NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort !

Ouderschapsverlof is in Frankrijk goed geregeld, althans voor de moeder. Afhankelijk van het aantal kinderen dat de moeder al heeft, de duur van de arbeidsovereenkomst vóór de bevalling en het aantal kinderen dat wordt verwacht (eenling of meerling) heeft de werkende zwangere vrouw volgens de Code de Sécurité Sociale recht op zwangerschaps- en geboorteverlof. De Loi de Travail voegt daaraan een vrij lang betaald ouderschapsverlof toe. Op Ameli.fr is uit te rekenen gedurende hoeveel tijd de moeder recht heeft op moederschapsverlof en hoeveel zij gedurende die tijd krijgt uitbetaald (zie hier).

Voor de kersverse vader daarentegen is le congé de paternité, vergeleken met andere westerse landen, nogal mager geregeld. De vader van een franse pasgeborene krijgt 11 dagen om voor zijn kind te zorgen; bij de geboorte van een twee- of meerling krijgt de kersverse papa er nog 7 dagen bij. Dit vaderschapsverlof mag direct worden opgenomen na de drie dagen geboorteverlof waar de vader ook recht op heeft, maar het moet in ieder geval zijn opgenomen vóórdat het kind vier maanden oud is. Voor dit verlof krijgt de vader dezelfde vergoeding van de Sécu als de moeder tijdens haar moederschapsverlof (80,21% van het bruto salaris). Hij moet daarvoor wel aan allerlei strikte eisen voldoen, zie Droit-Finances. Zo moet hij minimaal zes maanden zijn ingeschreven bij de Sécu en sociale lasten hebben betaald over een minimum aantal arbeidsuren.

Echter, onder president Hollande is in januari 2015 la loi pour l'égalité hommes-femmes in werking getreden. Deze bevat een geheel nieuwe regeling voor ouders die het ouderschapsverlof samen delen. Zij ontvangen een uitkering PreParE (Prestation Partagée d'Education de l'Enfant). Het ouderschapsverlof wordt dan voor het eerste kind uitgebreid van 6 tot 12 maanden, wanneer zowel de vader als de moeder ieder zes maanden ervan voor hun rekening nemen. Vanaf het tweede kind wordt 24 maanden PreParE uitgekeerd, wanneer de vader de laatste 12 maanden van het ouderschapsverlof opneemt. Ondanks deze regeling is het percentage vaders dat in Frankrijk vaderschapsverlof opneemt, nog steeds gering. Zie Le Figaro.

Tijdens het vaderschapsverlof wordt de arbeidsovereenkomst opgeschort, maar de werknemer kan niet worden ontslagen. Het wordt aan de vrije keuze van de vader overgelaten of hij het vaderschapsverlof wel of niet opneemt. In sommige arbeidsverhoudingen zal deze "keuzevrijheid" sterk worden beïnvloed door het oordeel van de werkgever en de invloed van het vrijwillige verlof op eventuele promotiekansen.

De partner die niet de vader is van het kind maar met wie de moeder samenleeft (man of vrouw) heeft ook recht op congé de paternité. Voor alle te vervullen formaliteiten en aanvragen zie eveneens Droit-Finances. Ouderschapsverlof bestaat ook voor adoptie-ouders (congé d'adoption). Hierbij beschikken de ouders samen over tien weken verlof. Wanneer zij dit daadwerkelijk samen delen krijgen zij er nog 11 dagen bij. Maar ook voor hen geldt de bovengenoemde PreParE-regeling.

In veel andere europese landen wordt de rol van de vader in de zorg voor het kind belangrijk gevonden en is een soms langdurig en betaald vaderschapsverlof wettelijk geregeld. Zweden spant daarbij de kroon: zweedse ouders krijgen na de geboorte van een kind samen 480 dagen om voor het kind te zorgen. Gedurende die tijd ontvangen zij gedurende ruim een jaar 80% van hun loon. Ze mogen zelf kiezen hoe ze die dagen onderling verdelen, maar zowel de moeder als de vader moet minimaal drie maanden ouderschapsverlof opnemen. Doet een van beiden dit niet, dan worden de drie maanden van de 480 dagen afgetrokken. De regering hoopt hiermee vaders min of meer te dwingen om minimaal drie maanden voor hun kind(eren) te zorgen. Zie DeMorgen.be.

In Duitsland is het weer anders geregeld: een van de ouders, naar vrije keuze, mag een jaar lang ouderschapsverlof opnemen en ontvangt in die tijd 65% van het loon. Wanneer de andere ouder daarvan twee maanden voor zijn/haar rekening neemt, wordt de duur van het ouderschapsverlof verlengd tot 14 maanden.

In Nederland bestaat recht op ouderschapsverlof óf voor de vader óf voor de moeder. Zij kunnen dus kiezen. De duur ervan is wettelijk vastgelegd: 26 x het aantal uren dat per week wordt gewerkt. Dat betekent bij een fulltime baan dus zes maanden verlof. Maar ouderschapsverlof is in Nederland onbetaald, al kan de werkgever besluiten om het loon, al dan niet gedeeltelijk, door te betalen. Meestal is doorbetaling geregeld in de cao. Zie Service SNS Bank. Maar in het nieuwe regeerakkoord wordt per 2019/2020 een geheel nieuwe regeling voorzien, zo meldt Europa-nu.nl.

Het ouderschapsverlof is ook op EU-niveau geregeld in een europese richtlijn uit 2010. Tot woede van het europese werkgeversoverleg heeft de belgische Eurocommissaris Marianne Thyssen in april van dit jaar een voorstel gedaan om het ouderschapsverlof op europees niveau te vernieuwen. Zij stelt voor om in alle EU-lidstaten aan de vader een recht op 10 dagen geboorteverlof toe te kennen en om betaald ouderschapsverlof voor zowel de vader als de moeder op minimaal vier maanden vast te stellen, op te nemen vóór het kind 12 jaar wordt. Zie DeRedactie.be. Zij wil dat dit verlof zowel voor de vader als voor de moeder wordt betaald door de sociale zekerheid van ieder land. In de huidige richtlijn geldt een minimum van 4 maanden, waarvan 1 niet overdraagbaar, op te nemen voor de leeftijd van 8 jaar. Maar lidstaten zijn vrij hiervan af te wijken.

Uit een rapport van het Europese Parlement (2015) blijkt dat in de hele EU gemiddeld slechts 10% van de vaders vaderschapsverlof opneemt, waarbij de verschillen per land groot zijn, waarschijnlijk afhankelijk van de wettelijke regeling maar ook van de cultuur van het land. Toch lijkt er een tendens te bestaan dat steeds meer vaders bereid zijn tijdelijk de zorg voor hun kind(eren) op zich te nemen, althans zolang hun carrière niet in gevaar komt.

Weergaven: 1327

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20171030, Kinderen, Overheid

Reactie van Jos van den Hout op 31 Oktober 2017 op 7.52

Theodora.
Wat een warboel aan regelgeving.
Het is voor mij niet van toepassing maar toch bedankt dat je het hebt uitgezocht en met ons gedeeld hebt.
Groeten
Jos

Reactie van marielle op 31 Oktober 2017 op 16.34

Nog niet zo lang geleden was het ouderschapsverlof in Frankrijk 3 jaar voor de moeder. Nu is het twee jaar, voor vader of moeder. In de praktijk hebben we dus ineens meer vraag voor plaatsen in crèches voor de oudere kinderen en daar zit de clou, want die plaatsen zijn er vaak niet. Wanneer een kind als baby in de crèche komt dan blijft hij meestal 3 jaar. Van de baby groep gaat hij naar de midden groep en dan naar de groep van de grotere crèche kinderen. Daar aan gekomen is de grote bijna vol en zijn er nog maar weinig plaatsen. En ja het is weer eens omgedraaid......eerst worden er beslissingen genomen voor een wet en in de praktijk is dat moeilijk en de crèche is erg duur voor  een gemeente, dus meer plaatsen komen er ook niet altijd.  Bovendien konden de moeders of vaders tot het 3e jaar van hun kind part time werken en dan werd die parttime tijd gedeeltelijk uitbetaald door de CAF en dat kan nu dus ook niet meer en hebben we ineens veel meer grotere kinderen (van af 2 jaar)op de woensdag of andere dag in de crèche. Ik vind het heel jammer dat ze het niet tot 3 jaar hebben gelaten en dat hoor ik ook van de ouders. De praktijk is vaak heeeeel anders dan de theorie. En zo kan ik nog wel meer vertellen . En die vaders werken nog steeds veel. Dit jaar hebben we eindelijk een vader die het verlof, een jaar lang had opgenomen.

Reactie van Theodora Besse op 31 Oktober 2017 op 16.52

Marielle, bedankt voor deze aanvulling. Inderdaad staan parlementsleden vaak mijlenver af van de dagelijkse praktijk en van de problemen op gemeentelijk niveau. De werkvloer wordt dan de dupe, maar in dit geval ook de werkende ouders en hun kinderen.

Wat de verlofopnemende vaders betreft: iedere mentaliteitsverandering gaat heel langzaam. Dat geldt niet alleen voor de ouders, maar ook voor de werkgevers en de collega's.

Reactie van Jeannette op 1 November 2017 op 19.51

Vreselijk die moeders die jaren afwezig zijn maar toch het recht op terug keer behouden en dus kan het bedrijf maar moeilijk verder. Als collega ben je daar echt niet bij mee.

Stel je eens voor; een vrouw die drie, vier kinderen krijgt en steeds het volledige verlof opneemt, is ruim 10 jaar afwezig! Dit soort gevallen ken ik, daarbij melden ze zich ook nog eens na 3 maanden zwangerschap al ziek, dat is ook allemaal geen probleem.

Idioot lang dat ouderschapsverlof dus vind ik. Werken en kinderen moet smen kunnen gaan, dat moet het uitgangspunt zijn.

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.

Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

WELKOM BIJ ONS FORUM

  * = inloggen nodig

GESELECTEERD

© 2020   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0