Nederlanders.fr

Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

Je kunt je nauwelijks voorstellen, hoe groot het verschil is tussen een leven in de drukke randstad en dat op het wat slaperige Franse platteland. Omdat ik regelmatig tussen deze twee uitersten heen en weer reis valt dat mij telkens weer op en moet ik in beide gevallen altijd weer even wennen. Hier in Frankrijk kunnen kleine dingen ineens belangrijk worden. De komst van de postbode is er een van. Ik krijg hier niet zo veel post, en als het er al is, dan is het meestal een rekening en een heel enkele keer een verkeersboete. Omdat ik door omstandigheden na de feestdagen wat langer in Nederland verbleef dan gebruikelijk, was een van de eerste dingen die ik deed een kijkje in de brievenbus nemen. Er bleken maar liefst twee brieven in te liggen en toen ik ze geopend had, bleken het ook nog eens aanmaningen te zijn.

Uit de inhoud van de brieven bleek bovendien, dat ik de betreffende bedragen al maanden geleden had moeten betalen.

Er zouden al eerder aanmaningen gestuurd zijn en als ik nu niet binnen een bepaalde termijn betaalde, kon ik een boete verwachten en zouden er juridische maatregelen genomen worden. Aangezien ik nooit een rekening en ook geen aanmaning had ontvangen, besloot ik de zelfde dag nog naar de Trésor-Public in het naburige Bains les Bains te gaan. In dat kantoortje moeten dergelijke financiële zaken geregeld worden.

Onderweg oefende ik alvast hoe ik, in mijn beste Frans en op de meest charmante manier, mijn verontschuldigingen kon maken, in de hoop de aangekondigde boete en juridische stappen te voorkomen.

Toen ik uitgebreid begon uit te leggen, dat ik nooit een rekening had ontvangen deed de juffrouw tot mijn grote verbazing een greep onder haar toonbank en haalde een voor mij bestemd stapeltje post tevoorschijn. Het bevatte o.a. de rekeningen en de aanmaningen. Bovenop lagen nog een paar verlate nieuwjaarskaarten.

Hoe ze daar nou toch aan gekomen was, vroeg ik, maar daar kon ze me ook geen antwoord op geven.

Wel was het voor haar meteen duidelijk dat de te late betaling niet aan mij te wijten was, en opgelucht kon ik zonder boete naar huis vertrekken.

Hoewel een beetje aan de late kant, heb ik de nieuwjaarskaarten toch nog maar even opgehangen.

 

Weergaven: 1180

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20210327, Korte Verhalen

Reactie van Rob Gillot op 27 Maart 2021 op 19.22

De volgende keer dat je hem of haar ziet zou ik de facteur maar een mooie fles in de vingers drukken.  

Reactie van frans brugman op 27 Maart 2021 op 19.41

Het wonderlijke van het geval is, dat niemand me kan vertellen wie of wat er voor heeft gezorgd dat mijn post op dat kantoortje n.b. in een andere plaats terecht is gekomen. De Trésor-Public heeft niets met de post te maken.

Reactie van Rob Gillot op 27 Maart 2021 op 20.02

Ik neem aan dat de postbode heeft gedacht die Hollander is er niet en hij zal ooit wel eens een keer bij de tresor langs moeten.  Dan leg ik zijn post daar maar neer. 

Reactie van Theodora Besse op 27 Maart 2021 op 20.42


Eind goed, al goed.

Reactie van Janny O. op 27 Maart 2021 op 21.13

Frans weet waar hij zijn moet als hij weer iets mist. Beetje vreemd toch.

Reactie van El Burro Català op 27 Maart 2021 op 21.50

Het 'wat slaperige Franse platteland' heeft ook zo haar geheimen...


Overleden
Reactie van Susan op 28 Maart 2021 op 17.19

Ze waren wel erg behulpzaam bij de tresor vroeger in tournon d,agenais maar post nee daar deden ze niet aan.

Maar Frans zo zie maar weer een wonder is geschied.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

SNELMENU

SPONSOR | ENTREPRISE

© 2021   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden