NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

Een persoonlijk adieu aan Frankrijks laatste grote president, Jacques Chirac

Op maandagavond 27 december 1999 zaten mijn vrouw en ik genoeglijk aan tafel in ons eerste huisje in de Creuse. Plots hoorden we buiten een ons onbekend, vrees aanjagend en aanzwellend geloei. We openden de deur. Voorzichtig, op een kier. We werden terstond naar binnen geblazen. Iets later ging het licht uit. Een geluk bij een ongeluk: we beschikten over een royale voorraad kaarsen. We kwamen de nacht zonder kleerscheuren door. Ons huisje bleek stormbestendig. De volgende dag, na ons een eerste indruk te hebben gevormd van de ravage in de omgeving, maakten we kennis met de zojuist overleden oud-president Jacques Chirac.

Ja, je leest het goed. We maakten persoonlijk kennis met deze grote president. Op dinsdagavond 28 december zaten wij wederom in onze knusse woonkeuken. De houtoven snorde. De storm had ons weliswaar van de buitenwereld afgesneden, honderden elektriciteitsmasten waren als lucifershoutje geknapt, kabels krioelden over de wegen, maar wij waren niet voor één gat te vangen. Wij waren in het rijke bezit van een transistorradio met verse batterijen. Zo kwam het dat wij er met zacht kaarslicht bij waren toen Jacques Chirac ons departement moed insprak. Hij opende met de historische woorden: La Creuse est blessée.

'Het leek wel oorlog, al had ik die nooit meegemaakt'

En zij wás gewond, de Creuse. De tempête, die Martin werd gedoopt, sloeg in als een bom. Er werden windsnelheden van ruim 150 km/u gemeten. Bossen gingen plat, daken vlogen van huizen en schuren, schoorstenen legden het loodje, er vielen gewonden en een enkele dode, duizenden huishoudens kwamen zonder stroom te zitten. Daartoe behoorde ook het onze. Meer dan tien dagen moesten we het stellen zonder licht. Het leek wel oorlog, al had ik die nooit meegemaakt.

Telkens als het me zwaar te moede werd, die donkerte en dat flakkerende kaarslicht, dacht ik aan de gedragen woorden van onze president, uitgesproken met die karakteristieke, aristocratische, donkerbruine, sonore stem. La Creuse est blessée. Gevolgd door oprechte woorden van troost en solidariteit en de belofte dat de republiek er alles aan ging doen om de schade te herstellen. Het komt weer goed, zei de president, alors… En het kwam goed. Al is de schade aan de bossen van de Creuse tot op de dag van vandaag zichtbaar.

'Boze tongen beweren wel vaker wat'

Onze paden bleven elkaar kruisen. Dankzij Jacques Chirac werd de Limousin met een voortreffelijke, tolvrije, snelweg aangesloten op Parijs. Dat kwam ons goed uit, want zo waren we sneller bij ons geliefde huisje dat toen nog een secondaire was. Boze tongen beweren dat de president zo voortvarend te werk was gegaan om zich vanuit het Élysée snel en comfortabel per dienstauto naar zijn familiekasteel in de Corrèze te kunnen verplaatsen. En vice versa. Onzin natuurlijk. Maar welke Franse president krijgt de wind niet van voren van zijn ondankbare citoyens?

Toen wij  enkele jaren geleden besloten om naast ons inmiddels vaste verblijf in de Creuse een pied à terre te nemen in Brive-la-Gaillarde, het heerlijkste stadje van Frankrijk, begrepen we pas goed hoe groot en geliefd onze president was. Brive droeg hem op handen. Geen kwaad woord! Er zijn wel vijf boetieks waar je shirts kunt kopen met de beeltenis van de oud-president. En het is altijd druk in die winkeltjes. In het Musée du Président Jacques Chirac, waar al zijn staatscadeaus liggen uitgestald, ontdekten we dat de president ook zichzelf een toffe kerel vond. In een ruime zaal blikte hij ons vanaf alle wanden in legio posities levensgroot met zijn charismatische kop tegemoet.

'Kop op, mon grand!'

De contacten waren innig. Ik zal ze missen. Volgens veel Fransen was Chirac de laatste grote president. Sarkozy, Hollande en Macron zijn scharminkels, vergeleken bij de boomlange (1.90 m) levensgenieter en charmeur die met het grootste gemak van de wereld meedraaide met elke politieke wind of storm. Zijn persoonlijke tempête, een proces vanwege vermeende malversaties als burgemeester van Parijs, liep in 2011 met een sisser af. Chirac werd veroordeeld tot twee jaar voorwaardelijke gevangenisstraf, maar hoefde nooit te brommen.

In die donkere periode, waarin het woord corruptie als een schaduw over zijn grandeur hing, heb ik hem menigmaal een hart onder de riem gestoken. Kop op, mon grand! In de Creuse en Corrèze houden we van je. Neem nog een ortolaantje en laat ‘m je smaken! Als ze het in hun hoofd halen om je op water en brood te zetten, trekken we gele hesjes aan en bestormen we de Bastille. Het hoefde er nooit van te komen, gelukkig.

En nu is hij dood. Met dankbaarheid denk ik terug aan onze Grote President, aan Mr. 5 minutes, douche comprise. Jaren geleden waarschuwde hij al voor de klimaatramp die zich voltrekt. Met de woorden: ‘Ons huis staat in brand, en wij kijken de andere kant uit.’ Hij werd 86. Een mooie leeftijd. Maandag is een dag van nationale rouw. Mijn zwarte pak hangt klaar voor de staatsbegrafenis. De officiële uitnodiging kan elk moment bezorgd worden.

Meer lezen? Welkom op Teksten uit Frankrijk

Weergaven: 1409

Rubrieken,klik voor meer berichten in dezelfde rubriek

20190927, Contact Gezocht, Kunst en Cultuur

Reactie van Susan op 28 September 2019 op 14.13

ja Ton ik weet er alles van wij zagen het al aankomen op het Franse nieuws via de tv ik heb nog wat struiken toen net geplant vast gezet met tuidraad. en toen kwam het oh vreselijk wat een storm.

5 dagen zonder elektra wonend op een Pech, dus gierend over het land geen telefoon meer.

gelukkig hadden we ook kaarsen en genoeg hout, maar de kachelplaat klepperde.

ik vond het wel eng. en toen weer licht en de telefoon deed het weer en toen zag je op het franse nieuws de ravage overal en les landes alle bomen daar om dan viel het hier gelukkig wel mee.

nou hopelijk nooit meer.

Reactie van Wim van Teeffelen op 28 September 2019 op 16.51

Mooie annecdotes van iedereen en natuurlijk over de doden niets dan goeds, maar Chirac was wel de eerste Franse president van de stagnatie (gevolgd door nog een paar anderen). Waar Frankrijk in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw een modern land was, met (voor West-Europa) goed maar geen extreem sociaal vangnet, met redelijke belastingen en sociale lasten voor ondernemers, wat volkomen terecht prat ging op zijn soepele relaties tussen bedrijfsleven en overheid en op zijn innoverend vermogen (de TGV en de GSM zijn uit die tijd, baanbrekend wereldwijd!) is er met Chirac een periode van stagnatie opgetreden die tot de dag van vandaag duurt.

Frankrijk is sinds begin jaren 90 stil blijven staan. Wetten zijn nog gedetailleerder geworden, aantal ambtenaren alleen maar toegenomen (meer dan in alle andere West-Europese landen), lonen zijn al jaren en jaren vlak (zodanig dat nu een  groot deel van de Franse bevolking met  minimumloon wordt betaald). Andere Europese landen hebben deregulering gezien , maar nergens zijn de regels voor bedrijven zo gedetailleerd als in Frankrijk, nergens zijn de af te dragen lasten zo hoog als in Frankrijk.

Enkele kleine voorbeelden:

- in Nederland zijn al in de jaren 80 de verschillend inschrijfinstanties al samengevoegd tot één KvK. In Frankrijk gaat het nu eindelijk ook gebeuren: in 2022!

- Overal in West-Europa was inhouding van inkomstenbelasting aan de bron al vele jaren geleden ingevoierd, in frankrijk pas dit jaar (inhouding aan na de bron heeft uiteindelijk veel minder belastingpersonele nodig en verminderd belastingontduiking, twee maal winst waar Frankrijk al vele jaren eerder van had kunnen profiteren.

De Stagnatie is begonnen onder Chirac, laten we hopen dat we het einde daarvan nog meemaken onder Macron.

Wim

Reactie van Ton Hilderink op 28 September 2019 op 19.42

Dank voor je kennis en visie, Wim, leuk dat je reageert, maar al ben ik zelf een kleine ondernemer, ik houd er wel van, een land waar alles een beetje stil staat... Groet, Ton

Reactie van Suzanne op 29 September 2019 op 21.31

Ja de tempete. Hadden  nog niet zolang een 2e huis in de Dordogne. Hadden in Nederland  aanvankelijk helemaal niet in de gaten wat er aan de hand was, maar toen kwamen de alarmerende berichten. 

Ons gehucht heeft gebruikgemaakt van de dorpspomp die nog werkte, wc werden gespoeld met water uit het meer en 10 dagen geen stroom. Ons  huis ( eind 1700) bleek redelijk bestand tegen het geweld en de boom van de buren was gelukkig de andere kant opgegaan. Volgens de buren geen erge schade. Toen we in februari kwamen bleek er  echter een gat van een 1m2 te zitten in ons dak  door een nokpan.  Gelukkig konden we nog zelf aan de slag, geen isolatie of iets en met pur provisorisch gerepareerd. Het was een week droog, dus alles naar buiten en aan het eind van de week weer terug. Jarenlang wel een probleem, er was geen dakpan te krijgen. Dus dak kon pas in 2003 vernieuwd worden. 

Reactie van Erwin Z. op 30 September 2019 op 10.15

Over de doden niets dan goeds (zie hiervoor).

Het was al heel lang stil rond Chirac, jaren is er niet meer en public over hem gesproken. Maar nu is het hele mediacircus weer van stal en moeten we in Frankrijk een weekje wachten voordat we weer wereldnieuws  op radio of tv kunnen krijgen. Net zoals toen bij Johnny Hallyday.

Voordat het zover is moeten we zien hoe geweldig Chirac was, dicht bij het volk, bierdrinkend en kaas etend op de salon de l'agriculture. Enz.

Als sideline wordt even vermeld dat hij ook nog wat last had gehad van een "gedoetje" ten tijde van zijn burgemeesterschap. Maar dat mag nu geen naam meer hebben.

En ook nog het leuke boodschapje dat hij "mister 5 minutes" was. Ja, hij was zijn collega van "you can grab them by the pussy" ver vooruit. 

Sorry, maar ik zie niet veel redenen om Chirac op te nemen in de "Hall of Fame", eerder in de hall of shame. Daar kunnen dan gelijk nog een paar andere gezellige rakkers bij, Sarkozy, Juppé, Fillon, DSK, om er een paar te noemen.

Heb een fijne journee de deuil.

Reactie van Ton Hilderink op 30 September 2019 op 11.07

Tja, je kunt ook iedere gebeurtenis vanuit negativisme benaderen en alle 'rakkers' op één hoop gooien. Lekker afgeven op de elite, een populaire hobby, vandaag de dag. Evengoed dank voor je reactie, Erwin.

Reactie van Dick Dijs op 30 September 2019 op 11.12

Misschien wat laat, maar toch: voor wie het tv-debat Mitterand - Chirac uit 1988 wil terugzien (en 'zijn/haar' Frans wil bijspijkeren dankzij deze twee duidelijk en begrijpbaar sprekende politici) kan hier www.youtube.com/watch?v=OPpBavtgCas zijn hart ophalen. /Geen dank!

Reactie van Ton Hilderink op 30 September 2019 op 11.31

Tóch bedankt, Dick. Schitterend. Vriendelijk, beschaafd, erudiet en inderdaad zéér verstaanbaar en daarom goed voor ons Frans. Mooi om te zien, deze heren, wat er verder ook op ze aan te merken is, zoals op alle politici. (Maar  ook hier geldt: de beste stuurlui vallen tussen de wal en het schip...)

Reactie van Erwin Z. op 30 September 2019 op 12.50

Hallo Ton,

Ik vond Chirac "sympa", maar hij is wel veroordeeld (samen met een groepje Juppé en anderen) voor  oplichting, verduistering, machtsmisbruik. En dat is gebeurd met het geld van het volk. Dat ging om miljoenen. En politici en aanverwante wibocri's doen dat vandaag de dag nog steeds. En komen altijd weg met hooguit een voorwaardelijke straf. Jij en ik kunnen dat wel vergeten; bij het niet betalen van je verkeersboete of taxe fonciere heb je na 10 dagen al 10% straf aan je broek. Etc.

Ik wil niet "lekker" afgeven op de elite, maar gewoon scherp blijven op wat er echt gebeurt en is gebeurd. Mbt Chirac krijgen we nu allemaal romantische zaken voorgeschoteld over zijn rol in en voor Frankrijk. Ik vind die saus gewoon iets te zoet van smaak. Ik ben meer voor zout in de pap.

Have a nice day.

Reactie van Ton Hilderink op 30 September 2019 op 13.34

Dank voor je sympathieke toelichting, Erwin, ook jij een fijne dag toegewenst. Groet aan allen, Ton

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.


Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

Uw bijdrage aan de instand- houding van het forum

Google

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0