www.nederlanders.fr

Hét netwerk van, voor en door Nederlandstaligen in Frankrijk

De open mijn waar ik vaak een ochtendwandeling maak, omdat het er zo lekker rustig is, dwingt mij en Pico tot steeds kortere wandelingen vanwege de erosie en de instortingen van de wanden en de paden. Zondagmorgen besloot ik weer eens een lange wandeling langs de Auzonnet te maken, een riviertje dat ontspringt in de buurt van ons beroemde château de Portes (le vaisseau des Cévennes) en na vele kilometers uitmondt in de Cèze. Een deel van de wandeling loopt via La Régordane (GR 700), waaraan mijn huis ligt en waaraan ik mijn sjambredootje heb te danken.                                                                                                         

Ik wandelde noordwaarts het dorp uit. Bij een van de laatste huizen kwam Henria net haar huis uitgeschuifeld, steunend op haar wandelstok. Zoals gebruikelijk maakten we een praatje. Het was zeker een jaar geleden dat ik haar voor het laatst buiten had gezien. Ze was gekrompen en sterk vermagerd. "Ik word al 90!" vertelde ze, "volgend jaar mei. Ik heb reuma aan mijn voeten en de kiné heeft gezegd: u moet lopen, madame J.! Want ik heb recht op drie keer per week de kiné."

Daar hoeft ze niets voor te betalen, evenmin als voor de thuisverpleegster die twee keer per dag komt. Twee keer per week heeft ze ook "recht op" huishoudelijke hulp, waarvoor ze een klein beetje moet bijbetalen, en eens per week komt haar zoon boodschappen brengen. "Nu moet ik weer naar huis", zei ze en voorzichtig schuifelde ze weer terug.


L'Auzonnet

Ik liep verder via het smalle rotsige bospaadje dat naar de Auzonnet leidt. Vlakbij het huis bij de waterval dat te koop staat ontmoette ik David ("Daviede"). David is de schapenhoeder van het dorp, een zoals hier gebruikelijk wat simpele figuur. Al vele jaren mag hij zijn kudde laten grazen in de grote tuin van het huis. Ik kom hem met zijn schapen regelmatig tegen. De kudde is in de loop der jaren geslonken en inmiddels heeft hij nog slechts zes schapen. Hij heeft altijd een hond bij zich, die hij uiterst kort aan de lijn houdt en tegen wie hij voortdurend luidkeels loopt te schelden. Het eerste wat me nu opviel: geen hond. Ik hoopte dat het arme beest dood was. Maar nee: "De hond zit vastgebonden", antwoordde hij desgevraagd, "hij zit achter de schapen aan." Hij vertelde dat hij met zijn kudde hier mocht blijven komen totdat het huis is verkocht. "Wat vragen ze ervoor?" vroeg ik nieuwsgierig. Hij had het de eigenaars wel gevraagd, maar ze wilden het niet zeggen.

Brug over L'Auzonnet

Weer verder, het volgende rotsige paadje op. Meestal loop ik tot aan de brug, waarover de grote weg loopt. Het water van de Auzonnet staat echter door het uitblijven van de beruchte "épisode cévenol" uiterst laag. Ik kon dus weer eens onder de brug door, voorzichtig balancerend over stenen en rotsen. Helaas bleek aan de andere kant van de brug de erosie te hebben toegeslagen. Toch waagde ik me over de langs de steile helling naar beneden gestorte en verspreid liggende stenen en rotsblokken. Ik klauterde omhoog tot de smalle asfaltweg die na de brug begint en hoog boven de rivier langs de woning van Guy aan de andere kant van de rivier leidt.

Guy en Yvette heb ik toen ik hier nog maar kort woonde leren kennen tijdens een van deze ochtendwandelingen. Yvette had een woning in het nabijgelegen voormalige mijnstadje. De twee hadden elkaar daar ontmoet tijdens het bal van een fête votive. Want ze waren beiden dol op dansen. Sinds die tijd was Yvette lange weekends bij Guy aan de rivier en van dinsdag tot vrijdag ging ze naar haar eigen huis om haar kinderen te ontvangen. Ook Guy en Yvette wandelden veel en ik kwam ze dus regelmatig tegen.

Over stenen en rotsblokken omhoog

Weergaven: 911

Tags: (Klik voor berichten in dezelfde rubriek) 20180924, Korte Verhalen, Kunst en Cultuur

Reactie van Susan op 25 September 2018 op 10.09

leuk verhaal en wat een prachtige foto's

Reactie van Christoffel op 25 September 2018 op 10.31

Leuk Theodora, wanneer komt deel 2?

Reactie van Michiel Terwindt op 25 September 2018 op 11.26

Echt een verhaaltje uit het leven gegrepen. Komt er nog een vervolg op Theodora ? Jouw wandelroute ziet er heel onherbergzaam uit , maar wel mooi ! Die mijn herinner ik me van een eerder verhaaltje van jou. Ik zou hem wel willen zien , maar wellicht is dat te ver weg van Ledignan , waar wij nu een weekje logeren bij vrienden. We zijn op zoek naar een geschikt huurhuis in deze regio.

Reactie van Robert op 25 September 2018 op 12.37

Zoals je schrijft, Theodora...zo wil ik ook oud worden - heerlijk verhaal!

Reactie van Yvonne van Wijk op 25 September 2018 op 14.14
Wat een heerlijk verhaal Theodora. In de streek waar wij ons huis hadden, ontdekte ik ook altijd dat soort prachtige plekjes. Maar dit is volgens de foto's wel heel mooi.
Reactie van Theodora Besse op 25 September 2018 op 15.19


Christoffel, deel 2 (en slot) morgen.

Michiel, Lédignan is hier maar zo'n 40 km vandaan. Dat is dus gemakkelijk te doen. Donderdag zou kunnen, de rest van de week is bezet.

Reactie van Jan Linnemann op 27 September 2018 op 9.55

Mooi verhaal en zo beeldend geschreven. Ik zie het zo voor mij.

Reactie van Michiel Terwindt op 27 September 2018 op 18.42

Dank Theodora voor je antwoord .

Helaas konden we niet vandaag omdat we allerlei afspraken hebben. Wij hebben bijna zeker een mooi huis te huur gevonden bij Générargues alwaar we volgend jaar willen gaan wonen. Dat is vast dichter bij jou ? Ik zou het leuk vinden elkaar daar in de buurt eens te ontmoeten tijdens een  wandeling wellicht ?

Reactie van Theodora Besse op 27 September 2018 op 20.13


Générargues ken ik goed, want mijn zoon werkt daar al jaren bij de Bambouseraie (website in het NL). 's Zomers als gids en 's winters als tuinier en technicus.

Een heel mooie omgeving en het gezellige stadje Anduze is vlakbij. Gefeliciteerd dat je er (vrijwel zeker) een huis hebt gevonden. Jullie zijn hier van harte welkom. Wel tijdig melden, want m'n agenda is meestal behoorlijk gevuld. En wandelschoenen mee, dan kan ik jullie de mijn laten zien.

Ik heb hier ook wel eens een filmpje geplaatst, dat iemand uit een NL gezelschap dat mijn zoon moest gidsen, een paar jaar geleden heeft gemaakt van de rondleiding en op Youtube heeft geplaatst. Als je er eenmaal woont is het een bezoek waard, evenals de vlakbij gelegen Grotte de Trabuc en het Musée du Désert (over de Camisards). Hierbij nogmaals het filmpje, als voorproefje:


Reactie van Theodora Besse op 27 September 2018 op 21.24


Ik zie te laat dat de video hier niet meer kan worden bekeken. Hier wel.

Hieronder is plaats voor een reactie. Blijf bij het onderwerp. Wees constructief en vriendelijk. Uw kennis en ervaring worden op prijs gesteld.

Bent u de plaatser van dit bericht? Reageer dan ajb op de gegeven reacties en adviezen. Het kan geen kwaad om mensen te bedanken voor hun welgemeende reacties. Onze huisregels ...

Je moet lid zijn van www.nederlanders.fr om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van www.nederlanders.fr

-

Google advertenties

© 2019   Gemaakt door: Anton Noë (beheerder).   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Privacybeleid  |  Algemene voorwaarden