Nederlanders.fr

Hèt netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk - zegt het voort!

De Fransen die wij ontmoeten lijken aardiger tegen dieren te zijn dan de Fransen die ik mij uit mijn jeugd herinner. We zien hier geen kettinghonden en de Fransen die ons bezoeken, aaien onze honden of bewonderen onze katten. Toen ik de burgemeester van ons circa 250 inwoners tellende dorp vertelde dat ik bang was dat onze katten slachtoffer zouden worden van de jacht hier, legde hij zijn hand op zijn hart en zei dat hij zelf vier katten had en er echt nooit een zou doodschieten. Dat doen jagers niet. Zei hij. Ik kan dat slecht rijmen met het gegeven dat ze dan wel doodleuk op herten, zwijnen en vossen  schieten, maar ik heb het maar als waarheid aangenomen. Maar als op 1 september het jachtseizoen weer ingaat, ga ik wel extra op mijn huisgenoten letten.

Veel Fransen vertellen dat ze zelf ook een hond of honden hebben, maar in deze contreien zijn dat meestal jachthonden, die meer in hokken zitten dan elders en vooral ’s nachts bijna prehistorisch klinkende jankconcerten kunnen geven – vooral in dat jachtseizoen. Dan worden ze hongerig en met zijn allen tegelijk de bossen ingestuurd om wild (dat van zichzelf vaak niet weet dat het wild is, want vooral veel herten zijn vreselijk tam) op te jagen richting de weg, waar de jagers hen met geweren opwachten. Wat een sport. Zucht. De mensen die hier wonen weten inmiddels al dat ik er niet van gediend ben en als een hysterische huisvrouw achter de jagers aandraaf om ze te verjagen…Mijn naam is hier al gevestigd, dankzij een paar akkefietjes.

Dierenliefde is een meervoudig te interpreteren fenomeen. Er is de dierenliefde van mensen die het ontzettend zielig vinden dat dieren gedood worden om opgegeten te worden, maar daar willen ze niet steeds aan herinnerd worden. “Hè gat, nu even niet hoor. Ik zit net te eten.” Er is de dierenliefde van jagers. Ze zijn gesteld op hun vaak dure jachthonden, maar als er een wegloopt, is hij niet veel meer waard. Er zwerven veel jachthonden rond hier…En van wilde dieren houden jagers ook: om op te schieten. Maar ook in stedelijke omgeving komen we mensen tegen die een hond hebben. Dan bega je al gauw de fout te denken dat de dierenliefde van die mensen wel zal lijken op die van ons, zeg maar ‘dierenvrienden van een onsje-meer’. Van de week waren we in Limoges, een leuke middelgrote studentenstad. We hadden onze drie honden mee: Aram, een beetje een nozem, Goochem, type vechtjas en Puck, een keffende stoffer. Best wel een zootje ongeregeld als je ons ziet lopen. Geen Cesar Milan horde, maar gewoon twee mensen die het warm hebben en toch wel vrij frequent verstrikt zitten in drie om hen heen draaiende uitrekriemen. Een braaf zittend hondje aan de overkant van de straat zorgt voor –bijna iedere keer weer- chaos: Goochem valt uit, Puck keft mee (haren in nek gaan overeind) en Aram besluit ook even een duit in het zakje te doen. We trachten te corrigeren, mopperen en worden hoofdschuddend nagekeken. We zijn eigenlijk wel ordinair.. ik geef het toe!

Maar wij vinden het eigenlijk altijd leuk om onze viervoeters – als ze braaf zijn- even kennis te laten maken met soortgenoten. Even neuzen, kontruiken en nieuwtjes uitwisselen. Wij maken dan zelf graag een praatje met de eigenaren: “Ach wat een schatje, hoe oud is hij/zij? etc.” en dan gaat ieder weer zijns weegs. Maar in Limoges gebeurt dat niet, o nee! Honden lopen met samengeknepen billetjes naast hun –meestal- vrouwelijke eigenaren. Ze zijn geen andere honden gewend, kunnen braaf zitten en liggen en moeten wachten tot hun bazinnetje in de parfumerie een nieuw luchtje heeft gekocht of een knap japonnetje in een damesmodezaak. En ze mogen vooral niet kijken naar andere honden. Ik zag soms zelfs hondjes bij wie het oogwit te zien was van stress toen onze schoffies naar ze keken. De hondjes zijn ook zodanig gemodelleerd, gekapt en soms zelfs gekleed dat ze passen bij de uitdossing van hun vrouwtjes. Het zijn geen gebruiksvoorwerpen zoals de jachthonden, maar accessoires. Een tas met een staartje, zeg maar.

Slechts een enkele keer komen we Fransen tegen die hun honden behandelen zoals wij dat graag zien: als behaarde vrienden met eigen voorkeuren en eigenaardigheden. Gelukkig wonen hier ook veel Engelsen. Engelsen hebben iets met honden. Ze vangen de dwalende jachthonden op, ze richten stichtingen en instanties op en verenigen zich in actieve clubs om de situatie voor honden in dit grote land te verbeteren.

Eindelijk, dachten wij: Dierenvrienden van ‘ons’ kaliber. We gingen naar een bijeenkomst om geld in te zamelen voor asielhonden. Allemaal supernice people met hun honden, in alle soorten en maten. We werden begroet als oude bekenden. We konden lootjes kopen voor het goede doel.

‘Wat kan je winnen?’ vroeg ik naïef. De mevrouw die de lootjes verkocht draaide zich om, keek zoekend rond en wees toen naar een kraam verderop. ‘ A roasted pig,’ zei ze opgewekt.

Er is nog een heel lange weg te gaan!

http://annemarievangelder.nl

Weergaven: 844

Rubrieken,

(klik hieronder voor meer berichten in dezelfde rubriek)

20150821, Dieren, Kunst en Cultuur

Reactie van Boudewijn Bolderheij op 21 Augustus 2015 op 20.23
Nog een heeeeele lange weg !
Fijne manier van schrijven heb je.
Reactie van Patricia Corts-Farla op 21 Augustus 2015 op 22.56

Weer een mooi verhaal Annemarie. Ik hoop gauw persoonlijk kennis te maken met of zonder onze viervoeters :-) by the way ons huis in Nederland is verkocht :-)))

Reactie van Peter en Marion van Osselen op 22 Augustus 2015 op 0.40

Leuk stukje, Annemarie en voor ons heel herkenbaar. We hebben ook drie honden, twee van onszelf en een leenhond van de buren, die we elke dag meenemen op een lange wandeling in de natuur, waar je zelden iemand tegenkomt. Ze lopen daar lekker los en vinden dat natuurlijk heerlijk. Tijdens al die hete dagen van de afgelopen tijd lieten we ze ook lekker pootje baden of zwemmen in de riviertjes. We hebben het afgeleerd om de honden mee te nemen tussen de mensenmassa's of naar stadsparken, omdat je daar vaak van die nuffige Fifi hondjes tegenkomt die snel worden opgetild als wij met ons stel aankomen.
Wij zien er ook tegenop dat binnenkort het jachtseizoen weer begint, je moet dan toch steeds op je hoede zijn en durven op zondag niet meer te wandelen. Maar ja, 's lands wijs 's lands eer, in het kader van proberen te integreren laten we niet merken dat we het jagen afkeuren en houden ons op de vlakte. 

Fijn dat jullie weer kunnen genieten van jullie prachtige omgeving, koester iedere dag en blijf positief ! Groetjes van Marion

Reactie van Sandra Anema op 22 Augustus 2015 op 8.50

En ja hoor erg herkenbaar die Hollanders die door de stad lopen met een roedel onopgevoede dieren of kinderen. Dit is waardoor de Fransen ongastvrij lijken (ander draadje) Ik zie er de dierenliefde niet in om drie honden aan een lijntje door de grote stad te slepen en steeds te moeten corrigeren. Onze 4 honden, 4 katten en alle kippen blijven heerlijk vrij rond lopen op ons terrein als de baasjes `mensendingen`gaan doen. En de jacht die hier trouwens op 15 aout begint, paseert ons terrein zonder problemen. Ik neem aan dat jullie veganisten zijn en dat is jullie goed recht. Maar met de zin :´er is nog een lange weg te gaan`bedoel je totdat alle mensen omgaan met de dieren zoals jullie? Laat iedereen het toch doen op zijn eigen manier, jullie hebben letterlijk minder last van de welopgevoede hondjes als die mensen van jullie als jullie met je roedel passeren.......

Reactie van Ann-Jo Proos op 22 Augustus 2015 op 10.13

Wat heb je het super verwoord! Dank je. Jammer dat vaak mensen die honden en katten een warm hart toe dragen varkens, kippen, kooien geen dieren vinden...................................

Reactie van Susan op 22 Augustus 2015 op 16.31

Ha Ha ja ik zat met spanning te lezen en dan die slotzin , hier gaat het een stuk beter dan 25 jaar geleden ,ook mijn buren toen de franse boer waar ik het land en het kotje van kocht moest nog omgeturnd worden en vele anderen , ach ik was het wel gewend , ook gewoond  in Spanje .

dus met velen in gesprek en ze zagen ook hoe wij hond en kat behandelden, dus van lieverlee kwam het goed.

Je reactie hieronder, dit zijn de huisregels. 

Je moet lid zijn van Nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van Nederlanders.fr

PLAATS BERICHT...

COVIDNIEUWS

SPONSOR | ENTREPRISE

Foto's

  • Foto's toevoegen
  • Alles weergeven

© 2021   Gemaakt door: Anton Noë, beheerder en gastheer.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden