NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

We hebben de postbode te weinig fooi gegeven. Ze kwam naar ons toerijden over de Eigen Weg (de Impasse eindigt bij de brievenbus onderaan de helling) met een pakketje voor D. van zijn favoriete webwinkel en een kalender voor 2019. We wisten niet zo gauw wat de bedoeling was en hadden ook nauwelijks contant geld in huis, dus we gaven alles wat we hadden. Daarna voor de zekerheid even B(r)oer gebeld, 5 euro was niet genoeg, we hadden een tientje moeten geven. Nu morgen maar even snel naar de muur, want de vuilnismannen en de brandweer komen ook nog. Aan kalenders voor 2019 geen gebrek….Die van La Poste is voorzien van recepten en moppen. Vooral dat laatste vinden we erg grappig. ‘Kan ik die jurk in de etalage passen?’ ‘Wilt u niet liever in een pashokje?’ Dat niveau. Voor ons buitenlanders in ieder geval best te begrijpen. Het recept van een crème brulée van witlof is aan mij niet besteed. Sommige dingen moet je niet willen. Pizzapannenkoeken, hartige muffins, met blauwe kaas gevulde soesjes: nee.

En verder is het nu echt november. Een staartje orkaan gierde om het huis. Vanmiddag trok ik er op uit met de honden en vond zomaar een nieuwe rondwandeling. Dat kwam vooral ook omdat ik niet dezelfde weg terug durfde omdat er opeens een brullende stier in een weiland aan kwam rennen en ik er niet van overtuigd ben dat het schrikdraad rond B(r)oers land overal onder voldoende stroom staat. En ik draag een rood windjack. Dus moest ik een kaal stuk prairie overbruggen met rechts mosterd (dat lijkt op koolzaad maar het bloeit nu) en links graan, naar het dorp. Van daaruit vond ik een nieuwe route terug. De honden genoten. Moeiteloos liggen ze uren voor de kachel en zijn dan zonder ons niet naar buiten te krijgen, maar als er gewandeld wordt staan ze vooraan.

Zondag maakten we met een deel van de familie na de lunch een wandeling door een uitgestrekt bosgebied in de buurt van Falaise. Daar werden we gehinderd door jagers en moesten terugkeren. M. mopperde dat ze borden hadden moeten neerzetten met ‘Chasse en cours.’ Dat jagers in Frankrijk veel te veel macht hebben. Ik houd me meestal wat op de vlakte bij dit soort allochtone zaken, maar als ze het zelf zeggen mag ik het wel beamen. Moeilijker wordt het bij de discussies over de gilets jaune, de gele vestjes. Vrijdagmiddag werden we staande gehouden op de rotonde bij Bernay, er hing een gemoedelijke sfeer maar het zag eruit als oorlog, overal stinkende vuurtjes, versperringen opgeworpen met pallets en autobanden. Heel opportunistisch hadden we een vestje op het dashboard gelegd, zodat D. op tijd op drumles kwam.


Verder kabbelt het bestaan gewoon voort. We hebben heel veel gesnoeid in de coniferenhagen en daarbij flink vuur gestookt. Het was weer een gevecht tussen mens en braam. Ik trok slierten van zeker 20 meter uit de bomen. Meestal met m’n ogen dicht, want ze vechten terug, die bramen. Heel bevredigend om ze dan in vlammen op te zien gaan. We houden ons warm met onze houtkachels en het hout dat we nu in de houtkast hebben opgestapeld is, denk ik, voor de vijfde keer door onze handen gegaan.


Geen Sinterklaas, maar Kerst piept hier al aan alle kanten om de deur. Die dingen, dat mis je dan toch, de gretige snoetjes van de kleinkinderen….maar ja. Ik bak speculaas en pepernoten. Over een paar weken zien én voelen we ze weer live, kleinzoon zwaait naar de telefoon en roept oma, dus hij weet wie ik ben! Het kostte even moeite, maar ik vond bij de Carrefour een doos om wat cadeautjes in te stoppen. Vandaag bracht ik het pakketje naar de post en onderhield de beambte aldaar over het feit dat we een nieuw adres hebben maar dat de bezorgdiensten, op dat lokale postbode na, dat nog niet weten. Stralend antwoordde ze dat ze dat op z’n vroegst volgend jaar verwachtte. En dat ik ook allebei de adressen als afzender kon gebruiken, net zo makkelijk.

Op de terugweg kwam ik onze factrice tegen. Met een brede glimlach zwaaide ze naar me. Ik zet een zakje speculaasbrokken met nog een extraatje klaar in de brievenbus. Over tien nachtjes slapen is D. jarig en dan stuurt iemand hem vast wel een kaartje, desnoods doe ik dat zelf. Dan kan zij haar cadeautje gelijk meenemen en zijn er weer drie mensen blij!

Weergaven: 979

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20181201, Geldzaken, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Wilna Maijenburg op 1 December 2018 op 15.58

Ja voor ons was dat ook de vraag, hoeveel geef je? Onze buurman was postbode en die vertelde dat de kalenders al aardig wat kosten, dus 5€ was wel erg weinig, maar 10€ dat kon wel. Ze zullen niet gauw zeggen wat ze zelf geven. De brandweer kwam gisteren, met een veel minder mooie kalender, maar ook maar 10€ sinds jaren, je zult ze maar eens nodig hebben. Het leuke is dat bij ons elk jaar dezelfde postbode met de kalender komt en altijd tegen twaalven, tijd voor zijn jaarlijkse glaasje whisky met een ijsklontje. De buren vinden het vreemd, bij hun weigert hij altijd een drankje, hij is niet als zijn collega in Bienvenue chez les Ch'tis, de film met Danny Boon. 

Reactie van Theodora Besse op 1 December 2018 op 16.09


Mooi verhaal, Dienke, uit het dagelijkse leven gegrepen. Om de mop moest ik lachen. Heeft ongetwijfeld met mijn niveau te maken...

Reactie van Dienke Cazemier op 1 December 2018 op 16.19
Wij ook, Theodora. Omdat we 'm snapten...Meestal staan we dom te kijken als iemand een mop vertelt. Lezen gaat beter :-)

De brandweer is nog niet geweest, maar ik heb nu een paar tientjes voor het grijpen!
Reactie van Piet van Wilpen op 1 December 2018 op 17.03

Twee weken geleden stond de vuilnisman, onverwacht vroeg, al in de huiskamer.
Vorig jaar was de eerste keer. Toen begin december dus de eerste (klaarliggende) envelop is opgehaald.
Tja wat stop je in die envelop. 
Ik vind dat de vuilnisman een grotere bijdrage mag verwachten dan de postbode. De postbode heeft een redelijk goed betaalde baan en 'verdiend' er nog wat bij.
De vuilnisman krijgt dus € 20,00.
De postbode € 10,00.
En de brandweer? Is ook mijn grote vraag!
Twee leden van de vrijwillige brandweer zijn mijn naaste buren.
Komen langs met de kalender en schrijven keurig een kwitantie uit voor het ontvangen bedrag.
Gaf vorig jaar € 30,00. Maar kreeg het gevoel dat dit aan de onderkant van het gemiddelde lag.
Dus ik zou ook graag willen weten wat de brandweer mag verwachten?

Reactie van Theodora Besse op 1 December 2018 op 17.39


Hier komt alleen de brandweer langs met een kalender. De postbode niet en de vuilnisophalers ook niet. Toen ik de eerste keer vroeg: "Is 5 euro genoeg?" zeiden ze héél enthousiast en enigszins verrast: "Bien sûr!" Ik maakte daar uit op dat 5 euro veel is en sinds die tijd geef ik 5 euro. De mensen hier zijn bepaald niet rijk.

Wanneer ik de postbode zie geef ik hem een fles goede wijn cadeau, maar ik zie hem zelden. De gemeentesecretaris krijgt een fles wijn voor haar hulp met diverse dingen en haar geef ik ook een fles wijn voor de postbode, want hij komt iedere dag in het gemeentehuis. Dat vinden ze een leuk bewijs van waardering. Overal is het natuurlijk anders en afhankelijk van waar je woont.

Reactie van Wilna Maijenburg op 2 December 2018 op 10.51

Het eerste antwoord op de vraag zegt dat 10€ netjes is voor de postbode: https://bebes.aufeminin.com/forum/sondage-combien-donnez-vous-pour-...

Reactie van hilde op 4 December 2018 op 21.45
Het verschil tussen de facteur, les éboueurs en de brandweer is dat de laatste volledig gratis je leven redden, of je huis .
Reactie van Theodora Besse op 9 December 2018 op 15.52


Vandaag in NotreTemps.com een artikel over wat je de postbode, de brandweer enzovoort kunt geven. Kennelijk is het voor Fransen ook niet helemaal duidelijk en hebben ook zij aanwijzingen nodig.

Een bijdrage is niet verplicht, maar vrijwillig, begint het artikel. €1 à €2 is te krenterig. Aan de brandweer geef je ongeveer €6, aan de postbode en de vuilnisman tussen de €5 en €10. Een cadeautje is ook goed.

Je schijnt ook te moeten uitkijken voor bedriegers. Zie NotreTemps.com: "Étrennes: les règles de prudence pour éviter les arnaques".

Reactie van Dienke Cazemier op 9 December 2018 op 15.57

Ach ach, er is ook niets dat aan list en bedrog ontsnapt.... we hebben onze postbode blij gemaakt met een zakje zelfgebakken dikke speculaas, met nog een kleinigheidje erbij! En tja, verder is er nog niemand aan de deur geweest.  

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0