te zetten en te delen? Als je daar tenminste tijd of zijn in hebt.
Groeten, Cornelis (Kees) Vonk
-
Reactie van particulier gisteren
-
Goedendag. Met interesse de verhalen gelezen. Wij zijn in 2024 na ruim 20 jaar in Frankrijk te hebben gewoond weer terug gegaan naar Nederland. Reden: kinderen/kleinkinderen/gezondheid. We hadden het 'geluk ' om ons Nederlandse huis aan te kunnen houden. Dat is nu met de overspannen huizenmarkt een groot goed. Onze kinderen hebben weer ons huis in Frankrijk gekocht. We verkeren n een luxe positie dat weten we. Om een lang verhaal kort te maken: onze terugkomst naar Nederland verliep heel vlotjes, immers we hadden een huis. Het invoeren van de auto was wat lastiger. Wij komen ieder jaar weer terug op 'onze 'stek en zijn dan weer heel gelukkig om hier te zijn. Wat vaak vergeten wordt : na jaren in Frankrijk te hebben gewoond is de kennissenkring/ vriendenkring in Nederland ook 'opgedroogd 'en moet je dan ook weer een nieuwe/andere kennissenkring opbouwen. Net zoals je in Frankrijk destijds hebt gedaan. Of het in Nederland beter is? Ik betwijfel het. Denk alleen maar aan de herrie, de korte lontjes, het weer!! Ik ben altijd weer heel blij om weer een periode in Frankrijk, bij onze Franse vrienden en kennissen te zijn.
-
Reactie van Gregor (Krek.) Hakkenberg gisteren
-
@Kees Ik ben niet de juiste persoon om dat aan te vragen, want administratief nog verstrooider dan Professor Zonnebloem ná diens crematie. Ik doe de dingen als ze op me af komen, dus vaak te laat, en vergeet vervolgens meteen wat ik gedaan heb. Het boeit me allemaal niet. Iemand zou Google Gemini of Claude eens om een overzicht kunnen vragen.
Wel heb ik ene leuk gidsje geschreven over het zoeken en kopen van een huis in Frankrijk. Gratis te downloaden vanaf mijn site krek.nl
-
Reactie van Anton Noë, beheerder en gastheer 18 uur geleden
-
Een volledig dossier; "Terugkeren naar Nederland" staat op Infofrankrijk.com
-
-
Zo, dat is snel, Anton! Had je dit al liggen of heb je AI gebruikt? In dat laatste geval is het slim om te vermelden dat niet alles per se 100% klopt.
-
-
Dag Krek,
Dank voor je openhartige bijdrage. Een waardevol en kwetsbaar verhaal dat voor veel Nederlanders in Frankrijk herkenbaar zal zijn, al zullen velen dat helemaal niet herkennen en sommigen dat ontkennen. Het glazen plafond van de integratie, de spanning tussen Bourgondische traagheid en Nederlandse daadkracht, het moment waarop de kinderen in Amsterdam de doorslag geven.
Ik herken er veel in. De afgelopen decennia heb ik afwisselend in Nederland en Frankrijk gewoond, vastgoed in beide landen, huizen gekocht en weer verkocht, opdrachtgevers aan beide kanten van de grens. "Waar wil je wonen" en "waar wil je zijn" zijn niet altijd hetzelfde vraagstuk — en beide raken aan die fundamentele vraag: "wie wil je zijn?".
Over het dossier "Terugkeren naar Nederland": Nederlanders.fr en Infofrankrijk.com vormen samen een goedgevuld kennisarchief. Er zijn in de loop der jaren talloze berichten en forumdiscussies over dit onderwerp verschenen — persoonlijke verhalen, praktische handleidingen, openhartige discussies tussen leden. Zoek met de juiste termen in dit forum en je treft een rijke bron aan ervaringen, blogposts en reacties. Lees meer · en nog meer.
Veel van dat materiaal was inmiddels toe aan actualisering; regelgeving, formulieren en peildatums veranderen nu eenmaal. Het nieuwe dossier brengt die verspreide kennis samen in één samenhangend artikel, geschreven als handleiding, niet als anekdote.
Je vraag over AI: ja, ik gebruik AI — als schrijfhulp, om te structureren en te assembleren, niet als vervanging van kennis. De inhoudelijke basis komt van elf jaar beheerderschap (Nederlanders.fr sinds 2015, Infofrankrijk sinds 2018) en van eigen ervaring: sinds 1981 ben ik tweemaal vertrokken uit Frankrijk, inclusief huis kopen en weer verkopen met alle fiscale en administratieve rompslomp die daarbij hoort. Elke feitelijke claim is vervolgens geverifieerd aan primaire bronnen: NederlandWereldwijd, Belastingdienst, SVB, CAK, service-public.fr, impots.gouv.fr, URSSAF, het belastingverdrag NL-FR 1973, EU-Verordening 883/2004, artikelen uit de Code général des impôts, recente Hoge Raad-arresten over box 3, en peer-reviewed onderzoek van Spaan/Henkens/Kalmijn (2025). De complete bronnenlijst staat onderaan het artikel.
Dat je opmerkt dat niet alles per se 100% klopt is overigens terecht als algemeen voorbehoud — peildatum april 2026, en regelgeving blijft bewegen. Juist daarom is dit forum zo waardevol: wie iets tegenkomt dat niet meer klopt, met bronverwijzing, kan dat melden. Dan pas ik het aan.
Groet,
Anton
Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels.
© 2026 Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.
Verzorgd door
Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van Nederlanders.fr