NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Wij hebben een hele lieve, sympathieke werkster. Een alleenstaande vrouw zonder kinderen met een verleden dat niet helemaal gelopen is zoals ze gewenst had, maar evengoed altijd zeer goedlachs. Ze werkt zo ongeveer bij iedereen in het dorp en weet dus ook nagenoeg alle gebeurtenissen, roddels en sterfgevallen. 

Ze houdt alleen niet zo van poetsen.

Ze vouwt liever de droge was op die in de diverse wasmanden door het huis verspreid staan en ruimt de afwasmachine uit. Het is daarna altijd even zoeken naar de kopjes, borden en bestek in alle kasten, maar wij hoeven één dag in de week niet zelf de machine uit te ruimen. De vloeren worden, daar waar ze het meest in het zicht zijn, gestofzuigd en vervolgens met een zwabber en koud water uit de fontein bewerkt. Bovendien zijn elke dinsdag als zij is geweest alle bedden hotel-achtig strak opgemaakt. De rest van de week liggen de lakens en dekens opgefrommeld aan het voeteneind, wat overigens heel gezond schijnt te zijn ter voorkoming van bedmijten en dat soort beestjes, maar op dinsdagavond stappen wij allemaal in een keurig strak bed. Dat je dan bij het plegen van de avondplas nog steeds aan de wc-bril blijft plakken is jammer, maar ja, ze kan natuurlijk niet alles in die 3 uurtjes.

Ik heb in het begin wel eens voorzichtig gepoogd enige sturing te geven aan haar werkzaamheden, door bijvoorbeeld aan te geven dat schone toiletten wel boven aan mijn verlanglijstje staan en dat ze misschien eens kon proberen de vloeren met warm water en zeep te dweilen. Dat hielp! Die dag blonken alle vloeren ons tegemoet en werden beide toiletten schoon en fris door haar achter gelaten. De week erna werd de emmer gewoon weer bij de fontein gevuld en kregen de wc's al naar gelang haar humeur, wel of niet een beurt. 

Het is toch al met enige gêne dat ik iemand betaal om mijn viezigheid weg te poetsen, laat staan dat ik haar elke week weer opnieuw durf te vragen de toiletten te boenen. Dat doe ik dus ook niet, ik haal zelf af en toe wel een doekje over de bril. Ondertussen heb ik wel elke week 3 uur gratis conversatielessen Frans, want converseren kan ze als de beste. Bovendien weet ik nu precies wat er allemaal in het dorp gaande is.

Gisteren was ze tijdens het uitruimen van de afwasmachine mijn jongste zoon aan het vermaken met haar verhalen, toen ze in alle uitbundigheid een bord uit haar handen liet kletteren. Geschrokken bleef ze ons overladen met verontschuldigingen, zelfs nog nadat ik haar allang had gerustgesteld dat het helemaal niet erg was, dat er bij ons dagelijks borden of glazen tegen de grond gaan. Toen de rust in de keuken weer een beetje was teruggekeerd en zoon zich wederom op zijn thuisschool aan de keukentafel kon richten, hoorden wij opeens een enorme dreun boven ons, gevolgd door een heleboel Franse woorden die je op een conventionele conversatieles nooit zou leren.

Dochters passpiegel die losjes tegen de muur aangeleund stond was door het snoer van de stofzuiger langzaam onderuit getrokken en in duizenden stukjes tegen de tegelvloer gesmakt. Onze arme werkster wist niet waar ze het zoeken moest van ellende, het was duidelijk haar dag niet. Nadat ze de rotzooi weer bij elkaar had geveegd en voor de show her en der nog een beetje met een doekje had gewapperd kon ze eindelijk naar huis. 

Tijdens het afmaken van het noodzakelijke poetswerk die avond, dat was er in alle consternatie niet erg van gekomen, bedacht ik mij dat er geen haar op mijn hoofd een andere hulp zou willen. Ze is gezellig, geestig, aandoenlijk en erg aardig en we houden allemaal steeds meer van haar. ‘Schoon’ is een relatief begrip, zullen we maar zeggen en scherven brengen geluk. Hoewel … van een spiegel?

Dat kan er ook nog wel bij.

Weergaven: 1878

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20181128, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Theodora Besse op 30 November 2018 op 17.51


En dat, El Burro, zeggen ze niet in Brabant en Limburg. 

Alle vrouwen kuisen, maar niet alle vrouwen zijn kuisvrouwen (of kuise vrouwen).


Reactie van Susan op 30 November 2018 op 18.21

Piet jaren in Amsterdam gewoond en gewerkt was veel op de Albert Cuypmarkt maar die uitdrukking ken ik niet

dit is wel leuk

http://www.mijnwoordenboek.nl/dialect/Amsterdams

Reactie van Theodora Besse op 30 November 2018 op 18.38


Susan, je link werkt niet. Ff proberen of deze het doet.

Nee, ook niet. Je kunt er komen door naar www.mijnwoordenboek.nl te gaan. Onderaan de pagina staat: Ook op deze website. Klik op Dialect. In de rechterkolom kun je kiezen voor Toon alle dialecten. Onder A klik je Amsterdams aan. Heremetijd, dat haalt de lol er wel af.

Reactie van Susan op 30 November 2018 op 18.48

ja gezien even knippen en plakken in nieuw tabblad  openen en je ziet em verschijnen niet ingewikkeld zelfs jij kan dat  ha ha .

Reactie van Wilna Maijenburg op 30 November 2018 op 19.02

Susan daar kan ik nog flink wat van leren. Rasechte Amsterdamse, wel met moeder uit Westfriesland, veel woorden ken ik, maar er blijven er nog genoeg over. Ik ben geboren achter de Kinkerstraat, mijn man in Oost, hij kende woorden die ik niet kende en andersom ook. Zo nu ga ik even een koppie doen, niet echt Amsterdams. 

Reactie van El Burro Català op 30 November 2018 op 19.17

Leuk al deze Kinkerbuurters. Zelf woonde ik een aantal jaren in de Kanaalstraat, bij de J Pieter Heijestraat. Boodschappen oa op de Ten Katemarkt. Ik vond en vind Oud West een leuke buurt. Er wonen nu wel veeel meer yuppen ('Hipsters' heten die nu) dan vroeger. Wat vroeger huurwoningen waren zijn nu koopwoningen.

Reactie van Theodora Besse op 30 November 2018 op 19.19


Wilna, ik ben ook geboren achter de Kinkerstraat, in de Borgerstraat. Augustus 1940, de oorlog was net een paar maanden aan de gang.

Reactie van Piet van Wilpen op 30 November 2018 op 19.22

Ja, mijn verantwoording voor 'optieven kernek'.
Mijn wieg stond in de Czaar Peterstraat. Je had, Kattenburg, Wittenburg, Oostenburg en de eerder genoemde Czaar Peterstraat. De Oostelijke eilanden.

Dus geen 'burg'. Eerder een doorgang van de geciviliseerde wereld naar die van de havenarbeiders.
Een mengelmoes van taal en cultuur die je vooral uitgedrukt zag in de uitdrukking als je iemand niet zo aardig vond.
Versteld stond ik van die kreten en woordenbrij. Ooms, tantes, alles woonde op 1 vierkante km.
Verjaardagen uitbundig gevierd en die (bijna) altijd ontaardde in ontruiming!

Optieven is gewoon: oprotten, opzouten of wegwezen.
Kernek staat in mijn geheugen gegrift. Ik had toen nog een goed gehoor. Daar lag het niet aan.
Op vraag (veel later) aan mijn ouders wie of wat dat was kwam het antwoord: "die was er niet bij!"
Die kon er ook niet bij zijn. Hij of zij bestond niet. Werd gebruikt om zonder verdere breuk in de relaties een eind aan het drankgelag te maken.
Dus als ze elkaar de volgende dag weer tegen kwamen, was kernek de kwade Pier.

Reactie van Wilna Maijenburg op 30 November 2018 op 19.25

Theodora ik ben geboren in de Borgerstraat, nummer 142, tegenover het politiebureau, de ouders van mijn vader woonden boven het bureau. Ik ben in 1954 geboren en ben op school geweest in de Jacob van Lennepstraat, Douwes Dekker school. De wereld is klein. 

Reactie van Theodora Besse op 30 November 2018 op 19.30


Susan, had ik al geprobeerd. Werkt niet.

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0