Nederlanders.fr

Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Op dinsdag  30 november om 09h15 gaat de zaal open. De conversatieclub start om 10h00.  KLIK HIER  .......



Vorige week stond op deze site een bijdrage van John Hein, nieuw op dit forum, over zijn plannen (misschien dromen) over een woongroepvorm voor remigranten uit Frankrijk. https://www.nederlanders.fr/profiles/blogs/samen-wonen-in-een-woong....
Elders op het forum is een vergelijkbare discussie gevoerd over woongroepen in Frankrijk, maar ik schrijf hier heel specifiek over wensen en mogelijkheden voor remigranten: Nederlanders die in het verleden naar Frankrijk zijn geëmigreerd en plannen hebben om terug te keren naar Nederland. De beschrijving die John gaf van zo’n woonvorm was weldoordacht, een mooi mengsel van hoop en realiteit. Er hebben zich enkele leden gemeld die belangstelling hadden, maar helaas heeft John niet meer gereageerd, mogelijk afgeschrikt door sommige reacties.

Omdat ik al een tijdje meeloop op dit forum weet ik dat veel leden hier nogal narrig kunnen reageren op plannen of vragen over remigratie. Ik wil niet zo ver gaan om het een taboeonderwerp te noemen op dit forum, maar veel remigranten krijgen het gevoel dat ze zich hier moeten verantwoorden voor remigratie-plannen om een vraag te mogen stellen. Ik wil de leden oproepen om afkeurende geluiden over remigratie nu eens achterwege te laten.

Jaarlijks emigreren gemiddeld tussen de 2000-3000 Nederlanders naar Frankrijk (ruim 1000 gezinnen), aldus het CBS. Dat aantal is al jaren redelijk stabiel (2020 had een uitschieter naar beneden met nog geen 1000 emigranten, maar dat lijkt mij een corona-gerelateerde eenmalige afwijking). Binnen drie jaar is naar schatting de helft van de emigranten weer terug, na zeven jaar nog eens de helft van de overigen. Emigratie naar Frankrijk is voor minder dan één op de vier emigranten definitief, dus drie op de vier emigranten keert, soms snel, soms na vele jaren, weer terug naar Nederland. We hebben het dus over minimaal 1500 remigranten per jaar, waarschijnlijk meer.

Tot een paar jaar geleden hadden remigranten het redelijk gemakkelijk. En dan doel ik nadrukkelijk niet op de emotionele kant van remigratie, die kan heel heftig zijn, noch op alle praktische voorbereidingen waaronder de verkoop van het Franse huis en afwikkelen van zaken als verzekeringen en eventueel het bedrijfje in Frankrijk. In feite is remigreren niet heel veel meer dan afmelden bij de Franse belastingdienst en aanmelden op het gemeentehuis van de nieuwe woongemeente in Nederland. Maar de laatste paar jaar is er een enorm obstakel bijgekomen voor remigranten: de Nederlandse woningmarkt! En dat obstakel wordt met het jaar erger, zonder dat er verbeteringen in zicht zijn voor de aankomende paar jaar.

Ik heb wat cijfers vergeleken van het CBS en de INSEE: De gemiddelde prijs van een Nederlands huis (cijfers van 2019) is meer dan € 2500/m2, de gemiddelde prijs van een Frans huis was in 2019 iets meer dan € 1900/m2. Dat lijkt een overbrugbaar verschil: de meeste remigranten accepteren (of willen zelfs) minder m2 in hun woonhuis in Nederland dan wat ze hadden in Frankrijk. Totdat je gaat kijken naar cijfers die er echt toe doen: Op de Franse campagne kost een huis gemiddeld € 1200/m2, op het Nederlandse platteland € 2100 en dat prijsverschil neemt heel snel toe en wordt dus steeds moeilijker overbrugbaar voor remigranten. Ik kan het ook anders formuleren: de verkoopprijs op het Franse platteland van een gemiddeld huis is € 220.000, de gemiddelde verkoopprijs voor een huis op het Nederlandse platteland is inmiddels opgelopen tot meer dan € 330.000. Kort gezegd: de remigrant komt een ton tekort als hij remigreert en als je daar de gemiddelde kosten van een fysieke remigratie nog bij optelt (verhuiskosten, inrichtingskosten etc.) dan kom je al heel snel tot een tekort van € 125.000 of meer.

Natuurlijk geldt dit tekort niet voor alle remigranten: er zijn er die altijd een huis hebben aangehouden in Nederland en simpelweg daar naar terugkeren, er zijn er met voldoende inkomen of vermogen om zich de hoge huizenprijzen in Nederland te kunnen veroorloven en er zijn er die er voor kiezen om te gaan huren (overigens ook bepaald niet goedkoop in Nederland: voor een gemiddeld woonhuis in Nederland betaal je inmiddels bijna €1200/maand, op het Franse platteland waar de meeste remigranten vandaan komen nog geen €700/maand). Toch blijven er vele honderden Nederlanders met remigratieplannen over, die muurvast zitten omdat ze dat gat van € 125.000 of meer niet kunnen overbruggen. En dan komt het plan van John Hein in beeld.

In de door John beschreven woongroep heeft iedere bewoner zijn zelfstandigheid, maar delen zij niet alleen kosten, maar ook een deel van hun leven. Naar mijn idee is dat alleen maar mogelijk als die bewoners tenminste iets gemeenschappelijks hebben. Remigranten delen de remigratiepijn, maar ook hun liefde voor Frankrijk; naar mijn mening is dat voldoende basis om zo’n gemeenschap mogelijk te maken.

Ik lees graag ideeën van leden van dit forum als reactie op dit artikel en het mag best op dit openbare forum tot een discussie leiden, maar mensen met remigratieschaamte wil ik verzoeken om mij rechtstreeks te benaderen via wimvt@ondernemen-frankrijk.nl. Uiteraard behandelen we jullie gegevens als strikt vertrouwelijk: jullie plannen of dromen of zorgen hoeven helemaal niet in het openbaar besproken, laat staan beschimpt, te worden. Wij kennen ook nog mensen in deze categorie en we willen graag een off-line groepje faciliteren die met elkaar in gesprek komt over de contouren en de haalbaarheid van een Frankrijkremigranten-woongroep in Nederland.

Wim

Weergaven: 3530

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20210615, Migratie

Reactie van Wim van Teeffelen op 16 Juni 2021 op 16.14

@Janny: een woongroep is een leefvorm, die lang niet iedereen past, ik probeer slechts mee te denken met de tientallen, misschien inmiddels wel honderden Nederlanders die 'vast' zitten in Frankrijk: wel willen remigreren (vanwege voor hen persoonlijke redenen), maar het niet kunnen (vanwege de financiën).

Wim

Reactie van Janny O. op 16 Juni 2021 op 16.21

Wim, daar vind ik ook niets mis mee. Maar ik deelde mijn overwegingen. Ik waardeer je vaak nuchtere kijk op veel zaken, zoals de terugkeercijfers. 

Het bevalt ons prima in de Vaucluse, maar ik zie echt wel redenen om later eventueel terug te keren. Niet met hangende pootjes, maar gewoon een andere fase in je leven.

Reactie van marielle op 16 Juni 2021 op 17.54

@Michael, ik ben nu sinds bijna 2 jaar met pensioen. Ik had gedacht om, wanneer ik zou ophouden met werken, wel zin zou hebben om ergens anders dan in regio Parijs te gaan wonen. Mijn plannen waren om misschien in het noorden van de Vendée te gaan wonen. Eén van mijn kinderen, mijn zoon, woont daar. Ik vind de mensen wel vriendelijk, niet te ver van Nantes af (leuke dynamische stad). Ik ben een paar jaar geleden daar ook huizen gaan bezoeken, maar heb toen niet gekocht oa omdat ik nog werkte en ook een appartement en een huis me te veel zou zijn (financieel). Net nadat ik ophield met werken, kregen we al het gedoe met de Covid en ik had geen zin meer in zoeken. Nu denk ik soms misschien moet ik gewoon hier blijven wonen....? Een dochter in Normandië, een zoon in Vendée en de jongste zoon 15 km van mij vandaan, woon ik eigenlijk wel centraal. Ik huur een appartement in een groot huis op de begane grond in een klein stadje 15 km van Parijs. Maak gebruik van een mooie tuin,  (waar de andere bewoners bijna geen gebruik van maken, omdat ze allemaal werken en ben de enige die een terras heeft). In het huis wonen nog 5 andere mensen, alleen of met een partner en de leeftijden verschillen van 30 tot 67. Eigenlijk is het wel leuk zo, maar het wisselt ook nog wel eens van bewoners en ik zou wat meer op mezelf willen zijn. En het is in omgeving Parijs ook druk. Zo als het nu is , weet ik het niet, wat ik wil....

Reactie van Michael op 16 Juni 2021 op 21.54

@Marielle. Ik zou me voor kunnen stellen dat het nog best lastig is om een nieuwe richting te zoeken na het met pensioen gaan... vooral als je in een huis woont met werkende mensen. Je hoort regelmatig van mensen dat ze niet weten waarheen te wandelen of wat te doen, terwijl men het eigenlijk vaak prima weet. Het is vaak meer een zaak van het niet weten hoe het te organiseren... of het gebrek aan een beetje durf. Mijn ervaring is dat een periode van bezinning sowieso altijd goed is... maar waar je ook heengaat, van in beweging komen komt vanzelf weer een andere beweging op gang;-)
Groet, Michael

Reactie van Michelle op 17 Juni 2021 op 12.35

Om het beeld wat breeder te trekken dan alleen gepensioneerden: wij zijn een jong stel met een dreumes en verhuizen volgende week terug naar Nederland. Enigszins met pijn in het hart, maar ik vind het ook waardevol dat mijn dochter haar familie kent (en andersom natuurlijk ook voor de opa's en oma's). Waar we eerder 'dichtbij' woonden (relatief gezien dan, maar goed bereisbaar) en vakanties en bezoekjes van familie en vrienden prima gingen, was dit jaar anders en woonden we wel echt in het 'buitenland' door Corona. Dus we gaan terug en lopen precies tegen al die dingen aan, een grote administratieve rompslomp, geen woonruimte (tijdelijk nu voor 2,5 maand om vanuit daar verder te zoeken), nog geen baan, enorm hoge huren of huizenprijzen in vergelijking met wat we hier betalen, ondanks dat we in Bordeaux wonen. Zorgverzekerking moeten uitkiezen wat ook echt heel veel kost. Natuurlijk betaal je dat in frankrijk ook wel, maar zit het verkapt in je lagere salaris en is het meer naar ratio. Soms vraag ik me af waar we aan beginnen. Een huisje op de grens in Noord-Frankrijk kost veel minder en daar heb je dan ook nog eens een mooie tuin bij.
Maar of wij dan bij een woongroep zouden passen? Ik hoor steeds meer mensen en vrienden om me heen over woongroepen. De vraag is wat je precies zoekt? De toegankelijkheid van altijd bij iemand terecht kunnen voor een praatje? Vind je dat ook in een actief dorp bijvoorbeeld? Ik vond laatst een woongroep met een plekje vrij, de huurprijs was inderdaad een stuk lager dan een doorsnee huurwoning. Maar is dat dan voldoende reden om voor een woongroep te kiezen? Wat zouden bijvoorbeeld je selectie criteria zijn uit alle aanmeldingen. Want alleen 'remigranten' (en woonprobleem) is best breed, dat wil niet zeggen dat je ook hetzelfde over bepaalde dingen denkt, wat wel handig is om het samenleven makkelijker te laten verlopen.

Reactie van marielle op 17 Juni 2021 op 14.55

Michael , je slaat de spijker op zijn kop, behalve het feit dat ik mij niet verveel hier. Een periode van bezinning is inderdaad goed en dat was ook mijn plan. In iedergeval 1 jaar niks doen en kijken wat er komt, maar ondertussen is het bijna 2 jaar door de Covid. Afijn ik  zie wel en probeer het los te laten...

Michelle, kijk een stel met kleine kinderen in de buurt is juist zo goed in een woongroep lijkt mij. Er zou bijvoorbeeld iets geregeld kunnen worden met de opvang of het uit school halen van de kinderen door de mensen , die niet meer werken. Of een dagje oppassen als een van de kinderen ziek is en de ouders werken. Verder kan er samen ondernomen worden met de kinderen en de ouders in een gezamelijke moestuin. Of andere activiteiten terwijl de ouders werken, maar dat kan natuurlijk ook in een klein dorp , wanneer je de buurt goed kent.

Reactie van Yolanda op 18 Juni 2021 op 9.50
Reactie van Anja Weinberg op 18 Juni 2021 op 10.31

Hallo Wim, ik ben ook al een paar jaar bezig om terug te keren naar Nederland. Ik ben helemaal alleen nu en spreek geen Frans. Een huurhuis in Nederland in de vrije vestiging kan ik niet betalen met alleen maar een AOWtje en een sociale huurwoning zit er écht niet in. De wachtlijsten zijn overal immens lang. Ik ben nu 70 en het zou mij ook best iets lijken om in een groep te wonen met gewoon je eigen huisje, maar wel de hulp van andere Nederlanders die misschien wél Frans spreken. Ik hoop dat iemand een ideetje heeft want die van mij zijn inmiddels wel op....

Reactie van ineke sollman op 18 Juni 2021 op 11.46

Ik ben het volledig eens met Michelle, hier France laat je het e&a, daar Nederland krijg je wat- een zeer persoonlijke keuze, het is wat het is. Inderdaad rompslomp van papierwerk is complex voor zowel oude als jonge mensen.

Salut

Reactie van Janny O. op 18 Juni 2021 op 12.35

Als je alles rustig op een rijtje zet dan denk ik dat die papieren rompslomp ook wel meevalt. Maar het krijgen van een huis is veelal een veel lastiger verhaal. 

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

SNELMENU

SPONSOR | ENTREPRISE

© 2021   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden