NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Gisteren.
De Renault 21, vermoedelijk uit 1990, was een paar keer langs ons huis gereden.
Ik was doende in de tuin, dus het viel me op.
De derde keer werd er gestopt en stapten er twee kwieke oudjes uit. Ik schatte ze beide dichter bij de negentig dan tachtig.
Ze waren op zoek naar een dorp dat zeer dichtbij ons huisadres moest liggen.
Ik heb al problemen met het lezen van Franse tekst(en), het ontwarren van een (half ingeslikt) uitgesproken dialect bijkans onmogelijk.
Ik stelde voor om een vel papier te halen waarop zij de plaatsnaam konden schrijven.
Op het papier schreef zij: Yriex. Via Google zoeken en het bleek dat ze waarschijnlijk wel een beetje uit de richting waren.
De naam compleet: Saint-Yrieix-la-Perche onder hun aanwijzing (Yriex) geschreven en de vraag gesteld of dit klopte.
Het enthousiast ja-knikkende stel vroeg direct welke richting gevolgd moest worden.

Op hetzelfde papier tekende ik de route die ze moesten volgen om op de doorgaande weg te komen. Daar rechtsaf slaan, de eerste rotonde die ze tegen kwamen de vierde afslag nemen bij de daarop volgende rotonde de eerste afslag rechts en aansluitend alleen maar rechtdoor.
Dan zouden ze er wel komen.
Onder dankzegging stapten ze weer in.

Moeders (gelijk een navigator in de Dakar rally) die, met het papier (met aanwijzingen) met twee handen vasthoudend, een kreet slaakte wat volgens mij betekende dat manlief moest opschieten.
Het gerochel van de oude diesel was nog een tijdje waarneembaar dus ik denk dat ze de doorgaande weg wel bereikt zullen hebben.
Maar, ik werd me later bewust van het feit dat Saint-Yrieix-la-Perche bij ons huisadres minstens 90 kilometer verwijderd is en ik dat niet verteld heb!
De ontmoeting was om 15.00 uur en beide waren gekleed in stemmig zwarte kledij ik veronderstel dat zij de uitvaart niet meer op tijd hebben bereikt.
Blijft de vraag hoe het mogelijk is dat zij zo'n stuk uit de richting zoekende waren.

Weergaven: 1058

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20190717, Korte Verhalen, Vervoer

Reactie van Wilna Maijenburg op 18 Juli 2019 op 9.29

Wij waren eens een tour de france aan het doen met de caravan, kennissen woonden in de Gers, zouden we ook langs gaan. Ze hadden een flink stuk grond, met een sanitairgebouwtje, konden bij hun overnachten. Op Franse les had zij verteld over het huis en ik had verstaan Arrouede, gevonden op de kaart, inderdaad niet ver van Gaudens. Staan we in het dorp, konden het niet vinden, postbode wist het niet. Wij hun gebeld, bleek ze gezegd te hebben à Rouede, lag 50 km de andere kant op. Dan helpt de navigatie ook niet. 

Reactie van Theodora Besse op 18 Juli 2019 op 10.47


Met het verhaal van Wilna heeft Piet meteen een antwoord op de vraag die hij aan het einde van zijn mooie verhaal stelt.

Je hoeft echt niet stokoud te zijn om verkeerd te rijden. Mij is het m'n hele leven overkomen. En dan moest je met behulp van vragen aan mensen langs de weg en (soms foute) antwoorden weer op het goede pad zien te komen. Ik ben altijd blij wanneer iemand anders rijdt naar een onbekende bestemming. Aan mij als kaartlezer heb je ook niets, want ik geef altijd de verkeerde aanwijzingen. Dus bemoei ik me gewoon helemaal nooit met de route.

Veel mensen hebben tegenwoordig een tom-tom, maar alleen al van het instellen ervan krijg ik hoofdpijn. Enfin, we zullen maar hopen dat de twee oudjes uit Piet's verhaal hun bestemming hebben bereikt. Ook zij zijn kennelijk gewend om het nog ouderwets aan iemand te vragen, die toevallig in z'n tuin staat te werken. Dan heb je later nog een leuk verhaal te vertellen over hoe die hollandse meneer, die gebroken Frans sprak, alle mogelijke moeite deed om hun de juiste route te wijzen...

Reactie van Ferry van der Vliet op 19 Juli 2019 op 13.52

Het doet mij denken aan het verhaal dat ik ook te laat op een begrafenis was van een klant van mij. Gelukkig kon ik mij nog snel invoegen bij de rij mensen die rond het graf stonden op de begraafplaats. Rondkijkend herkende ik maar weinig bekende gezichten. Tot dat ik in mijn ooghoek weer een stoet mensen over de begraafplaats zag gaan achter een kist. Plotseling dringt het tot mij door ik sta helemaal bij de verkeerde persoon. Decent trek ik mij terug om mij snel bij de andere begrafenisstoet te voegen. Ook ik had een 'verkeerde afslag' genomen.

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ...