NEDERLANDERS.FR

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - Zegt het voort !

Vaak krijg ik de vraag: “Doe jij ook rondleidingen door Parijs?” Mijn antwoord is dan; “de enige rondleidingen die ik doe zijn de blogs die ik wekelijks publiceer over de stad Parijs”. Tevens adviseer ik mijn lezers om gebruik te maken van mooie Nederlandse initiatieven van creatieve jonge ondernemers in Parijs. Die krijgen dan ook altijd de ruimte in mijn weblog om hun onderneming te promoten. Zo zagen jullie al Freaky Tours voorbij komen. Freaky Tours Paris is opgericht door actrice Rachella Kingswijk. Zodra de lichtstad duister wordt brengt zij de obscure tijden van weleer tot leven tijdens een twee uur durende wandeling door het centrum van Parijs. Je gaat de stad bekijken door de ogen van seriemoordenaars, kannibalen, duivelaanbidders en ander gespuis. Maar ook Paris by Bike, want als je kunt fietsen in Amsterdam dan kun je het zeker in Parijs, dat is nog steeds het motto van een Nederlands cabaretière  die in 2011 haar theaterambities aan de wilgen hing. Het bleek uiteindelijk niet haar gekoesterde droom. Tja, en wat dan. Dit was de start van een mooi oer-Nederlands succesverhaal. Sinds april 2012 heeft de nu 27 jarige Yvonne America haar eigen fietstour bedrijfje Paris By Bike, maar dan met een Nederlands tintje.

 

Deze foto behoeft geen onderschrift

Dit keer geef ik de kans aan Dominique Verschuren om zijn bedrijfje ‘Paris Promenade’ aan jullie voor te stellen. En hoe kun je dat beter doen dan samen met hem, bij een goed glas wijn een interview te doen. Helaas nog niet op een Parijs terras maar middels de digitale techniek van Microsoft teams.

 

Dominique, hoe ben jij in Parijs terecht gekomen ?

Het grootste cliché bracht mij jaren geleden in Parijs; de liefde voor Parijs Niet alleen het aloude cliché, maar ook de keerzijde van die liefde bracht mij naar deze stad. Parijs is net zo goed een stad van eenzamen, van verlangen en van dromen. Het is de mijn passie voor Parijs die mij hier houdt.

 

Dominique Verschuren van ‘Paris Promenade’

Vertel dan eens wat jou zo boeit?

Ik hou ervan om me te omringen met schoonheid. Er is veel lelijkheid in de wereld; de wereld is verre van perfect. Maar in het Parijs tussen de ringweg is veel authentieke schoonheid te vinden. Als je de achtergronden kent wordt die schoonheid nóg intenser. Misschien ben ik in Parijs wel op zoek naar schoonheid en de verstening van de tijd als troost. Maar tegelijkertijd, in het heden, is het een keiharde jungle waar je probeert je hoofd boven water te houden. Dat maakt de stad zo fascinerend. Al die mensen uit het verleden die probeerden het te maken, zovelen die boven het maaiveld uitstaken en die hun hoofd verloren (al dan niet door de guillotine). Zo weinigen die het echt maakten en ook zij, zoals wij allemaal, betaalden daarvoor een prijs.

 

Vroeger was ik eerder Londen minded. Ik ging daar regelmatig naartoe. Maar het lot bracht mij naar Parijs. Sinds ik hier woon heb ik geprobeerd om zo veel mogelijk de stad te exploreren.

Als je door Parijs fietst of loopt dan ontstaan de dromen vanzelf. Dromen over vervlogen tijden. Mannen met hoge hoeden, vrouwen in hoepelrokken die de Eiffeltoren bezoeken tijdens de Exposition Universelle van 1889. Place de la Concorde, nu vol met auto’s maar ooit de plek van een woedende menigte die de oude koningin Marie Antoinette uitjouwde, bespoog en bekogelde op weg naar de quillotine. Op Île de la Cité begint de geschiedenis echt te wegen: gebouwen die er acht honderd jaar geleden ook al stonden, zoals Saint Chapelle, Congiergerie en natuurlijk Notre-Dame. Maar het ziekenhuis Hôtel de Dieu, spant de kroon met de oudste betrouwbare bron uit 829. En nog altijd worden buurtbewoners, indien nodig, hier geopereerd! Voor een historicus is Parijs een lusttuin zoals er geen tweede bestaat. Vanaf de twintigste eeuw (Centre Pompidou) tel je in Parijs architecturaal terug om uiteindelijk in de eerste eeuw terecht te komen (Arènes de Lutèce). Dat vind je in geen enkele andere stad! 

Op Île de la Cité begint de geschiedenis

Maar zoals gezegd ook voor het dagelijkse leven geldt: ‘never a dull moment’. Parijs is een chaos, maar zoals bij alles, zit er structuur in. Symbool daarvoor vind ik Place d’Étoile waar alle auto’s, hevig claxonnerend, door elkaar rijden. Maar schijn bedriegt. En in Parijs is het net zoals in al die andere metropolen: de immense stad van elf miljoen inwoners wordt uiteindelijk toch teruggebracht tot de menselijke maat. Er zijn niet minder dan tachtig ‘quartiers’. Sommige amper tien straten groot.

 

Banksy herdenkt de aanslagen van november 2015

Sinds ik hier woon heeft Parijs aanslagen te verwerken gehad; de redactie van het satirische weekblad Charlie Hebdo (januari 2015) en de concertzaal Bataclan en de vele daar omheen gelegen cafe’s (november 2015). Alle aandacht was gericht op het indammen van dit gevaar. Vervolgens kwamen gele hesjes de straat op met enorme ravage tot gevolg op en rond de Champs-Elysées. Die wind is niet echt gaan liggen, maar werd wel overschaduwd door de Kerst-stakingen toen zelfs de metro zes weken buiten dienst was. Dit jaar hebben we acht weken lang letterlijk ons huis niet verlaten in een heuse ‘confinement’. In dat tijdperk leef ik dus: het tijdperk van aanslagen, protesten en opsluiting vanwege het Corona virus, maar ook van grootscheepse ecologische metamorfoses die de stad onherkenbaar groener gaan maken waarbij de Olympische Spelen van 2024 de eerste deadline vormen.

 

Het geluid van de accordeon begint zeldzamer en zeldzamer te worden in Parijs

Dat kan ik nog doortrekken. Mijn eigen verleden, de jaren tachtig, negentig. Het Parijs, waarmee ik in mijn jeugd vanop een afstand ben opgegroeid – het Franse chanson, accordeonmuziek, bistro’s –, verdwijnt langzaam. Het geluid van de accordeon begint zeldzamer en zeldzamer te worden in de straten van Parijs. In Montmartre, op de stoep voor het oude atelier van Picasso, zit wel eens een accordeonist te spelen. Ik attendeer altijd mijn gasten op dit verdwijnende geluid. De meeste straatartiesten spelen gitaar of vermaken een menigte met acrobatiek en grappen, zoals je die in zoveel andere westerse metropolen ook ziet. En dat niet alleen. Parijs lijkt met al haar duizenden pizzeria’s, Engels als voertaal, en internationale ketens in de winkelstraten in snel tempo stukjes eigenheid in te leveren. Er is geen ontkomen aan: de stad is geglobaliseerd.

 

Ik vind het ook leuk om tijdens de tours te reflecteren over de huidige inwoners, hun gebruiken, paradoxen, etc. 'Last Tango in la Villette'

Wat voegen jouw wandelingen met Paris Promenade toe?

Tot nu toe bestaan er weinig Nederlandstalige wandeltours in Parijs. Je kunt je wel aansluiten bij een fietstour zoals die van Paris by Bike van de Nederlandse Yvonne America, of een thematische wandeltour zoals die van Montmartre of Freaky Tours van de eveneens Nederlandse Rachella Kingswijk. Het voordeel van een fietstocht is dat je een groot gebied bestrijkt, maar met een wandeltour zoom je in op details. En dan begint een stad pas ècht te leven. Het leven om je heen gaat minder vluchtig aan je voorbij, waardoor je het gevoel krijgt veel meer onderdeel van de stad te worden. Je absorbeert Parijs, je staat even stil bij de stad. Zo creëren wij veel meer diepgang in onze tours: we duiken een hotel in of het warenhuis Lafayette om de pracht en praal te laten zien.

Ik vind het ook leuk om tijdens de tours te reflecteren over de huidige inwoners, hun gebruiken, paradoxen, etc. Ik ben analytisch ingesteld en tegelijkertijd poëtisch, dat levert mooie overpeinzingen op die mensen amuseren, verbazen of ontroeren. Dat is het verschil dat ik maak als je met mij meegaat. Op die manier kan ik een deel van mijn persoonlijkheid erin leggen.

 

 ‘Paris Promenade’ laat een ander stukje Parijs zien, het Parijs zoals ze werkelijk is

En hoe ben je onderscheidend?

Wij houden niet van toerisme als een platte industrie; het draait bij ‘Paris Promenade’ om klasse. Daarom houden we groepen graag zo klein mogelijk, zodat we iedereen persoonlijke aandacht kunnen geven tijdens onze wandelingen.

Het team van Paris Promenade reflecteert over wat ze inhoudelijk doet. Die klasse komt terug in het realistische beeld dat we geven van Parijs. De stad zoals ze nu eenmaal is. We tonen graag haar schoonheid, maar lopen niet weg voor de onvermijdelijke, minder fraaie werkelijkheid. Dat is ook een deel van de liefde die we voelen voor deze ongrijpbare stad. We tonen onze passie door de verwondering te laten prevaleren, maar net zo goed de kritische zin (niet te verwarren met cynisme). ‘Paris Promenade’ laat een ander stukje Parijs zien, het Parijs zoals ze werkelijk is.

 

Wat zijn je Parijse zonden?

Éclaires en pain chocolat aux amendes. Ik heb ook een Macaron-periode gekend. Van die grote van boulangerie Paul zijn mijn favorieten. Die zijn erg overheerlijk en zeker zo goed als die van Ladurée, juist omdat ik mij heb laten vertellen, dat de eigenaar van Ladurée dezelfde is als die van Paul.

 

Je favoriete plekken en waarom?

Voor de liefhebbers van lijstjes, mijn 3 favoriete plekken in Parijs zijn:

  • Rue de Fürstemberg, in het bijzonder wanneer de lantaarn brandt. Vorig jaar was ik moe van een dag hard werken. Maar ik had afgesproken in Cafe de Flore met een vriend. Hij vond dat ik er zo sprankelend uitzag. En dat terwijl ik me afgepeigerd voelde. Wat had ik gedaan? Niets anders dan tien minuten om de hoek gestaan, op Place de Fürstemberg. (Het heet officieel Rue de Fürstemberg, maar ik noem het in mijn volksmond: Place Fürstemberg, omdat het vooral een pleintje is.) De lantaarns brandden en ik werd spontaan weer verliefd op dit stukje Saint-Germain. Dat gaf mij enorm veel energie.

 Place de Fürstemberg

  • Als je een kleine omweg maakt door de square met het standbeeld van St. Denis - die onthoofd is, niet door de guillotine maar door een Romeinse soldaat – passeer je een smalle corridor langs prachtige privé-tuinen. Op het einde van dat pad kom je uit bij de buste van Dalida. Als je voor je kijkt zie je een van de mooiste uitzichten van Parijs: groene kleuren van het rurale gedeelte van Montmartre, roze muren geschilderd door de kunstenaar Maurice Utrillo en op de achtergrond van het tableau de torens van de Sacre Coeur. Dat is wat men op z’n Frans noemt: een cliché. Een fraaie foto dus!

 Een van de mooiste uitzichten van Parijs

  • Rue Rembrandt is een schitterende straat in een rustige buurt. Op de hoek staat zo’n beetje de laatst overgebleven Pagode, in prachtig rood. De straat staat vol met gigantische Haussmaniaanse huizen. Deze straat ademt de sfeer van de Proustiaanse wereld; de schrijver Marcel Proust woonde immers om de hoek. En dan als klap op de vuurpijl loop je zo het Parc Monceau binnen. Dat is mijn favoriete park in Parijs, omdat het zo subtiel is. Als je voor de eerste keer in Parijs bent adviseer ik net zo graag Parc des Buttes Chaumont, waar ik om de hoek woon. Die is veel sensationeler, inclusief een grot en een heuvel met daarop een tempeltje en een prachtig uitzicht op de Sacre Coeur die bijna voor het grijpen ligt. Maar als je Parijs wat beter kent dan herbergt Monceau een veel fijnzinnigere schoonheid, meer in balans en harmonieuzer. Met prachtige bomen.

 Parc Monceau 

  • En dan nog een geheim van Parijs. Een hotel dat even simpel als onpraktisch l’Hôtel heet. Hôtel d’Alsace en hun beroemdste bewoner was Oscar Wilde. In die tijd een aftands hotel, Wilde was in zijn laatste levensjaren tot de bedelstaf veroordeeld. Nu is het echter enorm chic. Maar het mooie is: voor een gemiddelde Parijse prijs kun je daar iets drinken in de schitterde serre. Dan krijg je een glimp van de authentieke rijkdom van Saint-Germain. 

De alcoholische geschiedenis van absint

Aan welke ideeën ben je aan het werken?

Zo zou ik ook graag een tour over de zonden van de stad willen ontwikkelen: de oude hoerenbuurt, die meer in het negende arrondissement was gelegen (Quartier de Breda, heette dat vroeger), de alcoholische geschiedenis van absint en de guinguettes waar goedkope wijn werd geserveerd. Maar ook de maffia (de Apaches) had zijn eigen district... Of wat denkt u van de zinken daken met de typische schoorstenen?!

 

Waar haal je je inspiratie vandaan?

Mijn inspiratie komt van wat ik observeer, wat ik voel, en van wat ik lees (een hele concrete inspiratiebron is het boek ‘Het Andere Parijs’ van Luc Santé, waarin vooral het volkse Parijs uit de negentiende en twintigste eeuw de revue passeert). Ik twijfel alleen of andere mensen daar ook in geïnteresseerd zijn? Soms is het erg specialistisch. Een maand geleden, toen we weer naar buiten mochten na de Corona opsluiting heb ik een prachtig pleintje, eigenlijk een square (een klein parkje) ontdekt. Het parkje is gesitueerd een straat of twee achter het stadhuis van het achttiende arrondissement (Clignancourt). Maar om het te bereiken vanaf de Sacre Coeur moet je wel een kwartier door minder fraaie straten lopen. Tja, is dat de moeite waard voor mensen die de stad minder goed kennen?

 

'Het Andere Parijs’ van Luc Santé

‘La Zone’ is zo’n ander voorbeeld. Dit getto van honderd jaar geleden ten hoogte van waar nu de Périphérique ligt, spreekt zó tot mijn verbeelding. Maar er is geen grassprietje of kassei dat er nog aan herinnert. Of ik moet me vergissen. Twee jaar geleden heb ik een kleine overzichtstentoonstelling gezien in een veredelde bouwkeet in de banlieue bestaande uit tientallen foto’s. Die locatie zei alles: het is een vergeten stukje Parijs.

Als er geïnteresseerden zijn voor deze kleinere krentjes uit de pap, dan mogen zij dat altijd aan mij laten weten: parispromenade20@gmail.com 

Kortom: Wat ik vooral wil creëren, in alles wat ik doe, is een combinatie van concentratie en interesse dat leidt tot magische momenten. Ook in mijn andere werk als trainer gaat het om je te concentreren waar je mee bezig bent en dat serieus te nemen, èn interesse te tonen in je gasten met wie je samen bent. Het is altijd fantastisch om te weten waar mijn gasten vandaan komen: of dat nu Californië of Oude Pekela is. Om het in een Einsteiniaanse formule uit te drukken: Concentratie + interesse = magic.

 

Vertel wat over je tours en de kosten?

Niets is te gek of te veel voor Paris Promenade. Wij leren zelf ook graag bij. We duiken graag in het ‘verdwenen’ Middeleeuwse Parijs.

Ook aan eten besteden wij heel graag aandacht. Wij serveren jou de beste patisserie, charcuterie èn… fromage! Prikkel al je zintuigen: zie, voel, ruik, hoor èn vooral… proef de stad tijdens deze heerlijke Tour de Dégustation! Inclusief mijn persoonlijke zondes Jammie!

Een andere ontdekkingstocht vindt plaats op de beroemdste begraafplaats van Parijs die de allures heeft van een ondergronds dorp. En als levende stervelingen zien wij slechts de 70.000 bovengrondse tombes. Père Lachaise is het verhaal van de laatste verblijfplaats van vele Franse en internationale legendes, waaronder Jim Morrison, Edith Piaf, Oscar Wilde, Marcel Proust en Molière. Ook staan wij stil bij het monument voor de gevallen Communards, een van de bloedigste weken uit de Parijse geschiedenis. Een tour om stil van te worden. Wij bezoeken als enige Nederlandstalige tour Père Lachaise. 

Wij bezoeken als enige Nederlandstalige tour Père Lachaise

Maar net zo goed lopen we door de ‘posh en glamour’ rond Place de Vendôme. Doen we ook; etalages zonder prijskaartje omdat dat dat zó ordinair is. Hotelsuites voor 45.000 euro per nacht. Wij nemen een kijkje. Een tour om van te dromen. Want, je weet het misschien niet, in Parijs is dromen gratis! 

Wat we zelf heel leuk vinden om te doen is een tour samenstellen naar aanleiding van jullie persoonlijke wensen. Misschien wil je meer weten over de schrijvers van Parijs, een tour over de chansons van de stad, een kijkje nemen in Butte-aux-Cailles, of rond Parc Monceau, of het vergeten, statige negende arrondissement.

De prijs van de tours zijn vanaf 25 euro per persoon. Bijzondere tours kosten 35 euro per persoon. Je kunt ook een privétour boeken. Dan is alle aandacht voor jou en jouw groep geheel aangepast aan jouw persoonlijke wensen: ‘Your wish is our command’!

 Meer informatie vind je op: https://www.parispromenade.org/

Weergaven: 464

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20200621, Kunst en Cultuur, Parijs

Reactie van marielle op 21 Juni 2020 op 14.16

Ik kan me wel iets voorstellen bij de wandelingen. Ook al woon ik al zo lang in de buurt, altijd zijn er weer verrassingen. Verschillende keren heb ik een wandeling met 'Sous les Pavés' gemaakt, maar zij praten alleen in het Frans. Het lijkt me echt een aanrader om een wandeling met Dominique te maken.

Sinds een jaar met pensioen woon ik nog steeds in regio Parijs en wilde eigenlijk verhuizen, maar ik geloof dat het afscheid nemen van deze regio zwaar valt. Op een groene plek en toch vlak bij Parijs.

Hieronder is plaats voor een reactie

  • Blijf bij het onderwerp.
  • Wees constructief en vriendelijk.
  • Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Onze huisregels ...

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen.

Je moet lid zijn van NEDERLANDERS.FR om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van NEDERLANDERS.FR

WELKOM BIJ ONS FORUM

  * = inloggen nodig

GESELECTEERD

N26 via NLFR (win-win-win)

© 2020   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden

Anton Noë ... google.com, pub-1033432903517354, DIRECT, f08c47fec0942fa0