NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Oh!... France, Mon amour… (71) De groene fee of groene duivel!

Absint is een buitenbeentje in de wereld van de anijsdranken en is bijna een eeuw lang het zwarte schaap van de anijsfamilie geweest. Dat heeft alles te maken met het geheimzinnige kruid absintalsem (artemisia absinthium). In tegenstelling tot zijn soortgenoten, zoals salie, dragon en citroenkruid, welke altijd onschuldige keukenkruiden zijn geweest, werden aan absintalsem duistere eigenschappen toegedicht, ofschoon salie, dragon en citroenkruid, net als absintalsem, ook het geheime “thujon” bevatten. Thujon die verwant zou zijn aan de THC in cannabis. Thujon is een organische verbinding die van nature voorkomt in genoemde plantensoorten.

Het toegestane aandeel thujon is nu wettelijk vastgelegd en onder die voorwaarde is absint weer legaal. Weliswaar was het percentage thujon in absint rond 1900 veel hoger dan nu, toch is het waarschijnlijk de slechte kwaliteit van de alcohol geweest en niet de absintalsem die destijds voor problemen zorgde.

Het is een curieuze geschiedenis rond de drank met de groene kleur. De plant werd gebruikt tegen reumatische klachten en als ontwormingmiddel. De ellende begon pas toen de drank absint, waarin de plant (artemisia absinthium) samen met anijs de hoofdrol speelt, werd omarmd door kunstenaars en schrijvers zoals Vincent van Gogh, Oscar Wilde en Ernest Hemingway.

Het begon in Parijs, waarna de groene fee haar vleugels uitsloeg naar de rest van de wereld. De borrel werd in korte tijd mateloos populair in grote delen van de wereld. Het was goedkoop en er zat veel alcohol in, tot wel 70% en werd uiteindelijk de groene duivel!

Het drinken van absint was eerst chique, waarna het populair werd onder de arbeidersklasse, sinds 1860 en steeg het tot het niveau van nationale drank. Er bestaan in Frankrijk meer dan 200 distilleerderijen waarvan Pernod en Ricard met hun pastis de bekendste zijn!  Pastis is veruit het meest gevraagde drankje in cafes en Franse restaurants als aperitief!

In 1914 werd de oorlog verklaard aan de absint en soortgelijke likeuren en in 1999 zien we de eerste absinthes weer verschijnen maar onder strenge Europese richtlijnen van 1988. Het regelt ook de hoeveelheid van thujon (35 mg / l).

Soortgelijke dranken als absint zijn raki, ouzo, sambuca, arak, anesone, pacharan, mastika en … pastis. Ze hebben niet alleen het smaakbepalende ingrediënt anijs gemeen, ze delen ook een boeiende geschiedenis van vele eeuwen en een sfeer van geheimzinnigheid en mystiek.

 Toen de Zwitser Jean Lanfray in 1905 onder invloed van absint zijn vrouw vermoordde, werd de zegetocht van absint een halt toegeroepen. Opeens kreeg absint overal de schuld van: van tuberculose en geslachtsziekten tot zelfmoord en psychiatrische aandoeningen. In 1907 werd absint in Zwitserland verboden, waarna andere landen volgden. In Nederland werd absint in 1909 op de lijst van verboden middelen gezet.

De anijsplant, die ongeveer een halve meter hoog kan worden, komt van oorsprong uit het Middellandse Zeegebied en het Midden-Oosten. Anijs is familie van dille, peen en koriander. Het woord stamt af van het Griekse woord anison en het Latijnse anisum, die hun oorsprong weer hebben in het Arabische woord anysum. In de zomer krijgt de plant parasolvormige bloesem van kleine witte bloemen. In de zaadjes van deze bloemen zit de geurige stof anethol die anijs zo beroemd heeft gemaakt.

Anijs behoort tot de eerste kruiden die gebruikt werden in geneesmiddelen. In het Babylonische Rijk (het huidige Irak en een deel van Syrië en Iran) werden vierduizend jaar geleden al geneeskrachtig veronderstelde drankjes gemaakt met kaneel, zoethout en anijs. Je komt anijs en de daaruit verkregen etherische oliën vandaag de dag ook nog tegen in de alternatieve geneeskunde, waar het genoemd wordt als remedie tegen reumatische klachten, spierpijn, hoest, bronchitis en spijsverteringsproblemen. Aan de geur van anijs wordt een kalmerende werking toegeschreven.

Goed,… en dan zit je gezellig op een terras en bestelt een Pastis. Je krijgt dan een glas met een afgemeten hoeveelheid (2 cl) bruine vloeistof en een flesje water erbij. Op het moment dat je het water toevoegt krijgt het een troebele witte kleur, die ontstaat door de aromatische stof anethol die uit anijszaad wordt gehaald en een etherische olie is. Net als andere olie lost anethol op in alcohol maar niet in water. Door het verdunnen van de drank met water verspreiden kleine onzichtbare druppeltjes of verbindingen van de olie en de alcohol zich door het water. Deze deeltjes weerkaatsen het licht waardoor de witte kleur ontstaat.

Ik heb altijd de neiging om een dubbele Pastis te bestellen, maar dat staat zo inhalig!, dus dan doe ik er maar minder water bij.

Uw constructieve reacties worden gewaardeerd. Hanteer de Netiquette, opgesteld door de webmaster. Reacties die niet voldoen aan deze netiquette worden gemeld aan de webmaster en zullen verwijderd worden!

Weergaven: 1027

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20140621, Kunst en Cultuur

Reactie van Michiel Terwindt op 21 Juni 2014 op 9.21

Hans , is die mediterrane anijsplant niet venkel ( fenouil ) ? Ik ken namelijk geen andere anijsplant in die streken en fenouil ruikt sterk naar pastis en dus naar anijs. Steranijs is zeker een andere plant , maar ook met dezelfde geur.

Reactie van Hans van Bommel op 21 Juni 2014 op 9.40

Michel, De zaden van vekel staan al eeuwenlang bekend om hun geneeskrachtige werking. Ze worden op verschillende manieren tot medicijn verwerkt. Maar het bevat niet de stof Thojon die karakteristiek is voor anijsdranken.

Steranijs: De reden dat het naar anijs smaakt is omdat er anethol in zit. In eten, drinken en snoep wordt in feite vaker steranijs dan gewoon anijszaad gebruikt om een anijssmaak te verkrijgen.

Groet Hans

Reactie van JLCS op 21 Juni 2014 op 14.11

Hans

Hier in Bretagne is Ricard het meeste gedronken, Pastis maar heel weinig. Dit terzijde.

Voor my hoeft hetecht niet ben in mij jonge jaren (zo'n 52 jaar geleden, en in het zuiden rond zwierf enorm dronken geworden van de "tomate" want dat hat zo'n lekker zoet smaakje.!! Had drie weken een kop pijn daar had je geen kaas van gegeten en dus na al die jaren loop ik er nog steeds met een boog om heen, to vermaak van onze France vrienden.

bedankt vor je interessante stukje

Groeten 

Louis

Reactie van Ada op 22 Juni 2014 op 10.41

Hans een leuk en leerzaam stukje. Dank weer.

@ JLCS, Ricard is Pastis, Het is een merk en wij in Bretagne bestellen een Ricard en dus Pastis. Zelfs als je een ander merk in huis hebt noemen zij het nog steeds Ricard.

warme groet Ada

Reactie van JLCS op 22 Juni 2014 op 13.46

@Ada

Pastis en Ricard worden door de zelfde fabrikant gemaakt en er is degelijk een verschillende smaak. Ik heb beiden in huis echter de Pastis fless is nog steeds niet geopend en de Ricard wordt vernieuwd in steeds grotere maten fles. Zo als ik al geschreven heb het geeft  mij een knallende hoodpijn en dus blijft het voor mij een lekkere malt whisky of nog liever een "jonge". Echter die raakt al weer op; Zo jongens in Nederland als jullie dit lezen pas er op gauw komen en mee brengen anders blijft de keuken gesloten!!!

Reactie van Ada op 22 Juni 2014 op 14.38

@jlcs, laat ik nu altijd denken dat Ricard de enige echte pastis maakt! jee ...

Dus jouw keuken gaat alleen open met een goeie fles whiskey? mijne met een goeie fles wijn! of Cider.

Ada

Reactie van Henri Bik op 22 Juni 2014 op 14.45

Pastis is een drank die onder verschillende merken door verschillende fabrikanten wordt gemaakt. In de Hérault is 51 de populairste gevolgd door Ricard, beide merken worden geproduceerd door het concern Pernod Ricard. Bij de loto (franse bingo) wordt het nummer 51 dan ook afgeroepen als 'pastis.!' Ikzelf proef geen verschil tussen 51 en Ricard, maar mijn Franse vrienden zegggen dat Ricard anijsachtiger smaakt.

Duval en Casanis van het concern Boisset zijn andere bekende merken. 

Ik heb Pastis hier leren drinken en ik vind het een prettig apéritif bij de lunch, want dan ben ik nog niet toe aan een droge Noilly Prat of Irish whiskey, die ik voor het diner als apéritif neem. Fijn aan de pastis is dat je het met water net zoveel kunt verdunnen als je wilt. 

Absinth heb ik nog nooit geproefd, het heeft een sinistere klank voor mij.

Reactie van Ada op 22 Juni 2014 op 14.57

pastis is heerlijk als het zoals nu lekker warm is. op het terras als verfrissende drank1

Reactie van Han van Ettinger op 23 Juni 2014 op 23.58

Hans, helder en informatief verhaal, duidelijk geschreven. Laat toch nog een beetje mystiek rond deze drankjes levend... Prima, dank je wel! 

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0